Zomertrip 2013, uitgelopen tot een probleemavond..

ben soortgelijk bad gegaan op paddo's, vreslijk.. maar achteraf erg leerzaam en heeft me ook zeker niet af geschrokken om vaker te gebruiken. inderdaad erg afhankelijk van de stemming

peace

De zomertrip 2013, uitgelopen tot een probleemnacht..

Drug: Liquid LSD drops (onbekende aantal mics)
Deelnemers: 4 personen, Ik, W, J en R.
Locatie: Varierend

Het verhaal wat ik hier vertel kan op sommige momenten chaotisch zijn en het kan zo zijn dat ik niet alle gebeurtenissen meer op chronologische volgorde weet te verwoorden. Ik zal natuurlijk mijn uiterste best doen om dit report zo leesbaar mogelijk te maken, hopelijk lezen sommige van jullie het hele report en hebben jullie er ook wat aan. veel leesplezier!

SET EN SETTING
Ik had al een tijdje met 2 goede vrienden (ik noem ze W en R) van me afgesproken om samen de vloeibare LSD, welk ikongeveer een week eerder bemachtigd had, op vrijdagavond te gaan testen. Het plan was om bij mij thuis de dosis te nemen om vervolgens richting het strand te lopen en daar de rest van de trip te blijven met wat leuke muziek, lekker eten en drinken. We hebben alledrie voldoende ervaring met LSD en andere psychedelica en we konden niet wachten tot het zover was!
Donderdag werd ik gebeld door R, hij had een andere vriend (ik noem hem J) van ons gesproken en verteld over onze planning. J vond dit erg leuk klinken en had R gezegd dat hij graag met ons mee wilde doen. R vroeg me of ik dit een leuk plan vond, mijn eerste sterke LSD ervaring was jaren geleden samen met J en ik heb toen met hem de avond van mijn leven beleefd, dus ik stemde vrijwel meteen in met dit idee.
Nadat ik had opgehangen bedacht ik me ineens dat J nogal wat stress heeft in zijn leven de afgelopen tijd, ik dacht er toen even over om hem te zeggen dat hij beter niet mee kon doen gezien zijn situatie, maar besloot om hem zelf deze keuze te laten maken. Je weet tenslotte zelf het beste hoe je in je vel zit en of je een trip aan kan of niet.

