Eerste keer MDMA: 500mg, per ongeluk...

O wauw je hebt pas MDMA sinds december vorig jaar ontdekt? Leuk report btw.

Wel een heel erg hoge dosis ja, maar het is goedgekomen en nu weet je beter.

Je hebt mescaline gedaan zie ik. Hoe was dat?

Situatieschets

Anonimiteit: alle namen in dit verslag werden aangepast.
Ervaring: paddo’s, 2-CB, mescaline, yopo, speed, benzo’s, cannabis,…
Reden: nieuwsgierigheid, hoofd leegmaken.

Ik heb, wat hier beschreven staat, cadeau gekregen van mijn beste vriendin, voor mijn verjaardag. Het was mijn allereerste ervaring met MDMA, terwijl het voor haar totaal niets nieuws was. Zij komt echter uit een wereldje waar niet gekeken wordt op een mg meer of minder, wat zeker meespeelde in de grove fouten die gemaakt werden bij een eerste ervaring met MDMA. Gelukkig heb ik een hoge tolerantie, anders had dit écht fout kunnen aflopen. Wat hierna volgt is zeker niet iets om na te doen, noch is het iets waar ik trots op ben, maar het is wel degelijk één van de meest waanzinnige nachten die ik ooit beleefd heb! Veel leesplezier...

Hoe het allemaal begon

December : Zowat een keer per week gingen we samen iets drinken. En praten, vooral veel en lang praten. Ze wist dat ik enorm veel last had van een ‘vol hoofd’, en begon meer en meer te vertellen over de voordelen van MDMA. Ze was er vast van overtuigd dat het écht iets voor mij zou zijn. ‘Gaat je kop eindelijk eens leegmaken, you’ll see.’ Mijn nieuwsgierigheid groeide. Ik dacht dat het een echte partydrug was, waarvan je helemaal uit je dak kon gaan, en springen en dansen. Maar Inge vertelde me een heel ander verhaal. Eentje over hoe je het ook lekker thuis kan doen, met een zacht muziekje erbij. Hoe je er helemaal mellow van kon worden, vervuld van liefde en tederheid, terwijl alle zorgen één voor één uit je hoofd verdwijnen. En uiteindelijk heb ik ja gezegd. We gingen het eens samen beleven. Tenslotte had ik in het verleden al met vanalles geëxperimenteerd, dus ik was bereid het een kans te geven.

Januari : Ergens begin van de maand krijg ik de vraag van Inge of ik de nacht van 9 op 10 januari vrij ben. Ze wil me als verjaardagscadeau een MDMA-ervaring geven! Ik bespreek het met Elise (mijn vriendin), en die gaat akkoord. Nu is het enkel nog aftellen…

9 januari : D-Day! Ik moest quasi niks inpakken, buiten wat kleren en toiletgerief. Het werd plots zeer spannend allemaal. Ik had geen idee wat er ging gebeuren (buiten wat ze me verteld had), maar ik was er klaar voor!

De voorbereiding

15u: Inge ophalen bij haar thuis en dan naar de studio rijden die ze had gereserveerd. Ze had (bijna) alles tot in de puntjes georganiseerd. Eens daar moesten we nog de auto parkeren, onze spullen pakken en naar het appartementsblok wandelen. 'ben je er klaar voor?' vroeg ze. 'geen idee,', zei ik, 'maar ik voel me goed, dus ik denk het wel'. Toen de deur van de studio openvloog viel mijn mond open. Het was perfect! Een terras om te roken, een heel mooi en gezellig interieur, een groot bed dat aan het plafond leek te hangen, en een comfortabele zetel. Ik voelde mij meteen thuis. We pakten onze spullen uit en ploften in de zetel. 'En nu?', vroeg ik haast ongeduldig. 'Eten!', zei ze.

16u: Ze had zowat àlles voorbereidt, behalve eten. We bestelden een grote pizza, die we samen deelden. Na een half uurtje praten zei ze plots: 'en nu gaan we beginnen'.

Spacen tot de ochtend!!!

