#1
Ow daarom dus hahaautistic
XTC/mdma maakt me rustig.
84 antwoorden
12 weergaven
18-5-2026
#2
Ik neem trouwens een SSRI
#3
ja een extreem gevaarlijke combo met xtc e.d maar goed volgens mij hadden we dat al wel gezegdIk neem trouwens een SSRI
#4
Vanzelfsprekend.papas en babys ook.
#5
Zo is het nog feitelijk juist hoorHet is een accuut gevaar - dat betekent dat het serotonine syndroom direct kan optreden na een combinatie van je SSRI en een âsero releaserâ (sorry Neo). Ik snap echt niet dat als je medicatie gebruikt en drugs wil proberen, je niet eerst Ă©ven je telefoon gebruikt of je hersens om te kijken of dat wel zo handig is.
En nog wat leesvoer:Maar dat van de indirecte werking oxytocine wist ik niet indd. Verrast me ook niet eigenschappen!
#6
Mercikeeees! En eigenlijk* ipv eigenschappen natuurlijkđZo is het nog feitelijk juist hoor![:handok:]()
![:handok:]()
![:handok:]()
En nog wat leesvoer:
#7
Ja hieromtrent kom ik gewoon nogal veel pseudo-wetenschap tegen juist omdat de focus zo op 'serotonine' ligt. Ik vind dat zeker wel cringewaardig. Te meer omdat bijvoorbeeld de affiniteit van cocaĂŻne voor SERT hoger is dan bij MDMA, maar verder niemand het ooit heeft over het risico van serotoninesyndroom bij cocaĂŻne.
Sowieso denk ik dat er te veel focus ligt op de mogelijkheid van serotoninesyndroom, aangezien het een nogal zeldzame aandoening is en oververhitting, hyponatriëmie, kaakklem en/of opwindingsdelier een groter risico opleveren. Dus dat is ook onderdeel van de cringe, dat door de focus op serotonine er allerlei associaties getriggerd worden die niet noodzakelijkerwijs overeenkomen met het risicoprofiel van MDMA. Kun je zout op slakken leggen, of wetenschappertje spelen, vinden. Maar daar ga jij dan maar over cringen :P
Ik ben het met je eens dat er ook focus moet liggen op de overige risicoâs (wat volgens mij ook gewoon redelijk gebeurt in het geval van MDMA, de dingen die jij noemt worden vrij standaard vermeld bij de bijwerkingen behalve het opwindingsdelierâŠ), maar serotoninesyndroom is zoân gevaarlijke toestand dat daar best veel aandacht naartoe mag gaan. Dan heb ik niet alleen over MDMA of andere drugs combineren met SSRIâs of antipsychotica, maar ook binnen de psychiatrie bij het voorschrijven van verschillende soorten medicatie naast elkaar. Gelukkig gebeurt dat dus ook steeds meer.
CocaĂŻne is toch vooral een serotonine-reuptake-remmer (naast reuptake-remmer van de overige neurotransmitters zoals dopamine, noradrenaline), in plaats van een releaser? Ik heb geen weet van de specifieke receptoren moet ik zeggen.
Ik moet je artikelen nog lezen, thanks voor het delen! Ik begrijp dat de werkelijkheid een stuk complexer is dan wat in het algemeen geroepen wordt. Het feit dat jij je meer verdiept hierin dan de gemiddelde persoon is mooi, dus als mijn opmerking bitchy overkwam, dan mijn excuses daarvoor.
Dat de setting bij een MDMA-kater enorm uitmaakt geloof ik trouwens - ook zonder de artikelen nog gelezen te hebben - zeker. Maar ik vind zelf de kater van MDMA en consorten wel consistent âandersâ dan die van middelen waarvan bekend is dat ze voor een groot deel dopamine-werkers zijn (ongetwijfeld een nog meer cringey term đ) zoals speed, en heb beide middelen in het verleden wel eens vaker (in het geval van MDMA een keer per ongeluk flink) overgedoseerd. De verschijnselen die ik in de dagen na die forse overdosering MDMA kreeg waren doodeng. Daar heeft speed nooit bij in de buurt kunnen komen, ook niet na misbruik. Dat is natuurlijk puur anekdotisch. Het is interessant als er artikelen zijn die tegengeluiden laten horen.
