langdurig speedgebruik

om deze post nog wat vollediger te maken zal ik proberen al de klachten te vermelden die ik had toen ik met speed stopte.
-zo'n 30kg vermagerd
-moeilijk diep kunnen inademen
-pijnlijke steken in m'n buik, zij en borst
-paranoia als de pest
-heel depressief
-zelfmoordgedachten
-stemmen horen
-waanideeën hebben
-constant verstopte en lopende neus die pijn deed
-dwangmatige bewegingen
-hartkloppingen
-wonden die niet genezen
-slaapstoornissen
-veel zwart voor m'n ogen, duizelig zijn
-tanden die afbrokkelen
-nagels die zacht zijn en los zitten
-huid die raar aanvoelt
-oververmoeid zijn
-...
dit zijn zo de klachten die bij me opkomen. misschien schiet er mij wel nog iets tebinnen.

Depresief zijn is een groot begrip. Zelfmoordgedachten, stemmen horen, veel zwart voor m'n ogen, duizelig zijn en waanideeën hebben vallen imo daar ook onder.

Wat ik even niet snap, is het feit dat je tanden die afbrokkelde(n) en je zo'n 30kg bent vermagerd toen je ermee gestopt was.

ik heb ongeveer een jaar lang speed gebruikt,en nu 9 jaar verder kan ik maar 2 dingen zeggen ok ik was toen erg afgevallen in die tijd en mijn bovengebit is naar de tering en als ik in een film zien dat ze een lijntje snuiven heb ik nog steeds een heimwee gevoel naar die kl##te speed.

hoi

heb in het verleden 4 jaar speed gebruikt wat resulteerde in een vette pschyose van 8 maand met achtervolginswaanzin,stemmen,angststoornissen,slaapstoornis,paniekstoornis,waanideeen,paranoide,gewichtveries,eetstoornis(woog nog maar 32 kilo)zweren,tics,dwanggedachtes,smetvrees,pleinvrees,en dit zijn nog maar een paar dingen.gebruik nu alleen xtc en heel af en toe een klein snatz muck zo,n 3 x per jaar.

Ik herken ook veel in de verhalen. Ben op mijn 18e verslingerd geraakt aan speed, en sindsdien eigenlijk nooit serieus gestopt, behalve dan tijdens mijn zwangerschap.
Ergens halverwege de jaren 90 in het housecircuit gerold, en van het een komt het ander. Dagelijks speed gebruiken is me vanaf het eerste moment prima bevallen. Na een poosje excessief te hebben gebruikt ( 30 kg afvallen, niet meer slapen zonder slaappillen, constant megastrak staan en er zowel geestelijk als lichamelijk bijna aan onderdoorgaan)heb ik geleerd om toch dagelijks te gebruiken, maar er mee om te gaan zonder er hinder te van ondervinden in het dagelijkse maatschappelijke leven. En toen ik dat onder de knie had, was het einde zeg maar zoek. Ik ben nu 27 en alles netjes huisje boompje beestje, HBO-opleiding afgemaakt en een goede baan, koophuis, leuk kind, goede relatie etc...maar nog steeds min of meer verslaafd aan speed. Niet dat ik de hele dag superhyper rondstuiter ofzo, maar wel iedere ochtend na het ontbijt een bommetje met dagdosering....En vervolgens naar mijn werk om mensen te gaan helpen.....(werk in de hulpverlening) Tja...raar blijft het natuurlijk wel.
Ben nu voor het eerst van mijn leven van plan om het anders aan te pakken, maar het valt me tot nu toe behoorlijk tegen. Ik ondervind nu voornamelijk de emotionele gevolgen van een bijna 10-jarige speedverslaving, en dat bevalt me voor geen meter. Ik heb het gevoel dat ik maar twee kanten op kan: Mijn kind en biezen pakken en weggaan uit mijn omgeving (die mij altijd weer confronteert met de mogelijkheid om gewoon voor het gemak weer lekker te gaan gebruiken) en ergens helemaal opnieuw beginnen. Of accepteren dat deze verslaving bij mij hoort en gewoon mijn leven verder leven. Dat laatste is het makkelijkst, en ook heel goed werkbaar. Maar het idee dat ik dan voor de rest van mijn leven een speedjunk zal blijven maakt me ook niet echt vrolijk.

