Wat is dit mooi gezegd, confronterend maar vooral inzichtgevend. Al heel lang vraag ik me af waarom alles ineenstortte toen ik clean werd. Soort van clean ..... ......Sorry filosoferen is ook 1 van mijn coping-mechanismen.🤣🤣 even de aandacht weer weg van m'n melodrama en een beetje beschouwend gaan doen.
Dankjewel! Klinkt alsof je even van je af moest schrijven. Ik vraag me af hoe je gestopt bent? Op eigen wilskracht? Of heb je ook behandelingen/therapieën gevolgd en/of ga je naar zelfhulpgroepen. Vooral bij die laatste vind je die herkenning heel veel terug. En kan je van anderen ook leren wat wel/niet werkte. (En daar kan je zelf maken of je die suggesties overneemt of links laat liggen)
Mag ik je een PB sturen? (Of jij mij)
Ik kan je wel een beetje de weg wijzen om op een gezondere manier leren om te gaan met coping. Ik krijg namelijk het idee dat je alles alleen wilt (of denkt te moeten) doen. Terwijl dat ontzettend lastig kan zijn. Sommigen mensen lukt het, zelfs voor langere tijd.... Petje af!
Maar het is echt een stuk minder zwaar als je het niet alleen hoeft te doen. Daarnaast geeft het wat hobby invulling.
In elk geval, dit is waarschijnlijk verstandiger (en op de lange termijn ook leuker +voldoening), dan het glas weer oppakken.
Ohja, en het is een stuk goedkoper dan psychiaters. Zeker als die ook nog een apotheek hebben en ze de boel uitschrijven als smarties.... Makkelijk omzet draaien. Maar die personen zijn verslaafd aan geld verdienen.
Misschien is het makkelijker en veiliger om alcohol weer op te pakken en daarmee weer kwaliteit van leven te creëren. Dat klinkt heel onverstandig...
Dat klinkt het zeker. Is het ook in mijn optiek. Voor mij geld dat alcohol m'n drempels verlagen (benzos nog meer, dat even terzijde 😂). En daarnaast vaak ook zucht oproept naar bijv. Speed of coke.
Ik zit momenteel weer in actief gebruik. En niet bepaald in een milde vorm. Maar als ik clean was dan wist ik, dat eerste glas alcohol.... Dat wordt een tweede, en een derde en innneens heb je de dealer gebeld.
Daarnaast is het zo dat middelen je weer anders laten denken. Vaak is dat een heel geleidelijk proces, waardoor je het zelf nauwelijks door hebt. Pas als je stopt merk je het verschil.
Maar zoals ik al zei! Clean blijven hoef je niet alleen te doen. Stuur gerust een pb'tje voor meer info.
" verslaafd " is een zwaar woord en ook een degenererende benaming....
Ik zeg liever: "afhankelijk."
Wie maakt dit woord zwaar dan? Je moet zeker een acceptatieproces doorgaan dat je verslaafd bent. Maar als dit doorlopen is en je hebt er vrede mee, dan klinkt dit woord helemaal niet zwaar (in mijn optiek).
Afhankelijk zijn van een middel klinkt misschien vriendelijker. Maar imo is het gewoon wat cadeauverpakking om het woord 'verslaafd'. De realiteit is in beide gevallen nog steeds dat je geen controle kan hebben over gebruik. Dat je irrationele dingen gaat doen. Dingen waar je normaal nooit voor zou kiezen. Je geeft je vrije wil af aan het middel. Klinkt wel aardig als 'verslaven'....
Ik zou niet weten waarom ik anders nog steeds af en toe een spuit a-php en/of a-pihp in m'n aderen steek. Of althans, dit poog te doen, 800x misprikt, 3 uur kwijt geweest voordat je de ader eindelijk hebt, schiet ie weer los waardoor je alsnog subcutaan spuit en geen reet voelt. (Behalve dan de intense stekende pijn van corrosieve pyrovalerones in de tussenlagen van je huidweefsel)
En als het wél lukt voelt het alsof je doodgaat.....
En stoppen lukt me keer op keer niet. Ik ben als het ware 'gevangen genomen en tot slaaf gemaakt'.
Ook al ambulant traject gevolgd en meer dingen. Maar de terugvallen in de pyro's...m het is gekmakend.