VAN START!
De vrijdag is aangebroken en ik heb niet echt goed geslapen vanwege de warmte. Ik had pas later in de avond afgesproken met de anderen en ben eerst nog even naar de verjaardag van mijn schoonvader geweest. Hier heb ik heerlijk kunnen genieten van de warme zon, BBQ-vlees en koude biertjes. Rond 7 uur ben ik naar huis gegaan zodat ik nog even mijn ogen kon sluiten voordat mijn vrienden zouden arriveren.
Rond 9 uur was iedereen bij mij thuis aangekomen en heb ik voor ieder 2 suikerklontjes gedruppelt, ieder klontje kreeg 1 drup. De bron waar ik dee LSD vandaan heb, had me verteld dat de LSD waarschijnlijk per druppel tussen de 120-150 mics zou bevatten, maar zeker weten deed hij het natuurlijk niet.
En down the hatch! De suikerklontjes vallen in mijn mond uit elkaar en ik proef de druppel, het is echter geen vage LSD smaak wat ik proef, maar appel! erg lekker. W vertelde dat hij rond half 12 op het station moest zijn om zijn vriendin op te halen en naar huis te brengen, omdat hij haar niet alleen door een bepaalde buurt wilde laten lopen. Hierdoor konden we niet meteen naar het strand vertrekken en moesten we een tijdelijk alternatief verzinnen. Ik bedacht me dat er in de buurt van mijn huis een station in aanbouwing is geweest, maar er al jaren geleden is gestopt met het bouwen ervan. Ik noem deze plek zelf altijd 'Het Spookstation'. we besloten om hier de tijd door te brengen tot het zover was om de vriendin van W te halen.
We pakken onze van tevoren ingepakte tassen en vertrekken naar buiten. Vanuit mijn tas klinken constant heerlijke tracks van atriesten varierend van Infected Mushroom, Black Sun Empire, Van Halen en anderen. Het is erg warm buiten, de luchtvochtigheid was vannacht erg hoog waardoor zelfs op je huid condens vormt. De weg naar het spookstation zou ongeveer 15-20 minuten zijn.
Onderweg zei J dat hij de LSD al voelde opkomen, dit verbaasde me heel erg, aangezien ik zelf nog geen verandering in perceptie ervaarde en ik wist dat het meestal minimaal een uur duurt voordat LSD zijn werk gaat doen. Toch was J echt al een beetje aan t trippen.
Eenmaal aangekomen klimmen we de onafgemaakte trap op en gaan we bovenaan de trap zitten. Het uitzicht vanaf hier is goed, we hebben zicht over boerenveldjes en aan de horizon zien we langzaam de zon naar beneden zakken. We roken gezamelijk wat lekkere jointjes, stuk voor stuk gedraaid met verschillende soorten wietjes. Dit was simpelweg heerlijk! en ook ik voelde mijn hoofd langzaam lichter en lichter worden. J zit als enige echter al vollop te trippen en heeft een blik op zijn gezicht die me doet denken aan een klein kind die zijn verjaardag aan het vieren is en cadeautjes krijgt, erg schattig en vermakelijk!
Om de haverklap krijgen we alle 4 onbedwingbare lachkicks en zakken we allen meer en meer in onze trip. We hebben tot ongeveer 22.45 bij het spookstation gezeten en hebben getuige mogen zijn van het wonder van de ondergaande zon, voordat we richting het (wel afgemaakte) station liepen om de vriendin van W op te pikken en naar huis te begeleiden.
Het was ondertussen donker en de weg richting de bewoonde wereld was niet verlicht. Hierdoor konden we niet zo goed zien waar we onze voeten neerzette, maar het zorgde er ook voor dat de bewoonde wereld in de verte een magische aura om zich heen had gekregen. dit kwam door de erg hoge lcuhtvochtigheid en de verlichting die van de stad af kwam, echt prachtig!
We lopen langzaam maar zeker weer de bewoonde wereld in en de paden waarop we lopen zijn weer vollop verlicht. De lantaarnpalen hebben stuk voor stuk een halo boven zich zweven, bestaand uit niets anders dan wit licht. Op de grond zie ik allerlij patronen, die wanneer ik me er op focus vervormen en over de grond verschuiven. Ook zie ik van alle kanten lichtjes komen in een soort flitsen, waardoor ik vaak het idee had dat er een fietser achter me zat die er graag langs wilde, dit was natuurlijk niet zo.
We kwamen steeds dieper de stad in en er waren steeds meer mensen om ons heen. Het was niet erg druk op straat gelukkig, maar wanneer iemand ons passeerde hadden we vaak het idee dat die personen ons nogal raar aankeken. Of dit echt zo was zullen we nooit weten. Op een bepaald punt werd me door een van mijn vrienden gevraagd om de muziek even uit te zetten, omdat hij nogal het gevoel had dat we heeeel erg opvielen, ik deed dit en we liepen verder richting het station. De verschillende lichten van autos, winkels etc zorgde voor een erg magische sfeer en ik voelde me best op mijn gemak met de situatie, al miste ik de muziek wel heel erg.
Eenmaal op het station aangekomen zijn we aan de kant van het station gaan zitten waar een autoweg langs loopt. De vriendin van W zou hier worden afgezet na een dagje weg met haar school. Het was ondertussen al half 12 en ik vroeg W waar zijn vriendin blijft omdat ik me stierlijk begin te vervelen op deze plek. hij zei tot mijn teleurstelling dat het nog maximaal 15 minuten kon duren. Ik had eigenlijk helemaal geen behoefte om hier te zitten en vervolgens zijn vriendin naar haar huis te brengen, maar uit respect hield ik hier mijn mond maar over.
Gelukkig kwam de bus waarin de vriendin van W zat vrij vlot aanrijden, ze kwam naar ons toegelopen met een klasgenoot van haar en een gesprek tussen W en zijn vriendin volgde, ik heb hier echter weinig van meegekregen. Ze hadden blijkbaar besproken dat die klasgenoot haar naar huis zou brengen zodat wij verder konden met onze plannen, dit idee vond ik natuurlijk geweldig en we vertrokken meteen.

