#1
Dat kan wel zijn, maar de oplossing is altijd alleen nu. Ik zie (naar mijn mening) mensen vaak ook teveel graven in het verleden. Dat kan op die manier eindeloos doorgaan.Stress over geld en mijn baan is niet de kern van mijn probleem. Het zit veel dieper en is al veel langer aan de gang. Maar ik heb me altijd wel kunnen redden op een of andere manier. De echte kern van het probleem ligt volgens mij in mijn jeugd.
Soort van herkenbaar in de zin van onzeker zijn gebleven in mijn volwassen leven.Opgegroeid in een gezin met een vader die al jong arbeidsongeschikt was en zwaar depressief. Ik was altijd vrij timide en schuw als kind en werd vaak gepest in een typische arbeiderswijk waar je echt voor jezelf op moest komen. Dat veranderde allemaal wel na mijn achttiende maar ik ben altijd erg onzeker gebleven in relaties, werk, enz.
Naar mijn mening is dat absoluut mogelijk. Ik heb het gedaan in mijn eind dertiger jaren. Misschien dat het moeilijker is in je mid 50's, maar ik geloof absoluut dat het kan míts je zélf op het punt kan komen dat je het zélf gelooft. Dat is cruciaal.En ik ben nu al 55. Is een drastische verandering nog mogelijk of is het al te laat? Dit zijn de angsten en twijfels waar ik mee dagelijks mee worstel.
Misschien klinkt dat negatief ja, maar ik denk dat het goed is om eerlijk tegenover jezelf te zijn qua je gevoelens. Zie je het somber in, geef dat dan ook toe aan jezelf.Wat de toekomst betreft. Ik zal zeker niet de enige zijn die zich zorgen over de toekomst maakt als je ziet wat er de afgelopen jaren in Nederland alleen is gebeurd en natuurlijk de rest van de wereld. Op zich is bijvoorbeeld mijn baan wel ok maar het biedt weinig perspectieven en ik heb alleen maar een HAVO diploma. Kosten rijzen de pan uit en ik durf niet echt een jaar vooruit te kijken. Klinkt nogal negatief maar zo denk ik over mijn eigen toekomst.
Tegelijkertijd denk ik dat dat allemaal compleet kan omslaan als je je mindset om weet te gooien. Als jij op het punt kan komen dat je daadwerkelijk gelooft in dat je een gouden toekomst hebt, is het een gouden toekomst die je zult krijgen.
Sta er voor open dat je mening daarin misschien niet correct is. Als je je afsluit van die mogelijkheid, is er 0,0 kans dat je eruit komt.Ik ben ook wel van mening hoor dat een leven zonder depressieve gevoelens waarschijnlijk niet mogelijk is. Het is iets waar je mee moet leren leven en omgaan volgens mij.
Mijn mening hierover:
Trieste gevoelens van tijd tot tijd zullen er komen en mógen er ook komen. Maar depressie is iets anders. Ik wéét dat ik zelf beslis of ik mij depressief laat maken door gevoelens, of niet.
Dat is ook zeer belangrijk.En contact met mensen is inderdaad ook voor mij heel erg belangrijk. Gelukkig heb ik een paar goede vrienden waar ik veel mee kan bespreken. Twee zijn vorig jaar gescheiden (ook in de 50) en door een diep dal gegaan.
Maar wees zéér kritisch op je vrienden en sowieso de mensen waarmee je omgaat. De mensen waarmee je omgaat bepalen voor een groot deel wie jij bent in de wereld.
