#1
Ja dat vraag ik mij ook af, hetgeen dat je beschrijft in je trip lijkt veel op soort van 'verlichting' van je ego. Vooral omdat je een bepaalt moment niet kon 'denken' of 'waarnemen' maar er gewoon was.
[TvdM-februari] Ayahuasca, de pure hel in al zijn glorie
98 antwoorden
73 weergaven
18-5-2026
#2
(Mod-Edit) Best geschreven tripreport van de Maand Februari
Beste Mensen,
Hier mijn 2e report van mijn Ayahuasca sessies tot nu toe (Ik heb nu 4 keer gedronken).
Zoals ik bij mijn eerste report ook al benadrukte is Ayahuasca geen pret middel, men neemt dit als medicijn en voor therapeutische werking, niet voor de kick. Voordat men zich aan dit soort middelen begeeft dient men zich enorm goed te informeren naar het middel, de werking, het doel enz enz. Begin hier niet onvoorbereid aan, dat is de grootste fout die je kunt maken en die zal dan ook zeker afgestraft worden.
Ik kwam tegen een uur of 12 's middags aan op mijn bestemming, het leven begon weer rustig op gang te komen na sessie de vorige nacht (waarin ik zelf niet mee had gedronken). Men vertelde me over de sessie van de vorige nacht en hoe meer verhalen ik hoorde hoe duidelijker het werd dat de Ayahuasca sterker dan ooit was. Veel mensen hadden zwaar moeten afzien en de begeleiders hadden en van de drukste nachten ooit (crisis na crisis). Hoe meer verhalen ik hoorde hoe terughoudender ik werd.
Tegen de middag (een uur of 4) was ik zo gespannen dat ik op het punt stond mijn spullen te pakken en te vertrekken. Ik ging opzoek naar de begeleider die op dat moment sliep, ik wou niet weggaan zonder hem eerst uit te leggen wat er in mij speelde.
Toen de begeleider tegen 8 uur 's avonds wakker werd besloot ik het gesprek met hem aan te gaan. Ik vertelde hem dat ik dat ik doodsbang was voor wat me die avond zou kunnen overkomen en dat ik graag weg wilde. Ik vertelde hem dat ik een hoop persoonlijke shit met me meedroeg en dat ik er vrij zeker van was dat mede door die problemen en de enorm sterke Ayahuasca ik het heel zwaar zou krijgen.
Hij vertelde me dat angst als een monster achter de deur is. Hoe verder we ervan weglopen hoe groter het wordt. Wanneer je toegeeft aan je angst wordt deze enkel groter en groter, je voed hem als het ware door ervoor te vluchten. Verder legde hij uit dat moed enkel kan voorkomen door je eigen angsten te overwinnen. Hij sloot het gesprek af door me te zeggen dat wat mij keuze ook zou zijn hij me niet tegen zou houden maar dat als ik besloot te blijven hij er die nacht voor me zou zijn en enorm respect kon opbrengen voor iemand die op mijn leeftijd (21) zijn eigen angst confronteert.... Ik besloot te blijven.
Toen 's avonds de Ayahuasca geserveerd was ging mijn hart sneller kloppen. Nu ging het gebeuren, nu was er geen weg meer terug. Nadat ik mijn kopje leeg had ging ik rustig liggen. Na nog geen 5 minuten hoorde ik de eerste kots geluiden van buiten komen (een teken dat de Ayahuasca sterk is). Na nog geen 30 minuten begon de eerste crisis. Een dame die buiten de ritueel kamer in de gang op een bank lag begon te luidkeels te schreeuwen, zingen en in zichzelf te praten. Het leek wel alsof ze gek geworden was.
Ik begon zelf heel heftig met rillen, geen normale rillingen maar echt schokken, alsof ik onder stroom stond. Ik hoorde mijn botte die contact met de vloer maakte en kon niets doen om de schokken te stoppen. Na een tijdje gingen ze vanzelf over maar de mensen rondom mij keken mij nog steeds bezorgt aan. Ze hadden zelden zo een felle lichamelijke reactie op de Ayahuasca gezien.
Na een uur begon de misselijkheid op te zetten. Ik snelde naar buiten waar ik vervolgens hevig moest overgeven, 3 volle ladingen kots ontvluchten mijn lichaam. Toen ik klaar was met overgeven ging ik aan het vuur zitten waar al snel de effecten mijn overnamen.
