Alleen trippen oefenen met MDMA?

Pff ja ik vind eerlijk gezegd een hele portie al redelijk mild, maar ik ben dan ook een man van 90kg. Het is gewoom heel persoonlijk hoeveel jij dr van voelt. Maar denk dat een halve portie ook wel goed moet gaan hoor. Denk sowieso niet dat je heel snel een bad trip gaat krijgen van truffels in die dosering. Denk dat het ergste wat je kan overkomen is dat je wat misselijk word in het begin.

Ik ben 1.80m en weeg ongeveer 67kg, maar als ik kijk naar mijn reactie op medicijnen, alcohol en MDMA dan heb ik altijd net wat meer nodig dan andere mensen (ook zwaardere mensen) om effect te voelen.

Dit is ook de reden dat ik 10 jaar geleden een beetje de mist in ging met mijn eerste paddo-ervaring, ik voelde toen vrij lang niets waarna ik besloot de hele portie naar binnen te werken. Was heftig, maar niet té heftig. Misschien wel in mijn eentje. Vandaar dat ik dacht, misschien een halve portie om te beginnen. Bij 1/3 ben ik bang om het effect te missen.

Afaik zijn truffels illegaal in België, gelukkig wonen we in een schengenzone.

Fool zei:

Afaik zijn truffels illegaal in België, gelukkig wonen we in een schengenzone.

Klik om te vergroten...

Serieus? Stom België.

Maar je bent toch Nederlandse roze olifant? Geen optie om het hier in NL te doen?

En als je een net-niet gevoel wilt voorkomen, kun je beter minimaal een halve portie nemen ja.

Of je echt bad gaat, heeft er ook mee te maken hoe diep je bewust gaat. Ik heb zelf in het verleden zogenaamde "heroic doses" (pretentieuze term) gedaan, maar nu ik bewust met meditatie zo diep mogelijk ga, ga ik daar soms voorbij op een normale dosis. Een trip is echt zo afhankelijk van je mindset.

En daarnaast wat is nou echt bad gaan? Vaak zijn het reflecties van jezelf of he leven die je niet aanstaan, dit kan je juist ook heel goed gebruiken om het vanaf dat moment anders te gaan doen. Of naja zo ervaar ik dat tenminste. Voel ik me even slecht, heb zelfs een keer moeten huilen :P , maar daarna voel ik me juist extra goed en gemotiveerd om mezelf te beteren

Maar je bent toch Nederlandse roze olifant? Geen optie om het hier in NL te doen?

Ik ben Nederlands inderdaad maar ik heb in NL geen woonplaats (ja, bij mijn ouders, maar dat is wellicht geen strak plan ), het fijnst zou ik het vinden om het gewoon in mijn appartement in België te doen waar niemand anders is, alleen mijn kat. Het plan was om binnenkort een keer een weekend uit te kiezen wanneer ik verder niks gepland heb.

Of bedoel je dat het geen slim idee is om iets naar België te laten sturen? Lijkt mij niet zoveel kwaad kunnen toch. Laten opsturen is voor mij het handigst omdat ik fulltime werk.

Over het bad gaan, daar ben ik niet eens zo bang voor. Tijdens mijn truffeltrip 10 jaar geleden had ik ook een moment waarin ik wat paniekerige gedachten begon te krijgen omdat ik nergens meer iets van begreep. Ik kon ook niet meer inschatten wanneer ik weer normaal zou worden omdat mijn tijdsperceptie volledig weg was. Maar ik bleef toen vrij kalm. Ik ben over het algemeen niet heel angstig aangelegd, kan wel wat hebben. Wat me denk ik het meest lastig lijkt aan alleen trippen, is dat je ervaringen niet kunt delen. Vooral achteraf, als je weer wat terug bent aan het komen, kan dat wel heel fijn zijn. Ik zie er vooral een beetje tegenop om dát deel alleen te doorstaan, maar desnoods kom ik jullie wel lastig vallen.