17u: Inge haalt een klein zakje vol kleinere en grotere kristallen boven. 'dit is dus MDMA, 1 gram pure kristallen'. Inge kende een handelaar in o.a. kristallen, dus we wisten 'quasi' zeker dat het goed spul zou zijn. Testen is in België echter niet mogelijk, dus moeten we hier altijd maar hopen dat de kwaliteit ook écht goed is. De eigenaar van de studio bleek een verzamelaar van vinyl te zijn, dus nam ze voorzichtig een lp uit de kast naast haar en legde die op haar knieën. Toen strooide ze de kristallen uit op de hoes en nam een bankkaart uit haar portefeuille. Met die kaart begon ze voorzichtig de kristallen te ‘vermalen’, met de platte zijde op de kristallen. Ik begon het effe heel erg spannend te vinden nu…

Wat overbleef was een bergje poeder/gruis. Ze verdeelde de boel in twee hoopjes. En hier is ze dus in de fout gegaan… Het was duidelijk een hoopje voor mij en een hoopje voor haar. Maar dat het niet de bedoeling was om alles ineens die avond op te snoepen had ze mij niet verteld… ‘Doe maar wat ik doe’, zei ze. Ze maakte haar wijsvinger nat, doopte die in haar bergje en stak haar vinger weer in haar mond. ‘Nu jij!’. Man, wat smaakte het vies!! Gelukkig had ze aan alles gedacht, zo ook aan mijn favoriete drankje: koud appelsap. Wegspoelen die handel… We namen nog een dipje of twee, en toen zei ze ‘Stop. Nu moeten we wachten.’. En wachten was het! Rond 18u zei Inge dat ze iets begon te voelen. Deze kerel dus niet. Een half uur werd een uur, een uur werden er 2. Tot plots…

19u: ‘Inge, mijn hoofd wordt warm en mijn handen worden klam, is dit normaal!?’. Ik sprong recht uit de zetel. Het was niet nieuw voor mij, dit soort ‘bijwerkingen’, maar het was lang geleden. Maar Inge wist wat te doen. Ze kwam voor me staan, nam mijn handen vast en praatte zachtjes op me in. Binnen de minuut was het gevoel over, én begon ik vanalles te voelen. Mijn lijf voelde anders, ik moest weer gaan zitten. Alles leek plots intenser en… leger. Er was niet meer ‘de studio’, er was enkel ‘wij’. Er waren geen straatgeluiden meer, er was enkel muziek. Prachtige muziek!

21u: Na een uurtje of twee ongeveer (tijdsbesef verdwijnt stilaan) vraagt Inge of we nog wat bij zouden nemen. Ik vertrouw haar blindelings en zeg ja. Er volgen nog een paar dipjes uit de berg. Ik schat dat we toen elks 150-200mg op hadden. Nog eens een uurtje later begin ik nu écht wel te spacen. Ik vraag haar of het kwaad kan om een stickie te roken. Ik heb iets nodig om het allemaal wat rustig te houden denk ik bij mezelf (terwijl ik de helft van de tijd op de grond lig, naar het plafond zit te staren, met een hoofd zo leeg als een ballon!). ‘Geen probleem’, zegt ze. De wiet lijkt de high meer te doen overgaan in een soort van spacen of trippen (wat ik klaarblijkelijk heel leuk vind, maar wat mij meer en meer van de wereld weghaalt). Ik vind het allemaal prachtig! De euforie, het weinige dat nog overblijft van de wereld rondom ons, maar nét genoeg is… Het voelt als iets dat ik nooit eerder ervaren heb. En inderdaad, ik kan in heel mijn hoofd geen greintje zorg meer vinden (laat staan een idee of een gespreksonderwerp!).

