Dagboek van verslaafde die afkickt van speed

Daar ben ik weer even.
Vanmiddag heb ik een echo gehad van mijn buik.
Ik werd geholpen door een arts die net opgeleid was en de radioloog keek mee in andere kamer naar mijn echo.
Op de plek waar ik voor kwam ,rechts onderin mijn buik zagen ze geen bijzonderheden.
Toen ze met apparaatje over bovenkant van mijn buik ging deed dat zo onwijs zeer.
Ik keek mee op het scherm en zag een vleesboom.
Ik weet al sinds 2008 ong dat ik aan de achterzijde van mijn baarmoeder een vleesboom heb.
Ze ging hem op het scherm opmeten en hij was zeker wel 8 cm groot.
Toen ze klaar was met het maken van de echo moest ik even blijven liggen .
Ze ging even naar de radioloog in kamertje ernaast om te kijken voordat ik me weer ging aankleden of alle beelden duidelijk waren gelukt.
Ze zei ik ben gelijk weer terug hoor ...
Ik heb zeker een kwartier daar liggen wachten.
Toen kwam ze terug samen met de radioloog en wou de radioloog ook zelf even kijken.
Ze zeiden dat ze niks gevonden hadden op plek waar ik aangaf pijn te hebben en ik met huisarts maar moet overleggen.
Ik gaf aan dat ik wel weet dat ik een vleesboom heb en ik daar misch dan last van kan hebben .
Daar kreeg ik geen enkele reactie op.
Ik heb de laatste x dat ik bij de huisarts was nog aan hem gevraagd goh kan ik mijn klachten niet hebben door die vleesboom?.
Neee zei dokter .
Maar nu heb ik toch wel mijn bedenkingen want bijna alle klachten wat
je erdoor kunt krijgen heb ik al geruime tijd.

-drukkend vol gevoel
-steeds moeten plassen/gevoel dat blaas niet leeg is
-Problemen met stoelgang
-pijnklachten bij bekken
-lage rugpijn.

Nou ik zal netjes moeten wachten totdat ik de uitslag krijg van mijn huisarts.
Ik lig nu op de bank met onwijze pijn in bovenbuik door echo .

Daar was ik weer.
Vanochtend heeft mijn huisarts mij gebeld over de uitslag van de echo.
Rechts in onderbuik was alles verder in orde.
Ik gaf aan dat ik toch echt denk dat het door die vleesboom komt.
De dokter zei ; nee dat is niet zo .ik wil dat je maandag langs komt en dan praten we verder.
Nou afwachten dus maar hoe nu verder.
Vanmiddag heb ik 2 nieuwe spijkerbroeken gekocht want dat had ik wel verdiend vond ik.
Vanavond gezellig samen met mijn dochter sushi gegeten.
Nu lig ik op bed ben kapot moe ,dus ik zeg slaap lekker !!

Daar was ik weer ...
Maandag bij mijn huisarts geweest voor mijn buikklachten.
Volgens hem is het absoluut niet de vleesboom die deze problemen veroorzaakt.
Hij heeft mijn buik weer onderzocht en bovenin mijn buik zit enorm veel spanning op de darm.
Mijn darm werkt te langzaam waardoor er soort luchtbellen in darm ontstaan.
Ik moet nu naast de zakjes vezels een week yakult proberen.
Verder wil de huisarts eerst de uitslag van de slaapapneu test afwachten.
Dit omdat slaapapneu invloed kan hebben op je darmen .

Morgenavond moet ik om 18:30 uur in het ziekenhuis zijn voor de slaapapneu test.
Daar bevestigen ze het appatuur aan mijn bovenlichaam en mag ik weer na huis.
De volgende ochtend moet ik het zelf verwijderen en voor 8:00 uur weer ingeleverd hebben in het ziekenhuis.

Mijn nachten zijn echt verschrikkelijk.
Nog steeds ong om het uur wakker en heftige dromen .
Als ik dan wakker word ga ik uit bed om te plassen maar ben zo duf dat ik me goed vast moet houden anders val ik.
Ik word s'ochtends elke x wakker met hoofdpijn en ben de gehele dag kapot moe.
Ik krijg de uitslag 16 okt dus dat duurt voor mij nog een eeuwigheid.

Ik heb het gevoel dat ik stil sta in mijn verdere ontwikkelingen .
Wat niet geheel zo is, omdat ik bezig ben lichamelijke klachten te laten onderzoeken.
Door de vermoeidheid en hoofdpijn voel ik me ook meer depri.

