Ja met soort genoten en tot 5 personen gaat het ook wel. Maar dan moeten we wel allemaal aan het trippen zijn. Want als ik trip met mensen die niet trippen stoor ik mij vaak vooral aan hen.
Vet report weer! Ik zal later inhoudelijk reageren
Ik vind wel echt dat je naar de Psy-Fi-meet moet komen, volgens mij ben jij wel een goede medetripper.
Insgelijks!Over Psy-Fi moet ik echt nog goed nadenken, maar een aparte trip meet regelen met een heel klein groepje (hooguit 4 a 5 mensen, max) moet best te doen zijn ook, toch?
Ik wil sowieso ook weer heel graag lachgas + lsd doen. Of misschien zelfs wel deze zelfde combo, ligt aan het moment.
Ik heb mijn Psy-Fi ticket al in de pocket, dus ik zou zeggen doe mee en ontdek het samen...Ik ben de psychedelische astronaut.
En jij?
Denk ik eigenlijk ook niet. Ik ben ook voornamelijk introvert maar ik trip meestal heel visueel.Dat de trip veranderd of je introvert of extrovert bent is niet zo denk ik,
Lijkt me meer waarschijnlijk ja. Een levendige fantasie hebben. Al geloof ik eigenlijk wel dat je daarmee in contact kunt komen, mocht dat nog niet zozeer het geval zijn. Door het denken even wat uit te schakelen en meer bezig te zijn met wat je ziet en daar die creatieve energie in te brengen. En dit zo te oefenen.Ik denk echt dat dat met creativiteit te maken heeft, dat je makkelijker verbanden kunt leggen en ergens dingen in kunt gaan zien. Ik denk dat dit samenhangt met bijvoorbeeld afbeeldingen zien in de wolken, wat je vast ook wel als kind zijnde wel eens deed vroeger.
Ik moet vaak eerst door een fase (voornamelijk op psilocybine) dat ik heel erg monsterlijke visuals heb. En dat staat dan direct in verbinding met de gevoelens die ik heb. Dat er bijvoorbeeld een angst, boosheid of naamloze stress omhoog komt en de visuals daar in real-time door beïnvloedt worden. Werk ik door die gevoelens heen, dan transformeren de visuals naar wat jij beschrijft.Een visuele trip is voor mij als mijn eigen bewustzijn zien, ik kan ineens zien hoe mooi ik ben. Fysiek vind ik mezelf niet heel erg bijzonder - ik ben zeker niet lelijk, maar ook geen ‘wow’ factor zogezegd. Mijn persoonlijkheid evenmin. Als ik trip heb ik het idee dat ik mezelf van een ander perspectief bekijk - die visuals ben ikzelf. Mijn hele ziel, mijn hele zijn. Mijn bewustzijn.. en juist dat bewustzijn vind ik zo belachelijk mooi. Zo volmaakt, zo perfect, geen enkel foutje te bekennen. Alles is perfect in harmonie.
Denk ik eigenlijk ook niet. Ik ben ook voornamelijk introvert maar ik trip meestal heel visueel.
Lijkt me meer waarschijnlijk ja. Een levendige fantasie hebben. Al geloof ik eigenlijk wel dat je daarmee in contact kunt komen, mocht dat nog niet zozeer het geval zijn. Door het denken even wat uit te schakelen en meer bezig te zijn met wat je ziet. En dit zo te oefenen.
Ik moet vaak eerst door een fase (voornamelijk op psilocybine) dat ik heel erg monsterlijke visuals heb. En dat staat dan direct in verbinding met de gevoelens die ik heb. Dat er bijvoorbeeld een angst, boosheid of naamloze stress omhoog komt en de visuals daar in real-time door beïnvloedt worden. Werk ik door die gevoelens heen, dan transformeren de visuals naar wat jij beschrijft.
Mijn inner eye visuals (IEV's) zijn trouwens mijn open eye visuals (OEV's), met als uitzondering distortie van bestaande objecten natuurlijk. Maar mijn IEV's hangen als een soort laag over mijn normale zicht heen als ik mijn ogen open doe. Hoe harder ik trip, hoe meer de visuals de normale perceptie overstemmen. Bij écht hard trippen maakt het vrij weinig meer uit of ik mijn ogen open of dicht doe. Het overstemd dan alles en dit zijn dan ook vaak meer visuele werelden waarin ik het idee heb daar doorheen te reizen.