23u: Inge is zéker bij mij. Ze volgt alles wat ik doe en zeg, en ze wijkt geen meter van me. Zelfs wanneer ik mijn natte vinger weer quasi helemaal in mijn bergje wrijf en ze me op de vingers tikt. Streng. En dan plots: gepiep! Ik heb op dit ogenblik geen idee wat het is, maar Inge komt aanrennen met mijn telefoon. Een bericht van het thuisfront. Ik moet dus antwoorden. Maar hoe zit dat weer met dit prachtige, lichtgevende en kleurrijke ding? Mijn telefoon is een schitterende kermisattractie geworden die mij enorm boeit! Ik handel heel even op automatische piloot, en zeg ‘zo, die zal gerust zijn!’. Maar nog geen minuut later wederom gepiep! Ditmaal neemt Inge de telefoon ter hand en kijkt wat er op het scherm staat. Ik heb die screenshot nog steeds en er staat iets in de trant van: ‘er;ù(;ù;y plù:dfù`^m’… Als antwoord op de vraag, ‘Hoe gaat het daar?’. Bellen dan maar, denk ik dan. Maar die mond wil ook niet meer zo goed mee natuurlijk. Inge neemt over. Ze stelt Elise gerust en legt de telefoon weer neer.

24u: Plots wordt alles weer helemaal rustig. Heerlijk hoe MDMA zo in vlagen kan komen... Een paar uur lang hangen we wat in de zetel en beluisteren de meest waanzinnige muziek. Ik heb maar één woord voor dit moment en dat is: mooi! Heel de wereld rondom ons is volledig verdwenen, en wat overblijft is een wolk, gemaakt van superzachte dons, waarin wij nu ‘bestaan’. Want meer dan dat doen we niet. We bestaan… En dat is voldoende. Maar terwijl Inge zich gaat omkleden vlieg ik naar de platenhoes en merk ik dat mijn hoopje beduidend kleiner is dan dat van Inge… Geflipt als we zijn (vooral op dat moment) denk ik ‘wtf, ik ga ervoor!’. Heel de handel binnen! Daarom ligt het er toch!? (ik ben afgegaan op mijn ‘buddy’, en heb me duidelijk niet ingelezen in de gebruikelijke dosissen…)

03u: Plots consternatie! Inge wil gaan slapen! Wat nu!? Ik sta hier weer zo strak als een konijn en zij gaat slapen?? Terwijl ik dit onderga sta ik nog maar eens een stickie te rollen. Inge komt naar mij toe, vlak voor ik hem wil vastnemen en dichtrollen en zegt: ‘Wat ga je doen?’. ‘Tja, een joint rollen, dat zie je toch?’. Bleek dat ik mijn wiet ongeveer 5 cm naast mijn blaadje had verstrooid… Mijn god, dit komt niet goed. Of wel. Rustig blijven. Maar ik wàs rustig! Ik was gewoon ONTZETTEND ver weg!! Inge vraagt nog even of het wel gaat lukken, gaat haar tanden poetsen en laat mij veilig en wel achter in de zetel. Daar ligt ze dan, in het zwevende bed. Nog geen twee meter verwijdert van mij. Het voelt veilig.

05u: Ik besluit om de zacht woelende Inge haar nachtrust te gunnen, dus ik ga op zoek naar de lichtschakelaars (hetgeen mij een dik half uur duurt – in een studio van om en bij de 30 m2!!), en daar sta ik dan in het donker… Alles muisstil, enkel mijn ademhaling om mij te vertellen dat er nog leven is. Maar alles wordt effectief ook weer rustig. De komende uren strompel ik als een dronken idioot doorheen heel de studio. Dit lichtje aan, dit weer uit. Checken of Inge nog leeft, op zoek naar meer appelsap,… En zo gaat het kalmpjes aan door tot ik, bij het krieken van de dag, weer zachtjes aan bij mijn positieven kom…

09u: Inge wordt stilaan wakker en kijkt vanuit het bed naar beneden. Ik heb er blijkbaar nogal een stort van gemaakt, door in die toestand te willen rondlopen… Ze komt naar beneden, ziet de platenhoes liggen en zegt: ‘Heb jij nu echt heel die berg op!? Onnozelaar, dat waren 3-4 porties!!’. Tja, you live, you learn zeggen ze dan… Wist ik veel!? Zij was tenslotte mijn buddy! Ik dacht écht dat die hoopjes voor de nacht waren…

11u: Vertrek naar huis. Ik ben niet te stoppen. Ik ratel maar door over hoe fantastisch het wel niet was. Ik glunder en glunder, ondanks de grote blunder… Het was teveel, het was écht teveel. Maar wat een onvergetelijke nacht was dat! Ik heb er een nagloed van 3-4 dagen aan over gehouden en geen comedown. Gelukkig heb ik een hoge tolerantie, want juist was dit niet…

