langdurig speedgebruik

Vind speed echt beter.. :P

Het heeft zo idd zijn nadelen
het is ook zo dat als ik nu een lijntje leg, dat dat wel vier tot vijfdubbele is geworden tegen over een tijd geleden
voor de rest val ik 's avonds bijna direct in slaap, ik pak meestal nog een goei grote lijn om 8 tot 9 uur
en dan ben ik om twee uur doodmoe
ook veel afgevallen en men wangen zijn nu immense putten
maar het is nog altijd wel leuk, al is het gevoel wel geminderd, heb minder het zenuwachtige gevoel enzo dan in het begin
en het gericht denken is niet meer zo extreem als in het begin
maar over het sociale enzo kan ik momenteel nog niet klagen
Ik ben er nu iets meer dan een half jaar mee bezig
maar ik begin langzaam aan door te hebben dat er een periode gaat moeten komen dat ik ermee stop
of allesinds niet meer elke dag doe
men gebit begint ook al langzaam af te brokkelen
en de binnekant van men neus, mjah, is gewoon niet voor woorden vatbaar
ik heb om de week wel keer of drie een bloedneus
but it feels so good...
owja
raar genoeg heeft het bij mij het meeste effect me weed?
Ik voel me dan raar genoeg helemaal spaced up, terwijl anderen zeggen dat het elkaar tegenwerkt?

al jaren op de pep

Lees jullie ervaringen met langdurig speed gebruik en herken de meeste wel. Zelf heb ik nog een aantal negatieve ervaringen die ik nog niet gelezen heb. Zal eerst een stukje voorgeschiedenis vertellen:
toen ik 19 was (nu 27) heb ik mijn eerste lijntje pep gesnoven. Na deze kennismaking ontdekte ik al snel dat door dit middel stappen en studeren goed te combineren was. De tijd die ik aan stappen besteedde ipv aan studeren, haalde ik wel weer in door in de tentamenweken te snuiven en nachtenlang door te studeren. Plezier, zonder negatief effect op mijn functioneren. Ideaal toch!
Dit was zo ideaal, dat ik rond mijn 20ste, iedere dag aan de pep zat. Weinig eten en slapen, gewichtsafname en na een stressvolle gebeurtenis kreeg ik een acute psychose. Achteraf misschien toch niet zo acuut, want kan me situaties herinneren waarin ik al eerder extreem achterdochtig was. In die psychose voelde ik me onveilig en heb me door de politie laten opnemen in het ziekenhuis. Daar ben ik 2 dagen geweest, de crisis was eraf en ik wilde weer naar huis omdat ik mijn boeken moest kopen voor het afstudeerjaar.
Ben dat jaar netjes afgestudeerd, had een mooi figuurtje (door het snuiven) en ging werken.
Al die tijd ben ik gewoon dagelijks blijven gebruiken. Ondanks de psychose, had ik geen angst dat nog een keer te krijgen en lapte iedere waarschuwing aan mijn laars.
Behalve in de beginfase, heb ik altijd moeite gehad met de twee levens die ik leidde en die praktisch maar ook gevoelsmatig steeds slechter te combineren waren. Twee jaar geleden groeide me dat zo boven mijn hoofd, dat ik me aangemeld heb bij het cad. Dat was echter zo confronterend dat ik het gewoon tegen collegas ben gaan vertellen. Ik kwam herhaaldelijk te laat, zag er slecht uit, was chaotisch en zat steeds vaker huilend op kantoor tegen mijn collegas aan te kletsen. Dit was voor hen zo een belasting, zo een geheim, dat ze het uiteindelijk tegen mijn leidinggevende hebben verteld. Ik ben op non-actief gesteld en later met hen in gesprek gegaan. gelukkig was ik uit mezelf al naar het cad gegaan en kon dus aantonen dat ik erkende een probleem te hebben en daaraan te willen werken. Na gesprekken op het CAD, ook met leidinggevenden, werd gezegd dat ik mijn gebruik onder controle had en werden goede afspraken gemaakt. Na 3 maanden eruit te hebben gelegen begon ik fris weer op de werkvloer. Alles ging goed, tot ik 4 maanden later ging samen wonen, moest verhuizen en klussen. Toen ben ik weer gaan snuiven en al snel snoof ik weer iedere dag. Ik was slordig en vergat oa vaak de pil, raakte zwanger maar wist dat ik nog gebruikt had. Omdat mensen me niet konden vertellen wat het voor effect zou hebben om mijn kindje, heb ik een abortus gedaan (mijn vriend en ik "waren er nog niet klaar voor").
Nu, een jaar later, is mijn relatie voorbij omdat ik regelmatig agressief was door de pep en mijn ex gek werd van mijn wantrouwen. Het huis wat we samen hadden gekocht moet nu verkocht worden. Door de stress wat dat met zich mee bracht, ging ik nog meer snuiven en kreeg ook weer problemen op mijn werk. Ik kwam te laat, mensen vroegen zich af waardoor ik zo vermagerde, was weer vluchtig en gehaast enz. In gesprekken heb ik hen ervan overtuigd dat ik niet gebruikte maar dat het de stress was, wat gezien mijn prive omstandigheden ook aannemelijk was.
Ik heb mijn laatste kans gekregen en wil niet naast mijn vriend, kindje, mijn huis, ook nog mijn werk verliezen. Het is al erg genoeg dat ik in 1 jaar zoveel weet kapot te maken door de klote pep. Ik wil mijn werkgever laten zien wat ik waard ben en nu eindelijk in mijn leven eens goede keuzes maken en voor eens en altijd de pep uit mijn leven bannen.
Ik heb me voor de zoveelste keer aangemeld bij het CAD, maar dit keer hoop ik met resultaat! Het zal er nu echt eens van moeten komen er is al teveel misgegaan. Op dit moment snuif ik nog gewoon...en wacht tot de hulp echt begint...