Dit heb ik dus ook door zo'n fase heen moet met angst en/of bepaalde stress. Vooral bij mijn laatste trips. Maar je zegt voornamelijk met psilocybine... Is dat bijvoorbeeld bij LSD ofzo minder?Ik moet vaak eerst door een fase (voornamelijk op psilocybine) dat ik heel erg monsterlijke visuals heb. En dat staat dan direct in verbinding met de gevoelens die ik heb. Dat er bijvoorbeeld een angst, boosheid of naamloze stress omhoog komt en de visuals daar in real-time door beïnvloedt worden. Werk ik door die gevoelens heen, dan transformeren de visuals naar wat jij beschrijft.![:)]()
Bij LSD is dat meestal veel minder bij mij, al kan het op zich wel hoor. Maar bij psilocybine is het zowat een zekerheid dat ik eerst door een gruwelijk moeilijke en pijnlijke fase heen moet werken en daarna in een soort hemel op aarde kom. Dit is ook de reden dat ik mezelf vaak moed in moest praten om weer te trippen op psilo. Het was zelden iets van 'oh, ik heb zo'n zin om te trippen op truffels/paddo's'. Bij samen trippen met anderen overigens wel hoor.Dit heb ik dus ook door zo'n fase heen moet met angst en/of bepaalde stress. Vooral bij mijn laatste trips. Maar je zegt voornamelijk met psilocybine... Is dat bijvoorbeeld bij LSD ofzo minder?
Dat hangt af van de heftigheid van de trip, kan allebei gebeuren. Met doge heb ik altijd een soort "perceptie laag" die de hond op bijvoorbeeld muren projecteert. Een beetje vergelijkbaar met de patronen maar dan iets minder duidelijk, en het is zowel met ogen open als dicht. Het klopt dat je niet compleet random voorwerpen ziet, maar het waren ook geen distorsions meer. Alsof een bestaand object compleet iets anders werd, maar wel de "identiteit" van het oude voorwerp aannam. (Bijvoorbeeld bomen).@Stonologie
Bedoel je dan 2D hallucinaties of 3D? Haha overal die hond zien.
Bij mij begint het met 2D, maar kan het later ook 3D worden. Maar het zijn eigenlijk nooit echt realistische hallucinaties zoals wel wordt beschreven bij overdoseringen met uppers. Geen normale fysieke objecten die ik uit het niets hallucineer bedoel ik. Eerder licht, kleur, patronen en uiteindelijk extreem complexe 3D objecten en werelden gemaakt van licht en patronen en zo.
LSD vind ik mentaal ook heftiger. Echt een denk-drug.
Bij LSD is dat meestal veel minder bij mij, al kan het op zich wel hoor. Maar bij psilocybine is het zowat een zekerheid dat ik eerst door een gruwelijk moeilijke en pijnlijke fase heen moet werken en daarna in een soort hemel op aarde kom. Dit is ook de reden dat ik mezelf vaak moed in moest praten om weer te trippen op psilo. Het was zelden iets van 'oh, ik heb zo'n zin om te trippen op truffels/paddo's'. Bij samen trippen met anderen overigens wel hoor.
Edit: dit begon dus bij mij pas ook na een aantal keren getript te hebben. Alsof psilo me de eerste keren alleen toeliet in het pierenbadje, waar ik een beetje rond kon spartelen en spelen zonder het gevaar van de monsters in de diepte van het echte bad.![:wink:]()
Hahaha stomme hond moet weggaan! Sorry rupsje, laatste reactie :P.. Heb het meer in een soort rasters tho, het is niet echt een hallucinatie maar toch ook wel weer zo... moeilijk uit te leggen. Ach, zal dat hondje niet meer vergeten..Doge
Edit: oeps, dit is wel Rupsje's topic. Ik wil het niet teveel vervuilen. Even een link van gemaakt ipv een afbeelding.
Haha ja maar bij mij heeft dat dan wel +-100 trips geduurd voordat ik in het diepe met monsters werd gesmetenBij LSD is dat meestal veel minder bij mij, al kan het op zich wel hoor. Maar bij psilocybine is het zowat een zekerheid dat ik eerst door een gruwelijk moeilijke en pijnlijke fase heen moet werken en daarna in een soort hemel op aarde kom. Dit is ook de reden dat ik mezelf vaak moed in moest praten om weer te trippen op psilo. Het was zelden iets van 'oh, ik heb zo'n zin om te trippen op truffels/paddo's'. Bij samen trippen met anderen overigens wel hoor.