Nawoord

Zoals ik al zei helemaal boven, ik zou het niemand aanraden. Het was een heel stomme fout (zowel van Inge als van mij). Maar het was wel een onvergetelijke avond! Ik heb zowat alle uitersten van MDMA meegemaakt. Van lekker zacht overvloeien van liefde voor zowat alles en iedereen, tot keihard spacen, tot niet meer duidelijk kunnen communiceren of bewegen. Daarentegen had die avond ook minstens zo mooi geweest als we beide maar 100mg hadden genomen. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. Want hoe leuk het misschien wel lijkt, Inge is gaan slapen omdat er met mij niet veel meer aan te vangen viel. Ik leek wel een dronkaard die teveel op had. Ik denk dat dat voor zich spreekt…

Te hoge dosissen voor een eerste keer – en al zeker in combinatie met cannabis – is niet voor iedereen weggelegd, en kan zeer ernstige gevolgen hebben. Zelf heb ik mijn lesje wel geleerd, en ga ik nog zeer zelden boven de 150mg. Zo heb ik nu netjes een weegschaal aangeschaft, en zie hier: sporadisch 100mg blijkt meer dan voldoende. Meer nog, de tijd ertussen en de lagere dosissen voelen beter en je hebt meer controle over je trip. Bij mij gaat het er enkel om mijn hoofd even leeg te maken, en dat kan perfect met een lage(re) dosis. Desalniettemin toch een verhaal dat ik graag met jullie wou delen.

Idd teveel maar dat wist je al. Wel een heel goed en heel leuk geschreven rapport! Echt leuk om te lezen.

Ach, wel erg veel, maar het is toch allemaal goed gegaan. Zolang het geen gewoonte is, zou ik me er niet te druk over maken.

Nice report, leuk geschreven. Niet heel handig, de actie, maar goed.

Ik ken dit, lol.

Ik heb jaren geleden een keer 450 mg MDMA genomen, door een rekenfout bij het (onder invloed) afwegen van een tweede capsule toen de eerste niet genoeg deed. Echt puur per ongeluk dus, geen ‘yolo-actie’. Ben een lichtgewicht dus dit was echt veel teveel. Ik heb daar mijn lesje goed uit geleerd. Het was echt niet tof. Lopen en praten heel moeilijk, hallucineren (op een anders dan normale manier). Mijn ex maakte zich een beetje zorgen over me, wat ik vervelend vond achteraf. Ook de kater was een verschrikking, drie dagen misselijkheid, duizeligheid, angst en depersonalisatie. Hele wangen vanbinnen kapot gebeten, paar dagen moeite met eten. Nooit meer. Ik weeg sindsdien ook niks meer af nadat ik al iets heb ingenomen, was natuurlijk ook aardig dom. Maar hey, we maken allemaal wel eens een fout, niet waar. :’)

Goed om te lezen dat je je tegenwoordig aan de MDMA-regels houdt. ^^

Roze Olifant zei:

Nice report, leuk geschreven. Niet heel handig, de actie, maar goed.

Ik ken dit, lol.

Ik heb jaren geleden een keer 450 mg MDMA genomen, door een rekenfout bij het (onder invloed) afwegen van een tweede capsule toen de eerste niet genoeg deed. Echt puur per ongeluk dus, geen ‘yolo-actie’. Ben een lichtgewicht dus dit was echt veel teveel. Ik heb daar mijn lesje goed uit geleerd. Het was echt niet tof. Lopen en praten heel moeilijk, hallucineren (op een anders dan normale manier). Mijn ex maakte zich een beetje zorgen over me, wat ik vervelend vond achteraf. Ook de kater was een verschrikking, drie dagen misselijkheid, duizeligheid, angst en depersonalisatie. Hele wangen vanbinnen kapot gebeten, paar dagen moeite met eten. Nooit meer. Ik weeg sindsdien ook niks meer af nadat ik al iets heb ingenomen, was natuurlijk ook aardig dom. Maar hey, we maken allemaal wel eens een fout, niet waar. :’)

Goed om te lezen dat je je tegenwoordig aan de MDMA-regels houdt. ^^

Klik om te vergroten...

