Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsNoob vraagjes over deez drug

Noob vraagjes over deez drug

148 antwoorden
32 weergaven
18-5-2026
b
benzzzyLid
01-01-2024, 00:00
#1
Hier heb je een stukje over speed tolerantie.
Net vlug ff van bluelight gestolen :wave:

Stage 1 of Amphetamine Use - During this stage, amphetamine will be at its hedonic peak; the pleasure of taking amphetamine will not get any higher from this point on. The most notable feelings are a "lovey" feeling, powerful euphoria, increased motivation, deep philosophical thinking, strong feelings of "lust", etc.

Length of phase: 1-3 days with binge usage; 5-10 days with daily usage; About 5-15 uses total if used sparingly with atleast several days inbetween doses.

Characteristic Effects of this Stage:
- Powerful euphoria
- Empathy and socialability
- Overwhelming amount of increased motivation

Stage 2 of Amphetamine Use - During this stage, the "lovey" and empathetic feelings of amphetamine quickly fade, although the "pleasurable" feelings of euphoria and increased motivation are still present. The decrease in empathetic feelings is likely responsible from a depletion of serotonergic vesicles. Most users note that it is impossible to transition back to "Stage 1" at this point, no matter how long of a break a person takes from amphetamine. This suggests that a permanent tolerance develops for the empathetic effects of the drug - whether this occurs from a psychological acclimation to the effects, or from physiological reasons, I don't know. This is the stage which doctors aim for when prescribing amphetamine for medicinal use with ADD and ADHD. This stage can be prolonged for quite some time (and if the dose is low enough, some medical professionals say that this phase can be prolonged indefinitely) this is assuming of course that the user continuously maintains an adequate amount of high quality sleep (7+ hours a night), proper nutrition, and a non-sedentary lifestyle.

Length of Stage: 1-7 days with binge usage (note that binge usage is defined by immediately taking another dose once the effects of one dose wear off or begin to wear off, interrupting sleep in the process). 2 Weeks to 6+ Months if used daily (and maintaining a healthy lifestyle). Indefinitely if used sparingly (with 3-5+ days inbetween uses).

Characteristic Effects of this Stage:
- Increased Motivation
- Slight Euphoria

Stage 3 of Amphetamine Use, the "Tool" phase - At this point, most if not all empathetic effects of usage have diminished. This point is characterized by the fact that amphetamine becomes the sole motivator for tasks, hence the nickname "The Tool Phase" because amphetamine is now used as a Tool for accomplishment. The negative physiological effects (the "body load") become more prominent.

Length of Stage: At this point, it is hard to define the length it will take to transition from one stage to the next. Some users will find that if they take breaks from their usage or just lower their dose, they can go backwards to earlier stages. Some binge users may even rapidly progress through the stages, possibly even skipping to the final ones or developing psychosis.

Characteristic Effects of this stage:
- Period of 'positive effects' and period of 'negative effects' from taking a dose begin to merge. (usually, if negative effects are present they only follow after the positive effects wear off)
- The user needs amphetamine to stay at/above a baseline level of motivation, and when amphetamine is not in effect the user is below a baseline level of motivation.
-In order for a task to be done effeciently, the user finds that they need to be on amphetamine.
- The level of euphoria decreases to a point where it is no more significant than the level of euphoria which most people get from daily life without amphetamine.

Stage 4 of Amphetamine Use, "The Decline" - The efficiency of amphetamine as a "Tool" begins to drop significantly, and this stage is characterized by the "comedown" (the period of negative effects after the drug begins to wear off) becoming much stronger. The "comedown" may even begin to merge in with the period of positive effects. At this point, the body load may begin to become painful.

