Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Rayyar zei: Ik begrijp uit je woorden dat je het liefste thuis yoga doet? Ik zal eens nadenken wat goede oefeningen voor je zijn. Wat alvast heel fijn is, is om yoga te doen met een yogaleraar op youtube... Dit vind ik wel een goede grounding sessie: Het heeft oa ook Pranayama. Dat zijn speciale ademoefeningen, of beter gezegd een adem meditatie. Klik om te vergroten... Ik heb het filmpje even doorgenomen en dit ga ik zeker proberen! Het enige probleem bij de diepe ademhaling is dat mijn ademhaling best wel oppervlakkig is altijd, niet in de zin van hyperventileren maar ik kan niet heel kalm diep ademhalen.... Daar heb ik nog teveel stress voor in mijn lijf denk ik, is dit echt puur dat als je het oefent (diep ademhalen) dat het dan beter word? En ja, ik wil eerst thuis beginnen omdat yoga lessen redelijk veel geld kosten en ik ben zelf een student met weinig inkomsten.. en het zit volgens mij niet in mijn verzekering"
"acht.zes zei: Ja, zoiets is het gegaan. Heel langzaam, stapje voor stapje. Heb mezelf een paar keer flink onder mijn kont geschopt om toch de deur uit te gaan en wat te ondernemen ook al had ik er nauwelijks plezier in. En dan kom je er op een moment achter dat t toch de goede kant uit gaat en dan is er wat meer vertrouwen en dan gaat het een stuk sneller. Klik om te vergroten... Oke, ja ik ga al best veel de deur uit omdat ik me dan beter voel. Thuis voel ik me verschrikkelijk omdat ik me zo ongemakkelijk voel omdat ik mijn eigen huis niet meer voel en mijn familie ook wat minder dus dat is alleen maar een hele nare confrontatie... ik merk nu ook, nu net kwam ik thuis en ik wil eigenlijk meteen huilen omdat het zo niet oké voelt"
"Sorry, ik moet even snel iets van mezelf afschrijven.. ik heb momenteel weer heel veel zorgen Ik heb miljoenen verhalen gelezen over derealisatie&derealisatie maar heb nog geen 1 persoon gelezen die hetzelfde ervaart als ik en dit maakt me heel bang dat het voor altijd blijft... Ik heb dus een paniekaanval gehad na xtc, 3 dagen daarna maar ik ben geen heftige gebruiker.. ik heb 4 keer in mijn leven gebruikt dus dit was de 4e keer. Ik heb alleen niet het gevoel dat de wereld of de mensen of ik niet echt zijn. Het ENIGE wat ik ervaar is dat mijn omgeving heel vreemd voelt, en aanrakingen enzo voelen ook gewoon normaal en alles ZIET er normaal uit maar ik voel niks meer bij mijn omgevingen. En ik heb nog niemand gelezen die alleen dit symptoom van derealisatie heeft...."
