DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Mindless zei:

Dat is 2 of 3 keer de aanbevolen dosering en dus een flinke overdosering ja. Of weeg je 200 kg?

Maar zelfs al hield je je perfect aan de richtlijnen. Dan nog verliezen heel veel mensen het gewenste effect bij regelmatig gebruik. Soms niet eens bij regelmatig gebruik... Het is nu eenmaal hoe dat vaak gaat bij MDMA. Hecht je niet teveel aan dat gevoel dus.

We moeten hier trouwens eens een poll houden over wie ad(h)d heeft en wie niet. Tjee, het lijkt soms of iedereen hier dat heeft...

Klik om te vergroten...

Misschien is er een link tussen AD(H)D en drugsgebruik.

@Trippeling, het is al gezegd, je gebruikt teveel en te vaak. Probeer het eens te minderen, dan kan de magie welllicht weer iets terugkomen. Niet meer kunnen plassen etc. zijn bijwerkingen die sterker worden bij hogere doseringen, en zijn dus deels te vermijden. 6-APB is nog wel te krijgen als je goed zoekt. Daar zul je echter hetzelfde mee ervaren bij onverschillig gebruik.

Ik zie trouwens niet in hoe ADD gerelateerd zou zijn aan slecht reageren op amfetamines.

01-01-2024, 00:00

Roze Olifant zei:

Misschien is er een link tussen AD(H)D en drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Ja, dat AD(H)D dus aanzet tot meer drugsgebruik. Klinkt nog best logisch.

01-01-2024, 00:00

Roze Olifant zei:

Ik zie trouwens niet in hoe ADD gerelateerd zou zijn aan slecht reageren op amfetamines.

Klik om te vergroten...

Ik heb zowel metylfendidaat als dexamfetamine gekregen voor mijn ADD. Hierbij krijg ik een heel naar zenuwachtig gevoel. Ook een beetje sloom en bijna suf soms. Datzelfde krijg ik ook als bijvoorbeeld pep of 3MMC gehad.
Misschien staat dit compleet los van mijn ADD. Uiteraard kan amfetamine ook gewoon een zenuwachtig gevoel geven, maar naar mijn idee was het toch iets anders. Ik had daarin die link gelegd met ADD, geen idee of daar ook daardwerkelijk wat achter zit.

01-01-2024, 00:00

geflipt zei:

Ik snap je twijfels. Mijn zoon -18- werd gediagnosticeerd toen hij 6 of 7 was. De symptomen waren ernstig en overduidelijk. Het heeft hem veel moeite gekost om te komen waar hij nu staat. Wij hebben bewust gekozen voor een behandeling zonder medicatie (wat niet makkelijk was!), maar het is ons gelukt. Daarnaast staken we veel tijd in therapie, praten en bezig zijn met hem en zorgen voor een solide structuur. Hij is zelfzekerder geworden, heeft zijn 'aandoening' leren aanvaarden en ermee leren omgaan, dus nu gaat het stukken beter. Ik wil maar aangeven dat het bij ons overduidelijk was dat hij 'anders' was/is dan de anderen. Ik spreek hier dan over een onuitputtelijke energie, dwars gedrag, de onmogelijkheid om zich te concentreren of in te houden, enz... Had hij dan écht een diagnose nodig? Ja. Vanaf toen konden we de school inlichten en zorgen voor veel structuur. Op die manier groeide zijn zelfzekerheid, want tot dan was hij gewoon 'het lastige kind van de klas of het familiefeest'. Maar inderdaad, om het nu een ziektebeeld te noemen, daar ben ik ook nog steeds niet uit. Hij is zeer sportief, een lief persoon en heeft bakken vol creativiteit. Zoals bij elk 'ziektebeeld' gaat het er altijd om hoe de omgeving er mee omgaat. Moest dat verbeteren, dan stopt het stigma, en hoeven we misschien niet langer van een ziekte te spreken. Volgens mij is er plaats op deze wereld voor iedereen, dus ook voor hyperactieve hummeltjes...

Klik om te vergroten...

Wauw! Wat super dat jullie dat voor elkaar hebben gekregen zonder medicatie!

KropSla zei:

Maar dan snap ik dus niet waarom je bij ADHD zegt dat je niet overtuigd bent van het bestaan. Want bij de zaken die ik noem is er ook geen medische test als een bloedmonster of iets dergelijks. Zulke diagnoses worden ook vaak gesteld op basis van gesprekken en bepaalde criteria. Overigens niet verkeerd bedoeld hoor, maar ik ben er echt benieuwd naar wat het verschil precies maakt.

