#1
Xtc is een heel andere wereld waarin je natuurlijk belandt. Als ik xtc op heb ben ik toch in een wat rustiger deel in mijn lcihaam, wat ik niet ken buiten xtc. Ik gok dat het een groot verschil was van heel donker en mooier lichtjes naar buiten in de zon, met mensen om mij heen, het gaf een soort trigger om slecht te gaan. En ik realiseerde me opeens dat dit niet het echte leven is met xtc en hoe ik me voel niet voor altijd is. Ik ben zeker enier depressief, maar ik ben wel opzoek naar mezelf, mede dankzij het verleden. Het gaat ook zeker beter met mij, nu ik er met een psycholoog overpraat. Helaas is het voor veel mensen een taboe en is het raar. Maar ik schaam mij er niet meer voor, het helpt mij wel degelijk om mezelf terug te vinden. Mijn doel is ook om, als ik geen xtc gebruik nog steeds mezelf kan accepteren en mezelf mooi kan vinden en niet mensen niet hoef te beoordelen hoe ze zijn. Want nu kan ik dat niet. Dat is het pijnlijke aan xtc.