Wow heftig zeg... Wat zal jij beroerd geweest zijn.

De Dunne zei:

Wow heftig zeg... Wat zal jij beroerd geweest zijn.

Klik om te vergroten...

Ja, dat was wel een beetje een failure. Is ook de enige keer ooit dat ik een vorm van derealisatie ervaren heb. (Ik zei depersonalisatie maar dat is incorrect, ik bedoel derealisatie.) Bleek ook maar weer uit hoe giftig MDMA voor je hersenen is in overdosis. Ik las overigens later pas dat dit gevoel derealisatie heet, dus wist op dat moment zelf niet echt wat het precies was, maar was wel freaky.

Leuk reportje en goed dat het allemaal safe afgelopen is zonder al teveel nevenwerkingen of kater.

Mijn vriendin heeft voor haar 1ste maal ook rond de 500mg op gehad. Te zwaar gedosseerde pillen rond de 230 a 240 mg bleek achteraf uit de test. Ook onbezorgd en ongeinformeerd slikken. Na de laatste dosis kon ze enkel nog "dumdumdum" zeggen en spastische bewegingen maken. Ook levensechte hallucinaties en volledige verandering van omgeving. Na een tijdje heeft een glas puur geperst fruitsap haar eruit geholpen. Wel is ze eerst nog helemaal weggezakt, schijnt ze in die fase aan het plafond gezweeft te hebben en mensen horen praten tegen haar van "kom terug". Dat waren vrienden dus. Ze leek even outer body experience gehad te hebben. Erna nog 3 dagen derealisatie, parranoia, angsten en veel zweten en weinig slapen.

Let op met heroische mdma dosissen. De ene kan het zo handelen, de ander kan er zomaar aan dood gaan.

Roze Olifant zei:

Ja, dat was wel een beetje een failure. Is ook de enige keer ooit dat ik een vorm van derealisatie ervaren heb. (Ik zei depersonalisatie maar dat is incorrect, ik bedoel derealisatie.) Bleek ook maar weer uit hoe giftig MDMA voor je hersenen is in overdosis. Ik las overigens later pas dat dit gevoel derealisatie heet, dus wist op dat moment zelf niet echt wat het precies was, maar was wel freaky.

Klik om te vergroten...

Gelukkig benje er weer goed bovenop gekomen!

🐺PsyTekz zei:

Leuk reportje en goed dat het allemaal safe afgelopen is zonder al teveel nevenwerkingen of kater.

Mijn vriendin heeft voor haar 1ste maal ook rond de 500mg op gehad. Te zwaar gedosseerde pillen rond de 230 a 240 mg bleek achteraf uit de test. Ook onbezorgd en ongeinformeerd slikken. Na de laatste dosis kon ze enkel nog "dumdumdum" zeggen en spastische bewegingen maken. Ook levensechte hallucinaties en volledige verandering van omgeving. Na een tijdje heeft een glas puur geperst fruitsap haar eruit geholpen. Wel is ze eerst nog helemaal weggezakt, schijnt ze in die fase aan het plafond gezweeft te hebben en mensen horen praten tegen haar van "kom terug". Dat waren vrienden dus. Ze leek even outer body experience gehad te hebben. Erna nog 3 dagen derealisatie, parranoia, angsten en veel zweten en weinig slapen.

Let op met heroische mdma dosissen. De ene kan het zo handelen, de ander kan er zomaar aan dood gaan.

Klik om te vergroten...

Ai. Klinkt heel herkenbaar, buiten die out of body experience om. Brrrr. Echt een zware afrader ja, onvoorzichtig omspringen met MDMA.

Roze Olifant zei:

Ai. Klinkt heel herkenbaar, buiten die out of body experience om. Brrrr. Echt een zware afrader ja, onvoorzichtig omspringen met MDMA.

Klik om te vergroten...

Ja was even schrikken. Het is gewoon heel gevaarlijk en persoonsgebonden om fel te gaan overdoseren. Ik kan bv. 400mg makkelijk handelen. Word een hevige avond. Maar de dag erna ben ik weer "normaal". Voor anderen kan dat fataal aflopen.

