Soms is het wel jammer dat psychologen geen medicijnen mogen voorschrijven en omdat ze dat niet mogen zijn ze er in enkele gevallen fel op tegen. (Waarmee ik niet wil zeggen dat jij medicijnen nodig hebt, maar soms zijn ze wel handig.)Op dit moment ben ik bij een psycholoog onder behandeling.
Om dan maar kunstmatig bij mensen de symptomen van iets onderliggends te onderdrukken, zodat ze weer efficiënt kunnen meedraaien in het systeem?Soms is het wel jammer dat psychologen geen medicijnen mogen voorschrijven en omdat ze dat niet mogen zijn ze er in enkele gevallen fel op tegen. (Waarmee ik niet wil zeggen dat jij medicijnen nodig hebt, maar soms zijn ze wel handig.)
Jeetje zit jij in mijn hoofd ofzo? Ik denk precies zo... exact!Ik herken me verder heel erg in je verhaal. Het piekeren over (toekomstig) werk en zo. Persoonlijk werkt het bij mij anders dan bij de meeste mensen. Ik heb een afgrijselijke hekel aan elke dag weer netjes naar je werk moeten en daar dan 8 uren zitten, naar huis en volgende dag repeat, dat voor een week lang, dan weekend en dan alles weer opnieuw. Waar velen daar energie en purpose van krijgen, word ik daar gewoon doodongelukkig van. Daarom ben ik me er ook op aan het oriënteren om wat anders dan dat te gaan doen. Al valt dat me zwaar omdat het denken bij mij vaak gewoon erg slecht gaat de laatste tijd. Ik zie deze periode dat ik niets doe trouwens ook meer als een sabbatical, dus de druk is er even af. Ik mocht ook elk moment bij mijn oude werkgever terugkomen, maar dat lijkt me eigenlijk verschrikkelijk om weer in die sleur te komen, bij die mensen die altijd zo'n chaotische energie hebben.
Precies dit.. Mijn dokter begon ook meteen over diverse middelen waaronder tricyclische antidepressiva. Want SSRI had ik rond mijn 20ste een keer gekregen maar daar werd ik zowat suïcidaal van dus dat nooit meer. Maar mij ook niet gezien hoor. Liever dan nog minder lekker in mijn vel zitten, maar wel Mezelf, dan aan die troep.Om dan maar kunstmatig bij mensen de symptomen van iets onderliggends te onderdrukken, zodat ze weer efficiënt kunnen meedraaien in het systeem?
Absoluut maar dat is in ZEER zeldzame gevallen. Al geloof ik meer in tijdelijke middelen (Benzo's bijvoorbeeld voor 2 a 3 weken) om korte pieken op te vangen maar langdurige zoals ssri's en snri's twijfel ik nog wel eens over of dat überhaupt wel goed is. Natuurlijk zijn er vast wel (enkele)mensen die een soort afwijking hebben aan hun serotonerge neuronen die dan dit middel echt nodig hebben. Verder echt niet.Overigens denk ik dat dergelijke medicijnen in bepaalde gevallen wel echt nodig zijn hoor, maar als het gebruikt wordt om mensen te laten blijven functioneren in iets wat misschien wel (mede) de reden was van de klacht, dan zijn we heel erg verkeerd bezig.
Soms is het beter mogelijk iets goed te analyseren als je wat rustiger bent. Efficiënt meedraaien in het systeem is niet per se fout, nu leef je, als ik het goed begrijp, van wat anderen bij elkaar werken, anderen die er misschien net zo weinig zin in hebben als jij.Om dan maar kunstmatig bij mensen de symptomen van iets onderliggends te onderdrukken, zodat ze weer efficiënt kunnen meedraaien in het systeem?
De oorzaak van depressies is in enkele gevallen puur lichamelijk en heeft dan weinig met trauma's te maken. Wat antidepressiva doen is de pieken en dalen weghalen of afvlakken. Als je maar blijft piekeren en niet uit die gevangenis van snel ronddraaiende gedachten kunt raken is een geneesmiddel misschien wel een traptree naar het herstel.Daarvoor kunnen anti-depressiva gebruikt worden: om de boel even te stabiliseren zodat je tijd hebt om de omgeving aan te passen. Want de oorzaak van de depressie ligt in trauma's uit het verleden en sociale problemen in het heden.
