#1
Waar: Thuis
Met wie: Vriendin (tripsitter)
Goed, daar gaan we. Dit is mijn eerste tripreport. Net zoals mijn eerste keer paddo's een nieuwe ervaring. Nadat ik regelmatig een pilletje had genomen was ik erg benieuwd hoe deze paddestoelen zouden zijn. Ik ging er eens op googlen en vond een smartshop waar ik ze online kon bestellen. Wie niet waagt wie niet wint, dus ik ging er direct een paar bestellen. Na mezelf wat te hebben ingelzen over de Hawaïaanse paddo's besloot ik deze maar te bestellen.
Woensdag 9 juli, kreeg ik ze binnen. Ik kwam thuis van mijn werk en besloot eerst maar eens wat te eten, jep, ik weet dat het beter op een nuchtere maag kan doen, maar ik had nou eenmaal honger. Ik werkte even snel twee bolletjes naar binnen. Toen ik dit had gedaan besloot ik direct aan de paddo's te gaan. Ik at het (aangeraden) halve bakje leeg. Vooral in de kopjes zit veel gif is mij verteld dus deze at ik allemaal op met een paar steeltjes.
Ik ging rustig op de bank zitten en tv kijken, mijn vriendin zat ondertussen op de computer. Na een kwartier voelde ik nog niets, volkomen logisch. Na drie kwartier voelde ik me langzaam slap worden. Mijn benen voelde aan alsof ze van rubber waren, dit was zeker geen onaangenaam gevoel. Daarna begon ik alles wat helderder te beleven, muziek werd mooier en mijn tv werd nog Full HDer dan hij al is, XTC is echter wel helderder.
Ik besloot eens naar de keuken te lopen en geloof me, het duurde nog nooit zolang voordat ik in mijn eigen keuken was, er grappig. Hierna gebeurde iets heel naars, we hadden net een nieuwe wasmachine, en vergeten de afvoerslang in het afvoerpijpje te stoppen. Toen ik net uit de keuken liep hoorde wij een klap, de hele keuken zat vol met water en de wasmachine stroomde fijn over! Hierdoor begon ik mezelf erg slecht te voelen duizenden gedachten gingen door mijn hoofd, ik wist even niet meer wat ik met dat water moest doen, dacht zelfs even dat ik het moest gaan opdrinken, toen ik dit zei dacht mijn vriendin even dat ik gek geworden was.
Inmiddels zit ik een half uurtje in de hevige trip, mijn vriendin heeft mij inmiddels naar de woonkamer gestuurd. Ik werd weer wat rustiger en kon me een beetje ontspannen. Toen ik naar de tv keek zag ik dat deze aan het zweven was, heel vet. Eerst ging hij de lucht in, toen kwam hij terug en splitste in tweeën. Ik keek wat rond en er vlogen allemaal groene bollen door de lucht, ook dit was erg vet.
Vanaf de bollen ging het ineens helemaal fout. Ik schrijf voor een aantal websites, journalist is dan ook mijn beroep. Ik hoorde mijn hoofdredacteur van website Cowabunga ineens tegen mij zeggen dat ik het allemaal heel slecht deed. Ik voelde mij een niestnut, alsof mijn leven helemaal niets waard was. Ik zei dit tegen mijn vriendin en begon allemaal domme dingen te zeggen als: Ik ben jou niet waard, ik kan niets. Ik verpruts alles. Dat soort rare uitspraken. Toen ik dit had gedaan begon ik inees heel hard te huilen, echt een half uur lang. Kei en kei hard. Toen dit voorbij was, ging ik weer naar de keuken, om eens even te lopen en zodoende rustig te worden, dit hielp even tot ik in de spiegel keek. Ik zag mezelf een en in mijn ogen zag ik een duivel, die naar me keek. Toen vuur en opeens klapte op de een of andere manier de keukendeur keihard dicht, of dit nep op echt was weet ik nog steeds niet. Ik schrok toen zo erg dat ik gewoon in mijn broek plaste van angst! Ik was nog nooit zo bang geweest! Ik riep mijn vriendin en zij vertelde me dat het allemaal nep was, probeer het te onderscheiden zei ze. Dit lukte niet, ik ging weer op de bank zitten.
Toen ik daar eenmaal zat, zag ik heel snel iets zwart over de muur rennen. Het leek op een spinnetje, ik dacht: Nee, alsjeblieft kappen. Toen dat zinnetje in mijn hoofd klaar was kwamen er duizenden spinnen vanuit de gang op de muur lopen, het was helemaal zwart. En het erge was dat ik ze in detail kon zien. Ik begon weer te huilen omdat ik er uit wou.