Characteristic Effects of this Stage:
- Painful body load (Muscle Pain, High Blood Pressure, Inadequate Circulation, Dehydration, Malnutrition, deterioration of the skin and other tissues, etc).
- Depression
- Severe Anxiety


Stage 5 of Amphetamine Use, The Procrastination - This Stage may or may not be experienced by amphetamine users. In this stage, the positive effects of amphetamine are almost absent if not completely gone, and the "coming up" of a dose of amphetamine is subsequently followed by an immediate barrage of negative effects (both physiological and psychological). The reason this phase is called "The Procrastination" is because the user forgets how unbearable the negative sensations are (due to amphetamine compromising the brain's ability to efficiently make memories, especially goal-orientated memories); by the next day, even though the user may have told himself to not take amphetamine, he takes amphetamine again anyways (due to the brain not being able to make a goal-orientated memory, the brain was unable to produce counter-motivation to stop the user from taking more amphetamine the next day). This might possibly be the most psychologically painful and strenuous phase for the amphetamine user, since he is unable to figure out why he keeps taking amphetamine even though he clearly knows it only causes him pain.

Characteristic Effects:
- Repeatedly taking amphetamine despite knowledge that it no longer gives the desired effects, and only causes negative effects.

Stage 6 of Amphetamine Use, Irritability and Pessimism - This phase is characterized by extreme irritability. The user begins forgetting the drug is responsible for his negative feelings, and begins to blame things in the environment around them instead. The user begins to think that other people are responsible for how poorly he/she feels. The user might show hostility, or social withdrawal. The user also begins to develop an extremely pessimistic attitude towards life.

Characteristic Effects of this Stage:
- Acute Depression
- Severe Anxiety
- Irritability, even when the drug is out of the user's system
- Psychosis
- Inability to Sleep
- Severe Restlessness
- lack of willpower
- Inability to find "the right choice of words"
- Obsessive Thinking

Stage 7 of Amphetamine use, Nihilism and Dissociation - During this phase, incidences of psychosis begin to emerge (if they haven't already) even if the drug user has been maintaining an adequate amount of sleep. The user usually becomes nihilistic, thinking that nothing in life matters or has meaning. Some users may even become solipsistic, which means they think that they are the only things which are real in the world. Solipsism is often accompanied by paranoia, or thinking that others only have the intention of harming the solipsistic individual. If the user had obtained any philosophical or metacognitive methods of thinking during the earlier stages of amphetamine use, those same metacognitive methods begin to eat away at the person's psyche. They feel as if they are helpless to do anything besides sit back and watch their mind become unravelled. Even if the user realizes that his irritable attitude towards other people isn't how he truly feels, he is unable to manage his irritability (most likely due to a complete diminishment of serotonin, as well as the brain's ability to make memories being compromised). The individual's ego may begin to deconstruct itself, and the user may have a feeling that they completely lack any willpower to do anything. This stage is also accompanied by a large amount of confusion.

Characteristic Effects of this stage:
- Confusion
- Paranoia
- Unbearable Depression and Anxiety
- Delusions
- Increased Incidences of Psychosis
- Increasingly Painful Body Load
- Lack of willpower
- Cognition become confusing and incoherent. Users often claim things like their mind is "too loud", "jumping to false conclusions", or "doesn't make sense" and the user feels helpless to control this.
- Panic Attacks become very prominent
- Feelings of Deja Vu
- If weight loss was experienced in beginning stages, it may come to a hault or even reverse into weight gain
- Inability to experience pleasure
- Akathisia
- Feelings that an individual no longer has "free will"
- Difficult to form coherent sentences and speak properly. Similar to "Clanging" or "Word Salad" experienced in schizophrenics.

Stage 7b "Letting Go / Giving Up" - This stage is not always experienced, but in some instances after the user has experienced an excruciating and unbearable amount of anxiety and mental stress, he may experience a period of "Letting Go" in which the brain gives up on constructing/maintaining its deluded psychological structures. The negative effects of the drug temporarily fade, and the user has a "moment of peace". This temporary phase usually only lasts several hours (if not less) before the user returns to phase 7. Since the brain during this phase has completely abandoned any attempts to make goal orientated behaviour, the user may find it difficult (or simply not want to) to take care of themselves. However, during this phase, the user will find that they will actually be able to get to sleep, and they should take advantage of this temporary somnia to get sleep. I do not know what neurological mechanisms are responsible for this phase; it is almost as if it is the brain's last resort - to enter a careless and stressless stupor. Perhaps the brain releases endorphins in response to the unbearable anxiety?

Characteristic Effects:
- Stupor
- Irresponsiveness
- Carelessness
- Ironically, if effects of "word salad" or "clanging" were experienced in stage 7, they are no longer as present in stage 7b.