Afgelopen zaterdag ben ik wel gezellig met mijn dochter de stad in geweest en ergens samen wat wezen eten.
Ik heb daar echt van genoten !.
Toen we thuis waren ben ik wel gelijk na bed gegaan omdat ik kapot was.
Maarrrr het was het meer dan waard!!

Gisteren weer trauma-theraphie gehad.
We zijn nu dus mijn thuissituatie van vroeger bij mijn ouders aan het behandelen.
Ik merk dat dit toch wel heel veel met me doet.
Al die jaren heb ik dit ver weg gestopt .

Terwijl ik met mijn ogen dicht terug ga in de tijd vertel ik over heftige gebeurtenissen.
Over de mishandelingen door mijn vader en mijn moeder die niet ingreep en zelfs het soms uitlokte.
De psycholoog zegt dan div malen dat het absoluut niet normaal hoe mijn ouders zich gedragen.
Hierdoor begin ik in te zien dat niet Ik abnormaal was maar mijn ouders met hun opvoeding!.
De psycholoog vroeg op gegeven moment ; had je toen je 13 was en je zusjes zo wou beschermen wat niet jou taak was zelf wel een volwassene om je heen die voor JOU zorgde ...???
Nee dat had ik niet ....

Ook het feit dat ik op mijn 13e al als ik uit was van school en wist dat mijn pa thuis was ik rondjes ging fietsen om maar niet na huis te hoeven .
De psycholoog zei ; normaal als je zou vragen hoe was het thuis kunnen de meeste met slechte jeugd toch ook nog wel iets positief opnoemen over thuis.
Bij mij was er helemaal niks positief .
De psycholoog zei ; je werd niet gezien door je ouders als een persoon maar als een ding.
Ik moest oppas spelen voor mijn zusjes en de huishoudelijke taken doen.

Dat is iets wat ik nog steeds enorm mis in mijn leven ...iemand die zo af en toe eens voor mij zorgt.
Mijn dochter is super en we zijn echt een goed team maar het is niet haar taak.
Ook ben ik zelf een echte strijder en ga altijd gewoon door .
Toch lijkt het me super fijn om iemand te hebben die beetje een ouderrol heeft .
Waar je op terug kan vallen en waar je je gewoon veilig en geliefd bij voelt.

Voor nu moet ik nog even doorzetten kwa slaapproblemen en vermoeidheid en mijn darmklachten.
We gaan dus weer gewoon door en blijven positief!!

Wel heb ik laatste tijd best vaak dat ik verlang naar weer een keer xtc.
Gewoon ff helemaal wappie voelen en relax en alles ff vergeten om me heen.
Dit ga ik niet doen want drugs is een NO GO nog steeds voor mij.
Maar ik denk soms terug aan de momenten waarop ik xtc op had en me zoooo chill voelde en dan kan ik daar echt weer na verlangen.

Ik richt me nu volledig op mijn herstel (afkicken speed en ptss) en daar hoort zeer zeker geen drugs bij ook gezien mijn medicatie niet .
Dit is helaas waar ik door heen zal moeten en ik weet dat me dit gaat lukken !!

Maar Syl....?
Volgens mij heb je nu dag 200 aangetikt!!! Van harte gefeliciteerd met je 200ste dag clean!
Ondanks alle tegenslagen blijf je doorzetten! Maar er zijn veel meer overwinningen geboekt, vergeet dat niet hé!

Ik heb in ieder geval ongelofelijk veel bewondering voor jou doorzettingsvermogen. Ik ben zelfs wel een beetje jaloers daarop .

Dikke

een lange, hele heftige en gevarieerde struggle zit je in

je hebt al veel overwonnen ondertussen
en als je zo doorgaat meer op komst

power voor jou en je dochter!

Mezelf zei:

Maar Syl....?
Volgens mij heb je nu dag 200 aangetikt!!! Van harte gefeliciteerd met je 200ste dag clean!
Ondanks alle tegenslagen blijf je doorzetten! Maar er zijn veel meer overwinningen geboekt, vergeet dat niet hé!

Ik heb in ieder geval ongelofelijk veel bewondering voor jou doorzettingsvermogen. Ik ben zelfs wel een beetje jaloers daarop .

Dikke

Klik om te vergroten...

Dank je wel , ja ik was 9 sept een half jaar clean!!
Het is ook meer dan logisch dat dit alles gewoon zwaar is daar moet ik me bij neerleggen.
Als beloning voor mezelf en mijn lieve dochter heb ik voor ons beide hot stone massage geboekt .
Weer eens iets leuks om na uit te kijken !.
Dank je wel voor je lieve bericht waardeer ik echt!