Toen werd ik heel even bewust, zag nog wel spinnen maar wist nu dat ze niet echt waren, alsnog was ik erg bang. Ik besloot een heleboel suikerklontjes te eten, dit hielp alleen niet echt. Want even later ging alles draaien 360 graden, behalve ik en mijn vriendin. Toen ging haar gezicht veranderen, in wat weet ik niet, maar ik durfde steeds niet te kijken, maar ik durfde het ook niet tegen haar te zeggen. Bang dat ze me wat zou aandoen, terwijl zij echt alles voor mij is. Haar gezicht werd normaal, ik dacht dat het gevoel eindelijk aan het verdwijnen was, maar nee. De bank besloot me ook nog eens te gaan opeten, ik lag te spartelen en te vechten. Het was echt net alsof ik er helemaal in ging zakken en er niet meer uitkwam. Dit heeft ruim een kwartier geduurd.
Eindelijk was het aan het uitwerken, het zicht op alles werd weer normaal, niets draaide meer en mijn benen en lichaam kregen weer kracht en ik had ontiegelijke honger! Toen de trip helemaal voorbij was, had ik het meest opgeruimde gevoel dat ik ooit gehad heb, ik voelde me geweldig. Ik wist wat ik goed deed en wat ik fout deed in dit leven, en het goede overheersde. En voor het foute kwam ineens een oplossing.
Waarom ik slecht ging: Ik denk dat ik slecht ben gegaan omdat ik heel veel verdriet nog niet heb verwerkt. Zo ben ik op mezelf gaan wonen, terwijl ik ruzie had met mijn ouders(is inmiddels goed) en mijn moeder heeft terminale kanker ook hierom heb ik nog geen traan gelaten. Het onbewuste is misschien naar boven gekomen. Één ding weet ik wel, ik doe geen paddo's meer, die trip heeft me wel heel erg geholpen. Misschien wat overdreven maar ik heb een hele andere kijk op alles, tot nu toe heeft het mijn leven en mijzelf echt veranderd.
Ik hou het verder wel bij af en toe een pilletje.
Hoop dat jullie mijn tripreport beetje interessant vonden.
Groetjes
Met wie: Vriendin (tripsitter)
Goed, daar gaan we. Dit is mijn eerste tripreport. Net zoals mijn eerste keer paddo's een nieuwe ervaring. Nadat ik regelmatig een pilletje had genomen was ik erg benieuwd hoe deze paddestoelen zouden zijn. Ik ging er eens op googlen en vond een smartshop waar ik ze online kon bestellen. Wie niet waagt wie niet wint, dus ik ging er direct een paar bestellen. Na mezelf wat te hebben ingelzen over de Hawaïaanse paddo's besloot ik deze maar te bestellen.
Woensdag 9 juli, kreeg ik ze binnen. Ik kwam thuis van mijn werk en besloot eerst maar eens wat te eten, jep, ik weet dat het beter op een nuchtere maag kan doen, maar ik had nou eenmaal honger. Ik werkte even snel twee bolletjes naar binnen. Toen ik dit had gedaan besloot ik direct aan de paddo's te gaan. Ik at het (aangeraden) halve bakje leeg. Vooral in de kopjes zit veel gif is mij verteld dus deze at ik allemaal op met een paar steeltjes.
Ik ging rustig op de bank zitten en tv kijken, mijn vriendin zat ondertussen op de computer. Na een kwartier voelde ik nog niets, volkomen logisch. Na drie kwartier voelde ik me langzaam slap worden. Mijn benen voelde aan alsof ze van rubber waren, dit was zeker geen onaangenaam gevoel. Daarna begon ik alles wat helderder te beleven, muziek werd mooier en mijn tv werd nog Full HDer dan hij al is, XTC is echter wel helderder.
Ik besloot eens naar de keuken te lopen en geloof me, het duurde nog nooit zolang voordat ik in mijn eigen keuken was, er grappig. Hierna gebeurde iets heel naars, we hadden net een nieuwe wasmachine, en vergeten de afvoerslang in het afvoerpijpje te stoppen. Toen ik net uit de keuken liep hoorde wij een klap, de hele keuken zat vol met water en de wasmachine stroomde fijn over! Hierdoor begon ik mezelf erg slecht te voelen duizenden gedachten gingen door mijn hoofd, ik wist even niet meer wat ik met dat water moest doen, dacht zelfs even dat ik het moest gaan opdrinken, toen ik dit zei dacht mijn vriendin even dat ik gek geworden was.