Onderweg richting het strand liepen we door een parkje, ik opperde het idee om verderop op een afgelegen bankje weer even lekker te gaan zitten en een jointje te roken. Iedereen stemde hiermee in en we liepen het donkere schelpenpad op die naar het desbetreffende benkje zou leiden. Ineens zegt J; 'ik moet plassen!' Waarop wij in koor antwoordde; 'Deo dat dan! Bomen en bosjes genoeg hier!'. ik wist echter dat J altijd moeite heeft om te plassen als er mensen in de buurt zijn, ik noem het altijd plankenkoorts. hij heeft meerdere malen geprobeert om te plassen, maar zonder succes. Dit zorgde bij joey voor wat vervelende gevoelens en hij vroeg aan R of we snel langs zijn huis konden gaan zodat hij daar kon gaan plassen. Zowel ik als R en W hadden hier totaal geen zin in, omdat we graag buiten wilde zijn en straks verder richting het strand wilde gaan lopen. Toch zijn we uiteindelijk richting het huis van R gegaan, aangezien J bleef aandringen en steeds gestressder werd.
We liepen weer door het donker en ik zie dat W, welk voor me uit loopt en slechtziend is, van het pad af loopt en bijna het meer in loopt. ik zeg snel; 'W, waar ga je heen? wil je zwemmen ofzo? Er is water daar waar je heen loopt!' En vervolgens barst ik uit in het lachen.
De weg naar het huis van R was gelukkig kort, een klein stukje door het parkje en daarna kort door een woonwijk. Eenmaal in de buurt van de wijk gekomen zet ik de muziek weer even uit, uiit respect voor de slapende buurtbewoners. J gedraagt zich odnertussen steeds verwarder en zegt om de haverklap dat hij er niks meer van snapt.
eenmaal aangekomen bij de woning gaan ik, R en W even rustig op de bank zitten en J gaat naar de wc. ik zie hem de deur van de wc open doen naar en naar binnen stappen. hij sluit de deur niet achter zich en we horen een harde bonk. R loopt naar de wc en ziet dat J daar half over de wc heen was gevallen met een blik in zijn ogen van totale onbegrip. hij krabbelt overeind en we vragen of alles goed met hem is. Hij zegt van wel en sluit de deur van de wc achter zich om te gaan plassen. Een minuutje later komt hij de woonkamer in, we merken alledrie dat J heel erg hard gaat en we maken ons een klein beetje zorgen om hem. hij beweegt namelijk alsof hij niet alles meer onder controle heeft en de verwarde blik in zijn ogen lijkt steeds erger te worden. hij komt bij ons zitten en ik vraag hem of hij nou eindelijk geplast heeft, het was hem nog steeds niet gelukt. R reageert hier een beetje geiriteerd op, aangezien hij, net zoals ik en W, helemaal geen zin heeft om hier te zitten om te wachten tot J eindelijk geplast heeft. We nwilde graag verder met onze reis naar het strand. Ga het nog maar eens proberen! Zegt R tegen J. hij doet dit en komt weer een minuut later terug, wederom geen succes.. Geen van ons 3en begrijpt wat nou het probleem is en we raken nu allemaal een beetje geiriteerd. J heeft nog een paar keer geprobeerd om te plassen, maar het lukte hem simpelweg niet. Dit zorgde er bij J voor dat hij zich erg naar ging voelen hierover en af en toe barstte hij in tranen uit. Ik was echt met stomheid geslagen, want zo ken ik hem helemaal niet. Over het algemeen is J een sterke gozer en ik maak me een beetje zorgen om hem.

