Eerste keer LSD BAD TRIP

Na mijn eerste keer LSD, voelde ik mij de volgende dag ook futloos. Na goed eten, lekker ontspannen en een goede nacht voelde ik mij weer als normaal.

Gelukkig komt het snel weer goed. Sterkte in elk geval.

Dag Kevin. Interessant verhaal!

KevinHenni zei:

Ik denk dat de combinatie bier lsd en het feit dat ik uiteindelijk er helemaal alleen voor stond er toe heeft geleid dat ik een bad trip heb gehad.

Klik om te vergroten...

En het feit dat je je inzat met die verhuis, sowieso. Je moet weten, LSD duurt eigenlijk 12 uur. Als je na 2 uur inneemt trip je dus eigenlijk tot na 14u en je afspraak is dan al 2 uur bezig.
Ook sluit ikme aan bij @Eik dat je vriend voor iemand die ervaren zou moeten zijn totaal nonchalant omging met het nemen. Om 2u innemen terwijl hij om 3-4u al zei dat hij eigenlijk thuis moest zijn?! Wanneer had hij zijn trip gepland dan?

KevinHenni zei:

Het probleem is dat ik mij al heel de dag psychisch niet fit voel. Nadenken etc gaat me heel moeilijk af en dit baart me lichtjes zorgen.

Klik om te vergroten...

Niet mee inzitten, been there. Paar keer goed slapen en dat gaat over. Vooral nieuwe leuke ervaringen opdoen de komende tijd en die worden bovenop je trip gelegd waardoor dat nare gevoel soort van begraven wordt. Als je ooit weer tript, bouw dan zeer voorzichtig op qua portie want het kan zijn dat je je ervaring op slag weer herinnert dan.

KevinHenni zei:

Graag zie ik reacties op dit trip report over de trip zelf maar ook wil ik graag weten of ik mijn trip report nog kan verbeteren.

Klik om te vergroten...

Wat interessant zou kunnen zijn bijvoorbeeld is dat je beschrijft hoe je exact bepaalde dingen dacht. Hoe je tot de conclusie kwam dat je dagdagelijkse realiteit niet klopt etc.
Gedachtegangen van personen volgen vind ik meestal het interessantste aan trip reports.

Ik probeer voor mijzelf ook al heel de dag terug te halen hoe ik in die gedachten cirkel ben gekomen.

Het is denk dat het op een gegeven zodanig heftig begon te trippen en me dus realiseerde dat ikom 12 uur gereed moest staan zonder dat de buitenwereld wist wat ik had gedaan. Ik denk juist omdat ik ging focussen op proberen weer nuchter te worden zodat ik kon gaan slapen dat alleen maar een 180 graden gedraaide uitwerking heeft gehad.

Hoe ik er precies kwam kan ik je niet zeggen. Dat weet ik zelf ook nog niet.
Maar gedachten cirkel was als volgt.

Ik begon me dus steeds drukker te maken over het feit dat ik binnen een paar uur ongemerkt gereed moest zijn. Tot dat ik op een bepaald punt in mijn trip kwam dat het eigenlijk allemaal niet uitmaakte want dat alles wat ik wij als realiteit ervaren eigenlijk een illusie is. Dus dat mijn gedachtes de geest van een illusie wereld waren.

Dat wisselde zich steeds af met ook "besef"momenten.

Gedachtecirkel:
1. Ik maak me druk om gereed te staan >> eigenlijk is het niet erg want alles is een illusie >> wow ik trip hard ( daarna gelijk op de klok kijken met de conclusie dat er pas een paar minuten om waren maar voor mijn gevoel al half uur verder was )

En gevolgd door "wow ik trip hard gedachte" kwam ik weer terug bij het druk maken. Want ik tripte te hard om optijd te kunnen gaan slapen om weer gereed te staan ( dus weer terug bij het mezelf druk maken en zo de vizieuse cirkel te bevorderen )


Ik denk juist omdat ik elke keer besefte dat ik te hard tripte ik me zelf nog drukker ging maken om het feit dat ik zo echt niet kon arriveren bij deze personen.

Dus ik denk dat de intensiteit ook wel verhoogd werd als ik dit gedachtenpatroon zo lees en schrijf.