Klik om te vergroten...

Neem iets als PTSS. Daar is de oorzaak van bekend: trauma en stress. Wat is het dan dat de symptomen van ADHD veroorzaakt? Deze symptomen bestaan trouwens ook los, dus wanneer is het precies ADHD en wanneer niet? Ligt dat dan eigenlijk aan de specialist die de evaluatie doet? Ik wil al deze dingen niet ontkennen als syndromen, want overduidelijk bestaan deze, als set symptomen die we kunnen waarnemen. Ik heb er gewoon moeite mee dat zoveel mensen er zo'n ding van maken: "ik heb ad(h)d, ik ben ad(h)d'er". Zeker omdat ik zelf zo sterk geloof in onze eigen waarheid creëren. Wat doet dat met iemand - met name een kind - om zichzelf te zien als "ad(h)d'er". Zeker, velen geven ook aan rust te vinden in zo'n label, wat ik niet wil bagatelliseren, maar ik kan me gewoon niet aan de gedachte onttrekken dat heel veel mensen zichzelf ook vasthouden in zo'n omschrijving. En nee, ik denk echt niet dat je al je klachten even kunt wegdenken, voordat iemand dat misschien denkt. Dat zou een ander uiterste zijn. Maar het perspectief van waaruit je kijkt, is zó belangrijk. Heeft zo'n enorme invloed op je geestesgesteldheid.

01-01-2024, 00:00

Trippeling zei:

Ik heb zowel metylfendidaat als dexamfetamine gekregen voor mijn ADD. Hierbij krijg ik een heel naar zenuwachtig gevoel. Ook een beetje sloom en bijna suf soms. Datzelfde krijg ik ook als bijvoorbeeld pep of 3MMC gehad.
Misschien staat dit compleet los van mijn ADD. Uiteraard kan amfetamine ook gewoon een zenuwachtig gevoel geven, maar naar mijn idee was het toch iets anders. Ik had daarin die link gelegd met ADD, geen idee of daar ook daardwerkelijk wat achter zit.

Klik om te vergroten...

Dan heb je dus al een amfetamine tolerantie. Denk dat dat meespeelt als je speed neemt.

Voor de rest is alles al gezegd hier. Te korte pauzes, te hoge doseringen. Probeer eens een jaar geen mdma te gebruiken en kijk dan of het beter is geworden.

01-01-2024, 00:00

Ik ken mensen die na 20 jaar nog steeds goed gaan op een pilleke. Maar ik zou je er niet meer teveel aan hechten vrijwel iedereen uit mijn vrienden groep/festival groepen van de jaren voelen geen liefde gevoel meer van een pilletje. Heb zelf 2 jaar ertussen gehanteerd om het (gevoel) terug te krijgen maar nog niet eens misschien ik heb mezelf er bij neer gelegd. Ik moet wel zeggen dat ik dit middel aardig misbruikt heb zoals de meeste had ik de smaak te pakken en werd het al gauw elk weekend een festival. Spijt komt later zeggen toch ? Ik zou qls ik het terug kon draaie 1xPer maanden doen of 2x Perjaar zelfs om er gewoon langer plezier van te kunnen hebben. dit geef ik ook altijd aan iedereen mee maar de meeste zijn net zo eigenwijs als ik geweest dus zitten ze in het zelfde schuitje nou. Maar eenmaal verneukt is het gevoel moelijk terug tehaleb.

01-01-2024, 00:00

Rikdekikker zei:

We moeten hier trouwens eens een poll houden over wie ad(h)d heeft en wie niet. Tjee, het lijkt soms of iedereen hier dat heeft...

Klik om te vergroten...

Wat is de reden hiervan denk je dat er zoveel mensen met dat soort diagnoses op dit forum zitten? Het viel mij ook al op.
[/QUOTE]
Mensen met ADHD zijn erg verslavingsgevoelig.

01-01-2024, 00:00

Mijn ervaring met dit onderwerp is dat mensen met een (zeer) gezonde levensstijl ook sneller herstellen en daarmee weer sneller een magische ervaring hebben met MDMA. Sport en gezond eten zijn echt belangrijke factoren in t aanmaken van serotonine.

01-01-2024, 00:00

Rikdekikker zei:

We moeten hier trouwens eens een poll houden over wie ad(h)d heeft en wie niet. Tjee, het lijkt soms of iedereen hier dat heeft...

Klik om te vergroten...

Velen die adhd of aanverwante iets hebben, hebben dat helemaal niet. Het wordt vrij makkelijk toegewezen aan gelijkwaardige “klachten”.