*.exe2.0 zei:

een lange, hele heftige en gevarieerde struggle zit je in

je hebt al veel overwonnen ondertussen
en als je zo doorgaat meer op komst

power voor jou en je dochter!

Klik om te vergroten...

Dank je wel voor je lieve bericht doet me goed!

Goeiemorgen mensen van het goede leven ..
Net bij huisarts geweest voor mijn buik weer.
Gebruik nu week yakult en stoelgang komt wat meer op gang.
Dokter zei dat ik me bij neer zou moeten leggen dat mijn dikke darm gewoon traag werkt en dat ook stress invloed heeft op darmen.
Ik heb aangegeven dat ik heel graag nu gewoon de antidepressiva zou willen ophogen van 60 mg naar 90 mg .
De dokter wou hier mee wachten tot de uitslag van de slaapapneu test binnen is 16 okt.
Ik gaf aan dat ik ecgt gevoel heb dat ik stil sta in mijn verdere ontwikkeling en ook erg somber voel al door slaapgebrek.
De dokter ging er mee akkoord dus vanaf morgen start ik met 90 mg .
Zit nu in wachtkamer van psycholoog waar ik zo trauma theraphie heb.
Als ik klaar ben ga ik in de stad een mooie grafkaars kopen voor op het graf van pa.
Morge heb ik info avond bij mijn dochter op school en gaan we langs het graf .
Ik wens jullie een fijne dag.

Zo daar ben ik nog ff ..
Ben om half 7 vanavond in het ziekenhuis geweest voor de slaapapneu test.
Ze hebben al het apparatuur bevestig op mijn borst en buik en arm.
Morgenvroeg voor half 10 moet ik het apparatuur weer ingeleverd hebben.
Het is wel de vraag zei de arts of ze de test goed kunnen uitvoeren aangezien ik pas laat in slaap kom en zo vaak wakker word.
Omdat ik ook veel droom en zo nu en dan last van slaapverlamming heb kon dit ook iets neurologisch zijn zei de arts en dit kan worden onderzocht.
Nou we gaan het zien wat dit opleverd en 16 okt krijg ik de uitslag.
Ik lijkt nu op spider woman

Daar ben ik weer ..
Net voor het eerst weer in tijden, dat ik ineens dacht; zou nu best was speed willen.
Mijn darmen werken te langzaam ondanks medicatie en aangepast eten.
In de tijden dat ik speed gebruikte kon ik altijd goed naar het toilet .
Ik slaap nu slecht en loop rond met zere opgezette buik .
De gedachte aan speed komt door wetende dat ik dan weer goed naar het toilet kan en ff wat energie weer heb .
Ik weet wat ik allemaal heb moeten doorstaan tijdens het afkicken en ik ervaar nu ook de positieve kant van het clean zijn.
De band met mijn dochter is sterker dan ooit te voren , ik denk zelf omdat ik nu leer mijn emoties te uiten .
Dit alles zou ik niet op het spel zetten om even weer wat energie te hebben en minder darmklachten te hebben .
Toch blijven dit soort dingen wel triggers en dat is ook logisch na ruim 8 jaar dagelijks gebruik.

Vanavond heb ik voorlichtingsavond bij mijn dochter op school in mijn oude woonplaats.
We gaan dan ook samen langs het graf van pa ( vader van mijn ex die ik als mijn echte pa zie).
De laatste x dat ik bij zijn graf was was 4 jaar geleden ,vlak voordat ik naar de vrouwenopvang vluchtte.
Ik hield vroeger zijn graf netjes en kon er uren door brengen .
Ik voelde er echt een rust en er zaten daar onwijs veel vogels te fluiten heel erg mooi.
In gedachte praatte ik dan met pa.

Toen pa op zijn sterfbed lag zei ik tegen hem dat als er leven is na de dood(waar ik heilig in geloof) dat hij me een teken moest geven door middel van een vlinder.
Elke x als ik buiten loop komt er een citroenvlinder mij tegemoed gevlogen of vliegt ineens heel dicht bij mij.
Voor mij is dit een teken van pa en dat hij bij mij is en trots op mij is.
Elke x als ik dan loop en zie zon vlinder naar mij toe komen krijg ik een mega smile van oor tot oor op mijn gezicht .
Hoe kut ik me voorheen mischien voelde die ene vlinder maakt mij gelijk oprecht heel erg gelukkig .

Mijn dochter en ik hebben een mooie grafkaars gekocht en 3 mooie plantjes.
Ben benieuwd hoelang dit deze x zal blijven staan voordat de fam van mijn ex het weer verwijderd.
Ik weet dat pa super trots is op mijn dochter en mij en hij walgt van het gedrag van zijn fam.
Ondanks wraakgevoelens houd ik de eer aan mezelf als onze spullen weer verwijderd worden .
Wij gaan ons niet verlagen tot hun niveau en voor ons is zijn graf een herdenkplek maar hij zit altijd in ons hart .

