#1
Daar heb je je antwoord. MDMA en een SSRI is een no-goIk neem trouwens een SSRI
XTC/mdma maakt me rustig.
84 antwoorden
27 weergaven
18-5-2026
#2
Hallo, weet iemand hoe het komt dat ik rustig word van XTC/mdma? k kan ook echt enorm goed slapen hiervan. Heb ik altijd al gehad. Neemt niet weg dat ik er een super warm, en leuk gevoel van krijg. Heb het nooit op een feestje gebruikt trouwens. Altijd met vrienden in een chille setting.
#3
In principe zou je niet per se wakkerder hoevvvven worden van mdma, het veschilt enorm per persoon. Van extra noradrenaline, dopamine en vooral serotonine kun je heel hyped en hyper worden, maar er kan ook juist een rust over je heen komen. En wat je zegt: de set en setting hebben hier heeeel veel invloed op. Met een mdma avondje thuis ben ik ook rustig en voor knuffelig en praterig, op een feestje wil ik alleen maar dansen en rondjes lopen en op avontuur en bewegen. Ik slaap ook altijd prima naar mdma, maar als het is uitgewerkt is dat sowieso niet vreemd omdat de hiervoor genoemde stoffen dan zijn uitgeput.Hallo, weet iemand hoe het komt dat ik rustig word van XTC/mdma? k kan ook echt enorm goed slapen hiervan. Heb ik altijd al gehad. Neemt niet weg dat ik er een super warm, en leuk gevoel van krijg. Heb het nooit op een feestje gebruikt trouwens. Altijd met vrienden in een chille setting.
Bij overdosering treden zelfs vermoeidheidsklachten op, dus dat is zĂ©ker iets om in de gaten te houden. Maar als je niet (veel) meer dan 1,5 keer je lichaamsgewicht in mg per keer gebruikt en zoân drie maanden tussen je gebruik houdt, is er waarschijnlijk weinig aan de hand.
#4
Oke, maar ik val ook echt in slaap tijdens de md sessie. Vrienden moeten me wakker maken en dat lukt op dat moment niet goed maar ik heb altijd met md gehad, dat wanneer ik men ogen toe doe, me nog chiller voel. Gevolg is dat ik in slaap val.In principe zou je niet per se wakkerder worden hoevvvven worden van mdma, het veschild enorm per persoon. Van extra noradrenaline, dopamine en vooral serotonine kun je heel hyped en hyper worden, maar er kan ook juist een roest over je heen komen. En wat je zegt: de set en setting hebben hier veel invloed op. Met een mdma-avondje thuis ben ik ook rustig en voor knuffelig en praterig, op een feestje wil ik alleen maar dansen en rondjes lopen en op avontuur en bewegen. Ik slaap ook altijd prima naar mdma, maar als het is uitgewerkt is dat sowieso niet vreemd omdat de hiervoor genoemde stoffen dan nodig zijn.
Bij overdosering treden zelfs vermoeidheidsklachten op, dus dat is iets om in de gaten te houden. Maar als je niet (veel) meer dan 1,5 keer je lichaam in mg per keer gebruikt en zo'n drie maanden tussen je gebruik houdt, is er waarschijnlijk weinig aan de hand.
#5
Me wel chiller voel als ik men ogen toe doe btwOké, maar ik val ook echt in slaap tijdens de md-sessie. Vrienden moeten me wakker maken en dat lukt op dat moment niet goed, maar ik heb altijd met md gehad, dat wanneer ik men ogen toe doe, me niet chiller voel. Gevolg is dat ik in slaap val.
#6
Oke, maar ik val ook echt in slaap tijdens de md sessie. Vrienden moeten me wakker maken en dat lukt op dat moment niet goed maar ik heb altijd met md gehad, dat wanneer ik men ogen toe doe, me nog chiller voel. Gevolg is dat ik in slaap val.
Dat klinkt meer als overdosering, hoe veel en hoe vaak gebruik je?Me wel chiller voel als ik men ogen toe doe btw
#7
Klinkt als lekker zitten spacen.
#8
Al lange tijd niets meer gedaan, maar meestal ongeveer een halve, van 240mgDat klinkt meer als overdosering, hoe veel en hoe vaak gebruik je?
#9
met alle drugs die veel serotonine afgeven wordt ik moe/rustig
en ik heb dat ook met speed als ik extreem veel dopamine binnenkrijg /wordt afgegeven , wordt ik ook rustig
long live autistic brain chemistry
en ik heb dat ook met speed als ik extreem veel dopamine binnenkrijg /wordt afgegeven , wordt ik ook rustig
long live autistic brain chemistry
#10
Ow daarom dus hahaautistic
#11
Ik neem trouwens een SSRI
#12
ja een extreem gevaarlijke combo met xtc e.d maar goed volgens mij hadden we dat al wel gezegdIk neem trouwens een SSRI
#13
Vanzelfsprekend.papas en babys ook.