Ik sloot mijn ogen en zag immense patronen die opgebouwd waren uit zwarte kikkers, ook hoorde ik allerlei geluiden in mijn hoofd. Op dat moment voelde ik pas hoe sterk de ervaring ging zijn, zo een intens begin kan enkel duiden op een zware ervaring. Ik ging naar binnen en besloot me opgerold in mijn deken op een bank te leggen.
Toen begon de hel, terwijl de dame nog steeds op de achtergrond was aan het praten zag ik het plafond in een soort groene draaikolk weg gezogen worden. Ik wist dat dit het was, dat hier mijn bad trip begon en er was niets wat ik eraan kon doen. Ik voelde me fysiek enorm slecht en de groene waas die over het plafond hing met de schreeuwende dame op de achtergrond werd groter en groter. Ik had het idee of alles en iedereen om me heen gek was geworden en mij datzelfde lot stond te wachten.
Opeens moest ik terug naar buiten, opnieuw kotsen. Ik haalde maar net de deur en kotste dan ook vol in de deuropening de boel onder. Ik wou graag naar het vuur toe maar toen ik die richting op kijk zag een enorm bos met allemaal indianen die aan het vuur zaten, ze keken mij allemaal aan en dit was zo overweldigend dat ik geen stap dichterbij durfde te zetten en terug naar mijn bank ging.
Toen ik eenmaal lag werd het enkel nog zwaarder. Wanneer ik mijn ogen opendeed zag ik helemaal niets. De wereld buitenom mij was omgevormd tot een grote waas, niets was meer waarneembaar, geen mensen, geen gebouw, geen geluid. Helemaal niets. Ik was als het ware opgesloten in mijn eigen lichaam en geest. Alles daarbuiten bestond niet meer.
Mijn gedachten namen het ene loopje na het andere met me en door al deze maffe gedachten patronen vroeg ik me af hoe lang ik er al lag, hoever alles wat ik dacht en waarnam bestond en of ik ooit nog terug zou keren naar de normale wereld. Ik was mij 100% bewust van het feit dat het enorm slecht met me ging en dat ik daar niets aan kon doen. Ik wilde dat het ophield maar het werd als maar sterker en sterker.
Na in mijn schatting ongeveer 3 uur in die staat van bewustzijn (waarin niets meer valt waar te nemen en je compleet in je eigen gedachten wordt op gezwolgen) te hebben verkeerd voelde ik een hand op mijn voorhoofd. IK VOELDE EEN HAND! De wereld buitenom mijn bestond nog!!! Toen deze hand wegtrok rook ik een frisse bloemengeur. 's Morgens vertelde een van de begeleiders mij dat het een mengsel van bloemen en kruiden was om mensen die het moeilijk hebben terug een bepaalde rust te kunnen geven, een soort bad-trip remedie.
Uiteindelijk was ik weer in staat mijn ogen open te doen en de wereld waar te nemen (zie het met nog steeds een zeer wazige blik). Ik zag mensen naar binnen en naar buiten lopen en besloot na een minuut of 10 hierna gekeken te hebben dat ik ook graag naar buiten zou gaan voor een sigaret.
Toen ik buiten stond zoog ik de frisse lucht op en keek ik naar de sterren. Ik had mijn angsten geconfronteerd en doorgemaakt. Alles waar ik bang voor was, was me ook daadwerkelijk overkomen. Al mijn persoonlijke shit was bovengekomen en ik had me absoluut tot in mijn kern kut gevoeld. Maar ik was er weer, sterker dan ooit. Ik had mijn angsten overwonnen en daar was ik trots op. Het monster achter de deur was verslagen.
Toen mijn sigaret op was ben ik terug naar binnen gegaan waar ik nog rustig verder gereist heb en vooral eens goed over mezelf en het leven heb nagedacht en enorm van de muziek die er gespeeld werd heb genoten. Toen ik 's Morgens wakker werd realiseerde ik me dat het voorbij was, dat mijn pure helse trip aan een eind was gekomen.
Ik leef en het leven is mooi!
By Spirit Quest.
P.S. Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden.
