#1
Mensen die uiteindelijk niet uit hun verslaving komen als ze èchte volharding tonen zullen uiteindelijk ook op andere vlakken in het leven op hun bek gaan of voor anderen een last zijn.
Verslaving is hoe dan ook willen blijven zitten in de huidige wieg waarin men verkeerd.
Indien men z'n diepste gevoelens raadpleegt, weet hij of zij dat het te bewandelen pad een mogelijkheid is tot verlossing. Maar hij of zij is bang, bang voor wat komen gaat en het geloof dat het sobere leven weer passie zal schenken nadat een lange tijd verstreken is, is heel diep weggedrukt.
Uiteindelijk kan het middel weer recreatief genomen worden als het individu zicht echt geknipt en gewassen opstelt met wat die weet. Binnen de lijnen blijven en altijd de gedachten vasthouden wat zich openbaart als hij of zij over de lijn gaat, kan helpen om een voorheen problematisch middel weer voor het oorspronkelijke motief te gebruiken.
Vor de rest is een GHB verslaving goed te behandelen, als het maar met nauwe zorgzaamheid gebeurd. Het balanceren is de kunst, want te weinig levert schade aan het vatenstelsel op, en ietjes teveel draagt niet bij aan het aanpassen van de activiteit van de neurotransmitters tussen de receptoren, zodat deze weer naar het niveau kunnen zonder dat G vitale noodzaak is.
Verslaving is hoe dan ook willen blijven zitten in de huidige wieg waarin men verkeerd.
Indien men z'n diepste gevoelens raadpleegt, weet hij of zij dat het te bewandelen pad een mogelijkheid is tot verlossing. Maar hij of zij is bang, bang voor wat komen gaat en het geloof dat het sobere leven weer passie zal schenken nadat een lange tijd verstreken is, is heel diep weggedrukt.
Uiteindelijk kan het middel weer recreatief genomen worden als het individu zicht echt geknipt en gewassen opstelt met wat die weet. Binnen de lijnen blijven en altijd de gedachten vasthouden wat zich openbaart als hij of zij over de lijn gaat, kan helpen om een voorheen problematisch middel weer voor het oorspronkelijke motief te gebruiken.
Vor de rest is een GHB verslaving goed te behandelen, als het maar met nauwe zorgzaamheid gebeurd. Het balanceren is de kunst, want te weinig levert schade aan het vatenstelsel op, en ietjes teveel draagt niet bij aan het aanpassen van de activiteit van de neurotransmitters tussen de receptoren, zodat deze weer naar het niveau kunnen zonder dat G vitale noodzaak is.
Zou zo'n verslaving dan niet veel eerder uit een verveling voortkomen, je hebt toch niets te doen, dus ach, het kan wel weer een keertje? Dan is het simpel zat te voorkomen; ga werken!