Daar moet je de positieve én de negatieve kant van inzien:Heb maar besloten het toch niet te proberen. Zelfs mijn psycholoog vind het niet slim.
Ik ben de enige Nederlander die zijn hele leven nog nooit gerookt, geblowd en gedronken heeft.
Mijn leven is supersaai
In mijn optiek was ik al lang verslaafd voor mijn eerste middelen überhaupt in zicht waren. Verslaving zit 'm niet in middelen, of gamen of gokken of noem het maar op. Verslaving kan ontstaan in obsessies naar welk onderwerp dan ook. Of dat nou gaat om eten, hobbies of drugs. Al deze dingen kunnen een ziekelijke obsessieve vorm aannemen.
Vroeger als kind kon ik helemaal opgaan in Lego. Al het andere, dat bestond dan voor even niet meer. Even geen gedoe, geen pestgedrag, geen huiswerk. En daarmee was het toch een vorm van vluchten voor je verantwoordelijkheid.
En zo heb ik dit met veel meer hobbies gehad. De lijn tussen fanatiek bezig zijn en obsessief verslaafd raken aan, is heel dun.
Verslaafden hebben stiekem enorm veel gemeen. Velen zijn gepest, hebben een lastige jeugd gehad, trauma's meegemaakt etc. (Wat velen overigens heel lang als het hoofdprobleem zien, want aan de drugs zal het niet liggen. Maar het houd ekaar in stand).
Verslaafden zijn over het algemeen mensen die alles willen meemaken. Als er in een kring hier een gesprek plaatsvind wil je tegelijkertijd dat andere gesprek ook volgen. Je wilt alles ervaren, alles altijd weten. En zo kan ik nog een heleboel gemene delers vinden.
Een van de grootste gemene delers is waarschijnlijk wel de grenzenloosheid. Dit kan zich in allerlei vormen uiten. Zoals niet naar huis kunnen gaan, altijd de laatste diehard op dat feestje zijn. Maar het kan ook inhouden dat je niet goed bent in grenzen aangeven, altijd over je heen laat lopen. Jezelf wegcijferen en andere mensen pleasen. En daarmee denken dat je zo goed bezig bent. Maar uiteindelijk eindigen in zelfmedelijden omdat niemand dat voor je terug lijkt te doen.
Verslaafden zijn ook verschrikkelijk goed in zaken uitvergroten. Van een mug een olifant maken. Irreële angsten, of je dat nou wel of niet durft toe te geven. De meesten hebben een heleboel zorgen, waarvan 99% niet gebeurt.(al geldt dit waarschijnlijk gewoon voor iedereen haha,)
En een van de meest lastige dingen. Verslaafden zijn enorm goed in zichzelf en anderen voor de gek houden. Oh de onzin die ik mezelf heb wijsgemaakt door de jaren heen. Van 'blowen is niet verslavend' tot aan 'ik heb mijn geaardheid geaccepteerd' (maar vervolgens nog een jaar of 8 daar niet open over durven spreken, yeah right... Geaccepteerd...)
En zo speel ik continue spelletjes met m'n eigen hoofd. Lastig dat je je eigen denken niet kan vertrouwen.
Nog interessanter is de vraag: 'Wanneer is iets gezond/gewenst gedrag en wanneer is het verslaving?'
Want bij een drugsverslaving is geheelonthouding een optie. Bij eetverslaving..... Je kan het proberen, maar dat zal niet gek lang duren.
Wat telt is dat de obsessie jou in de weg staat om in het hier en nu te zijn. Het staat je in de weg om bij je gevoel te kunnen. Om aan te kunnen voelen wat er goed/minder goed ging op een dag, waar je dankbaar voor bent, hoe je je op dat moment voelt. Allemaal dingen die belangrijk zijn, maar waar een actief verslaafde over het algemeen straal aan voorbij gaat. Of zichzelf aanpraat het wel te doen, maar het inzicht simpelweg niet heeft dat de realiteit anders is. (Weer dat voor de gek houden)
In mijn ogen is daar maar een erg goed hulpmiddel bij. En dat is door het niet alleen te doen. De beste stuurlui staan altijd aan wal.
Objectief naar jezelf kijken is heel erg moeilijk. Maar wat een ander beter kan doen, hebben we zo bedacht. (Of in elk geval wat iemand anders verkeerd doet).