"@Rayyar @Avīci Ik heb al hulp van gerard alderliefste en ik loop al een paar maanden bij een psycholoog. Vele mensen krijgen het inderdaad van excessief drugs gebruik of mixen veel drugs bij elkaar en dat zorgt inderdaad voor een disbalans. Ik ben gevoelig aangelegd, angstig en ik (had) een heel druk leven en had eigenlijk nooit rust... de periode om het techno feestje had ik net een project afgesloten op school en na het feestje ben ik hard gaan werken in de horeca en dat was stress vol. Het is best logisch dat mijn lichaam daar moe van is/was maar het baart mij zorgen dat ik mezelf echt niet heb volgepropt met drugs en alsnog deze soort problematiek heb. Als ik er bijvoorbeeld aan denk om hier jaren mee rond te lopen dan ben ik er liever niet meer want het is zo naar om elke dag te leven terwijl je niks voelt voor omgeving"
"Rayyar zei: Dat geeft niets... Vooral omdat yoga altijd werkt, zelfs al gaat het in het begin niet helemaal perfect! Je zal er sowieso benefit van hebben, en hoe langer je het doet zal dit alleen maar groeien... Wanneer je langzaam en bewust beweegt in de asana, dan volgt de adem vanzelf... Dat beloof ik! Je hoeft niets te forceren. Vergeet vooral niet dat je yoga alleen voor jezelf doet Je hoeft niet aan een ideaal te voldoen (juist niet). Het belangrijkste is de verbinding met jezelf en dat je het doet als kadootje aan jezelf. Voor mij is yoga altijd thuiskomen... Ps: je spreekt hier wel met een fanaat hahaha... Doe in sommige lange periodes van jaren elke dag 2 uur yoga om 6 uur 'sochtends. Het is de lekkerste manier voor mij om wakker te worden. Zelf heb ik de laatste 5 jaar voornamelijk ashtanga gedaan, wat één vd meest gedisciplineerde yoga vormen is. Een echte workout ook. Voor mij is dit goed omdat ik een high energy persoon ben (momenteel even niet omdat ik iets onder de leden heb, maar dat is hopelijk tijdelijk) en er veel energie in kwijt kan maar er ook veel energie voor terug krijg. Bijna als een reinigingscentrale die mijn energie schoon terug geeft haha... Ashtanga is ook heel meditatief. Daarvoor deed ik veel sivananda yoga, een veel passievere vorm, waarbij je langer in één pose blijft. In wezen zijn alle yogavormen gewoon allemaal yoga. Alleen de ene vorm richt zich meer op bepaalde aspecten dan andere. Ik zou je willen zeggen gewoon rustig verschillende beginners yoga video klassen mee te doen (lekker thuis dus) die vooral op grounding gericht zijn. In wezen is alle yoga grounding trouwens. Maar de kwaliteit is erg onderhevig aan de leraar. Er zijn helaas ook leraren die minder goed zijn. Ook bepaalde stijlen zoals hotyoga of bikram kan ik je beslist afraden. Het heeft niets met yoga te maken. Ook in vinyasa en flow yoga zijn er (enkele) goede en (veel) slechte leraren. Maar ik ga je nog een lijstje van leraren op youtube melden die heel goed zijn. Later meer. (Ja, ik zit meteen op mijn praatstoel als het over yoga gaat Klik om te vergroten... Bedankt voor je informatie! Het is heel handig, en ik ga me er zeker in verdiepen; een lijstje met goede youtube yoga lessen zou super handig zijn!! Ik ga er ook over na denken of ik misschien toch op yoga lessen kan ook, maar dat duurt nog even. Ik moet eerst een fulltime baantje vinden want ik ben recent gestopt met mijn opleiding"
"Mijn psycholoog en ik beginnen te twijfelen of het wel derealisatie is, (ik hoop het wel, zodat ik weet hoe ik ermee om moet gaan) maar omdat ik me dus niet 100% hetzelfde voel bij de klachten die bij DP/DR horen, is het dus onzeker. Maar nou is mijn gedachte, het kwam wel na een paniekaanval (dan kan DP/DR vaak opkomen) dus kan je ook vervreemd raken van je omgeving gewoon door onderliggende onzekerheden en angsten die je al had en toen zijn getriggerd?"