Daar ben ik weer ..
Sinds woensdag is mijn antidepressiva opgehoogd van 60 mg naar 90 mg.
Ik voel me gek genoeg ondanks dat ik slecht slaap wel minder moe overdag.
Ik sta nu veel eerder op en heb weer wat meer energie om overdaflg dingen te doen.

Afgelopen week kreeg ik ineens na 12 jaar geen contact te hebben een berichtje op messenger van mijn jongste zusje.
Ze zei hierin dat we elkaar al jaren niet meer gesproken hadden en ze zich afvroeg hoe het met mij en de kinderen gaat.
Ik heb hier verder niet op gereageerd .
Een dag later kreeg ik ineens een vriendschapsverzoek op facebook van der.
Ook hier heb ik niks mee gedaan.
Er gaan verhalen rond in mijn oude woonplaatst over wat mijn ex gedaan heeft met mij .
Mijn familie woont ook in mijn oude woonplaatst en weten inmiddels via via ook een beetje wat er zich heeft afgespeelt.

In 2006 werd ik heel erg ziek en kon ik niet naar de begravenis van mijn opa toe.
De nacht na die begravenis werd ik met spoed in het ziekenhuis opgenomen waar ik een week heb gelegen.
Die hele week heb ik van mijn beide zusjes en mijn broer niks gehoord.
Toen ik uit het ziekenhuis kwam kreeg ik van mijn broer te horen dat ik mijn excuus hoor aan te bieden aan mijn oma omdat ik niet op de begravenis was geweest.
Ook werd mij gezegd dat door mijn schuld omdat ik in ziekenhuis kwam mijn vader niet heeft kunnen rouwen om zijn overleden vader.

In 2007 gaf mijn oma een etentje in een zaaltje voor mijn ouders,broer en zusjes en mijn 2 tantes.
Mijn ex ,de kids en ik kwamen ietsjes later en iedereen zat al aan een hele lange tafel .
Ik ging naast mijn tante zitten en die stond gelijk op en ging ergens anders zitten.

In 2008 ik had inmiddels geen contact meer met mijn fam is mijn oma overleden.
Mijn ex en ik gingen naar de begravenis toe .
Wij zaten in de zaal en dachten goh waar is mijn fam dan?.
Toen kwam mijn fam incl zwager en schoonzus binnen lopen met de kist.
De man die de dienst lijdde zei op een gegeven moment; dan gaan nu de kleinkinderen een kaarsje aansteken op de kist.
Nou mijn oma had 4 kleinkinderen, mijn broer ,mijn 2 zusjes en ik.
Ik vroeg aan mijn ex ; moet ik ook nu na voren gaan?.
Mijn ex zei; natuurlijk je had toch altijd goede band net je oma en jij bent toch ook haar kleinkind!!.
Terwijl ik naar voren liep zag ik mijn moeder geschrokken mijn vader aan tikken dat ik naar voren liep.
Mijn zusjes staken ieder om beurten een kaars aan en toen mijn broer klaar was wachte ik tot hij mij de aansteker gaf ...
Maar alle 3 keken mij verwaand aan en gingen weer zitten.
Ik stond in mijn eentje terwijl de hele zaal toe keek en zag dat er maar 3 kaarsjes op de kist stonden.
Ik vroeg aan de man die de dienst lijdde; heeft u hier nergens een kaarsje?.
Nee dat had hij niet .
Ik kon wel door de grond zakken wat voelde ik me zwaar vernederd ten overstaan van de hele zaal.
Ik dacht eerst nog wel dat mijn ouders mij wel zouden bellen later op de dag om hier over te praten maar nee nooit meer iets van mijn fam gehoord.
Ik ben dat weekend echt zwaar beroerd geweest door wat er zich daar had afgespeeld.
Maar mijn narcistische ex die zich geen raad wist met mijn verdriet ontpopte in een duivel.
Dat was zijn manier van doen ipv steun bieden en troost.
Het hele weekend heeft hij mij vernederd ,ook in bij zijn van de kids.
Op zondagavond heb ik helemaal overstuur en huilend gesmeekt of hij alsjeblieft wil ophouden met zijn gedrag , maar hij lachtte me uit.
Uiteindelijk ben ik naar het treinstation gegaan vlak bij ons huis .
Ik was zo kapot gemaakt in deze 3 dagen ,ik kon niet meer !!!.
Maar naar een tijdje bij het spoor te hebben gestaan en me te beseffe dat ik mijn kids niet aan zulke mensen kan overlaten ben ik naar huis terug gegaan.