Als je al je issues met andere mensen kan delen, kan er eens iemand objectief meekijken in je hoofd. En van al die olifanten weer muggen maken door de boel eens in perspectief te plaatsen.
Anyway, interessant topic.
EDIT:
Over de periodes van verschillende middelen en waarom je zo kan wisselen. Zolang het geen lichamelijke afhankelijkheid betreft kan je elke verslaving/obsessie inwisselen voor een ander.
Waarom? Omdat het gaat om het vluchten voor je achterliggende problemen. Zolang je deze niet in de ogen hoeft te kijken, is je verslaafde ik tevreden. Of je dat nou voorkomt met blowen, gamen of oxycodon, maakt niet zoveel uit. Als je maar niet in contact staat met jezelf.
Dat zijn ook de moeilijke momenten. Wanneer ik helemaal alleen ben zonder middelen (en dan reken ik ook mee: tv, of, telefoon of allerlei andere afleidingen). Nee echt alleen zijn zonder prikkels. Dan zit je inneens met je eigen gevoel en kan je niet vluchten. Als verslaafde heb ik daar nog geen gezonde coping voor. Ja, humor misschien.
Humor is coping, om te dealen zonder doping. Als iemand zich ooit afvraagt waarom Rutte alles weglacht. Wel hier, uw antwoord.
Ik vind bijna alles wel lekker om te snuiven. Van cocaïne tot aan speed en 3-MMC.Cocaïne is een uitzondering op de regel.
Qua smaak dan.Ik vind bijna alles wel lekker om te snuiven. Van cocaïne tot aan speed en 3-MMC.
Eigenlijk is geen pijn mij te gek. Nou ja, het doet ook gewoon geen pijn!
Absoluut, de geur van het oerwoud!Qua smaak dan.
Coke smaakt by far het lekkerste.
Noot: Dit ligt toch wel genuanceerder.Het is best raar dat je eigenlijk nogal wat moeite moet doen om verslaafd te raken. ........
Ik denk dat er allerlei factoren mee spelen, maar vooral je motivatie - de redenen.......
En nu ben ik verslaafd aan Oxycodon. Het begon met pijnstillers voor een hernia, waarbij ik na een paar weken zonder blikken of blozen in een paar dagen helemaal gestopt ben met de pillen. Toen kwam de 2e hernia en hoewel die ook vanzelf overging, bleef ik aan 10 mg vastzitten die ik elke avond na het eten nam. Dat heb ik jaaaren gedaan, totdat ik de pillen wat vroeger en nog wat vroeger en wat meer en wat meer ging nemen... Dus ik neem nu elke dag 20 mg, dat was ooit 30, maar de huisarts geeft niet meer dan 20 (gelukkig!). En daar red ik het mee, dat moet gewoon. Waarbij ik aan het begin van de maand als een soort verwennerij dan meer mg neem en aan het einde met minder mg moet toedoen. Wat ook lukt. Want dat is wel het rare, ik ben verslaafd maar weer niet......
Ik heb nogal bezwaren tegen deze teks(en).En dat de verslaving eigenlijk ook buiten mijn wil om wel of niet ontstaat. Ik heb er niet zoveel invloed op lijkt wel.
Haha, ja dit vat het eigenlijk wel mooi samen.Hoe kan je sterk in je schoenen staan ....als je toch een drug wilt ? 🤔
denk niet dat verslaafd bij voorhand al ,het juiste woord is ..Bij sigaretten had ik hetzelfde. Ik wist net zoals iedereen dat een verslaving niet tot stand kan komen zonder die éérste sigaret. Toch was de drang om het een keer te proberen ontzettend groot. Met zo'n gedachten gang ben je eigenlijk dus al fucked bij voorbaat. Echt zwaar verslaafd ben ik nooit geweest en gelukkig ben ik er inmiddels weer van af. Maar ik vraag me nu dus wel af of mijn verslaving begon bij ofwel die eerste sigaret of bij het idee om het "een keertje te proberen". Ik hoop echt dat dit een beetje overkomt.