beste dummie
ik hoop dat je hulp krijgt en dat het perfect gaat lukken door hulp van anderen en door jezelf.
jij bent een prima voorbeeld voor jezelf van hoe het niet moet,blijf dat in gedachten houden,laat het je juist kracht geven en laat het niet zijn dat je op deze manier blijft doorgaan.
ik ben er nu zolang vanaf,en als het moeilijk word denk ik toch al gauw weer aan ff een lijntje snuiven,maar ik ben nu moeder van 3 kleine kinderen dus ik weet wel beter,en ik doe het ook niet,het is voor mij nu een principe kwestie.zorg voor jezelf!
dit is absoluut niet aanvallend bedoeld maar eerder om je een hart onder de riem te steken alle sterkte gewenst door snifsnif

Hey dummy, hoop voor je dat je er wel uitkomt...

Heb zelf niet zoveel negatieve ervaringen met pep. Gebruik nu een jaar of 5 ieder weekend pep, maar kan het daar wel bij laten. De hoeveelheden variëren van 1gr tot 5 gr in het hele weekend. Dat je paranoia wordt van die zooi is vrij normaal. Ben vaker met een hamer door 'n verlaten gebouw heen gelopen, omdat ik overtuigd was dat er iemand was. Ook heb ik bij één studie de plank volledig misgeslagen door 't gebruik van drugs.
Nu zit ik in me 2e leerjaar en 't gaat verdomd goed op school. Wel gebruik ik nog steeds ieder weekend (vooral om te werken), maar weet nu veel beter met de symptomen om te gaan. Vaak wanneer ik tegenwoordig para ben of me down voel, kan ik al snel tegen mijzelf zeggen dat 't de bijwerkingen van de pep is en voel me dan al 'n stuk beter.
Ik denk dat 't bij 'n drug als pep heel belangrijk is om de drugs te gebruiken en de drugs niet jou te laten gebruiken...

Als ik did zo allemaal lees, zou ik nooit een lijn van mijn leven aanraken

Ik herken ook veel in de verhalen. Ben op mijn 18e verslingerd geraakt aan speed, en sindsdien eigenlijk nooit serieus gestopt, behalve dan tijdens mijn zwangerschap.
Ergens halverwege de jaren 90 in het housecircuit gerold, en van het een komt het ander. Dagelijks speed gebruiken is me vanaf het eerste moment prima bevallen. Na een poosje excessief te hebben gebruikt ( 30 kg afvallen, niet meer slapen zonder slaappillen, constant megastrak staan en er zowel geestelijk als lichamelijk bijna aan onderdoorgaan)heb ik geleerd om toch dagelijks te gebruiken, maar er mee om te gaan zonder er hinder te van ondervinden in het dagelijkse maatschappelijke leven. En toen ik dat onder de knie had, was het einde zeg maar zoek. Ik ben nu 27 en alles netjes huisje boompje beestje, HBO-opleiding afgemaakt en een goede baan, koophuis, leuk kind, goede relatie etc...maar nog steeds min of meer verslaafd aan speed. Niet dat ik de hele dag superhyper rondstuiter ofzo, maar wel iedere ochtend na het ontbijt een bommetje met dagdosering....En vervolgens naar mijn werk om mensen te gaan helpen.....(werk in de hulpverlening) Tja...raar blijft het natuurlijk wel.
Ben nu voor het eerst van mijn leven van plan om het anders aan te pakken, maar het valt me tot nu toe behoorlijk tegen. Ik ondervind nu voornamelijk de emotionele gevolgen van een bijna 10-jarige speedverslaving, en dat bevalt me voor geen meter. Ik heb het gevoel dat ik maar twee kanten op kan: Mijn kind en biezen pakken en weggaan uit mijn omgeving (die mij altijd weer confronteert met de mogelijkheid om gewoon voor het gemak weer lekker te gaan gebruiken) en ergens helemaal opnieuw beginnen. Of accepteren dat deze verslaving bij mij hoort en gewoon mijn leven verder leven. Dat laatste is het makkelijkst, en ook heel goed werkbaar. Maar het idee dat ik dan voor de rest van mijn leven een speedjunk zal blijven maakt me ook niet echt vrolijk.