* Edit: heb mijn post nog iets aangepast. âșïž
#8
Over wat voor verschijnselen heb je het dan? Ben ik benieuwd naar!. De verschijnselen die ik in de dagen na die forse overdosering MDMA kreeg waren doodeng.
#9
Klopt, cocaĂŻne heeft affiniteit voor de serotonine heropnamepomp (SERT). Door die te triggeren wordt de heropname van serotonine uit de synaps geremd, en kan de pomp ook andersom gaan werken waardoor er meer serotonine in de synaps wordt gepompt.CocaĂŻne is toch vooral een serotonine-reuptake-remmer (naast reuptake-remmer van de overige neurotransmitters zoals dopamine, noradrenaline), in plaats van een releaser? Ik heb geen weet van de specifieke receptoren moet ik zeggen.
De release van neurotransmitters vindt plaats via activatie van VMAT1 en VMAT2. Alleen die receptoren zijn niet specifiek voor Ă©Ă©n soort neurotransmitter. Dus activatie van VMAT2 kan resulteren in zowel de release van (nor)adrenaline, als dopamine, of serotonine. Het hangt dan af van welke plek in het brein de VMAT2-receptor wordt geactiveerd. En aangezien het over wateroplosbare drugs gaat, worden zulke receptoren doorgaans in een groot deel van het brein geactiveerd. Dus dan krijg je zowel de release van dopamine, (nor)adrenaline, Ă©n serotonine in het brein. De affiniteit voor andere receptoren zoals SERT en DAT bepaalt dan verder hoe die release van neurotransmitters tot uiting komt. In het geval van MDMA wordt alleen de VMAT2-receptor geactiveerd die voornamelijk in het striatum voorkomt, wat ook gelijk verklaart waarom MDMA zo'n impact heeft op je humeur.
Vesicular monoamine transporter 2 - Wikipedia
Striatum - Wikipedia
Dat gezegd hebbende is het effect van MDMA dus juist behoorlijk gebalanceerd tussen allerlei verschillende neurotransmitters, maar is het effect geconcentreerd in de hersengebieden die betrokken zijn bij beloning, humeur, motivatie, automatische stressrespons (fight, flight, freeze), eetlust, angst, en de regulering van lichaamstemperatuur. Voor hersenonderzoekers is het niet zo fijn dat MDMA rommelt met allerlei verschillende neurotransmitters, want die hebben het liefst Ă©Ă©n soort activiteit zodat het onderzoek lekker gestandaardiseerd met nulmeting en placebo uitgevoerd kan worden voor maximale statistische significantie. Persoonlijk denk ik dat MDMA juĂst zo goed werkt doordat er allerlei verschillende delen van het brein een beetje gekieteld worden, waardoor je een mooie balans krijgt in de effecten.
De hoofdpsychiater van MAPS, Ben Sessa, kan het effect van MDMA nog veel beter uitleggen dan ik. Check vooral deze video tussen 15:00 en 16:48, waarin hij uitlegt hoe de receptor-affiniteit meespeelt bij het uiteindelijke effect van MDMA. (De rest van de video is ook top trouwens
#10
Over wat voor verschijnselen heb je het dan? Ben ik benieuwd naar!
Dit gaat echt vele jaren terug in de tijd en ik ben hier niet bepaald trots op, maar ik heb ooit samen met mijn toen al ex (die nog een soort friends with benefits was die bleef hangen) een rekenfout gemaakt met MDMA-poeder. We hadden de eerste dosis al ingenomen en na anderhalf tot twee uur zat hij, ex, er al een hele tijd volledig in en merkte ik nog niks, waarna we de klassieke fout maakten om te ongeduldig bij te nemen. Bij de berekening hebben we een fout gemaakt (nooit * half * onder invloed je doseringen (laten) afwegen zonder goed dubbelchecken!!!) waardoor die bijneemdosis verdubbeld werd. Lang verhaal kort: naĂŻef, enorm dom, rekenfout, oeps, overdosis MDMA. Voor zover we achteraf terug hebben kunnen rekenen heb ik in totaal ongeveer 450 mg binnen gehad als lichtgewicht.