En het is niet alsof ik het niet zou kunnen. Ik ben as we speak ook al een jaar gestopt met roken (ook 11 jaar vast gedaan). Dit was de zoveelste poging, maar ik sta er nog steeds stevig in.
Nu de rest nog.... Maar dat komt bijna! De cyclus doorbreken, achterliggende problematiek bovenhalen en daaraan gaan werken.
Wat stond mij eerst in de weg? Status... Prestige... Angst voor het onbekende.... Ik vond altijd dat ik eerst mijn verantwoordelijkheden moest doen. Dan pas de rest. Maar ben tot inzicht gekomen dat je eigen rust en herstel belangrijker is. En dus heb ik nu de stap durven zetten om me langdurig ziek te gaan melden (ik heb echt net een maand een vast contract bij die werkgever, dus voel me er nog schuldig over ook.)
Nou ja, je bent slaaf geworden van een stof/effect. Jij bepaald min of meer niet meer wat er gebeurd, dat doet die stof.
Exact dit!
Een slaaf, dat is een persoon in een uiterst treurige positie.
Ik vind persoonlijk dat ik op het moment in een uiterst treurige positie zit. Met een terminaal zieke vader thuis die richting bedelegerige gaat, en dan ook nog mijn verslavingsproblematiek in tig middelen (voornamelijk roych de pyro's, amfetamines, dissocistieven en fysieke benzo afhankelijkheid ontwikkeld), gevolgd door m'n moeder die t niet meer trekt en dus ook langdurig ziek is nu....
En door mijn obsessief gebruik maak ik ook veel te weinig tijd vrij om met m'n vader door te brengen. Dit doe ik niet bewust, ik wil en plan dit anders. Maar de uitvoering loopt niet op die manier.
Dit komt vaak o.a. door dat injecteer stukje wat ik eerder noemde. En alle gevolgen die verslaving meebrengt (je omgeving pijn doen, alles om jou laten draaien, alles doen om aan je middel te komen, etc...) En sinds een aantal weken ook flinke psychotische klachten waar ik echt knettergek van wordt af en toe. Heb afgelopen 4 dagen, slechts één nacht geslapen. En dat komt niet door uppers, maar van de psychotische klachten (als gevolg van de uppers natuurlijk; en toch doorgaan).
.
Als ik er zo even naar kijk is het gewoon in- en in- triest.
Namelijk hij is eigendom van een ander, die naar goeddunken met deze slaaf handelen kan. Al slaat de eigenaar deze slaaf de schedel in, dit heeft gewoon geen consequenties...
Dat is (was) nogal wat!
Zelf heb je hier geen invloed, en geen enkele keuzemogelijkheden hier op.
....
Wat is het verschil tussen een slaaf ( aan dat middel, dus) of dat middel?
Dat het middel niet plotseling uit zichzelf handelt met de gebruiker of hem de schedel klieft, nee, het middel werkt altijd hetzelfde indien het even sterk is, en...er is euforie in het spel bij gebruik.
En: zoals reeds gemeld je hebt een keuze! Een eigen wil!
Dit is bij een slaaf uiteraard heel, heel anders.
Een slaaf heeft zelf niets te willen, die doet wat zijn meester wil.
Ik ken genoeg voorbeelden waar de drugs veel te jonge mensen in veel te normale gebruikersomstandigheden, het loodje hebben laten leggen. M.I. klieft de drugs wel degelijk je schedel, alleen minder letterlijk....
Zo heb ik het een paar weken terug maar amper overleefd. En sindsdien al weer 3 momentjes gehad, dat het weer die kant op ging.
En ook hier geld de wet van Murphy.
Euforie? Nou, ehhhh ik dacht het niet.
Slaaf, (ver) slaafd, wat een rotzooi, en rotgevoel is dit.
Afhankelijk, dat is ook geen fijne positie nee, i.t.t, maar toch is hier sprake van een mindere, veel mindere lading,in de benaming, dus, die toch volkomen dekkend is. Ook geen fijn woord jazeker,..
Maar verslaafd?
Nee. Een rotgevoel en rotwoord.
Zo is mijn insteek.
Ik ben weleens benieuwd, maar je mag je antwoorden voor jezelf houden. Maar heb je je al eens afgevraagd waarom dit zo'n rotwoord is?