01-01-2024, 00:00

#10

Dick_van_Leeuwen zei:

Mijn ervaring met dit onderwerp is dat mensen met een (zeer) gezonde levensstijl ook sneller herstellen en daarmee weer sneller een magische ervaring hebben met MDMA. Sport en gezond eten zijn echt belangrijke factoren in t aanmaken van serotonine.

Klik om te vergroten...

Sport en gezond eten is eigenlijk overal goed voor.

01-01-2024, 00:00

#11

De Dunne zei:

Velen die adhd of aanverwante iets hebben, hebben dat helemaal niet. Het wordt vrij makkelijk toegewezen aan gelijkwaardige “klachten”.

Klik om te vergroten...

Dat idee heb ik ook. Ik heb ook al lang problemen met concentratie. Als ik echt mijn best zou doen, zou ik het misschien ook wel voor elkaar krijgen om medicatie te krijgen. Maar de manier hoe we leven en wat we doen, kijken, eten, etc. in deze maatschappij produceert mentale en dus ook concentratie problemen. Door dat allemaal aan te pakken, wordt mijn concentratie beter. Veel mensen willen volgens mij gewoon een pilletje in plaats van te veranderen in hun gedrag. Ongelofelijk veel mensen hebben nu concentratie problemen. Als je die methylfenidaat of dexamfetamine geeft, zullen ze daar natuurlijk zeer positief over zijn en denken dat ze dat nodig hebben.

Wil echt niet beweren dat er geen mensen zijn zonder echte ad(h)d, maar kom op "iedereen" heeft het zogenaamd tegenwoordig. Je kunt door een slechte leefwijze (die veel mensen hebben) ook zeer ernstige concentratie problemen hebben. Slecht eten, weinig bewegen, de hele dag op die smartphone zitten kijken, tv programma's kijken die er letterlijk op gemaakt zijn dat er niet twee seconden niets gebeurt omdat mensen anders afhaken... Wat denken mensen dat dat doet met je concentratie...

01-01-2024, 00:00

#12

Damn! Deze keer ga ik écht weer minderen! Ik gebruik veel te veel sinds Corona... Ik mis die 'trippy high' ook wel enorm (mijn eerste keer was echter ook wel meteen 500mg...

). Het is gewoon niet makkelijk om eraf te blijven als je ze quasi krijgt van een leverancier...

01-01-2024, 00:00

#13

Mindless zei:

Dat idee heb ik ook. Ik heb ook al lang problemen met concentratie. Als ik echt mijn best zou doen, zou ik het misschien ook wel voor elkaar krijgen om medicatie te krijgen. Maar de manier hoe we leven en wat we doen, kijken, eten, etc. in deze maatschappij produceert mentale en dus ook concentratie problemen. Door dat allemaal aan te pakken, wordt mijn concentratie beter. Veel mensen willen volgens mij gewoon een pilletje in plaats van te veranderen in hun gedrag. Ongelofelijk veel mensen hebben nu concentratie problemen. Als je die methylfenidaat of dexamfetamine geeft, zullen ze daar natuurlijk zeer positief over zijn en denken dat ze dat nodig hebben.

Wil echt niet beweren dat er geen mensen zijn zonder echte ad(h)d, maar kom op "iedereen" heeft het zogenaamd tegenwoordig. Je kunt door een slechte leefwijze (die veel mensen hebben) ook zeer ernstige concentratie problemen hebben. Slecht eten, weinig bewegen, de hele dag op die smartphone zitten kijken, tv programma's kijken die er letterlijk op gemaakt zijn dat er niet twee seconden niets gebeurt omdat mensen anders afhaken... Wat denken mensen dat dat doet met je concentratie...

Klik om te vergroten...

Helemaal met je eens. Ook “mag” een kind niet meer anders zijn dan anderen. Dan is der gelijk “iets mis mee”. Kan idd aan van alles liggen als iemand adhd symptomenheeft.
Adhd en aanverwanten kunnen als 1 van de symptomen concentratie problemen geven maar niet iedereen met concentratie problemen heeft adhd oid.

01-01-2024, 00:00

#14

De Dunne zei:

Velen die adhd of aanverwante iets hebben, hebben dat helemaal niet. Het wordt vrij makkelijk toegewezen aan gelijkwaardige “klachten”.

Klik om te vergroten...

Uhm, ja, maar ook andersom! Velen hebben adhd terwijl ze dit juist helemaal niet door hebben. Je hoeft maar even op Google te zoeken en je komt dan best wel veel informatie tegen hierover. Dat maakt het best een interessant onderwerp. Adhd draait niet alleen maar om concentratie, zoals @KropSla al zegt. Er is best wel een vooroordeel aanwezig als je het over adhd hebt.