Na J een tijd de kans te hebben gegeven om te plassen hebben we het opgegeven en wilde we graag weer naar buiten, alleen joey zag dit niet zo zitten, maar daar hadden wij niet echt een boodschap aan en we zijn weer opgestaan en naar buiten vertrokken, J is met ons meegegaan. Eenmaal buiten zegt J ineens zacht tegen me; 'ik wil eigenlijk naar huis, ik wil dit niet meer.' ik zeg hem dat als hij dat echt graag wil, we hem naar huis zullen brengen. Toen ik dit zei bedacht J zich ineens en zei hij toch bij ons te willen blijven. Toch maakte ik me nog steeds een beetje zorgen, want J bleef lukraak dingen zeggen zoals; 'Ik wil jullie niet kwijtraken' en 'het heeft zo moeten zijn schatje'. Ook zei hij regelmatig dat hij er niks meer van begreep. Ik merkte dat hij steeds verder in zijn eigen hoofd zakte en mijn zorgen om zijn welzijn werd steeds wat groter. Door dit alles kreeg de trip echt een heel erg chaotisch tintje.
de weg richting het strand was nog lang en we moesten eerst weer door hetzelfde parkje als voorheen. Toen we in het parkje liepen leek het wel alsof er bij J steeds heel kort even het licht uit ging in zijn hoofd. Af en toe keek hij geschrokken om zich heen en leek hij voor iets of iemand te willen wegrennen. Ook raakte hij af en toe de controle over zijn lichaam kwijt en zakte hij door zijn benen of draaide hij vanuit het niets ineens om zijn as heen. We schrokken hier heel erg van en ik zei tegen J dat hij beter even kon gaan zitten voordat hij zichzelf bezeerde. hij wilde dit echter niet doen, maar we bleven aandringen omdat we ons toch wel heel erg zorgen om hem maakten. Toen ging W gewoon op de grond zitten en ik en R volgden zijn voorbeeld, waarna ook J ging zitten.
Dit is waar dit verhaal echt MEGA vaag wordt. De gebeurtenissen die volgen spelen nog steeds heel erg in mijn hoofd, omdat er simpelweg niet bij kan met mijn hoofd wat er allemaal gebeurde.

Joey zakte in en uit zijn droomwereld, maar hij vond het helemaal niet leuk daar. Er was geen touw meer aan vast te knopen aan zijn gebrabbel, wel viel het me op dat hij vaak dingen herhaalde die hij eerder die avond gezegd had. Om de haverklap zag ik in zijn ogen dat hij weer wegzakte in zijn droomwereld en steeds vaker maakte hij plotseling erg vreemde bewegingen. Zo ging hij een paar keer ineens gestrekt liggen, of in foetus houding terwijl hij allerlij dingen uitkraamde of het zelfs uitschreeuwde. Zijn schreeuw was niet uit woede, maar het klonk eerder als dezelfde wanhoop die ik ook in zijn ogen af kon lezen. Het licht was aan bij J, maar toch was er niemand meer thuis. Ineens begint J allerlij handgebaren te maken die wij alle 3 ergens van herkende, het waren een soort spirituele gebaren die je ook in kungfu terug ziet. Vervolgens gaat hij ineens in een houding zitten die ik herken als ´De Eggman´. Deze houding wordt dacht ik ook vaak gebruikt tijdens het mediteren. Hier schrok ik van, ik was en ben er van overtuigd dat waar J op dit moment doorheen ging iets bovennatuurlijks was, aangezien ik J erg goed ken en er geen mogelijkheid bestaat dat hij deze houding en gebaren ergens geleerd heeft. Dit kwam ergens anders vandaan, van iets veel ouders dan J zelf..
De stress begint ons allemaal iets teveel te worden. J kronkelt en schreeuwt het uit en ik zie dat hij ineens weer gestrekt gaat liggen en keihard met zijn achterhoofd op de grond knalt. Dit is het punt dat ik heb besloten om een ambulance te laten komen. Ik wilde dit zo lang mogelijk vermijden, zeker aangezien het gezien de nare persoonlijke situatie van J het niet toelaat dat er ook maar iemand achter komt dat hij deze avond LSD gedaan heeft, maar dit was helaas echt onvermijdelijk. Ik was namelijk bang dat hij zichzelf, of zelfs ons, wat aan zou kunnen doen.
We hoorde de sirene van de ambulance dichterbij komen, tot hij de woonwijk in reed en de sirene uit deed. Toch duurde het daarna nog erg lang en belde ik nogmaals met de alarmcentrale, ik vroeg waar ze bleven en ze vertelde me dat ze driftig aan het zoeken waren. Ik liep even iets verder de straat in en zag ze rijden, waarna ik met al mijn macht zwaaide om hun aandacht te krijgen. Gelukkig hadden ze mij gezien en kwamen ze snel aangereden.
De ambulancebroeders stapten uit en ik heb ze snel het volledige verhaal verteld waarna ze zich om J bekommerde. Ze hadden al snel door dat dit niet iets was wat ze ter plekke konden oplossen en hebben J op de brancard gelegd en ingeladen. Dit koste ze nogal wat moeite en ook de politie die later ter plekke was gekomen moest meehelpen, aangezien J nogal een grote kerel is en regelmatig onbedwingbaare bewegingen maakte die aangedreven leken te worden door een of andere oerkracht die diep binnenin J schuilhield.
Toen ze aanstalte maakte om te vertrekken vroeg ik snel of er nog iets was wat ik en mijn vrienden voor hem konden doen, want ik wilde hem eigenlijk helemaal niet alleen laten.. Helaas mochten we niet mee en was er niks wat we konden betekenen. Toen we ze zagen wegrijden voelde we ons stuk voor stuk kut.. Wat is er zojuist gebeurd?.. Waar zijn we getuige van geweest?.. Gaat J op dit moment echt door een hel? Zullen we ooit de oude J terugzien?.. Al dit soort vragen schoten door mijn hoofd. Geschrokken en in de war liepen we terug naar huis, het magische randje was na deze gebeurtenis helemaal van de trip af, het was er nog wel, maar de zorgen om J verdrukte het totaal.
De weg naar huis duurde ongeveer 3 kwartier, eenmaal thuis vroeg W of hij met de telefoon van R zijn vriendin even kon bellen om te vragen of ze veilig was thuisgekomen, dit was natuurlijk geen probleem. Het gesprek wat tussen W en zijn vriendin volgde maakte de avond nog een tikje erger, ze vertelde hem namelijk dat ze niet meer verliefd op hem is en ze de relatie beeindigt. W was na dit gesprek natuurlijk heel erg down.