Edit: dit begon dus bij mij pas ook na een aantal keren getript te hebben. Alsof psilo me de eerste keren alleen toeliet in het pierenbadje, waar ik een beetje rond kon spartelen en spelen zonder het gevaar van de monsters in de diepte van het echte bad.![:wink:]()
He he noem je ons nou nerds!!!... Mensen die niks van drugs weten zijn pas nerds!!!
![:wink:]()
Ik moet vaak eerst door een fase (voornamelijk op psilocybine) dat ik heel erg monsterlijke visuals heb. En dat staat dan direct in verbinding met de gevoelens die ik heb. Dat er bijvoorbeeld een angst, boosheid of naamloze stress omhoog komt en de visuals daar in real-time door beïnvloedt worden. Werk ik door die gevoelens heen, dan transformeren de visuals naar wat jij beschrijft.
Mijn inner eye visuals (IEV's) zijn trouwens mijn open eye visuals (OEV's), met als uitzondering distortie van bestaande objecten natuurlijk. Maar mijn IEV's hangen als een soort laag over mijn normale zicht heen als ik mijn ogen open doe. Hoe harder ik trip, hoe meer de visuals de normale perceptie overstemmen. Bij écht hard trippen maakt het vrij weinig meer uit of ik mijn ogen open of dicht doe. Het overstemd dan alles en dit zijn dan ook vaak meer visuele werelden waarin ik het idee heb daar doorheen te reizen.
Psilo is inderdaad bizar qua visuals. Vond 13 gram Hollandia qua visuals 10x zo heftig als 125ug LSD. Echt volop hallucinaties, geen veranderingen maar echt hallucinaties. Mentaal vond ik 125ug weer heftiger, maar kan ook toeval zijn..? Die "laag" (IEV) waar je het over hebt ken ik ook, deze projecteert dan allemaal dingen zowel open als dicht. Bij mij vooral doge.. kut hond.
Ik trip op truffels in uiteenlopende doseringen van 15 tot 45 gram, hoewel ik tegenwoordig eigenlijk nauwelijks nog een verband zie tussen dosering en intensiteit van het effect. Mijn laatste trip op 15 gram, die waar ik aan refereerde in een eerdere post in deze thread, was minstens zo intens zo niet intenser dan enkele trips op hogere doseringen.Heerlijk hè? Zeker met een joint erbij. Ben normaliter niet zo’n stoner maar met truffels en wiet lijk ik wel een kettingroker met zo’n joint. Echte na effecten zoals jij die beschrijft heb ik met truffels nooit gehad eigenlijk.. zou kunnen zijn dat jouw doseringen een stuk hoger lagen dan die van mij
Ik vind het fijn om te horen dat er blijkbaar meer mensen zijn zoals ik; ik dacht namelijk dat ik echt de enige was die altijd door een moeilijke fase heen gaat als psychedelica net begint te werken. Ik heb dit eigenlijk niet alleen maar op psilocybine, maar op alle psychedelica. Alsof ik telkens even m'n draai erin moet vinden en aankijken hoe dit ook alweer werkte/hoe je het stuurt. Na een uurtje ofzo gaat het dan helemaal prima. Super positief om te lezen dat ik dus helemaal geen vreemde eend ben.. doet me goed, dankjewel!![:)]()
Heb om die reden ook verreweg mijn meeste trips 's nachts gedaan. En dan soms nog een soort blinddoek (mindfold heet het volgens mij) op om de boel nog donkerder te maken. Voor een mooi donkere achtergrond waarop de visuals veel beter tot hun recht kwamen. Maar vanaf een bepaald punt (qua intensiteit), maakt het weer minder uit, omdat ik dan zo hard tripte dat ik niet eens meer wist of het dag of nacht was en mijn omgeving nauwelijks nog kon zien door alles heen.Wat je schrijft over die visuals herken ik heel erg ja, of je nou je ogen open doet of sluit; het maakt niet uit. Ze zijn er altijd. Alleen met ogen dicht zijn ze wat scherper, maar dat komt omdat het dan donker is ook. Ik trip ook het liefste als het nacht is omdat het dan donkerder is, en je de visuals beter kunt zien. Overdag trippen heb ik wel gedaan natuurlik, maar is visueel een stuk minder aantrekkelijk dan wanneer de zon weg is. Ik zit eraan te denken om op Psy-Fi misschien overdag op 2C-B te gaan trippen en s'nachts op LSD, omdat die geen tolerantie jegens elkaar hebben. Dan kan ik overdag ook nog trippen, en hoef ik niet nuchter te zijn en te wachten op m'n trip s'avondsDie mist aan visuals klinkt ook zeer herkenbaar ja.