Wat is dit mooi gezegd, confronterend maar vooral inzichtgevend. Al heel lang vraag ik me af waarom alles ineenstortte toen ik clean werd. Soort van clean want ongemerkt nog een legale verslaving aan een enorme hoeveelheid oxycodon en benzo's. Maar alles wat je beschrijft klopt: overal 200% voor gaan en overal in uitblinken: hobby's, andere mensen helpen, poetsen, koken, moederschap, je werk, je huwelijk, je uiterlijke verzorging. Tijdens verslavingen.. ik dacht altijd dat het compensatie was om verslavingen te verbergen. Maar idd.. dat gedrag was er al in de kindertijd. Altijd waren er obsessies met het één of ander. En op den duur werkte de obsessie niet meer. Zoals goed leren en naar het Atheneum gaan maar dan was er wel weer wat anders belangrijk dus vroegtijdig school verlaten, van huis weglopen omdat ik mishandeld werd en modellenwerk gaan doen (en dat ontstond ook alleen uit onzekerheid, 2x fotoshoot in buitenland voor publicatie maar je toch altijd lelijk en onzeker voelen). In die jaren raakte ik verslaafd: tussen 14 en 17de. Niet omdat drugs voorhanden waren.. ik moest altijd actief op zoek en dat deed ik vol overgave.In mijn optiek was ik al lang verslaafd voor mijn eerste middelen überhaupt in zicht waren. Verslaving zit 'm niet in middelen, of gamen of gokken of noem het maar op. Verslaving kan ontstaan in obsessies naar welk onderwerp dan ook. Of dat nou gaat om eten, hobbies of drugs. Al deze dingen kunnen een ziekelijke obsessieve vorm aannemen.
Vroeger als kind kon ik helemaal opgaan in Lego. Al het andere, dat bestond dan voor even niet meer. Even geen gedoe, geen pestgedrag, geen huiswerk. En daarmee was het toch een vorm van vluchten voor je verantwoordelijkheid.
En zo heb ik dit met veel meer hobbies gehad. De lijn tussen fanatiek bezig zijn en obsessief verslaafd raken aan, is heel dun.
Verslaafden hebben stiekem enorm veel gemeen. Velen zijn gepest, hebben een lastige jeugd gehad, trauma's meegemaakt etc. (Wat velen overigens heel lang als het hoofdprobleem zien, want aan de drugs zal het niet liggen. Maar het houd ekaar in stand).
Verslaafden zijn over het algemeen mensen die alles willen meemaken. Als er in een kring hier een gesprek plaatsvind wil je tegelijkertijd dat andere gesprek ook volgen. Je wilt alles ervaren, alles altijd weten. En zo kan ik nog een heleboel gemene delers vinden.
Een van de grootste gemene delers is waarschijnlijk wel de grenzenloosheid. Dit kan zich in allerlei vormen uiten. Zoals niet naar huis kunnen gaan, altijd de laatste diehard op dat feestje zijn. Maar het kan ook inhouden dat je niet goed bent in grenzen aangeven, altijd over je heen laat lopen. Jezelf wegcijferen en andere mensen pleasen. En daarmee denken dat je zo goed bezig bent. Maar uiteindelijk eindigen in zelfmedelijden omdat niemand dat voor je terug lijkt te doen.
Verslaafden zijn ook verschrikkelijk goed in zaken uitvergroten. Van een mug een olifant maken. Irreële angsten, of je dat nou wel of niet durft toe te geven. De meesten hebben een heleboel zorgen, waarvan 99% niet gebeurt.(al geldt dit waarschijnlijk gewoon voor iedereen haha,)
En een van de meest lastige dingen. Verslaafden zijn enorm goed in zichzelf en anderen voor de gek houden. Oh de onzin die ik mezelf heb wijsgemaakt door de jaren heen. Van 'blowen is niet verslavend' tot aan 'ik heb mijn geaardheid geaccepteerd' (maar vervolgens nog een jaar of 8 daar niet open over durven spreken, yeah right... Geaccepteerd...)
En zo speel ik continue spelletjes met m'n eigen hoofd. Lastig dat je je eigen denken niet kan vertrouwen.
Nog interessanter is de vraag: 'Wanneer is iets gezond/gewenst gedrag en wanneer is het verslaving?'
Want bij een drugsverslaving is geheelonthouding een optie. Bij eetverslaving..... Je kan het proberen, maar dat zal niet gek lang duren.
Wat telt is dat de obsessie jou in de weg staat om in het hier en nu te zijn. Het staat je in de weg om bij je gevoel te kunnen. Om aan te kunnen voelen wat er goed/minder goed ging op een dag, waar je dankbaar voor bent, hoe je je op dat moment voelt. Allemaal dingen die belangrijk zijn, maar waar een actief verslaafde over het algemeen straal aan voorbij gaat. Of zichzelf aanpraat het wel te doen, maar het inzicht simpelweg niet heeft dat de realiteit anders is. (Weer dat voor de gek houden)
In mijn ogen is daar maar een erg goed hulpmiddel bij. En dat is door het niet alleen te doen. De beste stuurlui staan altijd aan wal.