het lijkt me het meest aannemelijk dat je voor je lind kiest toch????????????????????????????????????
tenminste, ik heb 3 lieve kleine kinderen en ik moet er niet aan denken dat ik mijn toekomst nu nog zal vergooien uit pure egoistme door nog speed te gebruiken,ja stoppen is moeilijk maar als jouw kindje groter is en het zal zien dat jij min of meer al die tijd een speedjunk bent dat is nog veel moeilijker , kies voor jou en je kind voor een beter lichamelijke en geestelijke gezondheid. zie dit niet als een aanval maar als een nuchtere kijk die ik kreeg na het stoppen met speed

Hallo.Ik wil hier ook wel even mijn mening kwijt!!
Ik vind wat hier allemaal te lezen staat heel erg overdreven!!IK gebruik zelf al 2 jaar speed en het enigste waar ik last van heb is de afkick na een weekendje gebruiken:
Moe zijn,geen honger hebben,maagpijn en misselijk.
Maar na dat ik iets eet en eens goed slaap is alles weer in orde!!
Sommige posts zijn echt wel vet overdreven!!

TaRiE zei:

Hallo.Ik wil hier ook wel even mijn mening kwijt!!
Ik vind wat hier allemaal te lezen staat heel erg overdreven!!IK gebruik zelf al 2 jaar speed en het enigste waar ik last van heb is de afkick na een weekendje gebruiken:
Moe zijn,geen honger hebben,maagpijn en misselijk.
Maar na dat ik iets eet en eens goed slaap is alles weer in orde!!
Sommige posts zijn echt wel vet overdreven!!

Klik om te vergroten...

Trust me, speed veroorzaakt psychoses bij veelvoudig gebruik..

Ja psychoses misschien wel maar al de rest...

alles is niet "heel overdreven" en als je net als ik voor kinderen moet zorgen dan heb je toch zeker helemaal geen zin in psychoses of moe en of misselijk of wat dan ook. de een heeft nou eenmaal meer of heverige
klachten dan een ander.

Euhm...als ge kinderen hebt houd ge u toch niemeer bezig me drugs pakken???? Da vind ik eigelijk nie echt kunnen.

Vind ik eigenlijk wel een goei punt van tarie... Vind het eigenlijk ook niet kunnen om als volwassenen die voor kinderen moet zorgen aan de drugs zit... Drugs kan eigenlijk nooit niet maar als je kinderen hebt vind ik het ook echt wel niet kunnen... En moet je der eigenlijk echt wel met kappen... En dan nog de negatieve dingen die het met je doet... Niet alleen de psychologische gevolgen... 'moodchanges en opvliegendheid' Maar dan ook de lichamelijke aftakkeling als je jaren dag in dag uit aan de speed zit... Hellemaal niet verantwoord om dan nog met kinderen om te gaan... Ik zou zeggen stop hier zo snel mogelijk mee, of dit gaat op den duur mss nog ernstige gevolgen voor je kinderen hebbben... Die je waarschijnlek wel liever zult zien als je drugs........

Greetzz DaViStA

ter verduidelijking ik heb 3 kids maar ik ben al 9 jaar clean

17??

De gene die deze post het geplaatst? hoe is het met hem? las bij hero..dat die daar aan zat.. k ben zelf 17..en heb zelf ook 2 kanten die ik op kan gaan.. ik weet niet hoe dat bij sommige hier zit? maar veel doen
het volgensmij voor het btr voelen bij problemen? tenminste bij mij wel..
en dat is fout.. begon met xtc... zou nooit gaan snuive.. nja d8 k..
nu al 3 maanden bezig.. elk weekend..en nu zelfs varierent..soms ook door de weeks.. dit is dom.. ik weet het.. zodra het bijna uitwerkt.. ga je
nadenken over waar je mee bezig bent,,,, ik wil niet met een spuit eindigen.. want daar gaat t wel heen..steeds een stap die je zet.. maah k denk dat de speed ook een plek moet krijgen in me leven.. zijn er hier geen mensen die precies het zelfde hebben meejgemaakt?
Bang zijn om de oude persoon te worden..diegene zoals j was voor je ermee begon... Verlegen/lelijk uiterlijk.. en bang voor sommige mensen?