Nu na dik 12 jaar stuurt mijn jongste zusje mij dus een berichtje met de vraag hoe het gaat.
Ze horen verhalen over mijn ex en denken schijnbaar dat ik hun nu nodig heb.
Mijn fam is geen haar beter dan mijn ex en zijn fam!.
Mijn fam heeft mij in 2008 al opgegeven en ik was het niet waard .
Ik weet inmiddels wel wat ik waard ben en ook hoe sterk ik ben .
Ik heb dan misch heel weinig zelfvertrouwen maar 1 ding heb ik wel en dat is
zelfrespect !!!.

Ik kies voor mezelf en mijn dochter, die mij wel vanaf dag 1 altijd gesteund heeft en in mij geloofd heeft.
Ik ben nog liever eenzaam , ondanks hoe erg ik een warme fam mis dan dat ik me weer omring met mensen die mij behandeld hebben als stront.
Ik durf met trots te zeggen dat ik hun allemaal niet nodig heb.
Familie en een partner die echt om je geven horen je op te beuren en niet de grond in te trappen en onvoorwaardelijk van je te houden en je met respect te behandelen .
Ik kies voor mijn dochter en mezelf !!.
Ik ben trots op wat voorn sterke krachtige moeder en vrouw ik ben !!!

Wow, momentje stilte.

Moet eerlijk zeggen, een verhaal heeft 2 kanten. En die ken ik niet dus wil ook niet oordelen.
Als je daar al op zou zitten te wachten Leuk is het sowieso niet uiteraard.

Je bestaat ook niet om al die ellende op te lossen. Jij bent daar niet verantwoordelijk voor. Vooral niet als je al een bak ellende hebt waar je keihard aan werkt. Waar zou je de energie en tijd vandaan moeten halen? Jij hebt, net als zij, een keuze gemaakt, lekker houden zo zou ik zeggen.

Of je kiest er voor om wel contact te maken met je zusje en bijvoorbeeld je verhaal kwijt te kunnen. Je zusje, hoe dan ook, kan ook veranderd zijn, spijt hebben, een andere mening gekregen hebben, etc. Van je af praten, delen, vergeven doet ook veel goed voor je.

En de twee laatste zinnen zeggen het eigenlijk allemaal wel, toch?
Daar moet je sowieso niet van afwijken

Syl zei:

Zelfs hoeveel leed iemand mij ook aangedaan heeft ik heb moeite die gene pijn te doen.
Ik heb mensen gehad die mijn ex in elkaar wouden slaan voor mij.
Ik wil dit niet en ik kan dit niet.

Klik om te vergroten...

Dit is een heel mooie eigenschap die je nooit moet (willen) veranderen.

Je zegt dat je nog wel woede voelt jegens je biologische vader. En dat je vooral moeite hebt die woede te uiten.

Verpak het dan niet als woede. Beschrijf in plaats daarvan heel objectief wat hij heeft gedaan, en wat dat met jou heeft gedaan. Omschrijf de pijn, het verdriet en de onmacht die je voelde. Hoe het jou heeft gemaakt tot wie je nu bent.

Uitgescholden worden voor rotte vis roept vanzelf een defensieve reactie op. Weerstand, in plaats van dat het diegene raakt. Als iemand mij vertelt dat ik hem of haar pijn heb gedaan dan raakt mij dat. Voor iedereen die een beetje gevoel in zijn donder heeft is dat een veel krachtiger wapen dan schelden.

Misschien is dit een betere insteek om in je brief je werkelijke gevoelens te kunnen uiten?

Syl zei:

Ondanks hij dan lichamelijk sterker is ben ik toch echt wel die gene die geestelijk sterker is!.

Klik om te vergroten...

Dat blijkt uit alles.

Syl zei:

Ben vanacht dus alleen thuis.
Mijn dochter zegt bewust nooit tegen der broer dat ze ergens anders slaapt voor mijn veiligheid.
Ze verteld na afloop pas dat ze bv bij iemand was slapen of ergens heen was.
We zijn te bang dat als mijn ex weet dat ik alleen thuis ben hij me komt opzoeken.
Ik sta bij de politie in het systeem met mijn adres en als ik ze bel is er daar gelijk bekend dat het spoed is.
Ik gebruik al een tijd geen slaapmedicatie meer maar heb nu een oxazepam ingenomen.
Puur en alleen om wat minder angstig de nacht door te komen nu ik alleen ben.

Klik om te vergroten...