Ik hoop zo een beetje een duidelijke gedachtencirkel te hebben omschreven. Mocht dit niet zo zijn probeer ik nog specifieker alles uit te leggen!

Ook heeft het verlies van tijdbesef een flinke rol gespeeld denk ik want ik heb wel 50x gekeken hoe laat het was ( omdat ik op tijd wilde gaan slapen voor die verhuis afspraak ).


Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.


En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

Je geeft het zelf al aan maar ik maak dus eigenlijk uit je verhaal op dat er twee dingen mis zijn gegaan. Dosering en planning. Je had de volgende dag een afspraak, wat al een slecht plan is om de avond ervoor te gaan trippen, en je hebt nogal veel genomen voor de eerste keer. Maar toch moet ik me aansluiten bij Eik. Zegels met daadwerkelijk 250 microgram LSD zijn heel zeldzaam. Ik heb zelf sinds kort 2 keer 1-P-LSD gedaan (1x60 en 1x100) dus ik ben verre van expert. Wat ik wel geleerd heb is hoe goed je je ook op het moment voelt, het blijft nou eenmaal een tripmiddel. Er kunnen nu eenmaal gedachtes en gevoelens naar boven komen waar je op dat moment niet op voorbereid bent. Maar dat is eigenlijk ook meteen het leuke met (1-P)LSD. De wereld op een andere manier bekijken. Ik vond het zelf een hele bijzondere ervaring, maar ik kan me voorstellen dat 250 microgram waarschijnlijk een stuk heftiger is dan 100 microgram.

KevinHenni zei:

Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.

Klik om te vergroten...

Dat is eigenlijk heel makkelijk te verklaren. Je hebt een tripmiddel genomen. Je hele brein chemie is veranderd. Je denkt in hele andere patronen als je normaal doet, en daar horen dit soort gedachtes nu eenmaal bij. Ik heb nuchter soms ook dit soort gedachtes, als ik bijvoorbeeld ga nadenken wat "tijd" nu precies is of de "zin van het leven", dan komen daar nu eenmaal vragen van naar boven waar je even geen antwoord op weet. Of waarvan je even heel erg schrikt. En als je 250 microgram neemt (voor je eerste keer) is dit natuurlijk niet zo raar.

KevinHenni zei:

En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

Klik om te vergroten...

Bij mij kickte hij wel wat later in maar ik had wel wat voedsel in mijn maag. Ik heb tijdens het moment van inslaan wel wat ongemak en kleine paniek gevoel ja, maar het was verder goed te handelen. Even dat momentje van een drempel overgaan. Maar dat heeft maar een minuutje of 15 á 20 geduurd. Toen ik er op een gegeven moment lekker inzat had ik nergens meer last van.

Ik weet niet of ik 250 microgram goed zou handelen. Ik denk het totaal niet eigenlijk.

KevinHenni zei:

Nu vraag ik mij af, weet iemand hoe ik er achter kan komen hoe ik zo ver kwam dat ik mijn realiteit verloor? Dus hoe ik er achter kan komen waarom ik dacht dat mijn gedachten de geest van een illusie wereld waren? Want ik heb echt momenten gehad dat ik dacht dat alles wat er in mijn hoofd gebehrde de realiteit was. Ik probeer hier graag achter te komen.

Klik om te vergroten...

Ik, en veel anderen, hebben net hetzelfde.
Ken je het gevoel van wakker worden terwijl je aan het dromen bent, en dan terugdenken aan je droom, dat de hele droom aanvoelt als een illusie? Omdat je precies maar deels "bewust" bent.
Exact datzelfde gevoel heb ik wanneer ik psychedelische drugs neem. Als ze beginnen goed werken dan voelt de dagdagelijks erealiteit alsof het een droom was, en dat ik nu terug in de échte realiteit zit. Nóg bewuster ben.

KevinHenni zei:

En even iets anders wat nog niet besproken is. Heeft iemand ervaring met het buikgevoel + kleine paniek aanval die ik had toen ik de papertrip 20 minuten onder mijn tong had terwijl ik nog geen trip/visuals ervaarde?

Klik om te vergroten...

