Ik denk dat het aan je dopamine systeem ligt. Speed neemt je dopamine huishouding over en maakt daarmee het natuurlijke systeem overbodig. Hoe vaker je speed gebruikt hoe minder je dopamine systeem zelf kan functioneren, de dosis v/d speed bepaald in hoeverre je het natuurlijke systeem weg drukt.
Na het gebruik van speed heeft je lichaam altijd even nodig om het dopamine systeem weer aan de praat te krijgen, met de speed-kater als gevolg. Bij dagelijks gebruik krijgen je hersenen niet de kans om zich te herstellen, waardoor het systeem steeds verder naar de achtergrond verschuift. In de tijd dat je speed gebruikt maak je geen gebruik van de natuurlijke dopamine circuits in je hersenen waardoor deze steeds inactiever worden, de amfetamine neemt dit immers over. Hoe minder de circuits gebruikt worden hoe verder deze op de achtergrond verdwijnen. De hersenen zullen zich aanleren bepaalde signalen langs een andere weg te verwerken.
Deze ontregeling van het dopamine systeem is de oorzaak van de sterke stemmingswisselingen na gebruik, ook een depressie na het stoppen komt hiervandaan. Tijdens zo'n depressie word langzaamaan het natuurlijke systeem weer in gebruik genomen. Ook na de depressie duurt het vaak nog lang voor je weer echt de oude bent.
Dopamine staat bekend als het beloningssysteem van de hersenen. Dit is echter lang niet het enige waar dopamine verantwoordelijk voor is. Dopamine is een neurotransmitter, een boodschapper stofje dus. Dit betekend dat dopamine in feite als informatiebron gebruikt word door de hersenen, dopamine vertegenwoordigt een variabele waarde. Deze waarde word opgevraagt voor enorm veel processen, en speelt een crusiale rol in de uitvoering ervan. Er bestaan verschillende dopamine circuits in de hersenen (8 geloof ik), deze zitten in verschillende hersengebieden waarbinnen ze als informatiebron fungeren voor de andere processen. Dopamine is hierdoor van grote invloed op zeer uiteenlopende zaken. Een aantal voorbeelden hiervan zijn emotie's, motoriek en het geheugen.
Verder speelt dopamine een crusiale rol in je gedrag. Dopamine bepaald niet enkel je humeur maar het verteld je wat je nodig hebt of waar je zin aan hebt. Daarnaast geeft dopamine de informatie in het geheugen een waarde (positief, negatief, gevaar etc). Hoe hoger de dopamine concentratie is, hoe beter / gedetaillieerder prikkels verwerkt en opgeslagen worden. Hierdoor zijn ze gemakkelijker en completer te herinneren. Normaal word de dopamine spiegel verhoogd bij een belangrijke (beladen) situatie, zodat je deze belangrijke informatie goed verwerkt word. Op deze manier word er zoveel mogelijk informatie opgeslagen waar weer emotionele waarden aan gehecht worden. Op basis van je herinneringen worden nieuwe situaties beoordeeld. Hoe sterker de herinnering hoe zwaarder de lading hiervan meeweegt.Op basis hiervan komt je gedrag tot stand. Daarnaast is ook de toegankelijkheid van het geheugen is sterk afhankelijk van je dopaminespiegel. Hoe minder dopamine, hoe minder informatie uit het geheugen beschikbaar is. Aandacht / concentratie is sterk dopamine afhankelijk, evenals motivatie. Alleen als je gefocussed bent ben je in staat om dieperliggende informatie te achterhalen en te gebruiken. Ook bij het maken van keuzes of het afwegen van opties speelt dopamine een belangrijke rol. Zo is de informatie hiervan is onderinvloed van dopamine op een bepaalde manier verwerkt, en is de motivatie om te kiezen ook dopamine afhankelijk. In feite zijn meningen, handelingen en gedrag dus gebaseerd op dopaminespiegels.