Objectief naar jezelf kijken is heel erg moeilijk. Maar wat een ander beter kan doen, hebben we zo bedacht. (Of in elk geval wat iemand anders verkeerd doet).
Als je al je issues met andere mensen kan delen, kan er eens iemand objectief meekijken in je hoofd. En van al die olifanten weer muggen maken door de boel eens in perspectief te plaatsen.
Anyway, interessant topic.
EDIT:
Over de periodes van verschillende middelen en waarom je zo kan wisselen. Zolang het geen lichamelijke afhankelijkheid betreft kan je elke verslaving/obsessie inwisselen voor een ander.
Waarom? Omdat het gaat om het vluchten voor je achterliggende problemen. Zolang je deze niet in de ogen hoeft te kijken, is je verslaafde ik tevreden. Of je dat nou voorkomt met blowen, gamen of oxycodon, maakt niet zoveel uit. Als je maar niet in contact staat met jezelf.
Dat zijn ook de moeilijke momenten. Wanneer ik helemaal alleen ben zonder middelen (en dan reken ik ook mee: tv, of, telefoon of allerlei andere afleidingen). Nee echt alleen zijn zonder prikkels. Dan zit je inneens met je eigen gevoel en kan je niet vluchten. Als verslaafde heb ik daar nog geen gezonde coping voor. Ja, humor misschien.
Humor is coping, om te dealen zonder doping. Als iemand zich ooit afvraagt waarom Rutte alles weglacht. Wel hier, uw antwoord.
MmOahh...de eerste peuk smaakte me voor geen meter.denk niet dat verslaafd bij voorhand al ,het juiste woord is ..
denk meer dat nieuwsgierig naar,, beter past..
" verslaafd " is een zwaar woord en ook een degenererende benaming....denk niet dat verslaafd bij voorhand al ,het juiste woord is ..
denk meer dat nieuwsgierig naar,, beter past..
Nou ja, je bent slaaf geworden van een stof/effect. Jij bepaald min of meer niet meer wat er gebeurd, dat doet die stof." verslaafd " is een zwaar woord en ook een degenererende benaming....
Ik zeg liever: "afhankelijk."
Een slaaf, dat is een persoon in een uiterst treurige positie.Nou ja, je bent slaaf geworden van een stof/effect. Jij bepaald min of meer niet meer wat er gebeurd, dat doet die stof.
Dat is enkel mijn optiek. Afhankelijk vind ik wat lichtjes klinken. Als je je laat leven door een stof is dat toch ook erg zwaar?
Hoe ik dacht "clean" te zijn: mijn focus lag op de alcohol en cocaïne, daarvan wist ik (met de alcohol pas vrij laat) dat het een verslaving was.Goed geschreven stuk!
Vraag:
Hoe kun je zeggen dat je clean bent, als je "enorme hoeveelheden oxcycodon en benzo's" pakt?
Dan ben je m.i. verre van clean...
Alcoholisten niet "zichtbaar dronken"?!
Nou, ehhhh....ik was wel degelijk zichtbaar onder invloed...waarop altijd de conclusie van je partner van toen komt zo van:
"je hebt weer gedronken "..
Steevast was mijn antwoord :
Wat? Ik???? gedronken?!
Welnee...ik heb niets gedronken!
Dit zeggende, terwijl ik al zwalkende verder liep....zo ging dit!
Dus die uitspraak gold niet bepaald voor mij!
Integendeel...
En het ergste vond ik dit:
Bij het eeuwige geruzie over het wel, of niet weer gedronken te hebben, te horen krijgen:
Wat heb ik aan jou.
Ik weet niet, of je thuis komt, wanneer je thuiskomt, hoe je thuiskomt en hoezeer je onder invloed bent!!
auw, dat doet zeer, maar straks weet ik wel een goede pijnstiller, namelijk een stuk of 10 tripels...( zwaar bier van 9 tot 12,7 % alcohol)
En de hele tragedie begon weer van voren af aan!
Nu al meer dan 20 jaar niet meer overigens.
Anyway. Je kunt hier op DF veel, heel wijzer worden!
Over van alles wat met drugs te maken heeft, maar ook gewoon humor. Droog, of niet...
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."