#14
En dan sorry toch ook nog even hierover:Uiteraard altijd goed om het precieze mechanisme uit te leggen, interessant om te lezen, maar je aan de term sero-slurper storen lijkt me niet nodig. Is gewoon een leuk woord, en omschrijft ook mentaal en fysiek wel een beetje hoe je je voelt de dagen na het gebruiken van dat soort middelen, alsof het leven uit je gezogen/geslurpt is. :â)
De kater van MDMA hangt mogelijk niet (volledig) samen met een gebrek aan (activiteit in) serotonine (neuronen). Want er worden nogal tegenstrijdige bevindingen gedaan bij klinisch onderzoek naar MDMA-assisted psychotherapie waarbij de dinsdagdip helemaal niet zo'n grote rol lijkt te spelen. Dus waarschijnlijk is de setting waarin MDMA gebruikt wordt voor een groot deel medebepalend voor het katerige gevoel: veel lichaamsbeweging, weinig eten, verstoorde slaap, een psychologisch verschil tussen ecstase met andere mensen en daarna een ietwat lege eenzaamheid als je weer thuis bent. Dat soort dingen.
MDMA Doesn't Actually Cause Comedowns, New Study Finds
We're just as surprised as you are.
www.vice.com
Good News: Science Says MDMA Can Be Comedown-Free
New research suggests that, instead of the crushing existential mood drop we're all used to, MDMA can actually produce an "afterglow" â if you're not an idiot about it.
www.vice.com
Debunking the myth of 'Blue Mondays': No evidence of affect drop after taking clinical MDMA - PubMed
The results support the overall safety and tolerability of clinically administered MDMA and, importantly, suggest that the 'come downs' previously associated with the substance may be explained by confounds in research relating to the illicit sourcing of the drug and specific environmental...
pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Dus ja dat alles zorgt er wel voor dat ik sero-slurper dus helemaal niet zo'n leuk woord vind. Maarja dat is natuurlijk een persoonlijk waardeoordeel waar je anders over mag denken.
#15
Zo is het nog feitelijk juist hoorHet is een accuut gevaar - dat betekent dat het serotonine syndroom direct kan optreden na een combinatie van je SSRI en een âsero releaserâ (sorry Neo). Ik snap echt niet dat als je medicatie gebruikt en drugs wil proberen, je niet eerst Ă©ven je telefoon gebruikt of je hersens om te kijken of dat wel zo handig is.
En nog wat leesvoer:Maar dat van de indirecte werking oxytocine wist ik niet indd. Verrast me ook niet eigenschappen!
#16
Mercikeeees! En eigenlijk* ipv eigenschappen natuurlijkđZo is het nog feitelijk juist hoor![:handok:]()
![:handok:]()
![:handok:]()
En nog wat leesvoer:
#17
Ja hieromtrent kom ik gewoon nogal veel pseudo-wetenschap tegen juist omdat de focus zo op 'serotonine' ligt. Ik vind dat zeker wel cringewaardig. Te meer omdat bijvoorbeeld de affiniteit van cocaĂŻne voor SERT hoger is dan bij MDMA, maar verder niemand het ooit heeft over het risico van serotoninesyndroom bij cocaĂŻne.
Sowieso denk ik dat er te veel focus ligt op de mogelijkheid van serotoninesyndroom, aangezien het een nogal zeldzame aandoening is en oververhitting, hyponatriëmie, kaakklem en/of opwindingsdelier een groter risico opleveren. Dus dat is ook onderdeel van de cringe, dat door de focus op serotonine er allerlei associaties getriggerd worden die niet noodzakelijkerwijs overeenkomen met het risicoprofiel van MDMA. Kun je zout op slakken leggen, of wetenschappertje spelen, vinden. Maar daar ga jij dan maar over cringen :P
Ik ben het met je eens dat er ook focus moet liggen op de overige risicoâs (wat volgens mij ook gewoon redelijk gebeurt in het geval van MDMA, de dingen die jij noemt worden vrij standaard vermeld bij de bijwerkingen behalve het opwindingsdelierâŠ), maar serotoninesyndroom is zoân gevaarlijke toestand dat daar best veel aandacht naartoe mag gaan. Dan heb ik niet alleen over MDMA of andere drugs combineren met SSRIâs of antipsychotica, maar ook binnen de psychiatrie bij het voorschrijven van verschillende soorten medicatie naast elkaar. Gelukkig gebeurt dat dus ook steeds meer.