Ja, bodyload heet het. Op truffels heb ik het al gehad toen het insloeg de allereerste keer, en op LSD heb ik (de enige keer dat ik het deed tot nu toe) uren lang een branderig gevoel in mijn maag gehad.

Bedankt voor je reactie!


Ik snap je punt met de vragen over tijd en zin van het leven. Hier kan ik mijzelf nuchter ook mee bezig houden.

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

KevinHenni zei:

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

Klik om te vergroten...

Was deze vraag aan mij? Want ik moet zeggen dat je mij helemaal kwijt bent geraakt. Formuleer je vraag eens opnieuw want ik snap niet wat je bedoeld.

KevinHenni zei:

Maar hoe kon ik zover komen dat alles wat in mijn hoofd zat ook geprojecteerd werd in de wereld om mij heen en dat ik dus dacht dat alles wat in mijn hoofd zich afspeelde de realiteit was??....

Klik om te vergroten...

Welkom in de wondere wereld van trippen.

Dit soort dingen zijn normaal bij trippen op LSD. Je raakt je normale werkelijkheid kwijt en gaat een tijdje in een andere rondkijken. Geef je je daaraan over, dan is dat een heerlijke vakantie voor je hoofd. Geef je je daar niet aan over, dan kan dat mogelijk een vervelende tot zelfs helse ervaring worden.

Excuus! Ik probeer alles zo duidelijk mogelijk te projecteren doormiddel van dit te schrijven maar merk dat ik daar een beetje moeite mee heb.



Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.


EDIT: PS: mijn huidige nieuwe profielfoto zijn mijn doppen van de bad trip waar we het nu over hebben 😁

KevinHenni zei:

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Klik om te vergroten...

Ja, dit zijn dus normale dingen wanneer je tript op LSD.

Vind je dit niks, dan kun je misschien beter niet weer LSD doen, want er is grote kans op dit soort ervaringen. Maar je kunt ook denken, hmm wat een interessante ervaring. Dat wil ik nog weleens ondergaan en ontdekken hoe dat allemaal werkt.

De truc is dat je accepteert dat je inderdaad de normale werkelijkheid even (tijdelijk) verliest. Daarom heet het ook trippen trouwens. Je gaat even op reis naar een andere werkelijkheid dan deze.

Maar ik snap je. Zo'n eerste keer goed trippen kan best overdonderend zijn. Het is net alsof een kopie de normale werkelijkheid heeft vervangen. Het ziet er grotendeels hetzelfde uit (afgezien van visuals), maar het voelt alsof je heel ergens anders bent.

Mindless zei:

Geef je je daar niet aan over, dan kan dat mogelijk een helse ervaring worden.

Klik om te vergroten...

Dit weet je uit ervaring? Toch wel een beetje benieuwd of je dit kort kan toelichten. Een zweefkees sprookje voor het slapengaan is nooit verkeerd.

KevinHenni zei:

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Klik om te vergroten...

Maar de wereld om je heen IS toch de wereld om je heen hoe je deze ervaart? Je BENT je brein. Of bedoel je dat wat je aan het trippen was, dat je dacht dat dat écht was? Want dan heb ik slecht nieuws voor je. LSD is een tripmiddel, het laat je trippen. Als je dit niet leuk vind neem dan óf een lagere dosis of geen tripmiddel.

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Als ik er achteraf en terug denk heb ik mijzelf heel erg onderdrukt. Ik denk juist omdat ik zo bezig was met dat het moest stoppen en dat ik moest slapen ik juist dat verlies op de werkelijkheid alleen maar enger begon te vinden. Misschien is dat wel een dubbele gedachtencirkel geweest of komen we dan toch terug bij de cirkel die ik eerder omschreef?


Misschien heb ik mezelf teveel onderdrukt in het op reis gaan en is dit de reden van de bad trip?

KevinHenni zei:

Ik had op een bepaald moment het idee dat alles wat er in mijn brein gebeurde dat dat ook de "normale" wereld om mijn heen was. Oftewel, alles wat er in mijn brein gebeurde werd ook geprojecteerd om mij heen en andersom. De normale wereld was dus veranderd naar de wereld in mijn hoofd. Waardoor ik dus de realiteit verloor. Misschien is het een logische reden maar ik heb het zelf nog niet ontrafeld.