Even los van duidelijke tekenen van overdosering tijdens die ervaring zelf (acuut hallucineren zoals gekleurde letters en zinnen op de spiegel zien verschijnen, waar ik dat normaal alleen âgewendâ was in de come-down, niet recht vooruit kunnen kijken omdat mân ogen hun eigen gang gingen, moeite met praten door het harde klapperen van mijn kaken, gebrekkig korte-termijn-geheugen waardoor een gesprek voeren moeilijker was, een veel langere werkingsduur dan normaal) was dus vooral de kater creepy.
Er waren een aantal overduidelijk fysieke verschijnselen. Mijn hele wangen waren uiteraard kapotgekauwd (pijn!), ik was gedurende twee of drie dagen erg flauw, vlekken voor ogen bij opstaan, trillen, hoofdpijn etc. Maar dit is ook de enige keer in mân leven dat ik serieuze âbrain zapsâ had, vooral vlak voor het in slaap vallen waardoor gaan slapen beangstigend werd. Die elektroschokken door mijn brein voelden echt aan als plotse zweepslagen recht op mijn oor (ik hoorde er ook precies zoân keihard geluid bijâŠ?) en ik schrok me dan steeds helemaal kapot en zat klaarwakker met hartkloppingen rechtop in bed, fight en flight systeem maximaal geactiveerd.
Toen mijn ex naar huis was voelde ik me huilerig (dit is niet gebruikelijk voor mij tijdens een drugskater, het typische lege, sombere gevoel is voor mij veel bekender dan echte emotionele labiliteit) en âs avonds merkte ik een soort angst/paranoia in mijn eigen huis op (wat ik ken uit de verhalen maar zelf ook niet mee bekend ben/niet perse gevoelig voor ben, sindsdien ook nooit meer meegemaakt - ook niet na meerdere dagen wakker op speed).
Toen ik na ik denk zoân drie dagen weer naar mân werk ging leek alles normaal (behalve dat mân wangen serieus moesten herstellen, die lagen echt open) maar toen ik naar de bushalte liep overviel me een beetje een unheimisch gevoel, alsof ik in een simulatie zat. Mijn buurt zag er normaal uit, maar er leek een laagje overheen te liggen waardoor het toch niet helemaal zoals altijd was. Nu, achteraf, weet ik dat dit derealisatie was. Toen kende ik dat begrip nog niet (ik zat denk ik in het eerste jaar van mân PhD en was vooral met werk bezig, mân drugshobby bestond nog niet als zodanig, ik zat nog niet op dit forum). Dus het was wel vreemd om dit mee te maken, zonder het te kunnen plaatsen.
Derealisatie is ook iets waar ik verder niet perse gevoelig voor denk te zijn; ik heb het in de vorige jaren nog slechts Ă©Ă©n keer duidelijk meegemaakt in het openbaar toen ik na een nachtje op 3-MeO-PCP samen met een DF-vriendin, alleen in de trein op weg naar huis zat. Toen kreeg ik datzelfde gevoel weer en kon ik het wel meteen duiden, na een disso is het natuurlijk ook niet zo vreemd.
Anyway, sorry voor het lange verhaal, maar die onbedoelde overdosering heeft toen wel indruk op me gemaakt, heb daar serieus voor moeten boeten. Ik kreeg in een paar dagen tijd met verschillende psychologische/psychiatrische/neurologische verschijnselen te maken die ik helemaal niet kende, dat voelde toch wel als een forse serotonerge (?) opdonder voor mijn hersenen. Is wel een goeie les geweest destijds. Ik wil die fout nooit meer maken! En zou ook tegen iedereen willen zeggen: donât try this at home.