Is dat vanwege het stigma dat eromheen hangt, de angst toe te moeten geven dat je een junkie bent, de angst hoe omgeving hierop reageert, etc..... Waardoor geeft dit woord je zo'n rotgevoel?
Het verpakken in een iets mooier cadeaupapier doet mij denken dat je niet écht geaccepteerd hebt dat je afhankelijk/verslaafd bent. Maar goed, ik ken je natuurlijk helemaal niet zo goed. Misschien ligt het wel helemaal anders..
Noot: Dit ligt toch wel genuanceerder.
Verslaafd raken of niet hangt van nogal wat factoren af.
Zoals:
Ben je gevoelig daarvoor
welk middel gaat het om
je tolerantie
enz.
Mijn inziens ben je al verslaafd geboren. Een beetje hetzefde als geaardheid. Het zit er al wel in en uit zich soms op bepaalde momenten. De vraag is wanneer het zich in die mate uit, dat je leven onhanteerbasr is geworden en je niet met, maar ook niet zonder drugs kan leven.
En bij sommigen gebeurt dat nooit en blijven hun hele leven allerlei psychische stoornissen klachten hebben. Maar aan de drugs zal het niet liggen (yeah right...)
Weet de huisarts dit?
Ik denk van niet, maar het is je reinste apenkolder, zoals hier met die oxcycodon wordt voorgeschreven!!
Huisartsen zijn bijna alleen maar triage. Ze moeten van zoveel verschillende dingen afweten, dan kan je nooit overal echt in verdiepen. De ene HA zal dit weten, de ander niet. Ligt aan de interessegebieden en leergierigheid van de arts in kwestie. Wat dat betreft zou het nog niet zo'n slecht idee zijn om hier bepaalde restricties op te hebben. Dat basisartsen/huisartsen/e.d. geen middelen als opiaten, barbituraten benzos, en bepaalde antipsychotica, tenzij in spoedgeval omdat de cliënt al verslaafd is en anders in een levensbedreigende toestand terecht komt. Maar voor het gewoon voorschrijven voor bijv. Pijn of angst klachten... Verwijs maar naar een specialist, die zou het sowieso moeten weten.
Voorts, de verslaving die buiten je wil ontstaat?!
Wat bedoel je precies?
Een verslaving aan ⁴oxcycodon gaat nooit " zomaar".
Want je hebt een keuze gemaakt, en die is wel degelijk volgens jouw wil.
In het begin werkt dit wel zo ja. Tenzij voorgeschreven zonder heldere uitleg. (Dan moet je ook een arts hebben die verstand van zaken heeft, hoe kan je het anders ook uitleggen)
Dan ben je uitgegaan van de expertise van de dokter, maar pakt dat heel onverwachts uit.
Ja je keuze om de dokter te vertrouwen was bewust. Maar de gevolgen zijn niet duidelijk te overzien.
In latere stadia maken deze gevolgen je geen moer meer uit. Dan is er weinig vrije wil aan. Ik gebruik in elk geval dagelijks dingen tegen m'n wil in.
Namelijk je hebt gekozen om ermee door te gaan.
Met een mogelijk idee dat je er zo mee kunt stoppen.
Probeer dit maar eens!
Is dat echt een bewuste keuze ja? Ik sta niet sochtends op met de gedachte... 'nou, vandaag ga ik opnieuw eens even lekker verslaafd zijn aan pyrovalerones'. Maar voor je t weet staan de spuitjes al gevuld klaar en hang je al boven je folietje.
Deze cyclus doorbreken en kiezen om eruit te stappen (door aan je problematiek te werken, niet de andere vorm van eruit stappen.... {Mocht iemand dit ooit lezen en nodig hebben, eruit stappen is niet nodig! Er zijn sowieso mensen die om je geven en je leuk vinden om wie je bent. Er zijn sowieso oplossingen te vinden om je leven draaglijker te maken. Maar durf hulp te vragen! Vaak zijn de reacties van mensen juist anders (en veel hartverwarmender) dan je zelf misschien had ingeschat!
Praten helpt! Begin bij je huisarts of bel naar
113 of bezoek hun website.