Klik om te vergroten...

Normaalgezien, in je normale nuchtere leven, ben je goed in staat je gedachten van de externe impulsen die je waarneemt te scheiden. Psychedelische drugs verhogen het aantal connecties in je hersenen, waardoor hersengedeeltes die voorheen niet communiceerden, nu plots wel kunnen communiceren. Daarom beginnen je gedachten en zintuigen beetje per beetje in elkaar overlopen, terwijl de lijn tussen je waarnemingen en gedachten vervaagt, hoe meer je neemt van de drug.

KevinHenni zei:

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Klik om te vergroten...

Ik zou het gewoon, ruim nadat je dit verwerkt hebt, nog eens proberen maar dan in betere omstandigheden en met een veel kleinere dosis.

Dirkjan zei:

Dit weet je uit ervaring?

Klik om te vergroten...

Helaas wel ja.

Dirkjan zei:

Toch wel een beetje benieuwd of je dit kort kan toelichten. Een zweefkees sprookje voor het slapengaan is nooit verkeerd.

Klik om te vergroten...

Nou, je kunt vechten tegen je trip, maar dat zal de trip niet doen stoppen. Integendeel, hoe meer weerstand, hoe heftiger een trip meestal wordt. En wanneer je eenmaal in een spiraal van negatieve gedachten zit, kan het soms onmogelijk lijken daaruit te stappen. Dat is het niet echt, want je kunt bijvoorbeeld op je adem letten, gaan zingen, gaan dansen. Dat zijn alle drie super goede manieren om uit een negatieve spiraal te komen. Maar het vervelende is, is dat je tijdens zo'n ervaring helemaal overtuigd kunt zijn dat je niet kunt ontsnappen uit die spiraal. En als je tript, neem je het risico hierop.

Ik laat de specifieke details van mijn slechte ervaringen maar even voor wat ze zijn, daar wordt Kevin hier vast ook niet positiever over trippen van. Je moet je gewoon altijd richten op accepteren wat de trip je laat zien, wat dat dan ook is. En als je relatief nieuw bent met trippen, een tripsitter hebben of een goede tripbuddy waar je op kunt bouwen. En voor als het écht de verkeerde kant op dreigt te gaan: letten op de ademhaling, bewegen/dansen, eventueel zelfs zingen.

KevinHenni zei:

Hmmm. Dan moet ik voor mezelf maar eens heel goed gaan bedenken of ik trippen chill vindt. Misschien zat toch de druk van de afspraak teveel in de weg om mezelf helemaal er in mee te laten gaan.

Als ik er achteraf en terug denk heb ik mijzelf heel erg onderdrukt. Ik denk juist omdat ik zo bezig was met dat het moest stoppen en dat ik moest slapen ik juist dat verlies op de werkelijkheid alleen maar enger begon te vinden. Misschien is dat wel een dubbele gedachtencirkel geweest of komen we dan toch terug bij de cirkel die ik eerder omschreef?


Misschien heb ik mezelf teveel onderdrukt in het op reis gaan en is dit de reden van de bad trip?

Klik om te vergroten...

Dat lijken me goede observaties.

Bezig zijn met de trip proberen te stoppen werkt niet. Een trip zal niet stoppen omdat jij dat wil en dit is eigenlijk dé hoofdreden waarom mensen echt verkeerd gaan. Let er een eventuele volgende keer ook echt op dat je geen verplichtingen hebt en de volgende dag ook niet. Zorg altijd voor minimaal 1 vrije dag na je trip, dan hoef je je nergens zorgen over te maken.

Het is al gezegd maar een beetje slechte planning voor een tripje.

Doe rustig aan in ieder geval, trekt wel recht. Ik heb een vermoeden dat je vannacht wel goed zult kunnen slapen.

Mindless zei:

Ik laat de specifieke details van mijn slechte ervaringen maar even voor wat ze zijn, daar wordt Kevin hier vast ook niet positiever over trippen van. Je moet je gewoon altijd richten op accepteren wat de trip je laat zien, wat dat dan ook is. En als je relatief nieuw bent met trippen, een tripsitter hebben of een goede tripbuddy waar je op kunt bouwen. En voor als het écht de verkeerde kant op dreigt te gaan: letten op de ademhaling, bewegen/dansen, eventueel zelfs zingen.

