#1
Ik was de laatste keer dat ik 300ug deed mn telefoon kwijt tijdens een zoom call. Kan wel zeggen dat zoiets je bezig houdt maar tegelijk heb ik mij echt rot gelachen om mezelf. Was ook vet trots toen ik hem uiteindelijk vond. Volgens mij kwam dat omdat @Snuffelaar mij belde.Ja, 300 ug is veel. Zéker niet aan te raden voor iemand met weinig ervaring. Ik vind zelf 220 ug al flink spicy, hoe ik het nu zie zou ik nog wel eens 250 ug willen proberen maar 300..., ik weet het niet, zeg nooit nooit, maar op dat soort doseringen wordt je - als je geen doorgewinterde badass bent - wel een beetje een ongeleid projectiel, althans dat risico is er toch. Ik vraag me af of het in psychedelisch opzicht nog heel veel toevoegt en niet vooral meer verwarring/een waas zal geven met sterkere bijwerkingen. Maar hey, er zijn genoeg mensen die dit soort doseringen gebruiken en het waarderen, het is persoonlijk hoe gevoelig je reageert op psychedelica, maar voor het gros van de mensen zal 300 ug too much zijn.
Het ding is, op hogere doseringen, dat je trip een stuk kwetsbaarder wordt. Een kleine gebeurtenis zoals het onverwacht uitvallen en niet meer aan de praat krijgen van je muziek (ik gebruik hier even het voorbeeld van @Eik) kan je doen voelen alsof je je ankerpunt, de enige tastbare connectie met de realiteit verliest, en kan dan iets heel groots worden en serieuze paniek veroorzaken. Dat klinkt achteraf dan misschien een beetje grappig, maar op dat moment kan het het verschil maken tussen positieve ervaring of bad trip, tenzij je op basis van eerdere sterkere trips van jezelf weet dat je dit goed de baas kan. Mijn eigen ervaring is hoe hoger de dosering, hoe 'labieler' je wordt (misschien niet het precieze woord dat ik zoek, maar kan even niks anders bedenken). Het voorbeeld dat ik net gaf is negatief maar positieve emoties zullen ook veel intenser binnenkomen, de euforie kan enorm zijn. De onvoorspelbaarheid van de trip neemt toe en de afstand tussen een hoge top bereiken en een diep dal inflikkeren wordt kleiner.
Ik heb nog even over je ervaring van 'betekenisloosheid' zitten nadenken en ik denk dat ik er misschien toch wel iets in herken, maar dan van ervaringen met dissociatieven (ketamine, 3-MeO-PCP, 3-MeO-PCE). Ik weet niet of het hetzelfde is hoor. Maar ik heb momenten gehad dat al het normale uit mijn dagelijks leven waar ik dan over nadacht ineens een grote surrealistische illusie leek. Onecht, een vorm van derealisatie vermoedelijk. Heel gekke, scheve ervaringen waren dat soms, maar niet perse enorm beangstigend omdat emotie dus ook iets surrealistisch en afstandelijks werd.
Vormen van derealisatie kunnen ook voorkomen bij gebruik van psychedelica.
Ondanks dat je het zeker niet als deprimerend en negatief hebt ervaren hoop ik dat je de volgende keer een wat warmere, emotionelere en minder gedissocieerde/afstandelijke trip (correct me if I'm wrong als ik het verkeerd interpreteer) mag beleven, want LSD is echt wel een bijzonder middel. Ik zeg altijd: ik gun Ãedereen een fantastische, prachtige LSD-trip! Beste wat er is.