Daarbij hebben veel hormoon systemen sterke verbanden met dopamine circuits, zoals bijv. de nor- / adrenaline spiegel. Waardoor dopamine dus ook een triggerrol speelt bij tal van instinctieve mechanismen. Zo speelt dopamine een belangrijke factor in de reactie op een gevaarlijke situatie, de hoeveelheid dopamine bepaald de drempel om een gevecht aan te gaan of te vluchten. Als je gaat vechten word er noradrenaline uitgescheiden, bij vluchten adrenaline.
Ik zou hier nog veel meer processen aan toe kunnen voegen, maar dan kan ik er beter een boek van maken.
Een bepaalde hoeveelheid dopamine triggert niet automatisch een bepaalde reactie, het is enkel een (zeer belangrijke) variabele waarde binnen een proces. Daarbij is het aantal processen met een dopamine variabel enorm groot.
Nu zal ik me even specifiek op jou toespitsen.. Je problemen zijn in mijn ogen terug te voeren op het dopamine systeem. Een bekend probleem onder speedgebruikers.
Je hebt moeite om dingen onder woorden te brengen. Het zou goed kunnen dat je een fotografisch geheugen hebt. Veel speed gebruikers hebben dit, en dat zal ongetwijfeld een reden hebben. Het is niet voor niets dat een groot deel van deze groep ritalin voorgeschreven krijgt. Mensen met een fotografisch geheugen slaan informatie letterlijk op. Ze hebben vaak geen 'vaste' woorden in het hoofd maar verwoorden een 'gevoel'. Woorden staan opgeslagen in een soort apparte database, waar opgeslagen prikkels aan gekoppelt worden waardoor de woorden een abstracte betekenis krijgen. Hierdoor staan mensen met een fotografisch geheugen er vaak om bekend moeite te hebben met nieuwe namen, bekende namen worden daarentegen vaak meteen onthouden. Woorden worden niet letterlijk opgeslagen, dit is bij anderen wel het geval. Mensen met een fotografisch geheugen koppelen de fonologische prikkels aan alle verbanden waarin het woord gebruikt word. Hierdoor heb je een geluid opgeslagen welke aangevuld word met beelden etc. De woorden die je in je hoofd 'hoort' worden door het spraaksysteem geproduceerd. Daardoor kan luisteren / praten soms lastig zijn. Je kunt het systeem immers maar voor één proces tegelijk gebruiken. Veel van deze mensen hebben dyslexie. Veel mensen hebben gemiddeld meer moeite met communiceren. Ze verwoorden het idee zo letterlijk mogelijk waardoor ze vaak in de ogen van anderen een apparte (creatieve) zinsopbouw hebben.
Een Verstoord dopamine systeem, wat eigenlijk neer komt op te weinig dopamine activiteit, betekend dat je erg veel moeite krijgt met concentreren. Waardoor je meer moeite krijgt met het vertalen van de abstracte ideëen naar de juiste woorden.
In feite is onrust in het algemeen een gebrek aan concentratie. Je bent niet in staat je aandacht te sturen naar iets en het daarbij te houden. Dit kan voorkomen bij het kijken naar een film of niet goed kunnen luisteren naar wat mensen zeggen. Doordat je je aandacht niet kunt focussen op inkomende prikkels ben je ook niet in staat om je aandacht te sturen naar de belangrijke prikkels. Hierdoor gaan deze prikkels in de ruis verloren, en onthoud je het niet.. Daarnaast is het moeilijk je te focussen, waardoor je veel dingen moeilijk kunt herinneren. Slaapproblemen zijn over het algemeen het gevolg van innerlijke onrust / gebrek aan concentratie.
Veel dopamine komt met veel zelfvertrouwen en motivatie, veel initiatief. Weinig dopamine komt met veel angst en futloosheid, zoveel mogelijk op de achtergrond. Dit bepaald de drempel om het initiatief te nemen om bijvoorbeeld met iemand te gaan praten.
Ik hoop dat je er iets aan hebt!