Om het goed te maken kun je hier mijn vorige (ook veel te lange) verslag lezen. http://drugsforum.nl/viewtopic.php?t=4569&start=0
Ayahuasca vision ©2007 ~Spirit Quest
Beste Mensen,
Hier mijn 2e report van mijn Ayahuasca sessies tot nu toe (Ik heb nu 4 keer gedronken).
Zoals ik bij mijn eerste report ook al benadrukte is Ayahuasca geen pret middel, men neemt dit als medicijn en voor therapeutische werking, niet voor de kick. Voordat men zich aan dit soort middelen begeeft dient men zich enorm goed te informeren naar het middel, de werking, het doel enz enz. Begin hier niet onvoorbereid aan, dat is de grootste fout die je kunt maken en die zal dan ook zeker afgestraft worden.
Ik kwam tegen een uur of 12 's middags aan op mijn bestemming, het leven begon weer rustig op gang te komen na sessie de vorige nacht (waarin ik zelf niet mee had gedronken). Men vertelde me over de sessie van de vorige nacht en hoe meer verhalen ik hoorde hoe duidelijker het werd dat de Ayahuasca sterker dan ooit was. Veel mensen hadden zwaar moeten afzien en de begeleiders hadden en van de drukste nachten ooit (crisis na crisis). Hoe meer verhalen ik hoorde hoe terughoudender ik werd.
Tegen de middag (een uur of 4) was ik zo gespannen dat ik op het punt stond mijn spullen te pakken en te vertrekken. Ik ging opzoek naar de begeleider die op dat moment sliep, ik wou niet weggaan zonder hem eerst uit te leggen wat er in mij speelde.
Toen de begeleider tegen 8 uur 's avonds wakker werd besloot ik het gesprek met hem aan te gaan. Ik vertelde hem dat ik dat ik doodsbang was voor wat me die avond zou kunnen overkomen en dat ik graag weg wilde. Ik vertelde hem dat ik een hoop persoonlijke shit met me meedroeg en dat ik er vrij zeker van was dat mede door die problemen en de enorm sterke Ayahuasca ik het heel zwaar zou krijgen.
Hij vertelde me dat angst als een monster achter de deur is. Hoe verder we ervan weglopen hoe groter het wordt. Wanneer je toegeeft aan je angst wordt deze enkel groter en groter, je voed hem als het ware door ervoor te vluchten. Verder legde hij uit dat moed enkel kan voorkomen door je eigen angsten te overwinnen. Hij sloot het gesprek af door me te zeggen dat wat mij keuze ook zou zijn hij me niet tegen zou houden maar dat als ik besloot te blijven hij er die nacht voor me zou zijn en enorm respect kon opbrengen voor iemand die op mijn leeftijd (21) zijn eigen angst confronteert.... Ik besloot te blijven.
Toen 's avonds de Ayahuasca geserveerd was ging mijn hart sneller kloppen. Nu ging het gebeuren, nu was er geen weg meer terug. Nadat ik mijn kopje leeg had ging ik rustig liggen. Na nog geen 5 minuten hoorde ik de eerste kots geluiden van buiten komen (een teken dat de Ayahuasca sterk is). Na nog geen 30 minuten begon de eerste crisis. Een dame die buiten de ritueel kamer in de gang op een bank lag begon te luidkeels te schreeuwen, zingen en in zichzelf te praten. Het leek wel alsof ze gek geworden was.
Ik begon zelf heel heftig met rillen, geen normale rillingen maar echt schokken, alsof ik onder stroom stond. Ik hoorde mijn botte die contact met de vloer maakte en kon niets doen om de schokken te stoppen. Na een tijdje gingen ze vanzelf over maar de mensen rondom mij keken mij nog steeds bezorgt aan. Ze hadden zelden zo een felle lichamelijke reactie op de Ayahuasca gezien.
Na een uur begon de misselijkheid op te zetten. Ik snelde naar buiten waar ik vervolgens hevig moest overgeven, 3 volle ladingen kots ontvluchten mijn lichaam. Toen ik klaar was met overgeven ging ik aan het vuur zitten waar al snel de effecten mijn overnamen.
Ik sloot mijn ogen en zag immense patronen die opgebouwd waren uit zwarte kikkers, ook hoorde ik allerlei geluiden in mijn hoofd. Op dat moment voelde ik pas hoe sterk de ervaring ging zijn, zo een intens begin kan enkel duiden op een zware ervaring. Ik ging naar binnen en besloot me opgerold in mijn deken op een bank te leggen.