We hebben de rest van de nacht/ochtend wat films gekeken. Af en toe bespraken we de gebeurtenissen van de avond en wat er met J gebeurd zou kunnen zijn. Tot we ineens het gouden telefoontje kregen, J hing aan de lijn. Hij vertelde dat hij geen vat heeft kunnen krijgen op zijn ervaring, maar hij was weer met beide benen op de grond en hij zou naar ons toe komen zodra hij weg mocht van de arts. Deze mededeling deed ons 3en erg goed en de sfeer werd weer ietsje beter.

Toen J er eenmaal was, kwam hij helemaal in tranen binnen. Ik vroeg hem wat er aan de hand was en hij antwoorde; ‘ik heb mezelf de hele nacht dood zien gaan!..’
Hij vertelde dat hij elke keer dood ging en opnieuw werd geboren, om daarna in sneltreinvaart door zijn hele leven te gaan compleet met alle gevoelens en dergelijke om daarna weer dood te gaan. Hij moest iets voor elkaar krijgen, maar zolang hem dit niet lukte moest hij het elke keer opnieuw proberen en ervaren. Totale terror en horror, zoals hij het beschreef..

We hebben er nog een tijdje over zitten praten voordat iedereen uiteindelijk richting huis ging. Iedereen geschokt en verward..


Bedankt voor het lezen van dit report! De avond is helemaal verkeerd gelopen en ik ben nog steeds geschokt van de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Het heeft zo’n gigantische indruk op me gemaakt waardoor ik LSD in een heel ander licht ben gaan bekijken. Ik heb gezien hoe hard een leuke trip ineens om kan slaan naar een horroravond en zal (nog) voorzichtiger omgaan met dit magische goedje. De LSD heeft me laten zien dat het met respect behandeld moet worden omdat het je anders keihard neerhaalt.. Begrijp me niet verkeerd, ik vind LSD nog steeds geweldig en zal zeker vaker trippen, maar ik zal beter opletten of mijn eigen stemming/situatie en ook die van anderen geschikt zijn om LSD te nemen. Hopelijk weet dit report jullie ook iets mee te geven over verantwoord LSD gebruik en zorgen jullie er voor dat je lekker in je vel zit wanneer je je er aan waagt, je bent gewaarschuwd.