Oké... Waar waren we... Ohja, deze cyclus doorbreken is een lastig proces. Dit is wel degelijk een bewuste keuze. Er is ergens nog een vleugje eigen wil te bespeuren. Maar het hangt heel erg af van de dag, nachtrust, gemoedstoestand, etc. Of die eigen wil zich wilt tonen.
Overigens 'met een mogelijk idee dat je straks kan stoppen' is wel de keiharde realiteit. Dit is wel het meest cliché verlavingsexcuusjes wat er is denk ik.
Zo blijft jouw verslaving (of jij, maar net hoe je het ziet) het stopmoment voor zich uit duwen. Terwijl velen vaak al wel willen stoppen. Is dit dan eigen wil?
.
https://www.113.nl/
Je hebt de duivel zelf binnengehaald, daar kom je zeer waarschijnlijk nog wel achter......
Mijn idee:
Kap met deze zooi!
Ik vraag me af of het stukje pyro in pyrovalerones is afgeleid van lucifer. Het is in elk geval iets wat uit de diepste krochten van de hel komt en beter daar kan blijven. Met oxy heb ik geen ervaring. De fysieke ontwenning lijkt me wel erg kut, maar is relatief kort toch? (ik vergelijk het dan nu met benzo afbouw)
Maar goed wel eens met de strekking. Ik denk dat er maar weinig middelen/medicijnen zijn die echt goed levenslang kunnen werken. Uiteindelijk wordt tolerantie toch een ding.
Er zijn genoeg medicijnen waar dit niet voor geld hoor, maar dat is een kwestie van afwegen en hangt af van hoe erg tolerantie opbouwt (vb. Hartpatiënt die daar bepaalde medicatie voor slikt en betere kwaliteit en duur van leven kan behalen. Zelfs een aantal bijwerkingen kunnen tegen de winst wel opwegen.)
Maar wat een flapdrol van een huisarts!!
Ja, en dat is vast niet de enige in de regio. En dan te bedenken dat die mensen 10 jaar gestudeerd hebben hé voordat ze HA zijn. (Inclusief praktijk werk)
Maar goed, je moet dan ook echt veel weten. Van voetwratten tot specifieke allergieën en van nodulair melanoom tot aan fysieke afhankelijkheid van GHB.
Ik ben al meer dan 25 jaar volledig abstinent van alcohol.
Ik ben en blijf een alcoholist.
Ik weet dit, en ik stel mij niet op de proef met toch nog maar dat eerste glas te nemen.
Nee.
Basta!
Netjes! Dit is dan weer wel elke dag een bewuste keuze neem ik aan? (Ik kan me voorstellen na 25 jaar misschien niet meer dagelijks, maar toch zeker regelmatig dat je jezelf daar bewust van moet zijn)
Ik vind het wel frappant dat je met het woord alcoholist dan geen moeite lijkt te hebben haha
Hoe doe je dat met andere middelen? Ik weet dat alcohol bij mij teveek triggert. Maar ik denk dat elk middel mij een progressieve terugval in kan slepen. Maar ik heb nog wel moeite met geheelonthouding straks ook voor psychedelica. Want dat zou moeten kunnen zou je denken, maar geeft mij hoe dan ook de neiging om meer te nemen, nog wat anders erbij te mikken en uiteindelijk sowieso zucht naar keta of een andere disso, die ik in die toestand dan weer niet kan weerstaan. (Misschien na 25 jaar 😅, fingers crossed)
Hoe ik dacht "clean" te zijn: mijn focus lag op de alcohol en cocaïne, daarvan wist ik (met de alcohol pas vrij laat) dat het een verslaving was.
Ik was heel geleidelijk steeds meer gaan drinken: na m'n werk even een whisky om mn huishouden te doen, nog een paar bij het eten koken, wijn bij het eten. Na het eten Irish cofffee gewoon omdat t lekker was. Ik had veel regelmaat in mijn leven: iedere dag werken, man verzorgen, kind verzorgen. En iedere dag dronk ik wat meer om dat vol te houden. Onbewust. Tot ik in de lunchpauze op t werk steeds trillerig en klam werd. We hebben het dan over begin jaren '90. Ik was bang dat ik AIDS had ofzo🤣 serieus.