Stage 8, "The Stupor", Brain Damage - In this stage, amphetamine no longer gives effects, and the brain's desire for taking amphetamine (even if taking it has become a habit) begins to drop. As long as amphetamine use continues, the user makes no progress towards recovery of any sort. The individual is unresponsive and disconnected. Amphetamine has a tendency to make the user put too much effort into anything/everything, and this gives the brain not a single moment of psychological "rest" (where the individual doesn't think deeply). However, during this phase, it is quite the opposite - the individual's mind is in a prolonged state of resting and won't even follow through with the very act of thinking if the thought takes too much effort to think. During this phase, the user may have a steep decline in intelligence.

Characteristic Effects:
- Prolonged episodes of stupor and carelessness
- Lethargy
- Diminished Intelligence and mental efficiency
- Irreversible Psychological Damage
- Possible brain damage
- The individual may develop a "permanent stuttering" which persists even after amphetamine has long since been ceased.
- In a similar way that the stuttering develops, an individual may develop a possible permanent difficulty talking, using correct grammar and sentence structure, or expressing thoughts to others. In severe cases, this may even resemble a schizophrenic's clanging or word salad.
- Essentially, the mind at this point is irreversibly compromised. The user's personality might have changed permanently. The individual may be much more easily irritated for the rest of his/her life. Cognitive functioning will never work the same as it used to. Although the user may make improvements and greatly recover, it will almost always seem like something "isn't right" in the mind, or that something is "missing". Individuals will still be able to lead fulfilling lives, and some may make amazing recoveries where they feel normal again like they did before they ever began using. Unfortunately, in severe cases, the individual may never be the same again.
b
benzzzyLid
01-01-2024, 00:00
#2
Halothaan zei:
? Als het middel zijn magie verloren heeft, hoe kun je die weer terugwinnen of is het dan definitief voorbij?
Klik om te vergroten...
dan is het voorbij.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#3
Thanks voor de uitgebreide info!

Als jullie het interessant vinden zat ik te denken om hier op het forum een "live report" te gaan schrijven. Dat ik over de trip heen steeds even laat weten hoe ik het ervaar en waar ik allemaal mee bezig ben enzo, zo lang het niet te prive is uiteraard.

Dan heb ik ook gelijk iets extra's wat ik met mijn energie kan doen. Ik weet alleen niet hoeveel onzin ik op ga schrijven haha.