De energie gaat dan in iets anders zitten, in jouw geval dus in denken. Of het waardevol is, ligt denk ik puur aan het waardeoordeel dat we er zelf aan geven. En hoewel ik persoonlijk denk dat we die energie naar onze zintuigen kunnen leiden/brengen, kan ik ook weer niet met zekerheid zeggen dat dit voor iedereen zo werkt. Het lijkt zo bij mij te werken in ieder geval. Maar probeer eens - als je het interessant vindt - je aandacht naar je perceptie te brengen, ipv je interpretatie/denken. Gewoon letterlijk voor langere tijd naar dingen kijken (of luisteren, voelen, etc. als daar je interesse ligt) bedoel ik. Met ontspannen, doch intense aandacht.Wat jullie beschrijven met betrekking tot visuals ervaar ik dus allemaal totaal niet. Niet dat mijn ervaring daarom minder is, hij is op z'n eigen manier voor mij minstens zo waardevol als jullie ervaringen voor jullie, zo vermoed ik, maar ik blijf het wel vreemd vinden. Is mijn reactie op psychedelica dan zo atypisch?
Noobs*
Ik vind het fijn om te horen dat er blijkbaar meer mensen zijn zoals ik; ik dacht namelijk dat ik echt de enige was die altijd door een moeilijke fase heen gaat als psychedelica net begint te werken. Ik heb dit eigenlijk niet alleen maar op psilocybine, maar op alle psychedelica. Alsof ik telkens even m'n draai erin moet vinden en aankijken hoe dit ook alweer werkte/hoe je het stuurt. Na een uurtje ofzo gaat het dan helemaal prima. Super positief om te lezen dat ik dus helemaal geen vreemde eend ben.. doet me goed, dankjewel!
Wat je schrijft over die visuals herken ik heel erg ja, of je nou je ogen open doet of sluit; het maakt niet uit. Ze zijn er altijd. Alleen met ogen dicht zijn ze wat scherper, maar dat komt omdat het dan donker is ook. Ik trip ook het liefste als het nacht is omdat het dan donkerder is, en je de visuals beter kunt zien. Overdag trippen heb ik wel gedaan natuurlik, maar is visueel een stuk minder aantrekkelijk dan wanneer de zon weg is. Ik zit eraan te denken om op Psy-Fi misschien overdag op 2C-B te gaan trippen en s'nachts op LSD, omdat die geen tolerantie jegens elkaar hebben. Dan kan ik overdag ook nog trippen, en hoef ik niet nuchter te zijn en te wachten op m'n trip s'avondsDie mist aan visuals klinkt ook zeer herkenbaar ja.
Op 125ųg zie ik eigenlijk überhaupt helemaal geen visuals.. slechts een bodyload en hooguit gekleurde stippen. Kwestie van meer bijnemenOp een hogere dosis kunnen de visuals dan net zo heftig zijn als op psilocybine hoor, alleen vind ik LSD heel zuiver en clean; psilocybine is verwarrend over het algemeen.
Noobs*
Ik vind het fijn om te horen dat er blijkbaar meer mensen zijn zoals ik; ik dacht namelijk dat ik echt de enige was die altijd door een moeilijke fase heen gaat als psychedelica net begint te werken. Ik heb dit eigenlijk niet alleen maar op psilocybine, maar op alle psychedelica. Alsof ik telkens even m'n draai erin moet vinden en aankijken hoe dit ook alweer werkte/hoe je het stuurt. Na een uurtje ofzo gaat het dan helemaal prima. Super positief om te lezen dat ik dus helemaal geen vreemde eend ben.. doet me goed, dankjewel!
Wat je schrijft over die visuals herken ik heel erg ja, of je nou je ogen open doet of sluit; het maakt niet uit. Ze zijn er altijd. Alleen met ogen dicht zijn ze wat scherper, maar dat komt omdat het dan donker is ook. Ik trip ook het liefste als het nacht is omdat het dan donkerder is, en je de visuals beter kunt zien. Overdag trippen heb ik wel gedaan natuurlik, maar is visueel een stuk minder aantrekkelijk dan wanneer de zon weg is. Ik zit eraan te denken om op Psy-Fi misschien overdag op 2C-B te gaan trippen en s'nachts op LSD, omdat die geen tolerantie jegens elkaar hebben. Dan kan ik overdag ook nog trippen, en hoef ik niet nuchter te zijn en te wachten op m'n trip s'avondsDie mist aan visuals klinkt ook zeer herkenbaar ja.