CocaĂŻne is toch vooral een serotonine-reuptake-remmer (naast reuptake-remmer van de overige neurotransmitters zoals dopamine, noradrenaline), in plaats van een releaser? Ik heb geen weet van de specifieke receptoren moet ik zeggen.
Ik moet je artikelen nog lezen, thanks voor het delen! Ik begrijp dat de werkelijkheid een stuk complexer is dan wat in het algemeen geroepen wordt. Het feit dat jij je meer verdiept hierin dan de gemiddelde persoon is mooi, dus als mijn opmerking bitchy overkwam, dan mijn excuses daarvoor.
Dat de setting bij een MDMA-kater enorm uitmaakt geloof ik trouwens - ook zonder de artikelen nog gelezen te hebben - zeker. Maar ik vind zelf de kater van MDMA en consorten wel consistent âandersâ dan die van middelen waarvan bekend is dat ze voor een groot deel dopamine-werkers zijn (ongetwijfeld een nog meer cringey term đ) zoals speed, en heb beide middelen in het verleden wel eens vaker (in het geval van MDMA een keer per ongeluk flink) overgedoseerd. De verschijnselen die ik in de dagen na die forse overdosering MDMA kreeg waren doodeng. Daar heeft speed nooit bij in de buurt kunnen komen, ook niet na misbruik. Dat is natuurlijk puur anekdotisch. Het is interessant als er artikelen zijn die tegengeluiden laten horen.
* Edit: heb mijn post nog iets aangepast. âșïž
#18
Over wat voor verschijnselen heb je het dan? Ben ik benieuwd naar!. De verschijnselen die ik in de dagen na die forse overdosering MDMA kreeg waren doodeng.
#19
Klopt, cocaĂŻne heeft affiniteit voor de serotonine heropnamepomp (SERT). Door die te triggeren wordt de heropname van serotonine uit de synaps geremd, en kan de pomp ook andersom gaan werken waardoor er meer serotonine in de synaps wordt gepompt.CocaĂŻne is toch vooral een serotonine-reuptake-remmer (naast reuptake-remmer van de overige neurotransmitters zoals dopamine, noradrenaline), in plaats van een releaser? Ik heb geen weet van de specifieke receptoren moet ik zeggen.
De release van neurotransmitters vindt plaats via activatie van VMAT1 en VMAT2. Alleen die receptoren zijn niet specifiek voor Ă©Ă©n soort neurotransmitter. Dus activatie van VMAT2 kan resulteren in zowel de release van (nor)adrenaline, als dopamine, of serotonine. Het hangt dan af van welke plek in het brein de VMAT2-receptor wordt geactiveerd. En aangezien het over wateroplosbare drugs gaat, worden zulke receptoren doorgaans in een groot deel van het brein geactiveerd. Dus dan krijg je zowel de release van dopamine, (nor)adrenaline, Ă©n serotonine in het brein. De affiniteit voor andere receptoren zoals SERT en DAT bepaalt dan verder hoe die release van neurotransmitters tot uiting komt. In het geval van MDMA wordt alleen de VMAT2-receptor geactiveerd die voornamelijk in het striatum voorkomt, wat ook gelijk verklaart waarom MDMA zo'n impact heeft op je humeur.
Vesicular monoamine transporter 2 - Wikipedia
Striatum - Wikipedia
Dat gezegd hebbende is het effect van MDMA dus juist behoorlijk gebalanceerd tussen allerlei verschillende neurotransmitters, maar is het effect geconcentreerd in de hersengebieden die betrokken zijn bij beloning, humeur, motivatie, automatische stressrespons (fight, flight, freeze), eetlust, angst, en de regulering van lichaamstemperatuur. Voor hersenonderzoekers is het niet zo fijn dat MDMA rommelt met allerlei verschillende neurotransmitters, want die hebben het liefst Ă©Ă©n soort activiteit zodat het onderzoek lekker gestandaardiseerd met nulmeting en placebo uitgevoerd kan worden voor maximale statistische significantie. Persoonlijk denk ik dat MDMA juĂst zo goed werkt doordat er allerlei verschillende delen van het brein een beetje gekieteld worden, waardoor je een mooie balans krijgt in de effecten.
De hoofdpsychiater van MAPS, Ben Sessa, kan het effect van MDMA nog veel beter uitleggen dan ik. Check vooral deze video tussen 15:00 en 16:48, waarin hij uitlegt hoe de receptor-affiniteit meespeelt bij het uiteindelijke effect van MDMA. (De rest van de video is ook top trouwens
#20
Over wat voor verschijnselen heb je het dan? Ben ik benieuwd naar!