Geen reacties met dat ik naar een hulp centrum moet.. heb veel meer aan post of reacties van mede gebruikers.. !

mja laterSS

ik gebruikte speed en dacht ook altijd eigenlijk moet ik dat niet doen.
en toch doe je het,ja idd stom,ik weet het.
ik was in die tijd ook gabber,maar ook verlegen,en nee een prachtig zelfbeeld had ik ook niet.maar nu ik ben gestopt en terug kijk dan ben ik blij dat ik nu zonder ben,en niet meer altijd dat gevoel van het nodig hebben heb.
en nu ben ik zelfs trots op mezelf,kheb 3 mooie gezonde kinderen waar ik de verantwoording voor heb,en dat ik ze op moet voeden tot rechtgeschapen mensjes geeft een hele goede voldoening beter dan de wereld van de speed,vol leugens en bedrog,mijn belevingswereld is nu oprecht.enne kvoel me zoveel fijner.

Ik gebruik ook zeer regelmatig speed, bijna elk weekend. Het begon zo´n anderhalf jaar geleden ongeveer met af en toe een lijntje. Ik had ook altijd gezegd nooit te gaan snuiven.. maar toch gedaan dus.. Heb een tijd gehad dat ik echt elk weekend aan de speed zat, vrijdags en zaterdags.. en dan zondag en de paar dagen erna me zo ellendig en moe voelen.. maar toch weer gebruiken het weekend erop.. Intussen gebruik ik minder maar toch nog gauw zo´n 2 à 3 keer per maand. Ik gebruik altijd samen met mijn vriend, we hebben een maand of 2 geleden een nieuwe voorraad ingeslagen. En als het in huis is dan is het moeilijk er af te blijven in het weekend.. We zeggen dan doordeweeks tegen elkaar, dit weekend gebruiken we niet.. En als het dat zaterdagavond is doen we het toch weer.. Nu zie ik mezelf niet als een speedverslaafde want ik gebruik alleen in het weekend af en toe.. En ik ga ook niet de dag erna weer gebruiken omdat ik moe ben of zo. Maar toch zegt een stemmetje in mij dat ik er sterk naar neig verslaafd te zijn.. Mijn vriend zijn neus zit al een hele tijd dicht en ik heb na gebruik gewoon spierpijn in mijn kaken.. Moet er ook echt steeds op letten mijn tanden niet stuk te bijten daarom kauw ik een hoop kauwgum weg op zo´n nacht.. Aan de ene kant denk ik, ik wil niets meer gebruiken.. aan de andere kant.. op zo´n zaterdagavond heb ik er dan weer zoveel zin in... Zijn er mensen die dit herkennen? De topicstarter bijvoorbeeld? Hoe ging het bij jou in het begin? Ik hoop op serieuze reacties!

hej

eej moon... k herken het precies... de dag na gebruik zit ik ook altijd..waar ben ik mee bezig.. volgende week maar weekje niet ( mezelf bewijzen ik niet verslaaft ben) mja.. zou k wel een beetj zijn.. en die stemmetjes.. zoiets heb ik ook altijd.. maar ik ben nu wel zo ver.. als k niks heb... van ja wat is er zo anders nu dan als je het op hebt..
k heb mezelf voorgenomen.. t volgensmij als k ouder word.. het stopt.. j dan sirieus op de toekomst gaat richten denk ik...

nja laterSS

Hier wil ik ook wel ff op reargeren.

gebruik nu 17jr.

waarvan 3jr Cristal meth.

Nou degene die pep verslaafd is weet zelf ook wel dat het een van de moeilijkste verslavingen is om mee leren te leven.

{het blijft in je zttn }

Als je echt een zwak hebt voor de peppertjes zoals ik.

krijg je heel snel wel het besef dat het dopaminestelsel heel anders werkt zonder pep.

Bij mij werd het zo moeilijk.

Want mensen waren gewent dat ik gebruik,dus was ik een keer clean

Dachten ze juist dat ik gebruikt of ziek was.

Dus mijn hele leven bestond uit zorgen dat ik mijn volgende dosis maar kreeg.

anders viel het op.

Toen besefte ik pas echt hoe mijn verslaving er zo sneaky in geslopen was.

Maar de meth is een heel anders verhaal.

Als je gebruikt kan je baas je maar ff een weekie niet zien

maar de crash vind ik het ergste.

Mijn angst was om te stoppen.