Inmiddels zit ik een half uurtje in de hevige trip, mijn vriendin heeft mij inmiddels naar de woonkamer gestuurd. Ik werd weer wat rustiger en kon me een beetje ontspannen. Toen ik naar de tv keek zag ik dat deze aan het zweven was, heel vet. Eerst ging hij de lucht in, toen kwam hij terug en splitste in tweeën. Ik keek wat rond en er vlogen allemaal groene bollen door de lucht, ook dit was erg vet.
Vanaf de bollen ging het ineens helemaal fout. Ik schrijf voor een aantal websites, journalist is dan ook mijn beroep. Ik hoorde mijn hoofdredacteur van website Cowabunga ineens tegen mij zeggen dat ik het allemaal heel slecht deed. Ik voelde mij een niestnut, alsof mijn leven helemaal niets waard was. Ik zei dit tegen mijn vriendin en begon allemaal domme dingen te zeggen als: Ik ben jou niet waard, ik kan niets. Ik verpruts alles. Dat soort rare uitspraken. Toen ik dit had gedaan begon ik inees heel hard te huilen, echt een half uur lang. Kei en kei hard. Toen dit voorbij was, ging ik weer naar de keuken, om eens even te lopen en zodoende rustig te worden, dit hielp even tot ik in de spiegel keek. Ik zag mezelf een en in mijn ogen zag ik een duivel, die naar me keek. Toen vuur en opeens klapte op de een of andere manier de keukendeur keihard dicht, of dit nep op echt was weet ik nog steeds niet. Ik schrok toen zo erg dat ik gewoon in mijn broek plaste van angst! Ik was nog nooit zo bang geweest! Ik riep mijn vriendin en zij vertelde me dat het allemaal nep was, probeer het te onderscheiden zei ze. Dit lukte niet, ik ging weer op de bank zitten.
Toen ik daar eenmaal zat, zag ik heel snel iets zwart over de muur rennen. Het leek op een spinnetje, ik dacht: Nee, alsjeblieft kappen. Toen dat zinnetje in mijn hoofd klaar was kwamen er duizenden spinnen vanuit de gang op de muur lopen, het was helemaal zwart. En het erge was dat ik ze in detail kon zien. Ik begon weer te huilen omdat ik er uit wou.
Toen werd ik heel even bewust, zag nog wel spinnen maar wist nu dat ze niet echt waren, alsnog was ik erg bang. Ik besloot een heleboel suikerklontjes te eten, dit hielp alleen niet echt. Want even later ging alles draaien 360 graden, behalve ik en mijn vriendin. Toen ging haar gezicht veranderen, in wat weet ik niet, maar ik durfde steeds niet te kijken, maar ik durfde het ook niet tegen haar te zeggen. Bang dat ze me wat zou aandoen, terwijl zij echt alles voor mij is. Haar gezicht werd normaal, ik dacht dat het gevoel eindelijk aan het verdwijnen was, maar nee. De bank besloot me ook nog eens te gaan opeten, ik lag te spartelen en te vechten. Het was echt net alsof ik er helemaal in ging zakken en er niet meer uitkwam. Dit heeft ruim een kwartier geduurd.
Eindelijk was het aan het uitwerken, het zicht op alles werd weer normaal, niets draaide meer en mijn benen en lichaam kregen weer kracht en ik had ontiegelijke honger! Toen de trip helemaal voorbij was, had ik het meest opgeruimde gevoel dat ik ooit gehad heb, ik voelde me geweldig. Ik wist wat ik goed deed en wat ik fout deed in dit leven, en het goede overheersde. En voor het foute kwam ineens een oplossing.
Waarom ik slecht ging: Ik denk dat ik slecht ben gegaan omdat ik heel veel verdriet nog niet heb verwerkt. Zo ben ik op mezelf gaan wonen, terwijl ik ruzie had met mijn ouders(is inmiddels goed) en mijn moeder heeft terminale kanker ook hierom heb ik nog geen traan gelaten. Het onbewuste is misschien naar boven gekomen. Één ding weet ik wel, ik doe geen paddo's meer, die trip heeft me wel heel erg geholpen. Misschien wat overdreven maar ik heb een hele andere kijk op alles, tot nu toe heeft het mijn leven en mijzelf echt veranderd.
Ik hou het verder wel bij af en toe een pilletje.
Hoop dat jullie mijn tripreport beetje interessant vonden.
Groetjes
