#1
Voor mij zit dat anders. Ik ben overtuigd atheïst (al doe ik er de laatste jaren niet zoveel aan). Juist het punt hieronder:Mijn geloof heeft me enorm geholpen toen ik letterlijk vast zat in een heel diep zwart gat. Wetend, dat dit hier alles maar tijdelijk is en dat al het lijden je ook kan vormen tot een beter mens. Ik heb bv nu enorme compassie voor mensen die lijden met een zware depressie of ander soortgelijke aandoeningen en begrijp waar ze staan. Ik lees veel in de bijbel, het begrip ‘lijden’ komt daarin heel veel terug. Het heeft voor mij altijd alle antwoorden, als ik met vragen zit.
Daar put ik juist energie en motivatie uit. Geld, status en macht zijn onbelangrijk. Ruzie of er een bende van maken, niet liefhebben, niet genieten, anderen tot last zijn.... allemaal erg onzinnig als je beseft dat over ook einde is. Ik heb lief, ik doe niet mee aan gekonkel, probeer vooroordelen te minimaliseren, zorg dat ik goed ben voor anderen in mijn omgeving, ik ga niet uit van wat anderen zeggen maar zoek zelf uit, etc...Wetend, dat dit hier alles maar tijdelijk is
Verschillende geloven kennen geen algehele gelijkheid tussen mensen. Sexuele vrijheid wordt aan banden gelegd. Vrouwen, homo's, queers en gelovigen van andere geloven worden gediscrimineerd (lijst kan nog een stuk langer). Waar geloof en politiek samensmelten wordt soms oorlog gevoerd op basis van geloof. Daarom heb ik minder op met een geloof dat door andere mensen (met eigen belangen) in de loop der tijd is gevormd en doorgegeven. Iemand die een eigen versie en visie op geloof heeft en niet blind een meute volgt heb ik dan weer veel meer mee op, echter... that 's not my cup of tea.