Ik ben dus in de jaren daarna wel verschillende keren met speed uit de band gesprongen (dagenlang opblijven) en dit voelde ook nooit gezond voor mijn brein, zacht uitgedrukt, maar daarbij heb ik de bovenstaande verschijnselen toch niet gehad.
#11
Ja, thanks! Goede beschrijving, en voor mij heel typisch voor de klachten die je inderdaad kunt ontwikkelen na MDMA-gebruik.Anyway, sorry voor het lange verhaal, maar die onbedoelde overdosering heeft toen wel indruk op me gemaakt, heb daar serieus voor moeten boeten. Ik kreeg in een paar dagen tijd met verschillende psychologische/psychiatrische/neurologische verschijnselen te maken die ik helemaal niet kende, dat voelde toch wel als een forse serotonerge (?) opdonder voor mijn hersenen. Is wel een goeie les geweest destijds. Ik wil die fout nooit meer maken! En zou ook tegen iedereen willen zeggen: donât try this at home.
Ik ben dus in de jaren daarna wel verschillende keren met speed uit de band gesprongen (dagenlang opblijven) en dit voelde ook nooit gezond voor mijn brein, zacht uitgedrukt, maar daarbij heb ik de bovenstaande verschijnselen toch niet gehad.
Speed lijkt inderdaad wat minder verschillende soorten stoornissen te veroorzaken. Al moet ik wel zeggen dat de kater die ik krijg van speed echt veel erger is dan van MDMA. Van MDMA heb ik doorgaans alleen dat ik nergens zin in heb, maar dat ik ook niet niks wil doen. Soms komt er wat chagrijn bij kijken, en een klein beetje vermoeidheid.
Maar van speed ben ik minstens een hele week gewoon niet meer functioneel. Ik kan alleen maar slapen, ik word misselijk als ik eventjes niks gegeten heb, krijg last van allerlei angstklachten, ben heel onrustig en niks voelt bevredigend. Het kan dan ook een maand duren voordat ik me weer helemaal als vanouds kan concentreren op ingewikkelde dingen en ik weer hetzelfde libido heb als daarvoor.
Dat zal vast ook aan het verschil in dosering liggen. Met MDMA ben ik altijd een stuk voorzichtiger en plan ik de dosering strak. Met speed weet ik dat als ik eenmaal de eerste dosis heb genomen dat ik daarna dan bijna niet meer kan stoppen.
#12
Dit gaat echt vele jaren terug in de tijd en ik ben hier niet bepaald trots op, maar ik heb ooit samen met mijn toen al ex (die nog een soort friends with benefits was die bleef hangen) een rekenfout gemaakt met MDMA-poeder. We hadden de eerste dosis al ingenomen en na anderhalf tot twee uur zat hij, ex, er al een hele tijd volledig in en merkte ik nog niks, waarna we de klassieke fout maakten om te ongeduldig bij te nemen. Bij de berekening hebben we een fout gemaakt (nooit * half * onder invloed je doseringen (laten) afwegen zonder goed dubbelchecken!!!) waardoor die bijneemdosis verdubbeld werd. Lang verhaal kort: naĂŻef, enorm dom, rekenfout, oeps, overdosis MDMA. Voor zover we achteraf terug hebben kunnen rekenen heb ik in totaal ongeveer 450 mg binnen gehad als lichtgewicht.
Even los van duidelijke verschijnselen van overdosering tijdens die ervaring zelf (acuut hallucineren zoals gekleurde letters en zinnen op de spiegel zien verschijnen, waar ik dat normaal alleen âgewendâ was in de come-down, niet recht vooruit kunnen kijken omdat mân ogen hun eigen gang gingen, moeite met praten door het harde klapperen van mijn kaken, gebrekkig korte-termijn-geheugen waardoor een gesprek voeren moeilijker was, een veel langere werkingsduur dan normaal) was dus vooral de kater creepy.