"mikoz zei: Inderdaad, alles komt en gaat. zo kun je je gedachten bijvoorbeeld ook bekijken... ze komen en gaan en het is jouw keuze of je je eraan vast hecht of niet. Er vliegen steeds riedeltjes aan woorden door je hoofd en jij kunt de keuze maken in welke je gelooft. voorbeeld: @Madeliefje23 : Als ik er bijvoorbeeld aan denk om hier jaren mee rond te lopen dan ben ik er liever niet meer want het is zo naar om elke dag te leven terwijl je niks voelt voor omgeving Wat gebeurt er als je deze gedachte gelooft, belemmert het je? bevrijdt het je? En wat gebeurt er als je de gedachte voorbij laat gaan, zonder je eraan te hechten? Je huidige situatie is natuurlijk geen fijne. Maar je kunt al veel leed weghalen door deze gedachte-geloof oefening toe te passen. (edit: zet er bijvoorbeeld eens een andere gedachte voor in de plaats: 'over twee maanden is de verbinding tussen mij en de omgeving verdubbelt, het is zo fijn om verbonden te zijn.' Of zoiets... Hoe voelt deze gedachte? beter? kies dan die gedachte om in te geloven!) Klik om te vergroten... Dit bericht heeft me vanmiddag erg gerust Gesteld. Dankje wel voor je geruststellende helpende reactie. En ik moet ook werken aan mijn gedachte"
"@Tevil19 Hoi! Dankjewel voor het mee denken en reageren, ik sport 4-5 keer per week dus daar ben ik onwijs trots op dus dat gaat helemaal goed! (In de sportschool, kracht training) ik slaap redelijk goed maar ik heb heel veel dromen en als ik wakker word in de ochtend ben ik nog meer in de war door die dromen die zo echt voelen... ik heb super veel lieve steun en een lieve vriend die me allemaal steunen en helpen! Maar heel erg bedankt voor je lieve aanbod. Ik heb de laatste dagen best wel goede dagen gehad en ik heb oprecht plezier gehad, ik probeerde niet teveel aandacht aan het gevoel te geven en ik dacht soms gewoon fuck it all ik kan er momenteel niks aan veranderen, maar over een tijd is het allemaal weer normaal. Nu net heb ik deze ochtend een rotte ochtend en ben ik weer een beetje wanhopig dat het niet meer goed komt, ik probeer deze mindset om te draaien maar ik voel ook een beetje paniek in mijn lijf (onrustige ademhaling een klein beetje en ik ben heel bewust van mijn hartkloppingen) ook ben ik bij mijn psychiater geweest voor eventueel adhd medicatie omdat ik daarmee mijn gedachtes misschien kan minderen (ik heb vastgestelde adhd en daardoor ben ik nog warriger enzo) het gesprek ging minder goed dan ik dacht en ik ben daar angstig weggegaan omdat de psychiater en mijn psycholoog zeggen te denken dat ik helemaal geen derealisatie of depersonalisatie heb. Ik zei eerlijk dat ik liever wel iets heb wat een naampje heeft omdat ik anders maar blijf malen over wat ik dan wél ervaar. Ik heb ook niet alle symptomen van de diagnose ‘derealisatie’ maar ik ervaar wel dat ik echt niet connected ben met mijn omgeving, en dat mijzelf niet ‘heel’ is. Ik probeer dit maar te nemen zoals het is maar hoop dat dit dan ook overgaat, wat het dan ook is. @Mindless Wat betreft de yoga; ik ga kijken voor yoga lessen want thuis lukt het niet zo goed. Bij mijn sportschool bieden ze ook mindful meditatie/ yoga lessen aan dus dat ga ik zeker doen!!! Heel erg bedankt voor jullie interesse en dat jullie nog aan mij denken. Groetjes"
"Tevil19 zei: Is goed hoor! Hoe gaat het met je? Klik om te vergroten... Hi! Het gaat iets beter, ik ben ondertussen 4 daagjes op vakantie geweest met mijn vriend en heb daar heel erg van genoten. Ik ben af en toe nog steeds bang dat dit nooit meer weggaat en dan begin ik weer te malen... maar ik kan het nu een beetje stoppen soms en mezelf afleiden. Ik ga me nu focussen op werk zoeken en vakanties boeken op een dag is deze hell voorbij, hopelijk snel"