Mensen (kinderen-volwassenen) met adhd hebben, als ik ff spiek op Google, een "beperkende stoornis". Hierdoor vallen ze op tussen andere kinderen die dit niet hebben en kan dat zowel negatieve als positieve gevolgen hebben. Ze kunnen zich buitengesloten voelen, voelen zich niet goed genoeg of krijgen een negatief zelfbeeld.

Mensen met adhd hebben een slechte dopamine regulatie. Het is dan ook aannemelijk om te stellen dat ze dan meer gevoelig zijn voor een verslaving. Omdat ze dat dopamine gebrek, dwang naar rust of bijv. 'medicatie' gaan zoeken in drugs. Eenmaal verslaafd is door de adhd het lastiger om die verslaving eruit te krijgen. Mensen die verslaafd zijn, maar geen adhd hebben, kunnen alsnog door de verslaving adhd kenmerken vertonen.

Wat ik verder nog vond is dat sommige mensen die adhd kenmerken vertonen, zelf helemaal niet doorhebben dat ze die kenmerken hebben. Ze hebben niet door hoe druk en chaotisch ze zijn. Ze hebben dan nog geen diagnose gehad en denken dat zij gewoon zichzelf zijn. Dat het zo hoort.

01-01-2024, 00:00

#15

Bas zei:

Velen hebben adhd terwijl ze dit juist helemaal niet door hebben.

Klik om te vergroten...

En daarmee bedoel je, velen hebben een neurologische stoornis?

01-01-2024, 00:00

#16

Mindless zei:

En daarmee bedoel je, velen hebben een neurologische stoornis?

Klik om te vergroten...

Nee, de term die jij noemt is toch zeker iets anders. Adhd mag dan net zoals een "neurologische stoornis" iets met de hersenen te maken hebben, maar het heeft niet iets met het zenuwstelsel, tumoren, infecties, ziektes of hersenletsel te maken.

Ik begrijp je punt (nu) wel beter, nadat ik even verder heb gegraven op Google.

Maar het is niet mijn idee geweest om ieder kwaaltje een naam te geven, dat onder te verdelen in verschillende categoriën (wat nog steeds onder diezelfde aandoening valt) én wat dan ook weer via via een link heeft met een andere aandoening, wat zelf ook weer onder verschillende categorieën/types valt. lol

Het zijn niet voor niets verschillende termen. Mja, gezien we nou eenmaal allemaal willen weten wat we mankeren, lijkt het alsof we al die symptomen zelf naar mekaar toe hebben gebracht om makkelijker een oorzaak te kunnen vaststellen. Ik denk dat je dit bedoeld toch? Lekker handig, dan door al die symptomen uiteindelijk niet meer weten wat iemand nou heeft.

Er blijft echter wel een verschil zitten in de medicijnen die bij deze aandoeningen horen.

01-01-2024, 00:00

#17

Bas zei:

Nee, de term die jij noemt is toch zeker iets anders. Adhd mag dan net zoals een "neurologische stoornis" iets met de hersenen te maken hebben, maar het heeft niet iets met het zenuwstelsel, tumoren, infecties, ziektes of hersenletsel.

Ik begrijp je punt (nu) wel beter, nadat ik even verder heb gegraven op Google.

Maar het is niet mijn idee geweest om ieder kwaaltje een naam te geven, dat onder te verdelen in verschillende categoriën (wat nog steeds onder diezelfde aandoening valt) én wat dan ook weer via via een link heeft met een andere aandoening, wat zelf ook weer onder verschillende categorieën/types valt. lol

Het zijn niet voor niets verschillende termen. Mja, gezien we nou eenmaal allemaal willen weten wat we mankeren, lijkt het alsof we al die symptomen zelf naar mekaar toe hebben gebracht om makkelijker een oorzaak te kunnen vaststellen. Ik denk dat je dit bedoeld toch? Lekker handig, dan door al die symptomen uiteindelijk niet meer weten wat iemand nou heeft.

Er blijft echter wel een verschil zitten in de medicijnen die bij deze aandoeningen horen.

Klik om te vergroten...

Ja dat bedoelde ik.