Heftig zeg dat je zo in angst moet leven.
Terwijl je zo goed bezig bent.

Syl zei:

Ik heb geregeld slaapverlamming gehad.
Dat begon toen ik een jaar of 8 was voor het eerst.
Dat is vind ik heel erg heftig en heeeel eng.
Ik heb meerdere malen gehad dat voelde of iemand mijn lichaam steeds tegen muur duwde en ik dus met mijn hoofd steeds tegen muur knalde terwijl ik lag.
Ja ze zeggen dat je lichaam al in slaapstand is en je geest nog niet.

Klik om te vergroten...

Dit is zo eng!
Heb het 1x meegemaakt.
Mijn geest werd wakker en ik lag nog te snurken!
Ik zag mezelf gewoon liggen.
Dit was na een zwaar heftige week drugsgebruik.
Bij mij was het dus drugs gerelateerd en was bang dat het met een overdosis te maken had vsn alles door elkaar te hebben gebruikt.
Maar om het elke keer mee te maken?
Ik zou er niet aan moeten denken.

Syl zei:

Gisteren ben ik begonnen met mijn antidepresiva weer te verlagen van 90 mg naar 60 mg.
Ik heb dit zonder overleg met de huisarts gedaan.
Mischien niet heel verstandig maar ik moet zo bij zo dinsdag voor controle terug.
Ik voelde me echt een zombie met die 90 mg op.
Voor mijn gevoel is 90 mg gewoon te veel voor mij.
Ik was het gewoon zat en dacht ik ga terug naar de 60 mg.
Ik heb het nu ruim 1.5 maand geprobeerd de 90 mg en eigenlijk is het alleen maar bergafwaarts gegaan.
Vermoeidheid nam enorm toe en voelde zoals ik al zei net een zombie.
De temazepam welke ik moest proberen zodat ik minder zou dromen maken ook geen verschil.
Ik droom nog steeds extreem.

Klik om te vergroten...

Ik ben een enorme tegenstander van antidepressiva.
Maar na een 8 jaar speed verslaving kan ik er wel inkomen dat je het even nodig hebt.
Als het maar geen Paroxetine is.
Het afbouwen is goed wat je doet.
Blijf niet te lang aan die zooi.
Dokters schrijven het zo jaren lang voor terwijl je het soms maar een aantal maanden aan mag zitten.
Daarom is het niet erg dat je je dosis verlaagd zonder overleg naar mijn mening.
Jij kan zelf bepalen hoe je er bij voelt en wat het beste bij je past.

Inlezen online is tegenwoordig ook gewoon een mooi ding van deze tijd. Vroeger moest je maar vertrouwen wat de dokter zei.
Nu kan je zelf je eigen kennis op doen en dat voorleggen.

Syl zei:

Deze brief heb ik in opdracht van mijn psycholoog gemaakt.
Het Is een brief aan mijn biologische vader.
Deze brief is puur om mijn emoties en gevoelens te uiten en word dus niet verstuurd.
Het is puur als verwerking en hij zal dit nooit lezen.

Klik om te vergroten...

Ik heb wel eens stukjes van je topic gelezen maar wist niet dat het zo diep ging allemaal, en dat je zo open bent en alles verteld.
Gelukkig heb je je kinderen die er voor je zijn zoals ik lees.

8 maanden clean! Super goed, nu nog van de farmaceutische drugs af en het komt goed.

Ik zit ook in een fase dat ik super veel droom meerdere dromen per nacht tot in details.
Geen vage dromen dat ik ineens ergens anders ben etc. Maar realistisch en soms verwarrend maar soms ook heerlijk.
Met Diazepam op zit ik er helemaal in.

Syl zei:

De dokter zei dat ik zoveel droom omdat ik te licht slaap en ik moest temazepam nemen.
Nou totaal geen verschil met of zonder.
En als ik wel temazepam heb gehad loop ik overdag als een nog grotere zombie rond.

Klik om te vergroten...

Daarom iedereen is verschillend en dokters hebben ook maar een beperkte kennis.
Want wat hij zegt herken ik mij ook niet in.
Ik ga plat van de valium en rook daar een tientje wiet bij (ik blow bijna nooit meer).
Dus ik ben knetter maar ook knetter stoned samen met die valium en slaap zo 14 uur lang door.
Helemaal in coma, en ja die dromen zijn er alsof het echt is.
En ik lig niet licht te slapen ik ben vertrokken..

Deze brief heb ik in opdracht van mijn psycholoog gemaakt.
Het Is een brief aan mijn biologische vader.
Deze brief is puur om mijn emoties en gevoelens te uiten en word dus niet verstuurd.
Het is puur als verwerking en hij zal dit nooit lezen.