het lijkt me het meest aannemelijk dat je voor je lind kiest toch????????????????????????????????????
tenminste, ik heb 3 lieve kleine kinderen en ik moet er niet aan denken dat ik mijn toekomst nu nog zal vergooien uit pure egoistme door nog speed te gebruiken,ja stoppen is moeilijk maar als jouw kindje groter is en het zal zien dat jij min of meer al die tijd een speedjunk bent dat is nog veel moeilijker , kies voor jou en je kind voor een beter lichamelijke en geestelijke gezondheid. zie dit niet als een aanval maar als een nuchtere kijk die ik kreeg na het stoppen met speed

Hallo.Ik wil hier ook wel even mijn mening kwijt!!
Ik vind wat hier allemaal te lezen staat heel erg overdreven!!IK gebruik zelf al 2 jaar speed en het enigste waar ik last van heb is de afkick na een weekendje gebruiken:
Moe zijn,geen honger hebben,maagpijn en misselijk.
Maar na dat ik iets eet en eens goed slaap is alles weer in orde!!
Sommige posts zijn echt wel vet overdreven!!

TaRiE zei:

Hallo.Ik wil hier ook wel even mijn mening kwijt!!
Ik vind wat hier allemaal te lezen staat heel erg overdreven!!IK gebruik zelf al 2 jaar speed en het enigste waar ik last van heb is de afkick na een weekendje gebruiken:
Moe zijn,geen honger hebben,maagpijn en misselijk.
Maar na dat ik iets eet en eens goed slaap is alles weer in orde!!
Sommige posts zijn echt wel vet overdreven!!

Klik om te vergroten...

Trust me, speed veroorzaakt psychoses bij veelvoudig gebruik..

hej

eej moon... k herken het precies... de dag na gebruik zit ik ook altijd..waar ben ik mee bezig.. volgende week maar weekje niet ( mezelf bewijzen ik niet verslaaft ben) mja.. zou k wel een beetj zijn.. en die stemmetjes.. zoiets heb ik ook altijd.. maar ik ben nu wel zo ver.. als k niks heb... van ja wat is er zo anders nu dan als je het op hebt..
k heb mezelf voorgenomen.. t volgensmij als k ouder word.. het stopt.. j dan sirieus op de toekomst gaat richten denk ik...

nja laterSS

Hier wil ik ook wel ff op reargeren.

gebruik nu 17jr.

waarvan 3jr Cristal meth.

Nou degene die pep verslaafd is weet zelf ook wel dat het een van de moeilijkste verslavingen is om mee leren te leven.

{het blijft in je zttn }

Als je echt een zwak hebt voor de peppertjes zoals ik.

krijg je heel snel wel het besef dat het dopaminestelsel heel anders werkt zonder pep.

Bij mij werd het zo moeilijk.

Want mensen waren gewent dat ik gebruik,dus was ik een keer clean

Dachten ze juist dat ik gebruikt of ziek was.

Dus mijn hele leven bestond uit zorgen dat ik mijn volgende dosis maar kreeg.

anders viel het op.

Toen besefte ik pas echt hoe mijn verslaving er zo sneaky in geslopen was.

Maar de meth is een heel anders verhaal.

Als je gebruikt kan je baas je maar ff een weekie niet zien

maar de crash vind ik het ergste.

Mijn angst was om te stoppen.

net als andere harddrugs is speed in het begin heel leuk maar als je een lange periode dagelijks speed gebruikt dan heb je al die positieve effecten bijna niet meer. ipv sociaal te zijn wordt je asociaal, ipv helder te denken ga je chaotisch denken,... nadat ik speed genomen had ging ik soms slapen of kreeg ik zin om iets te eten. dat komt niet omdat het slechte speed was maar omdat ik zo gewend was aan speed en bijna niet sliep en at. meestal at ik dagen niks en bleef ik wakker. het langst was ik eens 5 dagen en nachten wakker. dan klinkt alles zoals in een droom en begin je door te slaan en paranoia te worden. teveel en telang speed gebruiken is voor niks goed! na een jaar was het leuke er wel vanaf, dan ging ik het enkel nog gebruiken om me niet leeg en depressief te voelen. na meer dan 1 jaar bijna elke dag speed te gebruiken zag ik er zo uit:

http://www.drugsweb.tk

ik zie er niet uit, vind je niet?