Er waren een aantal overduidelijk fysieke verschijnselen. Mijn hele wangen waren uiteraard kapotgekauwd (pijn!), ik was gedurende twee of drie dagen erg flauw, vlekken voor ogen bij opstaan, trillen, hoofdpijn etc. Maar dit is ook de enige keer in mân leven dat ik serieuze âbrain zapsâ had, vooral vlak voor het in slaap vallen waardoor gaan slapen beangstigend werd. Die elektroschokken door mijn brein voelden echt aan als plotse zweepslagen recht op mijn oor (ik hoorde er ook precies zoân keihard geluid bijâŠ?) en ik schrok me dan steeds helemaal kapot en zat klaarwakker met hartkloppingen rechtop in bed, fight en flight systeem maximaal geactiveerd.
Toen mijn ex naar huis was voelde ik me huilerig (dit is niet gebruikelijk voor mij tijdens een drugskater, het typische âlegeâ, sombere gevoel is voor mij veel bekender dan echte emotionele labiliteit) en âs avonds merkte ik een soort angst/paranoia in mijn eigen huis op (wat ik ken uit de verhalen maar zelf ook niet mee bekend ben/niet perse gevoelig voor ben, sindsdien ook nooit meer meegemaakt - ook niet na meerdere dagen wakker op speed).
Toen ik na ik denk zoân drie dagen weer naar mân werk ging leek alles normaal (behalve dat mân wangen serieus moesten herstellen, die lagen echt open) maar toen ik naar de bushalte liep overviel me een beetje een unheimisch gevoel, alsof ik in een simulatie zat. Mijn buurt in Brussel zag er normaal uit, maar er leek een laagje overheen te liggen waardoor het toch niet helemaal zoals altijd was. Nu, achteraf, weet ik dat dit derealisatie was. Toen kende ik dat begrip nog niet (ik zat denk ik in het eerste jaar van mân PhD en was vooral met werk bezig, mân drugshobby bestond nog niet als zodanig, ik zat nog niet op dit forum). Dus het was wel vreemd om dit mee te maken, zonder het te kunnen plaatsen.
Derealisatie is ook iets waar ik verder niet perse gevoelig voor denk te zijn; ik heb het in de vorige jaren nog slechts Ă©Ă©n keer duidelijk meegemaakt in het openbaar toen ik na een nachtje op 3-MeO-PCP samen met een DF-vriendin, alleen in de trein op weg naar huis zat. Toen kreeg ik datzelfde gevoel weer en kon ik het wel meteen duiden, na een disso is het natuurlijk ook niet zo vreemd.
Anyway, sorry voor het lange verhaal, maar die onbedoelde overdosering heeft toen wel indruk op me gemaakt, heb daar serieus voor moeten boeten. Ik kreeg in een paar dagen tijd met verschillende psychologische/psychiatrische/neurologische verschijnselen te maken die ik helemaal niet kende, dat voelde toch wel als een forse serotonerge (?) opdonder voor mijn hersenen. Is wel een goeie les geweest destijds. Ik wil die fout nooit meer maken! En zou ook tegen iedereen willen zeggen: donât try this at home.
Ik ben dus in de jaren daarna wel verschillende keren met speed uit de band gesprongen (dagenlang opblijven) en dit voelde ook nooit gezond voor mijn brein, zacht uitgedrukt, maar daarbij heb ik de bovenstaande verschijnselen toch niet gehad.
Oh, ik vergeet er nog eentje: slaapverlamming! Normaal ook niet bekend mee!
#13
Ja, thanks! Goede beschrijving, en voor mij heel typisch voor de klachten die je inderdaad kunt ontwikkelen na MDMA-gebruik.
Speed lijkt inderdaad wat minder verschillende soorten stoornissen te veroorzaken. Al moet ik wel zeggen dat de kater die ik krijg van speed echt veel erger is dan van MDMA. Van MDMA heb ik doorgaans alleen dat ik nergens zin in heb, maar dat ik ook niet niks wil doen. Soms komt er wat chagrijn bij kijken, en een klein beetje vermoeidheid.
