#1
Mijn naam is sylvia ,41 jaar ,moeder van 2 kinderen van 17 en 19 en al 8 jaar verslaafd aan speed. Destijds eraan begonnen met mijn ex ,eerst af en toe in het weekend . Al gauw werd het ook doorde weeks om de vermoeidheid te doorstaan van het gebruik in het weekend. En ja dan zit je al snel aan dagelijks gebruik voor je het weet. Sinds 2015 ben ik weg bij mijn ex ivm huiselijk geweld. Mijn jongste kind is met mij mee gegaan ,de oudste bleef bij vader ivm school en zijn verkering. Ik heb in een vrouwenopvang gezeten en ben vanuit daar 30 km verder dan mijn ex gaan wonen voor mijn rust en veiligheid. Met mijn fam heb ik geen contact meer (door ouders mishandeld). Ben in de periode dat ik in de vrouwenopvang zat clean geweest . Ook toen ik een eigen huisje kreeg was ik nog steeds clean. Ik heb door het huiselijk geweld ptss en sta nog steeds op wachtlijst voor hulp. Mijn ex bleef door gaan met mij lastig vallen en heeft inmiddels een contactverbod. Ik begon al snel aan mezelf te merken dat ik constant op mijn hoede moet zijn en ook sterk moet blijven want ik mocht niet falen als moeder. Mijn ex en zijn moeder hebben mijn zoon zo gehersenspoeld dat hij me al dik 2.5 jaar niet wil zien. Mijn energie na alles was ver te zoeken en ik was zowel geestelijk als lichamelijk op. Opgeven was geen optie want er liep nog een rechtzaak en ik moest vanalles regelen. Ik ging op dit punt weer de mist in ... Ik zocht via via een nieuwe dealer en begon weer met speed. Ik had weer energie om te regelen wat ik moest regelen en mijn gevoel (pijn en verdriet) werd door de speed afgevlakt en makkelijker mee om te gaan. We zijn nu tijd verder en ik heb met mijn dochter een super goede band en we zijn gelukkig in ons nieuwe huisje. Mijn dochter heeft het naar der zin op school . Mijn kinderen weten niks af van mijn speed gebruik . Ik had mijn speed altijd in een kluisje liggen . Ik heb nog steeds geen goede hulp gehad van een psycholoog sta nog steeds op een wachtlijst. Ik heb denk ik mezelf de afgelopen jaren wijsgemaakt dat ik alleen een sterk persoon ben met speed op. Dat ik dan alle stress en angst beter aan kan . Maar ik worstel al jaren met mijn gebruik, heb steeds meer nodig voor zelfde effect en het voegt gewoon niks zinvols meer toe aan mijn leven . Ik krijg er uitslag van in mijn gezicht en raak erg in mezelf gekeerd waardoor mijn sociale netwerk niet op gang komt. Afgelopen zaterdag was ik er zo klaar mee en heb alle speed die ik nog had door wasbak gespoeld. Mischien na zo lang dagelijks gebruik niet erg slim en was het beter geweest om het af te bouwen. Toch was ik van mening dat dat voor mij niet ging werken. Ik heb nu 6 dagen geen speed gebruikt en ik kan jullie vertellen als echte verslaafde dat ik het best zwaar heb . Ik ben enorm moe en heb nergens energie voor. Omdat mijn dochter niet op hoogte is van dit hele gebeuren probeer ik wat extra te slapen als ze op school is. Gister heb ik voor mijn doen een zeer grote stap gezet . Ik ben naar mijn huisarts gegaan. Ik ging kapot van de zenuwe in de wachtkamer. De nacht ervoor heb ik amper geslapen. Ik was in ne hoofd aan het oefene wat ik zou gaan zeggen. Hoe zou de dokter gaan reageren .... De dokter reageerde echt geweldig !. Al vroeg hij eerst ff ; speed? Wat is speed? Hij heeft me aangemeld bij een verslavingskliniek in mijn stad . Helaas is de wachttijd min 100 dagen. De huisarts adviseerde mij om 2x daags oxezepam te slikken . Dit om te zorgen dat ik minder onrustig ben door het steeds te denken aan de speed. Ik voel me nu inderdaad minder onrustig . Ook krijg ik totdat ik terecht kan bij de kliniek gesprekken met de praktijkondersteuning. De dokter wil me zo bij zo volgende week weer zien en zei ; ookal hen je toch weer gebruikt dat geeft niet maar wel komen .
Graag deel ik met jullie mijn dagelijkse strijd om af te kicken . Ookal is er mischien wel helemaal niemand op dit forum die erin geintereseerd is ,dit geeft voor mijzelf wel een extra duwtje in de rug om sterk te blijven .
Dat is ook zwaar een depressie voor zowel jezelf als voor de kinderen.
Het is als kind ook bijna niet te begrijpen wat een depressie inhoud.
Je ziet niks aan de buitenkant.
Hele moeilijke en zware situatie, zeker omdat je zoon niet terug kan vallen op zijn vader.
Dus alle zorg en druk ligt bij jou.
Dat is een van de dingen die ik ook als heel zwaar heb ervaren.
Je hebt nergens geen puf voor en wil het liefst gewoon de hele dag slapen.
Maar je Moet door blijven gaan omdat je de zorg hebt voor een kind.
Je wilt niet falen als moeder zijnde, zo voelt het gewoon snel als moeder zijnde.
Ik kon me ook heel schuldig voelen en een slechte moeder als ik ALWEER op de bank lag.
Nu heb ik dat niet meer omdat ik veel gepraat heb met mijn dochter en haar heb geprobeert uit te leggen wat een depressie inhoud.
Ze geeft zelf ook aan dat ik me daar niet schuldig om hoef te voelen.
Voordeel van een puber is dat ze veel op hun kamer zitten en op bed liggen als ze thuis zijn.
Dan kun je zelf ook ff gaan liggen.
Nou heb jij er 3 dus dat is een heel ander verhaal.
Toch ben ik van mening dat dat juist het beste werkt, een kind.
Het is de beste motivatie wat er is.
Ik doe echt alles voor mijn kind en voor haar vecht ik elke dag nog door.
Stel dat we dat niet hadden dan hadden we het waarsch al opgegeven.
Dat breekt ook mijn hart.. 😔
Dat is heel erg heftig meis.
Ik weet niet hoe je band met je ex (vader van kinderen) is?.
Het zou geweldig zijn als je ex de Kids uitleg dat jij hier niks aan kunt doen.
Dat hij je steunt door de Kids te vertellen hoe en wat.
Helaas is de band bij een scheiding nooit geweldig en dit vaak helaas niet mogelijk.
Ik vind het echt hartverscheurend om te horen.
Meis onthoud dit:het zijn kinderen op een leeftijd dat ze in de puberteit zitten. Dat is een periode waarin je jezelf amper begrijpt.
Laat staan dat je begrijpt wat een depressie inhoud.
Jouw kids zijn stapelgek op jou ze begrijpen alleen niet waar je door heen gaat.
Dat ze zulke dingen zeggen is puur uit onwetendheid.
Jouw kinderen hebben jou nodig ookal laten ze dat nu niet merken.
Blijf sterk meis echt je komt hier door heen!!.
Blijf vechten en geef niet op!!
Ik geloof erin dat jij dit kunt!! 😘