Op 125ųg zie ik eigenlijk überhaupt helemaal geen visuals.. slechts een bodyload en hooguit gekleurde stippen. Kwestie van meer bijnemenOp een hogere dosis kunnen de visuals dan net zo heftig zijn als op psilocybine hoor, alleen vind ik LSD heel zuiver en clean; psilocybine is verwarrend over het algemeen.
Nou nee, niet in denken, maar vooral in dingen voelen en ervaren. Trippen is bij mij echt dingen beleven, niet zozeer dingen zien en van daaruit iets beleven. Ik kan ook echt heel lang met intense aandacht naar iets kijken. Zo heb ik een tijdje terug echt volledig opgenomen naar een stukje lepidoliet zitten kijken dat ik bij had. Dat stukje was prachtig. Ik zag er een soort van volmaaktheid in. Ik had geen hallucinaties rondom dat stukje... het stukje zag er gewoon uit zoals anders, zonder vervormingen of kleurveranderingen of wat dan ook... echter zag ik nu naast de feitelijke/objectieve uiterlijke kenmerken ook een subjectieve dimensie, namelijk de schoonheid en perfectie ervan.De energie gaat dan in iets anders zitten, in jouw geval dus in denken. Of het waardevol is, ligt denk ik puur aan het waardeoordeel dat we er zelf aan geven. En hoewel ik persoonlijk denk dat we die energie naar onze zintuigen kunnen leiden/brengen, kan ik ook weer niet met zekerheid zeggen dat dit voor iedereen zo werkt. Het lijkt zo bij mij te werken in ieder geval. Maar probeer eens - als je het interessant vindt - je aandacht naar je perceptie te brengen, ipv je interpretatie/denken. Gewoon letterlijk voor langere tijd naar dingen kijken (of luisteren, voelen, etc. als daar je interesse ligt) bedoel ik. Met ontspannen, doch intense aandacht.
Het haalt mij ook uit mijn denken. Het brengt voor mij absoluut ''een intimiteit tussen mij en mijn directe ervaring'' - mooi omschreven overigens - en weet echt wat je hiermee bedoelt. In die zin lijken onze ervaringen gelijk.Voor mij persoonlijk biedt een visuele trip wel een meerwaarde boven een meer mentale trip. Het haalt je uit je denken en brengt een intimiteit tussen jou en je directe ervaring (de wereld van zintuiglijke waarneming). Het is voor mij veel meer dan slechts mooie kleuren en patronen zien. Het is terugkomen naar een directere ervaring dan denken. Daar waar woorden altijd een symbool voor iets anders zijn, is (visuele) perceptie het 'ding' zelf, als je begrijpt wat ik bedoel. Maar om duidelijk te zijn: niet dat er ook maar iets mis is met denken. Je kunt immens waardevolle 'denk' trips hebben, door je energie daarin te brengen. Maar je kunt (denk ik) deze energie ook meer in je perceptuele wereld brengen. Al zal wat mogelijk is vast ook wel in bepaalde mate liggen aan hoe iemand in elkaar zit. Misschien zijn sommigen gewoon minder beelddenkers van zichzelf bijvoorbeeld.
Denk dat dit vooral te wijten is aan dat psilo je vaak niet geeft wat je wilt, maar wat je nodig hebt. Op LSD daarentegen is het min of meer mogelijk om je issues aan de kant te schuiven en gewoon een leuke ervaring te hebben. In de regel willen mensen geen confrontatie met wat door de jaren heen in het onderbewuste weggedrukt is, maar juist een ontsnapping daaraan. Die euforie die je beschrijft ervaren velen waarschijnlijk niet, omdat daarvoor ook de dysforie gevoeld moet worden. Daarom poppen zovelen denk ik liever een pilletje. Instant euforie zonder werken aan jezelf.Ik vind het alleen gek dat iedereen zo’n beetje LSD over psilo kiest terwijl ik het daarmee absoluut niet mee eens ben. Op de smaak en muziek intensie na vind ik psilo op elk gebied veeeel bijzonderer, sterker nog: het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt.. die euforie is niet te beschrijven... kon MDMA dat maar halen
Had ik dat even verkeerd begrepen. Het gevoel bij je gedachtes en percepties bedoel je dus.Nou nee, niet in denken, maar vooral in dingen voelen en ervaren. Trippen is bij mij echt dingen beleven, niet zozeer dingen zien en van daaruit iets beleven. Ik kan ook echt heel lang met intense aandacht naar iets kijken. Zo heb ik een tijdje terug echt volledig opgenomen naar een stukje lepidoliet zitten kijken dat ik bij had. Dat stukje was prachtig. Ik zag er een soort van volmaaktheid in. Ik had geen hallucinaties rondom dat stukje... het stukje zag er gewoon uit zoals anders, zonder vervormingen of kleurveranderingen of wat dan ook... echter zag ik nu naast de feitelijke/objectieve uiterlijke kenmerken ook een subjectieve dimensie, namelijk de schoonheid en perfectie ervan.