Mindless zei:

O wauw je hebt pas MDMA sinds december vorig jaar ontdekt? Leuk report btw.

Klik om te vergroten...

Ik linkte het vroeger altijd met gabbers en discotheken ; not my cup of tea. Ondertussen ben ik er helemaal in mee en vind ik er ook het therapeutische aspect in terug. Het psychedelische zeg maar. Het moeilijkste is de balans vinden tussen noodzaak en gebruik. Maar ook daar is flink wat vooruitgang in geboekt. Ik werk nu met schema's, om mijn gebruik onder controle te houden.

Mindless zei:

Wel een heel erg hoge dosis ja, maar het is goedgekomen en nu weet je beter.

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Ik ga niet ontkennen dat ik er veel uit geleerd heb (en dat het hilarisch was bij momenten), maar ik weet ondertussen beter!

Mindless zei:

Je hebt mescaline gedaan zie ik. Hoe was dat?

Klik om te vergroten...

Oei, da's meer dan 20 jaar geleden! Wel een geestig avontuur! Met de cactus op de trein en dan thuis schillen, snijden, koken,enz... En kokhalzen van dat goedje, man toch! Ik herinner me nog vaag veranderingen in mijn perceptie (die waren wel vrij intens, zoals vervormingen in het interieur en vormen en kleuren die 'versterkt' werden), en uiteraard een tripperig gevoel. Maar ik was te jong toen. Ik denk dat we het effect toen quasi volledig hebben weggeblowd...

Roze Olifant zei:

Nice report, leuk geschreven. Niet heel handig, de actie, maar goed.

Ik ken dit, lol.

Ik heb jaren geleden een keer 450 mg MDMA genomen, door een rekenfout bij het (onder invloed) afwegen van een tweede capsule toen de eerste niet genoeg deed. Echt puur per ongeluk dus, geen ‘yolo-actie’. Ben een lichtgewicht dus dit was echt veel teveel. Ik heb daar mijn lesje goed uit geleerd. Het was echt niet tof. Lopen en praten heel moeilijk, hallucineren (op een anders dan normale manier). Mijn ex maakte zich een beetje zorgen over me, wat ik vervelend vond achteraf. Ook de kater was een verschrikking, drie dagen misselijkheid, duizeligheid, angst en depersonalisatie. Hele wangen vanbinnen kapot gebeten, paar dagen moeite met eten. Nooit meer. Ik weeg sindsdien ook niks meer af nadat ik al iets heb ingenomen, was natuurlijk ook aardig dom. Maar hey, we maken allemaal wel eens een fout, niet waar. :’)

Goed om te lezen dat je je tegenwoordig aan de MDMA-regels houdt. ^^

Klik om te vergroten...

Damn, dat klinkt ook niet goed! Vooral je comedown dan seg, wat een nachtmerrie! En heel je trip naar de klote! Ik mag blijkbaar van geluk spreken dat ik de dagen erna in de nagloed ben blijven hangen. Ik ben anders ook allesbehalve dik. Maar dat maakt niet altijd zoveel uit denk ik. Ik heb een vriend van me ooit eens 4 à 5 porties gedroogde mexicaantjes zien opeten waarna hij plots telefoon kreeg van zijn moeder dat ze hem onmiddellijk kwam halen voor een etentje met zijn stiefvader... Die gast heeft daar dus 3 uur lang zijn stiefvader onder tafel gepraat; geen vuiltje aan de lucht! Ach ja, toleranties hé... Voor mij hoeft het niet meer. 100-150mg is ruim voldoende voor deze jongen ! (bedankt voor je compliment trouwens)

🐺PsyTekz zei:

Leuk reportje en goed dat het allemaal safe afgelopen is zonder al teveel nevenwerkingen of kater.