Overigens is huilen tijdens trips me niet vreemd, ik deed dat zowel tijdens mijn paddo- als tijdens mijn truffeltrip. Maar dan wel zonder de negatieve emotie erbij. Kan me de verbazing van dat moment nog goed herinneren, van hè, ben ik nu aan het huilen?

benniesmitters zei:

En daarnaast wat is nou echt bad gaan? Vaak zijn het reflecties van jezelf of he leven die je niet aanstaan, dit kan je juist ook heel goed gebruiken om het vanaf dat moment anders te gaan doen. Of naja zo ervaar ik dat tenminste. Voel ik me even slecht, heb zelfs een keer moeten huilen :P , maar daarna voel ik me juist extra goed en gemotiveerd om mezelf te beteren

Klik om te vergroten...

Om de een of andere reden lijkt bad gaan me niet erg goed om te beginnen in je eentje te trippen. Los van psychische klachten die zelden voordoen lijkt het me niet handig om wat moed en ervaring op te bouwen.

Natuurlijk is het niet het einde van de wereld, maar misschien wel van de introvert-trippen-carriere.

Persoonlijk vind ik dat je beter ervaring op kan bouwen met iemand in de buurt om het wat bij te sturen, als je eenmaal echt een foute trip hebt gehad, maar je dat kan relativeren en een plek geven staat er niks meer in de weg om in je eentje steeds wat dieper te gaan, maar "bad trips" voorkomen is volgens mij leuker.

Je kan ook bad gaan dat je in een hoek zit omdat je slechte drugs heb en dat je van alles voelt en ziet en dat je het gewoon moet uitzitten. Echt kut dit.

Warmte, dat is wel een specifiek iets. Maar ik rende dus ook steeds m'n huis door, compleet in paniek.

Nog steeds zin om te trippen roze olifant? :P

Nee hoor ik had het zelf ook gewoon naar Belgie laten sturen als ik jou was.

Echt bad gaan gaat imo niet over persoonlijke kwesties, maar echt psychologisch doordraaien. (Tijdelijk) psychotisch worden. Gebeurd niet zomaar, maar ik ben iemand die de grenzen nogal opzoekt (vooral een paar jaar geleden had ik gewoon geen grenzen, maar dat heb ik geweten). Je persoonlijke kwesties zijn helemaal niets vergeleken bij dat. Niet dat ik mensen bang wil praten, maar ik wil ook niet doen alsof er geen risico's zijn bij diep introspectief trippen. Je moet denk ik ook een klein beetje gek zijn als psychonaut... :P Maar er was heel wat voor nodig om uiteindelijk op dat punt te komen hoor. Gebeurd echt niet zomaar als je een beetje stabiel bent.

Kom ons maar gewoon lastig vallen hoor, vinden we leuk. Alleen al het opschrijven ervan werkt bij mij altijd ook erg goed.

Huilen tijdens trips is niets mis mee, is bij mij ook wel gebeurd. Meestal tranen van vreugde, maar ook wel van diepe pijn. Zouden meer mensen moeten doen, hartstikke gezond en opluchtend.

Echt bad gaan gaat imo niet over persoonlijke kwesties, maar echt psychologisch doordraaien. (Tijdelijk) psychotisch worden.

Klik om te vergroten...

Oh dat kan ik me helemaal voorstellen. Of ja, niet, want ik heb dat niet meegemaakt, maar ik kan me indenken dat dat gebeuren. Een psychose is eigenlijk ook niets meer of minder dan een staat van zijn van het brein, een soort (nare) trip. Met drugs sleutel je aan de poortjes in je brein, en dat kan dan allerlei kanten opgaan. Zeker ook de 'gekke', psychotische kant. Eigenlijk is de hele psychedelische ervaring toch überhaupt een soort van licht psychotisch te noemen? Ik bedoel, iemand die onder invloed van een psychedelicum overdag op straat zou rondlopen en mensen zou vertellen wat hij zoal ervaart, zou toch aardig voor gek aangezien worden. Verward denken, verlies van contact met de realiteit, hallucinaties, wanen, allemaal symptomen die voorkomen bij psychose en ook mogelijk onder invloed van psychedelica. De vraag is: wat is gek? En wiens realiteit is de ware? Maar dat is weer een andere discussie

Nou, dat is het aparte. Ik heb vele trips meegemaakt met extreem overdonderende visuals en ook zeer absurde gedachten/inzichten, maar waarbij ik me ondertussen gewoon compleet 100% 'sane' voelde, al zou dat misschien niet zo lijken voor een ander.