Ik zal ook eens opletten of de euforie in golven komt of op een andere manier.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#4
Eerste test is gedaan, het is inderdaad amfetamine. Nu wachten op de uitgebreide test hoe zuiver het is en waar het mee versneden is.
Ik hoop dat marsmannetje de waarheid sprak en dat er geen cafeïne doorheen zit. Ik denk dat het stofje an sich genoeg is voor me. Ik voel me nu al kriebelig en niet fijn na 1 energy drankje, laat staan dat ik speed met cafeïne in mijn lichaam stop. En dan kan ik ook mooi alleen het effect van speed ervaren, en geen andere zooi.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#5
Ik was op ontdekkingstocht gegaan naar de illegale drugs. Mede omdat het leven wat saai is en ik graag een andere kant van het leven wilde zien onder invloed van drugs.
Dus op zich had ik wel verwacht speed te gaan proberen, ik had alleen geen idee wat voor werking het op me zou hebben. Ik had natuurlijk internet afgezocht maar ik had echt het idee dat het bij mij anders werkte. Op een positieve manier, zeer positief en dat had ik zeker niet verwacht.
Misschien dat ik straks zelf kan zeggen dat speed mijn leven gered heeft. Dat het ervoor gezorgd heeft dat ik een diagnose ga krijgen. Dat betekent echt de wereld voor me.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#6
(xtc gebruik ik niet meer trouwens, ik blow iedere dag en iedere week ong. 0.075 gram speed rond de 62% getest. Dus als het lichter is wat meer, is het puurder dan wat minder, gewoon om even een idee te geven van mijn gebruik)
(ket, lcd, 2cb en andere die ik geprobeert heb gebruik ik ook zo goed als niet meer) (oxazepam af en toe als het nodig is)
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#7
De 3 weken heb ik helaas niet volgehouden, het is weer 1x per week geworden. Ik schrijf dat hier graag neer om zo mezelf niet voor te liegen over het gebruik en zodat ik er bewust van ben. Schroom je vooral niet om me voor idioot uit te maken, ik verdien het ook wel.
Laatste afspraak is geweest vandaag, over max 3 weken weet ik de uitslag. Helaas kon mijn moeder zich weinig herinneren uit mijn kindertijd (ze is zelf een paar jaar overspannen geweest, gescheiden en we zijn in 1 jaar tijd 6x verhuist, dus niet heel gek dat haar aandacht niet bij mij was). Ik heb wel een beetje angst dat het de diagnose kan beinvloeden, omdat die mede gesteld word uit je gedrag uit je kindertijd. Plus het wantrouwen dat ik sowieso al heb richting de psychiatrie.
Nog 3 weken uitzitten. Ik kan niet wachten tot het zo ver is en tegelijk ben ik ook bang voor de uitkomst.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#8
Misschien een beetje vroeg om te zeggen maar aangezien ik dit topic ook half aan het gebruiken als dagboek vind ik dit wel een mooie plek om even wat op te schrijven.
12 januari gaat de hoofdpsychiater zijn oordeel vellen over de testen, van mijn behandelaar heb ik al wat te horen gekregen.
Waarschijnlijk zal ik niet de diagnose adhd gaan krijgen om de volgende 2 hoofdredenen. Mijn moeder wist weinig meer uit mijn kindertijd en de diagnose moet gesteld worden op onder andere de kindertijd, dus het gebrek aan die info maakt het moeilijk om de diagnose te stellen. Ook ben ik op sommige vlakken te slim haha. Ondanks dat ik zo'n 30 iq punten verschil heb in mijn sterkste en zwakste kanten, waarvan taal mijn zwakste is. Is taal niet zwak genoeg voor adhd, ik zou daar nog lager moeten hebben scoren. Ook was er een andere test die adhd'ers niet kunnen of veel moeite mee hebben. Die test blonk ik in uit, tot nu toe heb ik die test beter gedaan dan andere die me voor gingen bij mijn behandelaar.
Wel heb ik ook meerdere punten die heel duidelijk in de richting van adhd wijzen, maar het gebrek aan info uit mijn kindertijd en het feit dat ik te slim ben op sommige vlakken haalt dat weer een beetje onderuit. Er zijn signalen die ja schreeuwen maar ook die nee schreeuwen en dat maakt het moeilijk.

Ik hoopte zelf uiteraard op een andere uitkomst want ik wil zo graag antwoorden hebben. Ik merk dat ik nu een beetje in de ontkenning zit en mijn behandelaar niet wil geloven. Gedachtes als: Ik ken mezelf al 31 jaar en jij hebt me 20 uur gezien, waarom denk je dat je me beter kan inschatten dan mezelf. Oke, mijn taal is te hoog maar vergeleken met mijn hoogste score is mijn taal wel laag, staat dat niet in verhouding met elkaar? Prima, je geeft de diagnse en de hulp niet, ik kan mezelf wel helpen met medicijnen, die zijn makkelijk aan te komen. Ik kwam niet om de diagnose te krijgen maar om gelooft te worden en gericht hulp te krijgen. Wat nu als ik wel adhd heb maar niet alles kan afvinken, dan loop ik zonder diagnse rond en dan zou ik me veel beter kunnen voelen met behandeling maar ik krijg het niet. Dan ben ik gedoemd me altijd zo te voelen en terwijl ik misschien wel degelijk adhd heb. Die gedachte maakt me kwaad.
Nu ik eenmaal begonnen ben met mezelf te laten testen moet ik verder gaan, de volgende stap zal testen op autisme gaan worden. Ik moet heel hard mijn best doen om dat ook te gaan doen. Momenteel ben ik boos en teleurgesteld want ik heb weinig vertrouwen dat daar wel iets uit komt. Want ik voel zelf het beste wat er aan de hand is. Wat nu als ik allerlei tests gedaan heb maar er komt niks uit? Dan ben ik gedoemd op deze gevoelens. Ik wil geen hoop krijgen die steeds onderuit geschopt word, ik weet niet hoeveel hoop ik kan hebben. Of niet zozeer hoop, maar teleurstelling. Als er niks uitkomt dan ben stel ik me wel aan, ben ik wel al die dingen, werk ik niet hard genoeg. Hoop is mooi maar ook heel gevaarlijk, ik ben kwetsbaar op dit vlak en normaal zorg ik ervoor dat ik niet kwetsbaar ben, want dan kan ik ook geen pijn krijgen.
Ik heb duidelijk tijd nodig om hierover na te denken en met zekerheid te weten wat ik hiervan vind. Met verstand weet ik prima hoe mijn gedachtes moeten zijn, mijn gevoel springt alleen steeds op en neer.