Maar de oorzaak bleek dus het gebrek aan alcohol voor zoveel uren achtereen. De 15/20 eenheden per dag waar ik inmiddels op zat maar zo geleidelijk opgebouwd dat ik nooit dronken was. Behalve op een feestje/stappen ofzo dan kon ik echt bingedrinken en liep ik ook te zwalken en heb zelfs mijn auto eens om een boom weten te vouwen🙃😬!
Over de benzo's en oxycodon: oxazepam en nitrazepam vanaf mijn 27ste. Ik kreeg het gewoon van mijn huisarts die dacht dat ik wat overwerkt was omdat ik 2 jaar na de geboorte van mijn dochter opeens nog maar 48 kilo woog en mijn schildklier werd onderzocht, onschuldig knobbeltje maar alle waarden normaal en ik at als een bouwvakker (plus nog al die drank) dus daar lag het niet aan en daarom kreeg ik maar benzo's (en het advies het wat rustiger aan te doen). De oxazepam groeide uit tot 250 mg per dag (via een psychiater) nadat ik in 2009 van de drank af was. Inmiddels ben ik zelf terug op 100 mg in de avond. Maar kreeg van die psych ook 7.5 mg Rivotril (clonazepam) wat ik heb gematigd tot 2 mg. Plus antideprresiva waar ik gek van werd en daarom nog antipsychoticum er bovenop. Dat heb ik er in 2017 uitgegooid want ik had geen leven meer. Werd juist depressief.
De oxycodon kreeg ik in 2011 van een nieuwe huisarts tezamen met Prednison omdat ik geen stap meer kon zetten door spierpijnen en hoge ontstekingswaarden in het bloed. Spierreuma-achtig beeld maar men vond geen reuma-markers in mn bloed. En ik wist niet wat Oxycodon was. Morfine dat wist ik wel.. had ik bij hernia gehad en was aangenaam maar ik begreep wel dat is een opiaat en na 4 maanden op eigen houtje afgebouwd. Daarvoor zat ik trouwens ook al 8 jaar aan de Tramadol 400 mg dagelijks omdat 3x een subluxatie van mijn been had. De morfine 160 mg. Toen bijna 2 jaar geen opiaten en 2011 dus die Oxycodon waarvan 7 jaar belachelijke hoeveelheid van 180 mg per dag. Huisarts bleef maar verhogen omdat ik ziek en moe was. Ooit op de huisartsenpost met nierstuwing was er eindelijk een arts die zei: wat jij allemaal slikt is niet okay!!! Ben toen op internet gaan kijken wat oxycodon nou eigenlijk was. Want het was mij voorgesteld als zusje van morfine maar beter want NIET verslavend had huisarts gezegd. En als je 6x daags 20 mg langwerkend en 10 mg kortwerkend gebruikt dan denk je waarschijnlijk niet kritisch meer. 2019 heb ik besteed aan het afbouwen van de oxycodon. Ik pak laatste maanden alleen nog wat restjes van de 10 mg Oxynorm smelttabletten. En a een jaar lang er niet naar getaald te hebben.
Maar ik was dus werkelijk in de veronderstelling dat ik clean was toen ik eind 2009 van alcohol en coke af was!!!!
Goed van jou dat je al 20 jaar van de alcohol af bent want dat gaf veel problemen lees ik. Mijn ex was ook een tijd alcoholist en het gedrag wat jij omschrijft herken ik wel van hem.
Hij is nu net overleden terwijl hij al 10 jaar niet meer dronken zelfs niet meer rookte... 60 en weg aan longkanker. Een gigantische lijdensweg van 9 maanden. Het ongeloof en het verdriet van mijn dochter triggert bij mij weer de behoefte aan "iets". Momenteel zijn dat de resten Oxynorm die ik nog in huis had.
Dus vanaf 2020 beschouw ik mezelf als clean.
De 5mg nitrazepam, 2 mg clonazepam, 100 mg oxazepam en 75 mg quetiapine dat vond/vind ik peanuts met wat ik allemaal door de strot gedouwd kreeg. Ik slik het allemaal in de avond om te kunnen slapen.