Maar de echt psychotische ervaring is compleet anders. Toen voelde ik me ook echt 'insane'. Ik kon mezelf toen niet meer vertrouwen en er was nergens meer een plek van stabiliteit. Vooral dat laatste staat me bij. Dat constant zoeken naar rust/stabiliteit, maar dat is er dan gewoon niet (lijkt er niet te zijn). Let wel, dit gebeurde bij een 70 gram paddotrip waarbij het er echt over the top extreem aan toe ging.

Is een kenmerk van een psychotische episode niet juist dat je je wel sane voelt?

Fool zei:

Is een kenmerk van een psychotische episode niet juist dat je je wel sane voelt?

Klik om te vergroten...

Misschien als het langdurig is, dat iemand zichzelf dat dan wijs gaat maken om het min of meer draaglijk te maken? Is maar een idee hoor, ik weet het niet. Als het geen psychotische episode was, dan weet ik niet wat het dan wel was.

Ja dit heb ik dus ook gehad op een ongeveer 400mu LSD trip. Alles ging geweldig en ineens donderslag bij heldere hemel ging het mis. Ik bleef maar rondrennen als een kip zonder kop om rust te vinden en warmte alles relateerde ik aan warmte en er naar op zoek zijn.

Kleuren moesten warm, geluid moest warm, temperatuur moest warm. Emotie moest warm echt alles. Alleen lukte het me niet het te vinden.

Mindless zei:

Maar de echt psychotische ervaring is compleet anders. Toen voelde ik me ook echt 'insane'. Ik kon mezelf toen niet meer vertrouwen en er was nergens meer een plek van stabiliteit. Vooral dat laatste staat me bij. Dat constant zoeken naar rust/stabiliteit, maar dat is er dan gewoon niet (lijkt er niet te zijn). Let wel, dit gebeurde bij een 70 gram paddotrip waarbij het er echt over the top extreem aan toe ging.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Fool zei:

Is een kenmerk van een psychotische episode niet juist dat je je wel sane voelt?

Klik om te vergroten...

Misschien als het langdurig is, dat iemand zichzelf dat dan wijs gaat maken om het min of meer draaglijk te maken? Is maar een idee hoor, ik weet het niet. Als het geen psychotische episode was, dan weet ik niet wat het dan wel was.

Klik om te vergroten...

ZERO-?

Fool zei:

Is een kenmerk van een psychotische episode niet juist dat je je wel sane voelt?

Klik om te vergroten...

Volgens mij ook ja, dat maakt het ook zo eng denk ik dat je er echt in gaat geloven in die wanen.

Maargoed als je een halve portie truffels neemt zal het wel allemaal niet zo'n vaart lopen. Ik vind zelf een hele portie truffels ook al mild, heb het idee dat een hele portie truffels ook echt milder is als een hele portie paddo's destijds. Nu is een portie truffels 15gr en destijds was een portie paddo's 30gr. Weet alleen niet exact hoe die twee zich qua potentie verhouden tot elkaar, maar heb niet het idee dat truffels 2x zo sterk zijn in ieder geval.

Het leven wordt een stuk makkelijker als je je er niet doorheen probeert te analyseren. Sowieso heb ik geleerd dat alles heel erg over-analyseren niet iets is wat in iemand's aard ligt. Het is "gewoon" een onbewust patroon wat doorbroken kan worden.

Klik om te vergroten...

Zou mooi zijn als dat mij ook nog zou lukken.

Nog een laatste vraagje: werkt psilocybine toevallig pijnstillend? Ik ben vandaag uitgegleden met mijn fiets en hoewel ik me verder prima voel, is m'n halve linkerkant (heup, knie, en hand) geschaafd en op dit moment vrij pijnlijk.

Van MDMA herinner ik me dat pijntjes als sneeuw voor de zon verdwenen wanneer het begon te werken, zou een mooie bijkomstigheid zijn als dat met die truffels ook het geval was.

Ik kan me echter wel voorstellen dat de trip zo interessant is dat daar je aandacht zo erg naar uit gaat dat je niet let op die pijnlijke plekken en ze er zo dus effectief niet echt zijn voor je op dat moment.

Gelukkig mankeer je verder niets trouwens.

Vandaag is de dag, of niet?