Speed gebruik is nu 1x per week of 1x per 2 weken. Iets minder maar het blijft een gevaarlijke drug.
B
BasvanHovenLid
01-01-2024, 00:00
#9
De diagnose die je krijgt verandert jou zelf niet. Het is slechts een diagnose. Het zal je ongetwijfeld helpen op bepaalde gebieden, maar voor de rest doet het niet zoveel. Maar ik snap je frustratie goed. Heb je het gevoel niet serieus genomen te worden, ga dan voor een second opinion bij een andere arts.

Zweibeiner zei:
Gedachtes als: Ik ken mezelf al 31 jaar en jij hebt me 20 uur gezien, waarom denk je dat je me beter kan inschatten dan mezelf.
Klik om te vergroten...

Je kent jezelf het beste natuurlijk, daar zal niemand tegenin gaan. De dokter probeert alleen een diagnose te stellen/laten stellen met de informatie die hij krijgt. Als je jezelf ergens absoluut niet in herkent hoef je dit ook niet zomaar te accepteren.

Zweibeiner zei:
Speed gebruik is nu 1x per week of 1x per 2 weken. Iets minder maar het blijft een gevaarlijke drug.
Klik om te vergroten...

Ikzelf als ADD'er en autist herken de aantrekkingskracht van speed maar ik wil je ervoor waarschuwen omdat ik zelf heb ondervonden hoe verslavend dit spul kan zijn. Pas hier dus mee op. Zie de speed zeker niet als middel om je bijvoorbeeld "normaal" te voelen want dan is de lol snel voorbij.
P
PsychedelibeeLid
01-01-2024, 00:00
#10
Maar waarom wil je zo graag een diagnose hebben? Zoals BasvanHoven ook al zegt, de diagnose veranderd niet wie jij bent. Jij bent gewoon uniek, met jouw persoonlijke unieke issues. Die zul je moeten accepteren of aan gaan werken, daar heb je toch geen diagnose voor nodig.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#11
Die vraag is me al vaak gesteld en ik lijk het niet voor elkaar te kunnen krijgen om het zo uit te leggen dat de ander het echt begrijpt. Voor mij is het niet zo zwart wit dat ik blijf wie ik ben en that's it. Tuurlijk blijf ik wie ik ben, ik zou dat nooit willen opgeven. Ik heb liever geen diagnose dan wel een waardoor ik verander. Ik heb een aantal hele leuke eigenschappen, ik ben creatief, ik kan alles maken uit niks. Ik begin aan dingen en ben niet bang om op mijn bek te gaan. Ik heb mijn velgen gerepareerd en gespoten, ik heb boven in huis voor 50 euro 2 kamers opnieuw gedaan. Beide een laminaat vloer, kozijnen, muren en deuren geschilderd. Ik ben vindingrijk, wie krijgt het voor elkaar om voor 50 euro 2 kamers volledig opnieuw te doen? Door de problemen ben ik geworden wie ik nu ben. Zonder die problemen zou ik waarschijnlijk lang niet zo filosofisch zijn, veel minder verstand hebben van de menselijke psyche etc.