Na al die medicijndrama's ben ik wel research gaan doen en vind eigenlijk dat ik daar vanaf zou moeten. Maar ik heb ook een herseninfarct gehad in de pons (brug van Varol) en wat kleintjes in de thalamus, hersengebieden die allerlei autonome functies als ademhaling, slapen/waken, bloeddruk, hartritme, temperatuur, tientallen hormoontjes, en prikkelverwerking regelen.
Dus ik vraag me af of het wel goed is daarmee te stoppen/minderen.
Sorry dat ik geen coherent verhaal kan vertellen of kort en bondig een vraag beantwoorden😅🙈.
Op alcohol en coke kon ik dat allemaal wel namelijk. Het was mijn werk notabene. Of het nu door de pillen komt of problemen met focus/aandacht door herseninfarct weet ik niet. Dat moet nog onderzocht. Het is van de laatste jaren en verdomd irritant.
Vandaag de hele dag besteed aan uitzoeken wat Kratom is. Vermoedelijk heb ik dat woord hier gezien maar ik ben gaan googelen en wow.. het is legaal, zo te bestellen en zowel upper als downer. Wel oppassen voor verslaving en niet tegelijk met medicatie.
Dus toch weer iets zoeken om lichamelijke en mentale energie naar mn hand te zetten.
Was jij alleen alcoholverslaafd of ook andere middelen? En hoe is het leven zonder middelen mits dat jouw casus is?
Pffff wat een verhaal! Maar ik snap de behoefte. Maar er zijn andere mogelijkheden. Ik zal zelf gelijk wel ff een pb'tje sturen. ☺️
Wat me in het algemeen opvalt in je verhaal is hoe je onderscheid maakt tussen de verslavingen. En dat is iets wat de meesten van ons doen, maar ook dit is een verslavingsexcuusje om je verslaving in stand te houden.
Feit is dat er een bepaalde functie zit in je gebruik. Neem je dat middel weg, maar verander je verder niets terwijl die klacht/behoefte/moeite met coping, dan kan je met een ander middel zo je verslaving weer inwisselen.
Kan je niet met je gevoel omgaan en aan het dagelijks blowen geraakt? Stoppen is lastig, maar begin met iets anders en innneens is het zo gedaan. Of dat nu een ander middel is of een gedragspatroon maakt niets uit. Je kan aan de speed gaan, maar bijvoorbeeld ook overmatig gaan eten of overmatig gaan sporten (ja echt, sommigen staan er drie keer per dag en zeggen familie uitjes af voor de sportschool. Dit is evengoed een keiharde junk. Overigens net als vrijwel iedereen die grote sommen geld verdient met investeringen, maar over problematiek door een geldverslaving hoor je dan nooit iets gek genoeg. Maar ik hoef maar even naar het Twitter account van Elon Musk te kijken en ik weet direct weer waarom ons economisch systeem zo fucked is. Da's niet raar als het geleid wordt door mensen die niet rationeel kunnen denken, maar slaaf zijn geworden van die dollartekens.)
Welke verslaving dan ook: Allemaal manieren om je gedachten weg te leiden van datgene waar je niet mee om kan gaan. Zolang je maar iets hebt wat die functie vervuld.
Het sleutelwoord hierin is balans. Maar dat is ontzettend lastig gezien de meeste mensen die aanleg hebben voor verslaving niet zo gebalanceerd zijn. Vaak is het alles of niets, er zit niks tussenin 😂
En dit lukt ook niet alleen. Maar die achterliggende problematiek, kan je opsporen en technieken leren om daarmee om te gaan. In het begin even lastig, maar op de lange termijn wel beter.
Hoeveel voldoening gaat die fles nou geven? Als ik naar mezelf kijk een uurtje of 2 even Nice. Maar verder is het meestal alleen nadelig.
Met gezonde copingsmechanismen heb je er soms geen zin in. Maar het heeft het 'omgekeerde McDonalds effect'. Je hebt er eerst geen zin in, maar achteraf bleek dat je er toch gelukkiger van werd in het algeheel. Een soort tantaluskwelling is dit.
PS en helemaal off topic:. 3CMC is goedgekeurd. Daar ja je lange teksten van typen joh. En dat terwijl ik vanmorgen een theelepel gewassen zuivere pep door m'n koffie roerde en daar bijna niets (meer) van merk.
En ja dit was wel echt goeie pep. Niet de baggerzooi waar ik laatst over postte.