Nee hoor, ik heb mijn eigen 'buffer'.Soms is het beter mogelijk iets goed te analyseren als je wat rustiger bent. Efficiënt meedraaien in het systeem is niet per se fout, nu leef je, als ik het goed begrijp, van wat anderen bij elkaar werken, anderen die er misschien net zo weinig zin in hebben als jij.
Medicatie houdt niet per definitie iemand voor de gek. Soms zorgt ze er juist voor dat iemand weer in de werkelijkheid belandt.noodzakelijkerwijs onder de "medicatie" om onszelf nog langer voor de gek te houden.
Ja ik was wat te ongenuanceerd net. Heb je ook wel gelijk in.Medicatie houdt niet per definitie iemand voor de gek. Soms zorgt ze er juist voor dat iemand weer in de werkelijkheid belandt.
Ik begrijp uit je woorden dat je het liefste thuis yoga doet?
Ik zal eens nadenken wat goede oefeningen voor je zijn.
Wat alvast heel fijn is, is om yoga te doen met een yogaleraar op youtube...
Dit vind ik wel een goede grounding sessie:
Het heeft oa ook Pranayama. Dat zijn speciale ademoefeningen, of beter gezegd een adem meditatie.
Ja, zoiets is het gegaan. Heel langzaam, stapje voor stapje. Heb mezelf een paar keer flink onder mijn kont geschopt om toch de deur uit te gaan en wat te ondernemen ook al had ik er nauwelijks plezier in. En dan kom je er op een moment achter dat t toch de goede kant uit gaat en dan is er wat meer vertrouwen en dan gaat het een stuk sneller.
Dat geeft niets... Vooral omdat yoga altijd werkt, zelfs al gaat het in het begin niet helemaal perfect! Je zal er sowieso benefit van hebben, en hoe langer je het doet zal dit alleen maar groeien...Ik heb het filmpje even doorgenomen en dit ga ik zeker proberen! Het enige probleem bij de diepe ademhaling is dat mijn ademhaling best wel oppervlakkig is altijd, niet in de zin van hyperventileren maar ik kan niet heel kalm diep ademhalen.... Daar heb ik nog teveel stress voor in mijn lijf denk ik, is dit echt puur dat als je het oefent (diep ademhalen) dat het dan beter word?
En ja, ik wil eerst thuis beginnen omdat yoga lessen redelijk veel geld kosten en ik ben zelf een student met weinig inkomsten.. en het zit volgens mij niet in mijn verzekering![:(]()
@Madeliefje23
Ik zei toch dat ik hetzelfde heb meegemaakt?
Misschien bij iedereen weer net even anders, maar het komt op hetzelfde neer. Maak je nou maar niet zo ongerust, zie het als een heel lange griep die je moet uitzieken. Het komt allemaal weer goed, maar probeer nou eens iets anders te gaan doen dan hier continue mee bezig te zijn.
Je moet je misschien wel realiseren dat we allemaal dat duiveltje in ons hebben die het altijd zo kan doen laten lijken dat wij net die ene uitzondering zijn die niet beter zal worden.Sorry, ik moet even snel iets van mezelf afschrijven.. ik heb momenteel weer heel veel zorgen
Ik heb miljoenen verhalen gelezen over derealisatie&derealisatie maar heb nog geen 1 persoon gelezen die hetzelfde ervaart als ik en dit maakt me heel bang dat het voor altijd blijft...
Ik heb dus een paniekaanval gehad na xtc, 3 dagen daarna maar ik ben geen heftige gebruiker.. ik heb 4 keer in mijn leven gebruikt dus dit was de 4e keer. Ik heb alleen niet het gevoel dat de wereld of de mensen of ik niet echt zijn. Het ENIGE wat ik ervaar is dat mijn omgeving heel vreemd voelt, en aanrakingen enzo voelen ook gewoon normaal en alles ZIET er normaal uit maar ik voel niks meer bij mijn omgevingen. En ik heb nog niemand gelezen die alleen dit symptoom van derealisatie heeft....
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."