Maar ik loop al wel 31 jaar rond met emotionele pijn. Het is niet iedere dag even erg maar het gaat ook nooit weg. Op mijn 6de zat ik bij mijn eerste psycholoog en op mijn 23ste heb ik de laatste gezien. Ik heb allerlei pillen gehad en niks hielp. Wat er tegen me werd gezegd: Je bent gewoon een sip meisje.
Ik weet hoe verrot de volgende zin gaat klinken maar soms denk ik..... soms denk ik dat ik liever had gehad dat ik als kind verkracht was of iets traumatisch. Puur omdat ik dan een gerichte behandeling voor mijn problemen zou kunnen krijgen. Dan zou de pijn misschien een stuk zachter worden. Maar ik heb emotionele pijn waarvan niemand weet waar het vandaan komt. Ik wil antwoorden, ik wil hulp die daadwerkelijk ook helpt. Automutilatie is een tijd erg goed geweest maar sinds een jaar is dat ook weer een stuk moeilijker geworden. Ik wil een half jaar doorkomen zonder de gedachte dat ik mezelf pijn wil doen. Ik wil een jaar doorkomen waarin ik niet de gedachte aan zelfmoord heb.
Waarom terroriseert mijn hoofd mij zo? Hoe kunnen die gevoelens weggaan als ze niet weten wat ik heb, en dus niet weten hoe ze me moeten helpen. Het is niet fijn om het idee te hebben dat je omgeving denkt dat je je aanstelt en de dingen zegt om aandacht, om zielig gevonden te worden. I am not the boy that cried wolf. Maar misschien ook weer wel want ze kunnen niks vinden. Dan blijft dat als enige optie over.
Een diagnose is belangrijk voor mij omdat ik simpelweg geholpen wil worden. Ik wil gewoon hulp. Help me.
P
PsychedelibeeLid
01-01-2024, 00:00
#12
Zweibeiner zei:
Een diagnose is belangrijk voor mij omdat ik simpelweg geholpen wil worden. Ik wil gewoon hulp. Help me.
Klik om te vergroten...
Ik wilde ook niet impliceren dat je je aan zou stellen of iets dergelijks. Maar volgens mij verwacht je teveel van een diagnose, de diagnose veranderd niets aan jou als persoon en de diagnose zal je ook niet direct van je problemen afhelpen. Met of zonder diagnose is ieder persoon uiteindelijk uniek en heeft ieder persoon in zekere zin ook een unieke behandeling nodig denk ik.

De oplossing ligt uiteindelijk ook nooit in een diagnose, die kan hooguit enkel helpen met iets meer richting voor de juiste oplossing.
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#13
Dat begrijp ik dat je dat niet wilde zeggen :)
Ik wilde mijn verhaal alleen zo compleet mogelijk vertellen waarom een diagnose belangrijk is voor me.

Misschien hang ik er wel te veel waarde en misschien niet. Dat is een vraag die ik pas kan beantwoorden op het moment dat het zo ver is. Wat adhd betreft weet ik dat de diagnose weinig verschil uit gaat maken. Op het gebied van emoties zal niet veel veranderen, pillen helpen daar niet voor. De emoties is voor mij wel het belangrijkste, de rest kan ik wel. Kwa emoties gaan ze je leren hoe met social situaties om te gaan, aangezien ik dat zelf al gedaan heb zal ik daar ook niet zoveel uit kunnen halen als ik zou willen. Ik zou een coach krijgen die ik kan bellen voor advies. Dat zal het grootste verschil zijn.
Feitelijk gezien, ik wou dat je ik je mijn emoties kon laten voelen. Dan zou je instant begrijpen waarom. Ondanks dat een diagnose geen wonderen gaat doen, of misschien zelfs vrij weinig. Ik ben me daar bewust van.

Als jij zou weten dat je al je hele leven iets mankeert, laten we zeggen een pijn in je knie. Niemand weet waarom, p[ijnstillers helpen niet, mensen vinde je een aansteller. Maakt het dan niet een groot verschil voor je om dan uiteindelijk te weten wat de oorzaak van die pijn is, ondanks dat ze hem maar voor 10% weg kunnen nemen.
Weet je hoe het is om je erg beroerd te voelen en dat mensen je niet geloven? Dat is pijn op pijn op pijn.
Ik zou heel graag de woorden willen vinden om het je duidelijk te maken, om het je te laten begrijpen.