Klik om te vergroten...

Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig naar de details van jouw ervaringen. Mits jij deze uiteraard zelf openlijk zou willen delen. Ik heb vandaag enorm veel geleerd over drugs gebruik en eigenlijk het leven aanzich. Dus extra leermateriaal kan geen kwaad.


Ik wil ook iedereen enorm bedanken voor alle steun en tips. Wie weet mag ik ooit nog eens op reis maar ik denk dat dat voor nu de komende even niet verstandig is☺️

KevinHenni zei:

Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig naar de details van jouw ervaringen. Mits jij deze uiteraard zelf openlijk zou willen delen. Ik heb vandaag enorm veel geleerd over drugs gebruik en eigenlijk het leven aanzich. Dus extra leermateriaal kan geen kwaad.

Klik om te vergroten...

Oké, als je het geen probleem vindt. Ik heb je gewaarschuwd...

Ik heb meerdere keren gehad dat ik 'bad' ging. Je zou dit "bad trips" kunnen noemen, maar ik hou niet zo van die term, omdat dat insinueert dat de trips echt van zichzelf slecht zijn, terwijl 'slecht' altijd maar een waardeoordeel is. Er zijn imo geen goede of slechte trips, maar slechts 'trips'. En onze manier waarop we die ervaringen interpreteren. Dat gezegd hebbende, heb ik tijdens enkele trips zoveel weerstand geboden tegen de ervaring (om diverse redenen) dat mijn interpretatie destijds wel duidelijk die van "slechte ervaringen" was. Als je nog begrijpt wat ik bedoel.

Ik heb eigenlijk twee verschillende soorten ervaringen gehad waarbij ik in hevige weerstand schoot en zo een "bad trip" voor mezelf creëerde. Mijn eerste keer dat ik verkeerd ging, was tijdens mijn hoogst gedoseerde paddotrip ooit: een dikke 70 gram. De trip ging eerst hartstikke goed en ik was ook al een tijdje gewend om op dat soort hoge doseringen te trippen. Deze trips waren best wel krankzinnig heftig en visueel, maar dat had mij nog nooit echt afgeschrikt. Maar het was later tijdens die 70 gram trip dat ik wat ervoer dat ik nog nooit had ervaren: mindloops. Een mindloop is wanneer je voor je gevoel vastzit in een steeds herhalend patroon. Ik ervoer dit zo'n beetje als me realiseren dat ik in die mindloop zat, dan in gedachten mezelf overtuigde dat ik oké was, dat dan geloven en vervolgens me weer realiseren dat ik in die mindloop zat. Dat was een proces van misschien een kleine minuut. (al weet ik dat niet zeker, ik schat maar wat...) Dit ging zo honderden keren door, waardoor deze loop het enige in mijn bestaan werd. Ik had niks anders meer dan dit patroon van realiseren dat ik vastzit in een loop, mezelf daaruit praten en dan weer realiseren dat ik vastzit in een loop. Het was het meest eenzame gevoel ooit, want ik leek niet alleen de wereld maar zelfs mezelf te zijn verloren. Er was alleen nog deze gekte. In het begin had ik nog hoop, maar nadat het patroon zich tientallen keren had herhaald en daarna honderden keren, begon ik steeds meer de hoop te verliezen. Ik dacht echt dat ik mezelf of mijn geest had gebroken. Dat ik iets voor altijd was kwijtgeraakt, namelijk mijn sanity. Ik leek compleet doorgedraaid en tegelijk uitzichtloos. Er kwam toen een moment dat ik besloot vrede te hebben met dat ik nu gek was geworden. Vanaf dat moment was het wat makkelijker daardoor. Op een gegeven moment kreeg ik stille hoop dat tijd mij misschien kon redden. Dat als de trip voorbij was (ik wist inmiddels weer dat ik aan het trippen was) dingen misschien beter zouden worden. Maar een effect van psilocybine (werkzame stof paddo's en ook truffels) is dat perceptie van tijd verdwijnt. Ik kon dus wel naar de klok kijken, maar de wijzers zeiden mij absoluut niets. Ik kon dus ook niet vasthouden aan het idee dat de trip over zoveel uren voorbij was. Een "uur" was ook een compleet betekenisloos concept voor mij. Voor mijn gevoel heb ik toen nog tijden zitten wachten totdat uiteindelijk mijn perceptie van tijd weer heel langzaam op gang kwam. 5 minuutjes leken een eeuwigheid te duren weet ik nog. Uiteindelijk ging de tijd voor mijn gevoel steeds weer op een normaal tempo lopen en uiteindelijk kwam ik geschrokken maar oké weer terug in deze realiteit.