Maar van speed ben ik minstens een hele week gewoon niet meer functioneel. Ik kan alleen maar slapen, ik word misselijk als ik eventjes niks gegeten heb, krijg last van allerlei angstklachten, ben heel onrustig en niks voelt bevredigend. Het kan dan ook een maand duren voordat ik me weer helemaal als vanouds kan concentreren op ingewikkelde dingen en ik weer hetzelfde libido heb als daarvoor.
Dat zal vast ook aan het verschil in dosering liggen. Met MDMA ben ik altijd een stuk voorzichtiger en plan ik de dosering strak. Met speed weet ik dat als ik eenmaal de eerste dosis heb genomen dat ik daarna dan bijna niet meer kan stoppen.
Het is inderdaad allemaal ook echt grotendeels dosering hoor, die dosering van 450 mg was ook niet normaal, en dit was dus (thank God) ook niet mijn gebruikelijke M-kater. Tegenwoordig neem ik trouwens altijd 6-APB, en doseer ik gewoon zoals het âheurtâ, als een normaal mens. đ Dan lijkt de kater wel wat op de kater die ik âvroegahâ na doorhalen op speed had: een paar dagen flinke lamlendigheid en vermoeidheid. Waar ik dan rekening mee houd, dus dan boeit het niet zo. Even uitzitten/liggen/chillen. Maar dan nog vind ik M (of in dit geval dan 6-APB) wat meer âemotioneel leeggetrokkenâ voelen waar ik een speedkater meer als fysieke vermoeidheid ervaar met daarbij een bepaalde overprikkeling (sneller angstig of geĂŻrriteerd/chagrijnig). Netto vind ik de M- of 6-APB-kater overall toch net irritanter dan die van pep. Zeker als ik meeneem dat pep meer van mân lichaam vraagt omdat ik dan veel langer wakker ben en langer slecht eet dan met M/6-APB. Bij 6-APB is het maar een dag.
Jij hebt zo te lezen ook wel echt lang last van de pepkater! Het is ook gewoon best wel individueel verschillend. Ik heb al heel lang geen pep meer gebruikt in hogere dosering, ik zal er mocht ik het weer een keer in huis hebben eens op letten hoe lang ik de kater voel doorwerken. Misschien is het ook weer anders nu ik meer bejaard ben. :â)
Ik ga je linkjes m.b.t. cocaĂŻne ook meteen even checken! Interessant. Dank, Prof Neo. đ
#14
Klopt, cocaĂŻne heeft affiniteit voor de serotonine heropnamepomp (SERT). Door die te triggeren wordt de heropname van serotonine uit de synaps geremd, en kan de pomp ook andersom gaan werken waardoor er meer serotonine in de synaps wordt gepompt.
De release van neurotransmitters vindt plaats via activatie van VMAT1 en VMAT2. Alleen die receptoren zijn niet specifiek voor Ă©Ă©n soort neurotransmitter. Dus activatie van VMAT2 kan resulteren in zowel de release van (nor)adrenaline, als dopamine, of serotonine. Het hangt dan af van welke plek in het brein de VMAT2-receptor wordt geactiveerd. En aangezien het over wateroplosbare drugs gaat, worden zulke receptoren doorgaans in een groot deel van het brein geactiveerd. Dus dan krijg je zowel de release van dopamine, (nor)adrenaline, Ă©n serotonine in het brein. De affiniteit voor andere receptoren zoals SERT en DAT bepaalt dan verder hoe die release van neurotransmitters tot uiting komt. In het geval van MDMA wordt alleen de VMAT2-receptor geactiveerd die voornamelijk in het striatum voorkomt, wat ook gelijk verklaart waarom MDMA zo'n impact heeft op je humeur.