Dit is eigenlijk ook gelijk een mooi voorbeeld. IK kan niet overbrengen aan mensen hoe ik me voel en ze bagatelliseren het voor mij gevoel. Ik weet dat je dat niet doet, maar begrijp je dat het zo wel kan overkomen.

Ik vertel hoe belangrijk het antwoord voor me is en alleen in dit topic heb ik me al meerdere keren moeten uitleggen. Want zoals jullie zeggen, het verandert toch niks? Je bent toch nog steeds wie je bent?
Als het mijn waarheid is dat ik me daar zo onder voel en ik denk dat die diagnose me wel degelijk kan helpen. Waarom neem je dan niet mijn waarheid aan maar probeer je die van jouw op te dringen aan mij? Waarom kun je niet mee gaan in wat ik zeg? Geloof in mijn waarheid en zoals ik het ervaar. Ik ben degene die het ervaart, jij bent maar een toeschouwer.

Het staat hier wat lullig, wederom ik weet dat je het niet zo bedoelt :) en een dikke knuffel!
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#14
Nope, geen ADHD.
Ze willen me nu voor autisme gaan testen, dus dat traject ga ik nu in. Er is wel degelijk iets mis maar ik voldoe niet aan genoeg normen voor ADHD. Sommige vlakken heel duidelijk, andere absoluut niet.
Om mijn eigen ego even te strelen. Er was een test die ik uitzonderlijk goed gedaan heb, een ADHDer zou daar heel hard moeten hebben falen. De overige behandelaars geloofde mijn score pas toen ze de beelden zagen waarop ik de test aan het maken was, ik ben onverslaanbaar tot nu toe met die test :grin:. Ik heb zelfs de makers van de test weten te overtroeven.
Oke, genoeg ego gestreeld van mezelf.
B
BrokenWingsLid
01-01-2024, 00:00
#15
Psychedelibee zei:
Bijpakken met speed werkt zeker de eerste paar uur nog prima, naar mate de avond of dag vordert begint er wel een zekere tolerantie op te bouwen dan.

En wat benzoboss post van bluelight gaat over tolerantie wanneer je het frequent gebruikt, ipv tolerantie bij eenmalig of sporadisch gebruik. Is dus meer een goede reminder om speed echt recreatief te houden en niet te gaan misbruiken.
Klik om te vergroten...
Jep , is zo , goeie speed werkt. Tot 8 u , minder goeie tot 4 u dus meer nemen dan om de 4 u is nutteloos ....lijkt mij. Ik vind dat dat spul al stevig mijn leven overhoop gegooid heeft en toch niet kunnen laten... respect aan degenen die wel kunnen doseren x
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#16
(Voor degene die mijn topic gevolgd hebben en voor degene die het in de toekomst gaan lezen en zich er in herkennen, bij deze de eindconclusie)

Vandaag sluit ik een deur en open ik de deur naar een nieuw hoofdstuk in mijn leven.

Het is officieel, ik ben niet gek lui of dom, ik heb mijn best gedaan en kei hard gewerkt. Mensen moeten me nu wel geloven, ik kan nu mijn grenzen aangeven zodat mensen daar respect voor hebben.
Vandaag heb ik de diagnose autisme gekregen.
Ik kan honderd dingen zeggen en tegelijk weet ik niks te zeggen.
Die stempel is fijn, maakt me niet uit wat mensen zeggen. Die stempel verandert mijn persoonlijkheid niet maar die gaat wel mijn leven positief veranderen.
Ik zou willen dat ik jullie op emotionele basis kan laten voelen wat ik nu voel, zodat je het begrijpt.

Als je vragen hebt dan stel ze gerust, ik ben nu niet een fragiel poppetje wat kapot kan gaan, het is eerder het tegenovergestelde. Vragen in combo van autisme met speed, maar gewoon over autisme zelf en/of hoe ik het ervaren heb zijn welkom. Ik heb zo lang moeten wachten, nu voel ik uiteraard sterk de neiging om andere te willen helpen zodat ze niet hoeven te ervaren en voelen wat ik de afgelopen 31 (bijna 32) jaar heb moeten ervaren en voelen.