Nogmaals bedankt voor het lezen, tot de volgende!
Groetjes,
Dernael.

Heel heftig verhaal, dank voor het delen. Wat ik me afvroeg, hebben de broeders in het ziekenhuis er nog wat over gezegd of alleen verzorgd? Kon het op de 1 of andere manier niet zijn dat ie teveel heeft binnengekregen? Ik heb geen ervaring met lsd maar had ooit op tv iets gezien over dat je bij een lsd toxicatie ook niet meer goed kan lopen, omdat je hersenen de signalen niet meer goed doorzenden enzo. Nou weet ik wel weer waarom ik LSD niett zou doen, ik zou nooit het risico op zo'n bad trip als J beschrijft meer willen hebben. Heb 1 keer een nare K-Hole ervaring gehad (per ongeluk, wilde ik niet eens), en dat komt er een beetje bij in de buurt qua bijna doodervaring. Tot een half jaar daarna vond ik dat een traumatische ervaring als ik er aan terug dacht, maar dit....pfffft. Hoe is het nu met J? Heeft hij er nog langere termijn last van gehad? Fijn leesbare report trouwens!

Bedankt voor je reactie en je lovende woorden.

Ik denk dat ik weet over welk tv-programma je het hebt. Drugs-Inc: Hallucinogens, of niet?

In die aflevering zie je inderdaad een agent die een LSD-lab binnenviel, nadat hij zich net geschoren had. Daardoor had hij kleine openingen in zijn huid gemaakt, waar vervolgens de LSD die in het lab in de lucht hing zijn lichaam binnen kwam.
Hij had er inderdaad nare gevolgen aan over gehouden, zoals het niet meer correct kunnen besturen van zijn lichaam.

Maar deze agent had veeeeel meer binnen gekregen dan J in dit geval.

Gelukkig is J helemaal hersteld, nog erg vlot ook.


Nogmaals bedankt!
Dernael.

Ik heb niet in je mooie en leerzame verhaal kunnen lezen of J ook al eerder LSD of dergelijke middelen had gebruikt, zoals dat wel bij jullie het geval was.
Het ziet er naar uit dat je echt top LSD hebt gekocht en die kan soms bijzonder heavy uitvallen, vooral bij mensen die nog nooit eerder hebben getript. Heb zelf eens iets soort gelijks gehad, zat met een goede vriend, beiden al vaker getript toen, in een kamer met een kaars op tafel. Dacht mijn vriend opeens dat hij in brand stond. Was een heel gedoe om hem weer rustig te krijgen. Gekke was dat ik 7 paper trips op had en hij eetje. Maar naarmate zijn bad trip vorderde des te nuchterder werd ik, heel raar.

Het is inderdaad altijd zaak om allemaal in een goede bui te zijn, en tevens ook dat men redelijk stevig in zijn schoenen staat. Is iemand nogal gestresst of heeft hij vervelende dingen meegemaakt, dan kan hij/zij beter even niet trippen, ookal voelt hij/zij zich goed op dat moment. En, was misschien ook raadzaam geweest om de LSD eerst even op sterkte te testen, alvorens het ook aan J te geven, ervan uit gaande dat hij nog niet eerder had getript.
Maar snap het hele verhaal, J kwam er opeens later bij, en dan wil je hem niet weigeren, dus snap t wel...

Wel vreemd vind ik zijn ervaring, ben nogal down to earth, dus heb wat moeite met dat hij werkelijk door vele levens heen moest worstelen tijdens zijn trip. Net zolang tot hij iets had opgelost. Sluit wel mooi aan bij reincarnatie, en dat hele idee over het doel van ons leven en waarom wij hier zijn. Wie weet werkt t echt zo, en heeft hij ineens vele levens in slechts een korte tijd kunnen doorlopen. Dat zou wel erg mooi zijn, alhoewel we nooit zullen weten hoe verschrikkelijk het voor hem was. Hij had waarschijnlijk liever niet al die levens geleefd in een korte tijd, maar er echt mensen levens over gedaan.

Al met al, boeiend verhaal!
Bedankt voor het delen!