Ik denk het wel ja. Het is niet zozeer de vorm van de ervaring die belangrijk is, maar de relatie tussen dat en jezelf. Dichterbij dan dichtbij, intiemer dan intiem. Die grens daartussen vervaagt namelijk.Het haalt mij ook uit mijn denken. Het brengt voor mij absoluut ''een intimiteit tussen mij en mijn directe ervaring'' - mooi omschreven overigens - en weet echt wat je hiermee bedoelt. In die zin lijken onze ervaringen gelijk.
Wat heb je nog meer nodig eigenlijk.Wel, laat ik het zo samenvatten, wanneer het om visuals gaat: ik kijk anders naar dingen, in plaats van dat dingen zich zoals bij visuals anders aan mij presenteren. Bij mij blijft mijn perceptie grotendeels hetzelfde, het is echter de beleving van mijn perceptie die radicaal verandert, waardoor ik plots een haast overweldigende schoonheid in iets ervaar, of dat een landschap bijvoorbeeld plots pure harmonie en perfectie uitstraalt. Ik kan soms eindeloos blijven staren naar dingen, in pure fascinatie, ontzag, gelukzaligheid... naja, al dat soort ''piekemoties''. Het trippen zit 'm bij mij echt in het gevoel; in mijn gevoel in relatie tot mezelf (en dan mijn lichaam vooral, allerlei prettige sensaties... en allerlei emoties die ik echt in mijn lichaam voel), anderen (onvoorwaardelijke liefde, altruïsme...), en de wereld/mijn omgeving (eenheid, perfectie, synchroniciteit...).
Zo'n mindfold heb ik ook ja. Ideaal is dat.. Is een masker die het pikzwart maak maar je kan wel gewoon je ogen open houden. Wekt hele mooie visuals op. Vergeet hem echter wel vaak dat ik die heb.Heb om die reden ook verreweg mijn meeste trips 's nachts gedaan. En dan soms nog een soort blinddoek (mindfold heet het volgens mij) op om de boel nog donkerder te maken. Voor een mooi donkere achtergrond waarop de visuals veel beter tot hun recht kwamen. Maar vanaf een bepaald punt (qua intensiteit), maakt het weer minder uit, omdat ik dan zo hard tripte dat ik niet eens meer wist of het dag of nacht was en mijn omgeving nauwelijks nog kon zien door alles heen.
Ik vind het vaak ook zo mooi om te zien met hoeveel passie er op dit forum over psychedelica gesproken wordt. Ik kan zelf ook uren spenderen aan het uiten van mijn ervaringen met psychedelica. Echter, hoeveel mooie woorden ook, geen enkel woord kan meten aan de ervaring zelf.Psychedelica is echt wel bijna het mooiste wat er is. Gevoel, emotie en liefde zijn dan vaak zo mooi !!
Truffels zijn het mooiste ter wereld ahhIk vind het vaak ook zo mooi om te zien met hoeveel passie er op dit forum over psychedelica gesproken wordt. Ik kan zelf ook uren spenderen aan het uiten van mijn ervaringen met psychedelica. Echter, hoeveel mooie woorden ook, geen enkel woord kan meten aan de ervaring zelf.
Ik zie op 125 echt best wat visuals, zeker voor mijn eerste keer. De vriend waarmee ik het deed nam de helft en had ook visuals.. dat het even heftig kan zijn weet ik, met elk “echt” psychedelisch middel denk ik wel.
Ik vind het alleen gek dat iedereen zo’n beetje LSD over psilo kiest terwijl ik het daarmee absoluut niet mee eens ben. Op de smaak en muziek intensie na vind ik psilo op elk gebied veeeel bijzonderer, sterker nog: het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt.. die euforie is niet te beschrijven... kon MDMA dat maar halen
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."