Hallo, ik ben nieuw hier. Heb eerst een paar dagen door alle topics heengelezen en vind het nu tijd om me eens netjes voor te stellen.
Ik ben een man van bijna 60 jaar, ja je leest het goed. Ben eigenlijk wel benieuwd of er nog meer krasse knarren op dit forum rondstrompelen. Al bijna pensioengerechtigd dus, en sinds kort GHB gebruiker. Hoe zit dat?
In juli onderging ik een klinische (interne) detoxbehandeling voor alcohol. Mijn hele volwassen leven heb ik gedronken, en ik vond het tijd om eens te weten te komen hoe mijn persoonlijkheid eruit zou zien zonder drank. Het afkicken ging verbazend gemakkelijk, je zou bijna denken dat ik er voor spek en bonen zat. Zeker toen ik van andere detoxers hoorde wat en hoeveel die normaal gebruikten.
Ik verlangde achteraf ook helemaal niet terug naar alcohol. Ging dat maar net zo simpel met mijn andere drugsverslavingen: nicotine en het antidepressivum venlafaxine (Efexor). Dat laatste probeerde ik begin dit jaar af te bouwen, wat resulteerde in diepe neerslachtigheid. Ik zit nu weer veilig op de oude dosis, het leven wordt er draaglijk van maar niet meer dan dat. Ik voel me apathisch en eigenlijk altijd moe, schuif alles voor me uit en doe niet veel meer dan slapen, de hond uitlaten en tv kijken.
Tot dusver lijkt deze post jullie misschien nogal offtopic dus ik kom ter zake.
Een van de medepatiënten op die detox-afdeling vertelde me over GHB. De genoemde effecten leken me de moeite van het proberen waard. Dus, na alles wat los en vast zit op internet over GHB gelezen te hebben, bestelde ik een halve liter GBL. Die stond een paar weken in het gootsteenkastje, want zoals gewoonlijk schoof ik ook dit "project" voor me uit.
Tijdens een consult bij mijn huisarts vertelde ik hem wat ik van plan was. Hij reageerde neutraal-positief, waarschijnlijk omdat hij ook niet meer weet wat hij met mijn depressieve klachten aanmoet. Bood zelfs aan om als telefonische nooddienst te fungeren tijdens mijn eerste doseringsexperimenten, tof! Wel raadde hij me aan om het ook te vertellen aan mijn begeleidster bij verslavingszorg.
Die begeleidster reageerde heel anders. Het was "rotzooi, smerige troep"! Ze kwam o.a. aan met een verhaal dat GHB binnen enkele uren door plastic heenvrat, terwijl ik inmiddels bijna zeker wist dat dat met goede GHB niet kon. Je werd er psychotisch van, je ging er dood aan! Toen ik haar voorzichtig probeerde te vertellen wat ik erover had gelezen, ontaardde het gesprek in een soort competentiestrijd. Ze voelde zich persoonlijk aangevallen, leek het wel. Ik liet haar maar uitrazen, beloofde op haar uitdrukkelijke verzoek dat ik het niet zou doen, en begon die avond prompt te kokkerellen met GBL, NaOH en gedemineraliseerd water.
Daarbij ging vanalles bijna mis, maar uiteindelijk had ik een resultaat dat ik durfde te proberen. Eerst een lage dosis: geen effect. De volgende dag iets meer: ik voelde wel iets, maar lang niet wat ik had gehoopt. Een dag later 's avonds nog iets meer: een licht dronken en daarna slaperig gevoel. De dag daarna nóg iets meer: een onbedwingbare slaap. Na de experimenten werd ik de volgende dag fris wakker. Geen katergevoel of wat dan ook. Maar ik had verwacht dat ik me prettiger zou gaan voelen, dus al met al teleurstellende resultaten.
Een week later zat ik 's avonds weer eens onderuitgezakt voor de tv en dacht: toch nog eens proberen. Ik nam een dosis waarvan ik inmiddels wist dat die "veilig" was. Na zo'n tien minuten voelde ik de GHB "inkicken", een zacht tintelend gevoel achter in mijn hoofd. Al tv kijkend hield ik mezelf in de gaten. Alweer niks, dacht ik na een half uur. Maar hee wat was dat, ik leefde veel meer mee met wat ik op tv zag, bleef hangen bij programma's waar ik normaal walgend bij wegzapte. Elk programma was razend interessant, ontroerend of op zijn minst knap gemaakt! Toen ik later die avond de hond ging uitlaten, leek de buitenwereld er ook ineens veel mooier en frisser uit te zien. Alsof er voordien altijd een vuile ruit tussen had gezeten, die nu ineens was schoongemaakt!
Inmiddels neem ik regelmatig 's avonds een veilige dosis en soms na een uur een onderhoudsdosis. Met wisselend effect: soms voel ik er meer van en soms bijna niets. Maar altijd word ik de volgende dag fris wakker, en ik heb ook veel meer energie en initiatief dan vroeger. Zowel tijdens gebruik als er tussenin. Ik speel na drie jaar "onthouding" weer op mijn gitaar, maak afspraken om lang verwaarloosde contacten weer eens te bezoeken, handel eindelijk allerlei uitgestelde zaken met gemeente, belasting en andere instanties af. Kortom, ik wil niet overdrijven, maar voel me in zekere zin ontwaakt uit een lange, kille winterslaap...
Hoe nu verder? Inmiddels heb ik mijn eerste brouwsel laten testen. Er blijkt een kwart minder GHB in te zitten dan ik gezien de ingredienten had verwacht, dus dat moet een volgende keer beter. En binnenkort ga ik weer met mijn huisarts praten om te zien of er een legaal antidepressivum is dat ongeveer dezelfde werking heeft als GHB. Want GHB zelf geeft, als ik de verhalen mag geloven, op langere termijn toch te veel risico's.