Bedankt voor de reacties,

Leveldesigner, Aan het begin van mijn bericht is te lezen dat mijn eerste goede, sterke LSD ervaring samen met J was. Dit is echter al wel meerdere jaren geleden en sindsdien heeft J geen psychedelische middelen meer genuttigd. Dus het was voor hem wel erg lang geleden.

Achteraf was het inderdaad echt super dom om J mee te laten doen, maarja, van je fouten leer je.

Ik ben zelf nog nooit bad gegaan, op welke psychedelische middelen dan ook. Ik voel me nooit echt ongemakkelijk wanneer ik aan het trippen ben, eerder alsof ik thuis ben gekomen van een lange reis. Hopelijk blijft dit ook zo.

Groetjes,
Dernael.

Sorry, heb daar dan klaar blijkelijk totaal overheen gelezen, dat je t jaren geleden ook eens met J gebruikt hebt. Maar, daarna had hij t dus niet meer gedaan.
Maar goed, zoals je zegt, van je fouten leert men,

En snap precies wat je bedoelt, voor mij is LSD of soort gelijke middelen ook altijd een soort van thuiskomen, haha.
Helaas ben ik lang aan heroine verslaafd geweest, en had LSD gebruiken dan geen zin. Want samen met heroine of methadon, ed werkt LSD gewoon amper. Heel raar maar waar, zelfs de sterkste LSD doet t dan maar voor 2% ofzo!

Ik begrijp uit je berichtje dat het je gelukt is ermee te stoppen, echt super! Hou dat vast en geniet lekker af en toe van een psychedelische trip.

Groetjes,

Dernael.

Een vriend van mij had hetzelfde. in het begin ging het goed maar na 2-3 uur begon hij dingen te herhalen die hij eerder op de avond had gezegd, begon in het rond te rennen en willekeurige dingen te schreeuwen(cijfers, kleuren,namen). nadat hij een sloot in was gevallen en wij met 3 man hem eruit moesten trekken hebben we ook maar besloten een ambulance te bellen, maar die zeiden dat ze niet konden komen omdat er een ouder/verzorger moest bellen. na een heel gedoe toch maar besloten zijn moeder te bellen en een ambulance laten komen, maar mocht ook niet mee in de ambulance omdat hij ''agressief'' zou zijn. uiteindelijk meegenomen in een politie bus en heeft de trip verder moeten uitzitten in een cel. geen nare gevolgen gelukkig, hij weet er zelf helemaal niks meer. misschien een beetje off-topic maar ik heb nog nooit een report gelezen waarbij er het soortgelijke gebeurde en moest het even delen.

p.s. geweldig report en ben blij dat alles uiteindelijk goed is afgelopen

Bedankt voor je berichtje.

Ik had niet verwacht snel van iemand met een vergelijkbare situatie te horen.

Wow het is erg indrukwekkend wat jij hier allemaal beschrijft! Is J er later nog achtergekomen wat hij niet goed deed waardoor hij dood bleef gaan? Dit bewijst wel weer hoe belangrijk het is om in een goeie stemming te zitten... Is dit ook het geval bij xtc? Erg leuk geschreven ook, kijk uit naar je volgende tripreport!

ja, zo kan het ook gaan. toevallig vorige week dinsdag een soortgelijke ervaring meegemaakt. totale chaos. Toen besloten dat ik voortaan alleen trip.

bedankt voor het delen

Wow wat heftig!

JamieT zei:

Wow het is erg indrukwekkend wat jij hier allemaal beschrijft! Is J er later nog achtergekomen wat hij niet goed deed waardoor hij dood bleef gaan? Dit bewijst wel weer hoe belangrijk het is om in een goeie stemming te zitten... Is dit ook het geval bij xtc? Erg leuk geschreven ook, kijk uit naar je volgende tripreport!

Klik om te vergroten...

J heeft er nog steeds geen idee van wat er met hem is gebeurd, ik heb hem sindsdien ook even niet meer gesproken, aangezien hij nu waarschijnlijk flink in de problemen zit met zijn vrouwtje en familie. Hij heeft namelijk altijd zijn drugsgebruik verborgen gehouden voor zijn thuisfront omdat hun dit niet toestaan. Maar ze zijn er via het ziekenhuis en politie toch achter gekomen, helaas..