Mijn vriendin heeft voor haar 1ste maal ook rond de 500mg op gehad. Te zwaar gedosseerde pillen rond de 230 a 240 mg bleek achteraf uit de test. Ook onbezorgd en ongeinformeerd slikken. Na de laatste dosis kon ze enkel nog "dumdumdum" zeggen en spastische bewegingen maken. Ook levensechte hallucinaties en volledige verandering van omgeving. Na een tijdje heeft een glas puur geperst fruitsap haar eruit geholpen. Wel is ze eerst nog helemaal weggezakt, schijnt ze in die fase aan het plafond gezweeft te hebben en mensen horen praten tegen haar van "kom terug". Dat waren vrienden dus. Ze leek even outer body experience gehad te hebben. Erna nog 3 dagen derealisatie, parranoia, angsten en veel zweten en weinig slapen.

Let op met heroische mdma dosissen. De ene kan het zo handelen, de ander kan er zomaar aan dood gaan.

Klik om te vergroten...

Shit seg, doet me denken aan een documentaire over de geschiedenis van MDMA. In de jaren '90 was de gemiddelde dosis van een pil iets van een 60-80mg MDMA (als ik me het goed kan herinneren). Die mensen gingen toch ook uit hun dak!? Ik hoorde laatst een verhaal van pillen (ben de naam kwijt) van 730mg MDMA!!! En die kon ik zomaar krijgen, voor een habbekrats! Waar gaat dit naartoe!? Ik ben alleszins blij dat je vriendin er bovenop is gekomen. Zelfs al heeft ze een stuk meer afgezien dan mij. Ik hoop dat wij, hier in België, ook snel onze pillen kunnen laten testen...

geflipt zei:

Shit seg, doet me denken aan een documentaire over de geschiedenis van MDMA. In de jaren '90 was de gemiddelde dosis van een pil iets van een 60-80mg MDMA (als ik me het goed kan herinneren). Die mensen gingen toch ook uit hun dak!? Ik hoorde laatst een verhaal van pillen (ben de naam kwijt) van 730mg MDMA!!! En die kon ik zomaar krijgen, voor een habbekrats! Waar gaat dit naartoe!? Ik ben alleszins blij dat je vriendin er bovenop is gekomen. Zelfs al heeft ze een stuk meer afgezien dan mij. Ik hoop dat wij, hier in België, ook snel onze pillen kunnen laten testen...

Klik om te vergroten...

730 mg is sowieso kletspraat.

Spyro zei:

730 mg is sowieso kletspraat.

Klik om te vergroten...

Ook het feit dat 730mg een veel te hoge dosis überhaupt voor een pil kan zijn. En die inname sowieso risico is 🤷🏻‍♂️

geflipt zei:

Oei, da's meer dan 20 jaar geleden! Wel een geestig avontuur! Met de cactus op de trein en dan thuis schillen, snijden, koken,enz... En kokhalzen van dat goedje, man toch! Ik herinner me nog vaag veranderingen in mijn perceptie (die waren wel vrij intens, zoals vervormingen in het interieur en vormen en kleuren die 'versterkt' werden), en uiteraard een tripperig gevoel. Maar ik was te jong toen. Ik denk dat we het effect toen quasi volledig hebben weggeblowd...

Klik om te vergroten...

Heb hier al jaren een San Pedro staan. Is nu meer dan 50 cm lang, maar ben er te gehecht aan geraakt.

En ik kijk erg op tegen die misselijkheid... Ik dacht, ik kan ook prima trippen op paddo's en truffels. Dat is veel makkelijker voor te bereiden en daar word ik niet misselijk van. Maar toch, ben nog altijd benieuwd hoe San Pedro/Huachuma zal zijn...

Een prachtig verhaal om te lezen, en mee te beleven.
Prima!!

Spyro zei:

730 mg is sowieso kletspraat.

Klik om te vergroten...

Ik hoop het. Heb ze gezien op foto, waren joekels. Maar inderdaad, klonk mij ook al als BS...

Mindless zei:

Heb hier al jaren een San Pedro staan. Is nu meer dan 50 cm lang, maar ben er te gehecht aan geraakt.

En ik kijk erg op tegen die misselijkheid... Ik dacht, ik kan ook prima trippen op paddo's en truffels. Dat is veel makkelijker voor te bereiden en daar word ik niet misselijk van. Maar toch, ben nog altijd benieuwd hoe San Pedro/Huachuma zal zijn...

Klik om te vergroten...

De misselijkheid viel wel mee. Maar als het je broer is geworden...