Vesicular monoamine transporter 2 - Wikipedia
en.wikipedia.org
Striatum - Wikipedia
Dat gezegd hebbende is het effect van MDMA dus juist behoorlijk gebalanceerd tussen allerlei verschillende neurotransmitters, maar is het effect geconcentreerd in de hersengebieden die betrokken zijn bij beloning, humeur, motivatie, automatische stressrespons (fight, flight, freeze), eetlust, angst, en de regulering van lichaamstemperatuur. Voor hersenonderzoekers is het niet zo fijn dat MDMA rommelt met allerlei verschillende neurotransmitters, want die hebben het liefst Ă©Ă©n soort activiteit zodat het onderzoek lekker gestandaardiseerd met nulmeting en placebo uitgevoerd kan worden voor maximale statistische significantie. Persoonlijk denk ik dat MDMA juĂst zo goed werkt doordat er allerlei verschillende delen van het brein een beetje gekieteld worden, waardoor je een mooie balans krijgt in de effecten.
De hoofdpsychiater van MAPS, Ben Sessa, kan het effect van MDMA nog veel beter uitleggen dan ik. Check vooral deze video tussen 15:00 en 16:48, waarin hij uitlegt hoe de receptor-affiniteit meespeelt bij het uiteindelijke effect van MDMA. (De rest van de video is ook top trouwens)
Dit is nieuwe informatie voor mij. Ik ben de video aan het kijken, erg boeiend, thanks for sharing.
#15
Om Prof. Dr. Neo te worden moet ik helaas nog wel wat doorstuderenDank, Prof Neo. đ
#16
Had me geĂŻnformeerd maar kreeg vrij snel te lezen dat er weinig over de risico's bekent is. En dat het gebruik ervan word afgeraden. Ja, oke elke gebruik wordt afgeraden denk je dan met medicijnen. Maar daar ging mijn vraag niet over, is verleden tijd en mag blij zijn dat ik nog leef dan. Voor de mensen die het nog zouden interesseren, de nieuwe medicatie werkt goed. Voel me veel beter, en ik zie terug mogelijkheden. Bedankt voor jullie info en de waarschuwing. Ik weet wat ik nu moet doen bij iedere andere drugs, en dat is beter informeren.Ik wist niet dat ik me zo chill kon voelen terwijl ik eigenlijk gewoon een beetje bewustzijn aan het verliezen was. Ik dacht altijd dat je dat wel door zou hebben als je bewustzijn verdiend
#17
Heel goed! Hier op het forum is veel info te vinden, net als via google. Gebruik als zoektermen je medicijn en de drugs, dan lees je vanzelf of dit kan of niet. Probeer wel een beetje kritisch te zijn waar je je advies van overneemt. En mocht je er niet uitkomen, er is hier een heel forum om je te helpen!Ik weet wat ik nu moet doen bij iedere andere drugs, en dat is beter informeren.
Keep it real, keep it safe!
#18
Hoe kan ik snel ingrijpen moest ik toch dreigen in die "slaap te vallen".
#19
Ik heb me een beetje te hard gefocust op die SSRI waardoor ik niet echt ben gaan opzoeken over die anti psychotica die ik pas krijg, weet er iemand als dat een naam heeft wat dat soort bewustzijn verlies maar lijkt niet zo en wel chill voelen Enzo ik probeer op te zoeken maar vind niets. Weten jullie wat te doen in zo een situatie als mij? En voel je dat aankomen of is het echt in 1 keer?
#20
Waar ben je mee bezig? Luister je naar je dokter? en hoe zit het met je 3MMC en Ketamine gebruik deze dagen/ uren?Ik heb me een beetje te hard gefocust op die SSRI waardoor ik niet echt ben gaan opzoeken over die anti psychotica die ik pas krijg, weet er iemand als dat een naam heeft wat dat soort bewustzijn verlies maar lijkt niet zo en wel chill voelen Enzo ik probeer op te zoeken maar vind niets. Weten jullie wat te doen in zo een situatie als mij? En voel je dat aankomen of is het echt in 1 keer?
SSRI slik je al jaren en je anti psychotica is toch geen probleem?