Dan zijn er mijn "bad trips" naar aanleiding van het duister worden van de trip. Dit heb ik op zowel paddo's/truffels als LSD (en analogen van LSD zoals ALD-52) ervaren. Bij een specifieke ALD-52 trip besloot ik om tijdens de piek een aantal goede hijsen van sterke big buddha cheese wiet te nemen uit mijn vaporizer. Dit was een beslissing die me duur zou komen te staan. Vrij snel naar het inhaleren van de damp voelde ik een paranoia opkomen, die intens werd versterkt door de ALD-52. Op een gegeven moment voelde de kamer heel dreigend aan, alsof er een soort kwade aanwezigheid was. De temperatuur leek ineens te dalen door die aanwezigheid en ik voelde me heel zwaar worden. Ik voelde me alsof ik slechts een zielloze homp vlees was. Ook voelde het vanaf een bepaald moment alsof de lucht was vervangen door stof en en dat ik dat wel moest inademen. Overigens ongelofelijk ranzige muffe stoflucht. De smaak in mijn mond was werkelijk verschrikkelijk. Alles voelde alsof ik een reis maakte naar de onderwereld. En dingen werden erger en erger. Ik hoorde op een gegeven moment de stemmen van krijsende mensen, alsof ze levend verbrand werden of zo. Ik was praktisch in de hel, maar het werd pas echt erg toen mijn eigen stem in mijn hoofd zich tegen mij keerde. Het kwam er op neer dat ik bezeten leek te zijn door de duivel zelf. Mijn gedachten gingen over de meest verschrikkelijke demonische dingen. In paniek ben ik door mijn huis gaan lopen heen en weer, wachtend op verlossing, maar de duivel was constant met me aan het spelen. Uiteindelijk werd het wat beter en dacht ik eruit te komen, maar toen kwam het weer terug. Dit ging tijden zo door alsof ik steeds weer door een nieuwe golf werd geraakt. Op een gegeven moment kreeg ik door dat de golven per keer zwakker werden wat me een beetje hoop gaf. En uiteindelijk ben ik er zo uitgekomen. Maar deze trip had destijds een traumatische impact op me. Nog een dik half jaar lang ben ik hier paranoïde door geweest. Wiet roken/vapen zorgde ervoor dat ik weer gedeeltelijk naar die ervaring terugging, dus dat was een slecht idee om te doen. In plaats daarvan ben ik veel bezig gegaan met meditatie en dergelijke en dat heeft me gelukkig na een halfjaar van die paranoia verlost. Al is de herinnering er nog steeds wel. Ik was toen wel genezen van psychedelica combineren met wiet...

Nou, hopelijk heb ik je niet bang gemaakt. Zoals je begrijpt zijn tripmiddelen geen speelgoed. Je zult er respect voor moeten hebben, anders leren ze je dat wel op de harde manier. Ik ben nu gelukkig wel oké, ik kan weer prima trippen en hecht zelfs een bepaalde waarde aan die ervaringen, maar ik zou ze niet graag herbeleven... En ik wens ze niemand toe...

Interessant om te lezen @Mindless, en je bad trip van die gedachteloops herken ik mezelf in. Ik heb het nog niet meegemaakt zoals jij hebt meegemaakt, maar ik heb angst om ze mee te maken. De laatste keren dat ik tripte besefte ik me plots dat "een trip duurt 5 uur" NIETS betekent gezien tijd oneindig gerekt kan worden vanuit mijn beleving. En het is die angst die mij weerhoudt om het diepe op te zoeken de laatste tijd, en die angst die mijn laatste marihuana trip super onaangenaam gemaakt heeft (set en setting waren ook niet goed, dat wel).