Ik blijf het apart vinden dat mensen vaak zo makkelijk zeggen "ik heb ad(h)d". Wat is dat, denk ik dan. Er is niet een medische test die uitgevoerd kan worden of iemand dan wel ad(h)d heeft, of niet. In plaats daarvan gebruikt een specialist een evaluatieproces om ad(h)d te diagnosticeren. Wat het voor mij een vage stoornis maakt. Het lijkt eerder een set overeenkomende symptomen. Ik ben absoluut geen expert, maar ik ben om deze redenen gewoon niet helemaal overtuigd dat er echt iets is als 'ad(h)d'. Wil daar zeker geen mensen mee kwetsen en al helemaal niet zeggen dat mensen niet enorm lijden onder deze symptomen, maar ik ben gewoon niet overtuigd van het ziektebeeld.

01-01-2024, 00:00

#18

Geen medische test zoals jij misschien bedoelt, maar er zijn wel degelijk DSM criteria om AD(H)D te diagnosticeren. Net zoals er bijvoorbeeld zijn voor bijvoorbeeld een depressieve stoornis, borderline, PTSS en veel meer. Of ben je ook niet overtuigd van het bestaan van al die laatst genoemden, omdat er geen 'medische test' uitgevoerd kan worden?

01-01-2024, 00:00

#19

Mindless zei:

Ja dat bedoelde ik.

Ik blijf het apart vinden dat mensen vaak zo makkelijk zeggen "ik heb ad(h)d". Wat is dat, denk ik dan. Er is niet een medische test die uitgevoerd kan worden of iemand dan wel ad(h)d heeft, of niet. In plaats daarvan gebruikt een specialist een evaluatieproces om ad(h)d te diagnosticeren. Wat het voor mij een vage stoornis maakt. Het lijkt eerder een set overeenkomende symptomen. Ik ben absoluut geen expert, maar ik ben om deze redenen gewoon niet helemaal overtuigd dat er echt iets is als 'ad(h)d'. Wil daar zeker geen mensen mee kwetsen en al helemaal niet zeggen dat mensen niet enorm lijden onder deze symptomen, maar ik ben gewoon niet overtuigd van het ziektebeeld.

Klik om te vergroten...

Ik snap je twijfels. Mijn zoon -18- werd gediagnosticeerd toen hij 6 of 7 was. De symptomen waren ernstig en overduidelijk. Het heeft hem veel moeite gekost om te komen waar hij nu staat. Wij hebben bewust gekozen voor een behandeling zonder medicatie (wat niet makkelijk was!), maar het is ons gelukt. Daarnaast staken we veel tijd in therapie, praten en bezig zijn met hem en zorgen voor een solide structuur. Hij is zelfzekerder geworden, heeft zijn 'aandoening' leren aanvaarden en ermee leren omgaan, dus nu gaat het stukken beter. Ik wil maar aangeven dat het bij ons overduidelijk was dat hij 'anders' was/is dan de anderen. Ik spreek hier dan over een onuitputtelijke energie, dwars gedrag, de onmogelijkheid om zich te concentreren of in te houden, enz... Had hij dan écht een diagnose nodig? Ja. Vanaf toen konden we de school inlichten en zorgen voor veel structuur. Op die manier groeide zijn zelfzekerheid, want tot dan was hij gewoon 'het lastige kind van de klas of het familiefeest'. Maar inderdaad, om het nu een ziektebeeld te noemen, daar ben ik ook nog steeds niet uit. Hij is zeer sportief, een lief persoon en heeft bakken vol creativiteit. Zoals bij elk 'ziektebeeld' gaat het er altijd om hoe de omgeving er mee omgaat. Moest dat verbeteren, dan stopt het stigma, en hoeven we misschien niet langer van een ziekte te spreken. Volgens mij is er plaats op deze wereld voor iedereen, dus ook voor hyperactieve hummeltjes...

01-01-2024, 00:00

#20

Dat zien we hier ook heel veel. Mensen die vergeleken bij anderen nog relatief weinig gebruiken.

Maar je gebruikt gewoon teveel.

Je weet ook niet of die anderen er straks in één keer allemaal dingen aan overhouden. Beter niet naar anderen kijken dus en gewoon zo verstandig mogelijk ermee omgaan. En goed luisteren naar je lichaam. Merk je dat het steeds meer gaat protesteren, misschien dan maar beter echt je gebruik daar stevig op aanpassen. Bij mijn laatste keer MDMA werd ik letterlijk ziek naderhand, zo'n aanslag was het op mijn weerstand. En dat was dus een verantwoorde dosering met ruim genoeg tijd sinds de vorige keer. Ik heb toen besloten er helemaal mee te kappen. Geen MDMA meer voor mij. Je gezondheid is oneindig veel belangrijker dan een avondje lol...

De magie van MDMA

Een reactie plaatsen