"newone zei: Hey, Ik zie dat er al 2 weken niet meer gepost is onder dit bericht maar je verhaal komt me zeer bekend voor dus misschien heb je nog wat aan deze reactie. Een half jaar geleden na xtc gebruik ook last gekregen van paniekaanvallen, hyperventilatie en dp dr-achtige klachten. Inmiddels bijna genezen. De eerste paar maanden namen de klachten ook amper af bij mij. Wat bij mij echt heeft geholpen is m'n manier van denken veranderen. Je weet dat er niks kapot is aan je hersenen dus waarom zou je er dag in, dag uit over blijven malen en proberen constant zo bewust mogelijk te zijn van alles wat er afwijkend is dan de periode voor deze klachten? Daarnaast moet je je ook niet terugtrekken; onderneem activiteiten zodat je gedachten meer worden afgeleid van deze klachten. Door het ondernemen van activiteiten, door te gaan met studeren/werken kom je weer terug in de maatschappij waardoor je je ook niet meer bijzonder gaat voelen door de klachten die je ervaart. Klein kanttekening: neem wat vaker pauze tussen het studeren/werken, bijvoorbeeld door een rondje te lopen, mindfullness/ademhalingsoefening enz. Net als jou dacht ik ook 'dit gaat nooit meer over' maar toen ik stopte met die belachelijke gedachte, want waarom zou het niet meer over gaan?, merkte ik dat de klachten langzaam begonnen af te nemen. Ik ben inmiddels grotendeels klachtenvrij, al merk ik dat het gevoel soms terugkomt, bijvoorbeeld bij het typen van dit bericht, omdat ik weer intensief aan terugdenk. Kortom: kijk vooruit, niet achteruit en leef je leven. Ik weet zeker dat het bij jou ook over kan gaan. Kleine aanvulling: Als je nog last hebt van paniekaanvallen zou je naar een ademhalingstherapeut kunnen gaan. Bij mij heeft dit ertoe geleid dat ik paniekaanvallen goed kan opvangen en daardoor niet meer bang ben voor ze. Wanneer ik een slechte dag heb met nog wat klachten neem ik wel eens valeriaan. Kan ook helpen voor je. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie. Wat fijn dat je al bijna helemaal genezen bent! Ik heb alleen dr klachen as far as i know, dus hyperventilatie en paniekaanvallen ervaar ik niet (zelf vind ik dat gek want ik dacht dat dat vaak wel samen ging, zo past het namelijk perfect in het plaatje van anxiety) ik vind het nog steeds raar dat ik alleen dr klachten ervaar, maarja misschien moet Ik het meer zien als iets positiefs... ik probeer inderdaad positiever te denken de laatste tijd en ik probeer meer activiteiten te ondernemen. Nu heb ik bijvoorbeeld weer een dag dat ik het weer wat negatiever in zie allemaal en ik wil dat deze hell nou eindelijk eens voorbij gaat. Maar er zijn ook dagen dat het wel gaat, en dat zijn dan vooral de dagen dat ik ergens mee bezig ben. Ik probeer geen aandacht te schenken aan die belachelijke vragen die jij ook noemt, het komt nog wel vaak in mij op; dat ik denk, wat nou als het wel levenslang is? Hoe moet ik hier dan ooit mee leren leven? Maar die probeer ik dan zo snel mogelijk te vergeten omdat ik vaak eindig in een huilbui Ik heb me inmiddels aangemeld voor een nieuwe studie die ik in september ga beginnen en ik hoop ook dat mijn klachten tegen die tijd eindelijk wat gaan afnemen of nog beter over zijn. MAarja ik kan geen time frame geven aan mezelf natuurlijk. Ik mis alleen heel erg routine in mijn leven en doe veel dingen zonder het gepland te hebben, daardoor word ik af en toe warriger en dat is denk ik iets waar ik flink wat aan moet doen. Het is tenslotte iets wat pas over gaat als jij er ook hard voor werkt om het over te laten gaan. Die moet ik nog even in praktijk brengen... Dank voor de tips! Als je nog meer tips hebt hoor ik het graag. Zoals wat je nog meer hebt gedaan wat mee heeft gedragen met herstel heb je bijvoorbeeld Ook depressieve klachten gehad? Hoe ging je om met het gevoel dat alles niet klopte of onbekend voelde voor je? Die dingen zitten mij het meeste dwars. Groetjes"