Ik weet het nog goed, ik was een jaar of 4.
Op mijn knalgele fietsje mocht ik met jou mee.
Samen met jou ging ik gras plukken voor de konijnen die je had.
Alleen ik mocht mee wat voelde ik me speciaal!!.
Je veranderde van de leuke gekke vader in een chagrijnige man die snel kwaad werd.
Zodra jij thuis was liep ik op mijn tenen.
Je kon weinig tot niks hebben en ergens over praten kende jij niet.
Je sloeg er gelijk op los.
Ik deed alles om maar niet injouw buurt te hoeven zijn.
Als het niet anders kon dan had ik buikpijn.
Buikpijn omdat ik bang was iets verkeerds te doen.
Iets wat jouw woest maakte.
Iets wat voor jouw weer een aanleiding was om gelijk te slaan.
Toen ik in de puberteit kwam ging het helemaal verkeerd.
Het feit dat je oudste dochter langzaam aan een jonge vrouw werd kon je niet aan.
Naast het slaan wat je daarvoor al deed ging je nu nog verder.
Zo heb je me een x bij mijn bovenarmen gegrepen en opgetild en naar de keuken gelopen.
Daar smeet je me keihard met mijn rug op de stenen vloer.
Een sorry heb je nooit gezegd en nooit heb je aan me gevraagd of het goed gaat en of ik pijn heb.
Ik deed zo mijn best om weer jouw meisje te kunnen zijn.
Dat meisje dat zich zo speciaal voelde net als toen ze met jou alleen mee mocht op haar gele fietsje.
Ik draaide muziek op mijn kamer waar jij van hield.
Ik las boeken waar jij van hield.
Wat ik ook probeerde het lukte me niet om jouw meisje weer te zijn.
Ik wou zo graag dat jij trots op me was.
Toen ik net 18 was zei je dat je maar 1 wens had.
Dat ik zo snel mogelijk uit huis was.
Om jouw wens gelijk in vervulling te laten gaan heb ik diezelfde dag nog al mijn spullen opgehaald.
Jij zat verdrietig met je glas wijn op een stoel na buiten te kijken al die tijd.
Geen enkele x kwam je na me toe en zei dat je het niet meende wat je had gezegd.
Toen ik zelf moeder was geworden was onze band ook slecht .
Het ging vaak heel even redelijk en dan was het weer raak.
Als het weer ruzie was en ik kwam je tegen in de supermarkt liep je me voorbij alsof ik onzichtbaar was.
Zelfs je kleinkind negeerde je en liep je voorbij.
Wat voelde ik een intense pijn niet zozeer dat je mij negeerde maar dat je mijn kind, je bloedeigen kleinkind negeerde!.
Wat had hij jou misdaan???.
Wat voorn vader en opa doet zoiets???.
Ik woonde zowat naast mijn broer en bij mij kwam je nooit op visite.
Dan kwam ik langs zijn huis en zat jij gezellig met je schoondochter in de tuin.
Wat deed mij dat veel pijn.
De laatste x dat ik je zag waren jouw laatste woorden :zolang ik jou en de kleinkinderen nog maar wel zie.
Dat is nu ruim 12 jaar geleden...
Nooit heb ik iets meer van jou gehoord.
Zoveel vragen dat ik heb.
Waarom heb je me zo laten vallen?
Het enigste wat ik verlangde was jouw liefde.
Wat heb ik verkeerd gedaan dat jij dit niet meer op kon brengen voor mij?
Denk je nog wel eens aan me?
De manier hoe jij mij behandeld hebt kan ik jouw niet vergeven.
Dit heeft zo onwijs veel bepaald over hoe mijn leven verder is verlopen.
Door mijn angst voor jou agressie en het feit dat ik niet goed genoeg was vluchtte ik naar mijn ex.
Als jij onvoorwaardelijk van mij had gehouden en er voor me was geweest had mijn ex mij niet durven mishandelen.
Mijn ex wist dat hij vrij spel had omdat jij mij niet beschermde.
Daarbij wie was jij geweest om mijn ex aan te spreken op het feit dat hij me sloeg.....
Ik heb maar 1 vader waar ik onwijs dankbaar voor ben.
Welke mij altijd gesteund heeft door dik en dun.
Welke van mij houd zoals ik ben.
Die mijn fouten accepteerde.
Die vader heette ***** (mijn ex schoonpa)
Helaas is hij er niet meer maar door de enorme liefde die hij voor mij had is hij voor altijd bij mij.
Tot op de dag van vandaag is hij mijn inspiratie en oh wat ben ik trots dat hij wel mijn vader wou zijn.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij op je oude dag terug denkt aan jouw leven.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij dan inziet dat jij een hele grote fout hebt begaan.
Een fout die nooit meer recht te zetten is.
Je hebt je dochter die zo graag alleen maar jouw liefde wou laten vallen.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jij op dat moment dat je dat beseft net zo veel pijn voelt als dat jij mij hebt aangedaan!!!

verwondering zei:

Dit is een heel mooie eigenschap die je nooit moet (willen) veranderen.

