#1
Toxische dosis
Toxische effecten kunnen al worden verwacht vanaf een dosis van 150 mg per dag.11 Bij inname van 200 mg baclofen werden een diep comateuze toestand en respiratoire insufficiëntie gezien.12 Bij inname van 700 mg werden rusteloosheid, braken en vervolgens bewustzijnsverlies gezien. 3 uur na ingestie van de baclofen werd een serumconcentratie van 8,2 mg/L gemeten.13 Bij inname van mogelijk 2250 mg baclofen werden een diep comateuze toestand en insulten gezien.2 Bij een blootstelling van acht patiënten aan een dosis tussen de 170-525 mg baclofen ontwikkelde vier patiënten insulten en was er een mediane EMV-score van 5.14 Een fatale afloop na inname van een onbekende hoeveelheid baclofen is gerapporteerd.15 Een andere fatale afloop na inname van een onbekende hoeveelheid van baclofen is beschreven. Hierbij zijn concentraties baclofen gemeten van 14,8 mg/L en 7,7 mg/L.16 Bij inname van 300 mg baclofen werd agitatie waargenomen waarop bewusteloosheid volgde.17
Verscheidene case reports laten zien dat er geen verband is tussen de serumconcentraties baclofen en de depressie van het centraal zenuwstelsel (CZS). Het coma houdt vaak langere tijd aan door de vertraagde eliminatie uit het CZS ten opzichte van de eliminatie uit het serum. Hierdoor kunnen de spiegels van baclofen al wel genormaliseerd zijn terwijl er nog sprake is van een comateuze toestand18.
Handig om te weten als je zulke hoge dosissen neemt.
https://toxicologie.org/monografie/baclofen
Ik zie je bericht nu pas. Wellicht heb ik niet goed benadrukt dat ik heb opgebouwd om tot die dosis te komen van 250mg per dag. Mocht je geinteresseerd zijn:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4193236/
Dosissen tot wel 400mg zijn in deze case studies bereikt.
Wanneer baclofen puur wordt gebruikt gedurende een week om de afkickverschijnselen van GHB weg te nemen, dan is 30-60mg verdeeld over 3 momenten per dag voldoende. Ik heb baclofen enkele maanden na het afkicken gebruikt om mijn levenskwaliteit als het ware te vergroten en daarmee de cravings weg te nemen naar GHB. Hiervoor heb ik langzaamaan de dosering moeten ophogen tot het gewenste effect bereikt was. Eenzelfde aanpak die wordt beschreven in het boek van Dr. Ameisen.
Een paar jaar geleden gebruikte ik GHB bijna dagelijks, meerdere uren achter elkaar. Daar was ik mee begonnen omdat het de nerveuze bijwerkingen van speed wegnam. In het begin nam ik het alleen tijdens het uitgaan, als vervanger van XTC. Daar kon ik niet goed meer tegen. Later ging ik de combinatie speed / GHB ook thuis gebruiken, meestal om lastige klussen te klaren.
Gelukkig kwam het nooit zover dat ik 24/7 GHB gebruikte. Toch vond ik het heel moeilijk om ermee te stoppen. Ik kreeg veel last van angsten. Van mijn huisarts kreeg ik voor een paar dagen Oxazepam. Dat nam de scherpe kantjes van die angsten weg, waardoor ik redelijk kon functioneren.
Ik had geen GHB meer in huis en kon er ook niet makkelijk meer aan komen. De ontwenningsverschijnselen duurden bij mij niet lang. Daar heb ik waarschijnlijk veel geluk mee gehad, want ik hoor meestal dat GHB een vreselijke afkick geeft.
Sindsdien denk ik bijna nooit meer aan GHB, maar ik ben daarna wel meer alcohol gaan drinken. Speed gebruik ik nog wel regelmatig. Zodra de tolerantie erg hoog wordt en de werking niet meer lekker voelt stop ik er één of twee maanden mee.
Sinds ik thuis drugs ben gaan gebruiken, dus niet meer alleen op festivals etc., merk ik dat ik het vaak saai vind om meerdere dagen achter elkaar geen drugs of alcohol te gebruiken.
Ik begrijp waarom mensen soms kiezen om met alles te willen stoppen. Steeds wanneer ik merk dat "verantwoord gebruik" bij mij is doorgeslagen en mijn gezondheid, werk en sociaal leven er onder lijden, kost het mij weer bakken energie om een betere balans te krijgen. Helemaal stoppen is in ieder geval een duidelijke keuze, in plaats van steeds te overwegen om wel of niet te gebruiken.
Soms denk ik terug aan de jaren voordat ik de eerste keer drugs of (overmatig) alcohol gebruikte. Toen had ik daar geen behoefte aan, het was voor mij een onbekende wereld. Maar ik denk dat het niet realistisch is om te verlangen naar die mind-set van toen. Want nu ken ik de effecten van die middelen, dus die naïeve jongen die een prima leven had zonder middelen komt nooit meer terug.
De motivatie ontbreekt mij nu om helemaal te stoppen met alcohol en drugs. Het helpt mij om hier verschillende ervaringen te lezen. Blijkbaar zijn er mensen die hun gebruik goed onder controle hebben. In de hulpverlening wordt mij geadviseerd om te stoppen met gebruik en levenslang naar meetings te gaan met lotgenoten.
Ik ben er nog niet uit wat ik een prettiger leven vind: zo doorgaan als nu, met vallen en opstaan. En regelmatig genieten van mijn favoriete middeltjes. Óf mijn leven richten op nuchter blijven door steun te zoeken bij lotgenoten. Jaren geleden heb ik anonieme bijeenkomsten bijgewoond, maar ik voelde mij daar altijd erg ongemakkelijk.
In ieder geval probeer ik van het leven te blijven genieten, zonder dat ik mij kapot-geniet.
Dank voor je openheid! Misschien een geruststelling, maar ik zal namens vele van ons spreken als ik zeg dat dit zeer herkenbaar is. Sober life sucks.
Het 12 stappen plan met als doel volledige onthouding van verdovende middelen werkt ook niet voor mij. Mijn manier om het niet meer uit de hand te laten lopen is om mooie dingen in je leven halen die je nooit meer kwijt wilt.
Ik heb liefde in mijn leven gevonden en ik heb lange én korte termijn doelen voor mezelf gesteld. Kan van alles zijn; fitness gerelateerd, sparen van een x bedrag aan het einde van het jaar. Of koop iets wat symbool staat voor de nieuwe jij. Ik ben bijvoorbeeld gek op horology. Ik ga aan het einde van het jaar mijn eerste (vintage) luxury horloge kopen zodat ik mezelf telkens kan herinneren dat ik wijs ben geworden door een blik te werpen naar het kunstwerk om mijn pols.
Moraal van het verhaal; laat het never nooit meer uit de klauwen lopen. Wees streng voor jezelf, maar vergeet ook niet jezelf te belonen voor de tijd dat het goed gaat.