Het heeft zo idd zijn nadelen
het is ook zo dat als ik nu een lijntje leg, dat dat wel vier tot vijfdubbele is geworden tegen over een tijd geleden
voor de rest val ik 's avonds bijna direct in slaap, ik pak meestal nog een goei grote lijn om 8 tot 9 uur
en dan ben ik om twee uur doodmoe
ook veel afgevallen en men wangen zijn nu immense putten
maar het is nog altijd wel leuk, al is het gevoel wel geminderd, heb minder het zenuwachtige gevoel enzo dan in het begin
en het gericht denken is niet meer zo extreem als in het begin
maar over het sociale enzo kan ik momenteel nog niet klagen
Ik ben er nu iets meer dan een half jaar mee bezig
maar ik begin langzaam aan door te hebben dat er een periode gaat moeten komen dat ik ermee stop
of allesinds niet meer elke dag doe
men gebit begint ook al langzaam af te brokkelen
en de binnekant van men neus, mjah, is gewoon niet voor woorden vatbaar
ik heb om de week wel keer of drie een bloedneus
but it feels so good...
owja
raar genoeg heeft het bij mij het meeste effect me weed?
Ik voel me dan raar genoeg helemaal spaced up, terwijl anderen zeggen dat het elkaar tegenwerkt?

al jaren op de pep

Lees jullie ervaringen met langdurig speed gebruik en herken de meeste wel. Zelf heb ik nog een aantal negatieve ervaringen die ik nog niet gelezen heb. Zal eerst een stukje voorgeschiedenis vertellen:
toen ik 19 was (nu 27) heb ik mijn eerste lijntje pep gesnoven. Na deze kennismaking ontdekte ik al snel dat door dit middel stappen en studeren goed te combineren was. De tijd die ik aan stappen besteedde ipv aan studeren, haalde ik wel weer in door in de tentamenweken te snuiven en nachtenlang door te studeren. Plezier, zonder negatief effect op mijn functioneren. Ideaal toch!
Dit was zo ideaal, dat ik rond mijn 20ste, iedere dag aan de pep zat. Weinig eten en slapen, gewichtsafname en na een stressvolle gebeurtenis kreeg ik een acute psychose. Achteraf misschien toch niet zo acuut, want kan me situaties herinneren waarin ik al eerder extreem achterdochtig was. In die psychose voelde ik me onveilig en heb me door de politie laten opnemen in het ziekenhuis. Daar ben ik 2 dagen geweest, de crisis was eraf en ik wilde weer naar huis omdat ik mijn boeken moest kopen voor het afstudeerjaar.
Ben dat jaar netjes afgestudeerd, had een mooi figuurtje (door het snuiven) en ging werken.
Al die tijd ben ik gewoon dagelijks blijven gebruiken. Ondanks de psychose, had ik geen angst dat nog een keer te krijgen en lapte iedere waarschuwing aan mijn laars.
Behalve in de beginfase, heb ik altijd moeite gehad met de twee levens die ik leidde en die praktisch maar ook gevoelsmatig steeds slechter te combineren waren. Twee jaar geleden groeide me dat zo boven mijn hoofd, dat ik me aangemeld heb bij het cad. Dat was echter zo confronterend dat ik het gewoon tegen collegas ben gaan vertellen. Ik kwam herhaaldelijk te laat, zag er slecht uit, was chaotisch en zat steeds vaker huilend op kantoor tegen mijn collegas aan te kletsen. Dit was voor hen zo een belasting, zo een geheim, dat ze het uiteindelijk tegen mijn leidinggevende hebben verteld. Ik ben op non-actief gesteld en later met hen in gesprek gegaan. gelukkig was ik uit mezelf al naar het cad gegaan en kon dus aantonen dat ik erkende een probleem te hebben en daaraan te willen werken. Na gesprekken op het CAD, ook met leidinggevenden, werd gezegd dat ik mijn gebruik onder controle had en werden goede afspraken gemaakt. Na 3 maanden eruit te hebben gelegen begon ik fris weer op de werkvloer. Alles ging goed, tot ik 4 maanden later ging samen wonen, moest verhuizen en klussen. Toen ben ik weer gaan snuiven en al snel snoof ik weer iedere dag. Ik was slordig en vergat oa vaak de pil, raakte zwanger maar wist dat ik nog gebruikt had. Omdat mensen me niet konden vertellen wat het voor effect zou hebben om mijn kindje, heb ik een abortus gedaan (mijn vriend en ik "waren er nog niet klaar voor").
Nu, een jaar later, is mijn relatie voorbij omdat ik regelmatig agressief was door de pep en mijn ex gek werd van mijn wantrouwen. Het huis wat we samen hadden gekocht moet nu verkocht worden. Door de stress wat dat met zich mee bracht, ging ik nog meer snuiven en kreeg ook weer problemen op mijn werk. Ik kwam te laat, mensen vroegen zich af waardoor ik zo vermagerde, was weer vluchtig en gehaast enz. In gesprekken heb ik hen ervan overtuigd dat ik niet gebruikte maar dat het de stress was, wat gezien mijn prive omstandigheden ook aannemelijk was.
Ik heb mijn laatste kans gekregen en wil niet naast mijn vriend, kindje, mijn huis, ook nog mijn werk verliezen. Het is al erg genoeg dat ik in 1 jaar zoveel weet kapot te maken door de klote pep. Ik wil mijn werkgever laten zien wat ik waard ben en nu eindelijk in mijn leven eens goede keuzes maken en voor eens en altijd de pep uit mijn leven bannen.
Ik heb me voor de zoveelste keer aangemeld bij het CAD, maar dit keer hoop ik met resultaat! Het zal er nu echt eens van moeten komen er is al teveel misgegaan. Op dit moment snuif ik nog gewoon...en wacht tot de hulp echt begint...

