noeli zei:
wat is dat nou weer voor onzin......
als dat nou zijn ervaring is, hij probeerd alleen maar te helpen....
een ghb verslaving kan heel heftig zijn hoor
laat hem in zijn waarde......
Heb er zelf op die manier ingezeten. En ik weet nog dat ik vaak genoeg gedacht heb dat door het leven gaan met een onderhoudsdosis hetgeen waar ik het maar mee moest doen. Want met een GHB verslaving is het heel goed mogelijk om een maatschappelijk bestaan te hebben en je dingetje te doen zolang je maar wat neemt om rustig te blijven. Dat is zeer makkelijk ten opzichte van echt onafhankelijk worden. Echt clean worden levert grauwe en duffe maanden op.
Wat ik wil aangeven is dat wanneer je streng voor jezelf bent, en bereid bent afscheid te nemen van het
geestelijke gevoel, je gewoon clean kunt worden. Want op het moment dat je na een week of 2 met voelbaar minder door het leven kunt, geeft een volle dosering weer het sprankelende geestelijke gevoel en dan is de verleiding en vooral de laksheid van 'het kan wel even een dag, heb het verdient' heel erg groot en vergooit je zo een week van het afbouwen.
Want een terugval gaat bij wat volle doseringen, neem dat van mij aan, heel erg rap op het moment dat je echt merkbaar vooruitgang had. Na 2 weken strict afkicken met vooruitgang, kan minder dan 2 dagen plezier gebruik, je weer helemaal teruggooien naar het niveau van 2 weken terug.
Dat is het probleem met een G verslaving, je strijd met man en macht om slechts een beetje uit het midden van het plakkerige spinnenweb te komen. En als je ook maar even een dagje een uitglijder hebt ligt je weer in het midden. Het is heel makkelijk om daar te blijven liggen en telkens dan maar wat te nemen. Want de nadelen zijn alleen het moeten innemen van het middel zelf, en een afsplijping van algeheel gevoel. Maar neemt van mij aan dat je die afslijping van gevoel nauwelijks merkt zolang je er nog inzit. Dat verschil merk je pas als je eruit bent.
Je huis raak je er niet door kwijt, je bankrekening merkt er nauwelijks wat van, lichamelijk zijn er geen klappen, en geestelijk drijft het spul je niet in depressiviteit. Hoogstends stevige saaiheid en passiviteit. Omgang met mensen veranderd ook niet. Er is geen nadeel dat een verslaafde met een fles G echt een schop onder z'n donder geeft zoals we dat kennen bij andere middelen die verslavend werken.
En je denkt ook makkelijk. In de zin van als een diabetes patient altijd z'n insuline bij zich moet dragen, kan ik toch gewoon hetzelfde doen met een buisje in m'n binnenzak? Het moet ècht komen van karakter zelf.