Dit gaat echt vele jaren terug in de tijd en ik ben hier niet bepaald trots op, maar ik heb ooit samen met mijn toen al ex (die nog een soort friends with benefits was die bleef hangen) een rekenfout gemaakt met MDMA-poeder. We hadden de eerste dosis al ingenomen en na anderhalf tot twee uur zat hij, ex, er al een hele tijd volledig in en merkte ik nog niks, waarna we de klassieke fout maakten om te ongeduldig bij te nemen. Bij de berekening hebben we een fout gemaakt (nooit * half * onder invloed je doseringen (laten) afwegen zonder goed dubbelchecken!!!) waardoor die bijneemdosis verdubbeld werd. Lang verhaal kort: naĂŻef, enorm dom, rekenfout, oeps, overdosis MDMA. Voor zover we achteraf terug hebben kunnen rekenen heb ik in totaal ongeveer 450 mg binnen gehad als lichtgewicht.
Even los van duidelijke tekenen van overdosering tijdens die ervaring zelf (acuut hallucineren zoals gekleurde letters en zinnen op de spiegel zien verschijnen, waar ik dat normaal alleen âgewendâ was in de come-down, niet recht vooruit kunnen kijken omdat mân ogen hun eigen gang gingen, moeite met praten door het harde klapperen van mijn kaken, gebrekkig korte-termijn-geheugen waardoor een gesprek voeren moeilijker was, een veel langere werkingsduur dan normaal) was dus vooral de kater creepy.
Er waren een aantal overduidelijk fysieke verschijnselen. Mijn hele wangen waren uiteraard kapotgekauwd (pijn!), ik was gedurende twee of drie dagen erg flauw, vlekken voor ogen bij opstaan, trillen, hoofdpijn etc. Maar dit is ook de enige keer in mân leven dat ik serieuze âbrain zapsâ had, vooral vlak voor het in slaap vallen waardoor gaan slapen beangstigend werd. Die elektroschokken door mijn brein voelden echt aan als plotse zweepslagen recht op mijn oor (ik hoorde er ook precies zoân keihard geluid bijâŠ?) en ik schrok me dan steeds helemaal kapot en zat klaarwakker met hartkloppingen rechtop in bed, fight en flight systeem maximaal geactiveerd.
Toen mijn ex naar huis was voelde ik me huilerig (dit is niet gebruikelijk voor mij tijdens een drugskater, het typische lege, sombere gevoel is voor mij veel bekender dan echte emotionele labiliteit) en âs avonds merkte ik een soort angst/paranoia in mijn eigen huis op (wat ik ken uit de verhalen maar zelf ook niet mee bekend ben/niet perse gevoelig voor ben, sindsdien ook nooit meer meegemaakt - ook niet na meerdere dagen wakker op speed).
Toen ik na ik denk zoân drie dagen weer naar mân werk ging leek alles normaal (behalve dat mân wangen serieus moesten herstellen, die lagen echt open) maar toen ik naar de bushalte liep overviel me een beetje een unheimisch gevoel, alsof ik in een simulatie zat. Mijn buurt zag er normaal uit, maar er leek een laagje overheen te liggen waardoor het toch niet helemaal zoals altijd was. Nu, achteraf, weet ik dat dit derealisatie was. Toen kende ik dat begrip nog niet (ik zat denk ik in het eerste jaar van mân PhD en was vooral met werk bezig, mân drugshobby bestond nog niet als zodanig, ik zat nog niet op dit forum). Dus het was wel vreemd om dit mee te maken, zonder het te kunnen plaatsen.
Derealisatie is ook iets waar ik verder niet perse gevoelig voor denk te zijn; ik heb het in de vorige jaren nog slechts Ă©Ă©n keer duidelijk meegemaakt in het openbaar toen ik na een nachtje op 3-MeO-PCP samen met een DF-vriendin, alleen in de trein op weg naar huis zat. Toen kreeg ik datzelfde gevoel weer en kon ik het wel meteen duiden, na een disso is het natuurlijk ook niet zo vreemd.
Anyway, sorry voor het lange verhaal, maar die onbedoelde overdosering heeft toen wel indruk op me gemaakt, heb daar serieus voor moeten boeten. Ik kreeg in een paar dagen tijd met verschillende psychologische/psychiatrische/neurologische verschijnselen te maken die ik helemaal niet kende, dat voelde toch wel als een forse serotonerge (?) opdonder voor mijn hersenen. Is wel een goeie les geweest destijds. Ik wil die fout nooit meer maken! En zou ook tegen iedereen willen zeggen: donât try this at home.
Ik ben dus in de jaren daarna wel verschillende keren met speed uit de band gesprongen (dagenlang opblijven) en dit voelde ook nooit gezond voor mijn brein, zacht uitgedrukt, maar daarbij heb ik de bovenstaande verschijnselen toch niet gehad.