Je zegt dat je nog wel woede voelt jegens je biologische vader. En dat je vooral moeite hebt die woede te uiten.

Verpak het dan niet als woede. Beschrijf in plaats daarvan heel objectief wat hij heeft gedaan, en wat dat met jou heeft gedaan. Omschrijf de pijn, het verdriet en de onmacht die je voelde. Hoe het jou heeft gemaakt tot wie je nu bent.

Uitgescholden worden voor rotte vis roept vanzelf een defensieve reactie op. Weerstand, in plaats van dat het diegene raakt. Als iemand mij vertelt dat ik hem of haar pijn heb gedaan dan raakt mij dat. Voor iedereen die een beetje gevoel in zijn donder heeft is dat een veel krachtiger wapen dan schelden.

Misschien is dit een betere insteek om in je brief je werkelijke gevoelens te kunnen uiten?


Dat blijkt uit alles.

Klik om te vergroten...

Dank je wel voor je goeie advies!!

Ik heb de brief hier onder geplaatst.
Dit omdat dit ook bij het werken aan mezelf hoort.
Ik heb altijd veel aan jullie advies en ook dit helpt mij goed.

Heb me net aangemeld bij een soort stichting.
Deze mensen gaan elke maandag als de markt is afgelopen bij de groenteboer langs.
Hier krijgen ze dan al het groente en fruit wat hij niet meer kan verkopen.
Deze stichting is tegen voedselverspilling.
Dit is wel gewoon nog goed en eetbaar.
Als je je aanmeld als vrijwiller moet je 1 x in de maand op maandag 3 uurtjes helpen dat groente en fruit te sorteren.
Voor €0.50 krijg je dan elke week een kratje groente en voor €0.50 een kratje fruit.
Dat geld betaal je zodat daar dingen als handschoentjes enz van gehaald kunnen worden.
Nou ik vind dit dus super voor mij!!.
Moet 1 x in de maand 3 uurtjes helpen en ben dan onder de mensen(zag op fb dat bijna allemaal vrouwen zijn van tussen de 25 en 50).
En heb elke week een kratje groente en fruit!!.
De hoeveelheid wat je krijgt is altijd afwachten maar alles is meegenomen.

Syl zei:

Heb me net aangemeld bij een soort stichting.
Deze mensen gaan elke maandag als de markt is afgelopen bij de groenteboer langs.
Hier krijgen ze dan al het groente en fruit wat hij niet meer kan verkopen.
Deze stichting is tegen voedselverspilling.
Dit is wel gewoon nog goed en eetbaar.
Als je je aanmeld als vrijwiller moet je 1 x in de maand op maandag 3 uurtjes helpen dat groente en fruit te sorteren.
Voor €0.50 krijg je dan elke week een kratje groente en voor €0.50 een kratje fruit.
Dat geld betaal je zodat daar dingen als handschoentjes enz van gehaald kunnen worden.
Nou ik vind dit dus super voor mij!!.
Moet 1 x in de maand 3 uurtjes helpen en ben dan onder de mensen(zag op fb dat bijna allemaal vrouwen zijn van tussen de 25 en 50).
En heb elke week een kratje groente en fruit!!.
De hoeveelheid wat je krijgt is altijd afwachten maar alles is meegenomen.

Klik om te vergroten...

Mooi opgezet, fijn dat je daar aan mee kan doen!

Kom net van de spoedeisende hulp af.
Heb hele dag al koppijn en werd steeds erger.
Het was zo onwijs heftig en zweet gutse over me rug en ik dacht steeds dat ik moest overgeven en flauw zou Vallen.
Mijn dochter had huisartsenpost gebeld want ze vond niet zo'n fijn idee zo de nacht in te gaan.
De dienstdoende arts wou toch graag dat ik even langs kwam.
Het is waarschijnlijk spierspanningshoofdpijn.
Aangezien pijnstilling niet helpt zal ik het moeten uitzingen.
Ik lig nu op bed en probeer wat afleiding te zoeken maar ooh wat is deze pijn heftig zeg!!

Sh*t joh.

Is het gezakt in de nacht?