Ja psychoses misschien wel maar al de rest...

alles is niet "heel overdreven" en als je net als ik voor kinderen moet zorgen dan heb je toch zeker helemaal geen zin in psychoses of moe en of misselijk of wat dan ook. de een heeft nou eenmaal meer of heverige
klachten dan een ander.

Euhm...als ge kinderen hebt houd ge u toch niemeer bezig me drugs pakken???? Da vind ik eigelijk nie echt kunnen.

Vind ik eigenlijk wel een goei punt van tarie... Vind het eigenlijk ook niet kunnen om als volwassenen die voor kinderen moet zorgen aan de drugs zit... Drugs kan eigenlijk nooit niet maar als je kinderen hebt vind ik het ook echt wel niet kunnen... En moet je der eigenlijk echt wel met kappen... En dan nog de negatieve dingen die het met je doet... Niet alleen de psychologische gevolgen... 'moodchanges en opvliegendheid' Maar dan ook de lichamelijke aftakkeling als je jaren dag in dag uit aan de speed zit... Hellemaal niet verantwoord om dan nog met kinderen om te gaan... Ik zou zeggen stop hier zo snel mogelijk mee, of dit gaat op den duur mss nog ernstige gevolgen voor je kinderen hebbben... Die je waarschijnlek wel liever zult zien als je drugs........

Greetzz DaViStA

ter verduidelijking ik heb 3 kids maar ik ben al 9 jaar clean

Dat kom ik zelden tegen, mensen uit Nederland die Crystal Meth gebruiken. Ik heb het zelf ooit ook wel eens willen gebruiken, maar gelukkig heb ik nooit iemand kunnen vinden die het had. Gebruik je het nu nog steeds, of zit je weer aan de "gewone" speed.

Ik heb speed ongeveer een half jaar dagelijks gebruik, eerst was het kleine hoeveelheden met af en toe in het weekend een stuk meer, ik kwam er ongeveer een maand geleden achter dat ik snel heel erg neigde naar een stuk meer te nemen per dag.

Ongeveer 2 weken geleden had ik heel weinig geld en stopten een paar dealers met verkopen dus stopte ik, het gaat verrassend goed, de eerste paar dagen best veel moe, ik voel me nu redelijk normaal, ik ben ietwat makkelijker gestresst/geirriteerd maar na een paar dagen heel moeilijk slapen kan ik nu wel weer goed slapen en eten en voel ik me een stuk gezonder. Ik heb wel erg veel zin in een lijntje maar dat probeer ik een tijdje niet te doen, en als ik het doe alleen in het weekend.