En ik denk dat het voor alle soorten drugs geldt, dat je goed in je vel moet zitten voor je het kunt gaan gebruiken. Dit geldt volgens mij vooral voor de psychedelische middelen, maar ook MDMA (xtc) moet met respect behandeld worden want ook deze drug kan je keihard vloeren.

Bedankt voor je complimenten! Dit zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik een trip report schrijf.

Geniet, maar wees voorzichtig!
groetjes,
Dernael.

Super goed report, wat een bizarre avond hebben jullie gehad! Hopelijk zijn jullie, en met name je vriend J, er weer helemaal bovenop.

Ik zag overigens halverwege dat je de naam van je vriend J per ongeluk voluit had geschreven. Ik geef het maar even aan, voor het geval dat er een probleem zou kunnen zijn met herkenning enzo.

Jeetje, wat jammer dat je liquid LSD zo'n 'maiden voyage' heeft gekregen. Ik hoop dat het allemaal goed gaat met J!

Klinkt allemaal heftig, situatie na situatie die opstapelde tot een nogal nare nacht. Psychedelische drugs zijn soms zo verrekte onvoorspelbaar(wat ze natuurlijk ook wel weer leuk maakt)! Ik vind het sowieso knap dat je de straat op durft als je tript, ik word daar enorm para van.

Zo zie je maar weer, je moet afgaan op je 'gut' feeling. Je had het gevoel al dat het misschien niet goed zou komen door z'n stress, en helaas had je gelijk. Heb het zelf ook een keer gehad met mijn meisje, beetje een gut feeling en helaas kwam het die avond ook niet goed. Ik hoop dat je verdere ervaringen met je liquid LSD beter zijn! Je was namelijk zo blij ermee :P

Wat een indrukwekkend verhaal, mooi geschreven!

Het is bewonderenswaardig hoe je, van begin tot eind,met de situatie bent omgegaan. Hoe je het avontuur begeleid hebt, zonder je reisgenoten te veroordelen of in de steek te laten of hun vrijheid te beperken. Erg knap.

Lessen leren en verder met het leven, dankjewel voor je verhaal.

Namasté

Iedereen hartelijk bedankt voor alle complimenten!

Gelukkig is het verder met ieder weer goed gekomen, we kunnen er over een tijdje vast hard om lachen denk ik.

De trip is nogal grimmig verlopen, maar dat weerhoudt mij er zeker niet van om het nog eens te proberen. Al zal ik hier zeker geen haast mee hebben, over een aantal weekjes nog maar eens.

LSD is magisch.


Groetjes,
Dernael.

Bedankt voor je reactie. Het doet me erg goed dat er veel mensen zijn die mijn manier van handelen van die avond kunnen waarderen. Het speelt namelijk nog steeds in mijn hoofd, ik had namelijk liever die ambulance niet laten komen, maar ik zag echt geen andere oplossing meer op dat moment..

Het leven is één grote les, maar LSD laat je bepaalde dingen in sneltreinvaart leren, waar je anders jaaaren over zou doen.

Nogmaals aan iedereen bedankt voor jullie reacties!

Dernael.

Jeetje wat een ervaring zeg, bizar.

Goed dat het met J toch nog zo snel goed is afgelopen.
Lijkt me afgrijselijk om mee te maken dit als je tript, goed om het even allemaal te verliezen.

Wel vind ik dat je knap gehandeld hebt.

Even nog over die vriendin die het uitmaakte met W, die vriendin wist toch dat jullie aan de lsd gingen...of niet?
Had ze dan niet ff kunnen wachten tot de dag nadien ofzo om zulke zaken te bespreken??
Zij weet toch ook wat voor'n impact het kan hebben als je tript.

Een leuk begin kan snel onoverzichtelijk en chaotisch worden met zulke dingen die gebeuren tijdens de trip.

Daarom bereid ik alles tot in de puntjes voor als ik'n trip plan al kan het dan nog natuurlijk foutgaan, risicogevallen laat ik simpelweg niet toe in de lsd-cirkel.

Nogmaals petje af over hoe jij je bekommert hebt over J.