Speed saved me :grin:. Wie had dat gedacht, dat harddrugs niet mijn ondergang zou zijn maar mijn verlichting.
Ik heb het ook nog even met mijn behandelaar over speed gehad en ze vertelde dat mensen met autisme inderdaad baat kunnen hebben bij amfetamine, dat horen ze vaker van mensen. Omdat je je makkelijker kan concentreren is het veel makkelijker om alle andere impulsen buiten te sluiten, waardoor het dus automatisch voelt alsof je je eindelijk normaal voelt.

Anyway, kan me weinig andere momenten herinneren dat ik zo opgelucht ben als nu.

ps, als ik bot ben op het forum spreek me er aub normaal over aan. Ik heb het zelf echt niet door en ik bedoel het niet zo, als je me erop aanspreekt dan leer ik van die situatie en leren maakt dat ik beter word, voor mezelf en voor de mensen om me heen. Leer me dus mee om beter te worden, word niet boos op me. Dank je :)
B
BasvanHovenLid
01-01-2024, 00:00
#17
Zweibeiner zei:
Vandaag heb ik de diagnose autisme gekregen.
Klik om te vergroten...

Welcome to the club :tonguewink:

Klassiek autisme? Ikzelf heb Asperger.

Fijn om te horen dat je opgelucht bent :)
Z
ZweibeinerLid
01-01-2024, 00:00
#18
Tegenwoordig valt alles onder autisme, ik heb het wel gevraagd want uiteraard was ik nieuwsgierig. Mijn behandelaar zat te twijfelen tussen asperger en PDD NOS. Klassiek autisme is het zeker niet.

Ik zit graag in dit clubje, krijgen nieuwe leden ook een stuk taart?
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#19
Wat een lappen tekst, ik heb niet alles gelezen.

Maar over dat stempel, ik heb zelf ADD, en was enorm blij met de diagnose in het begin. Maar dat was dus in het begin, inmiddels ben ik daar zo goed als niet meer mee bezig en denk ik meer dat ik ben zoals ik ben, met goede en minder goede eigenschappen net zoals elk mens, alleen heeft het bij mij een naam. Dus is die stempel helemaal niet meer belangrijk voor me.
P
PsychedelibeeLid
01-01-2024, 00:00
#20
Zweibeiner zei:
Die stempel verandert mijn persoonlijkheid niet maar die gaat wel mijn leven positief veranderen.
Klik om te vergroten...
Fijn dat het een opluchting voor je is. Maar in wat voor zin gaat die stempel nu iets voor je veranderen dan? Je zegt het zelf ook, je persoonlijkheid zal er niet door veranderen. Is het de erkenning voor je of zit het in iets anders dat je zo op zoek was naar een stempel? Ik bedoel dit allemaal totaal niet aanvallend hoor, maar vraag me gewoon oprecht af wat er nou wezenlijk voor je veranderd met een stempel.

EDIT Ik zie dat ik eerder ook al deze vraag heb gesteld, mijn excuses. Maargoed ik snap het overigens nog steeds niet helemaal, maar dat zal meer aan mij liggen denk ik. Misschien dan toch maar even toelichten waarom ik het niet snap. Ieder mens is uniek en heeft zo zijn/haar goede punten en moeilijke punten. Daaraan werken snap ik, doe ik zelf ook op het moment door bij een psycholoog te lopen. Maar juist omdat ieder persoon uniek is en dus een eigen aanpak nodig heeft, snap ik niet zo goed wat een stempel zal veranderen. Ik heb zelf bijvoorbeeld al langer het idee dat ik misschien ADD heb of wellicht ook een lichte vorm van autisme, maar ik heb zelf dus totaal niet de behoefte om dat te onderzoeken. Medicatie wil ik niet bijvoorbeeld, want dat is enkel symptoom bestrijding en lost nooit het onderliggende probleem op. Aan de onderliggende problemen kun je zeker wel werken, maar dat kan net zo goed zonder stempel in mijn optiek. Maar nogmaals, dat is hoe ik er naar kijk he, als jij er behoefte aan hebt en het ook een opluchting voor je is dan kan ik dat alleen maar toejuichen. Ik hoop alleen niet dat het een tijdelijke opluchting is, omdat je later tot de conclusie zou komen dat het niks wezenlijks veranderd heeft

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1...45678
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."