Toen begon de hel, terwijl de dame nog steeds op de achtergrond was aan het praten zag ik het plafond in een soort groene draaikolk weg gezogen worden. Ik wist dat dit het was, dat hier mijn bad trip begon en er was niets wat ik eraan kon doen. Ik voelde me fysiek enorm slecht en de groene waas die over het plafond hing met de schreeuwende dame op de achtergrond werd groter en groter. Ik had het idee of alles en iedereen om me heen gek was geworden en mij datzelfde lot stond te wachten.
Opeens moest ik terug naar buiten, opnieuw kotsen. Ik haalde maar net de deur en kotste dan ook vol in de deuropening de boel onder. Ik wou graag naar het vuur toe maar toen ik die richting op kijk zag een enorm bos met allemaal indianen die aan het vuur zaten, ze keken mij allemaal aan en dit was zo overweldigend dat ik geen stap dichterbij durfde te zetten en terug naar mijn bank ging.
Toen ik eenmaal lag werd het enkel nog zwaarder. Wanneer ik mijn ogen opendeed zag ik helemaal niets. De wereld buitenom mij was omgevormd tot een grote waas, niets was meer waarneembaar, geen mensen, geen gebouw, geen geluid. Helemaal niets. Ik was als het ware opgesloten in mijn eigen lichaam en geest. Alles daarbuiten bestond niet meer.
Mijn gedachten namen het ene loopje na het andere met me en door al deze maffe gedachten patronen vroeg ik me af hoe lang ik er al lag, hoever alles wat ik dacht en waarnam bestond en of ik ooit nog terug zou keren naar de normale wereld. Ik was mij 100% bewust van het feit dat het enorm slecht met me ging en dat ik daar niets aan kon doen. Ik wilde dat het ophield maar het werd als maar sterker en sterker.
Na in mijn schatting ongeveer 3 uur in die staat van bewustzijn (waarin niets meer valt waar te nemen en je compleet in je eigen gedachten wordt op gezwolgen) te hebben verkeerd voelde ik een hand op mijn voorhoofd. IK VOELDE EEN HAND! De wereld buitenom mijn bestond nog!!! Toen deze hand wegtrok rook ik een frisse bloemengeur. 's Morgens vertelde een van de begeleiders mij dat het een mengsel van bloemen en kruiden was om mensen die het moeilijk hebben terug een bepaalde rust te kunnen geven, een soort bad-trip remedie.
Uiteindelijk was ik weer in staat mijn ogen open te doen en de wereld waar te nemen (zie het met nog steeds een zeer wazige blik). Ik zag mensen naar binnen en naar buiten lopen en besloot na een minuut of 10 hierna gekeken te hebben dat ik ook graag naar buiten zou gaan voor een sigaret.
Toen ik buiten stond zoog ik de frisse lucht op en keek ik naar de sterren. Ik had mijn angsten geconfronteerd en doorgemaakt. Alles waar ik bang voor was, was me ook daadwerkelijk overkomen. Al mijn persoonlijke shit was bovengekomen en ik had me absoluut tot in mijn kern kut gevoeld. Maar ik was er weer, sterker dan ooit. Ik had mijn angsten overwonnen en daar was ik trots op. Het monster achter de deur was verslagen.
Toen mijn sigaret op was ben ik terug naar binnen gegaan waar ik nog rustig verder gereist heb en vooral eens goed over mezelf en het leven heb nagedacht en enorm van de muziek die er gespeeld werd heb genoten. Toen ik 's Morgens wakker werd realiseerde ik me dat het voorbij was, dat mijn pure helse trip aan een eind was gekomen.
Ik leef en het leven is mooi!
By Spirit Quest.
P.S. Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden.
Om het goed te maken kun je hier mijn vorige (ook veel te lange) verslag lezen. http://drugsforum.nl/viewtopic.php?t=4569&start=0
Ayahuasca vision ©2007 ~Spirit Quest
#3
mooi...mooi....mooi
wat een ervaring![:openmouth:]()
het gelukkige gevoel dat je na je trip hebt, blijft dit lang?
wat een ervaring
het gelukkige gevoel dat je na je trip hebt, blijft dit lang?
#4
Poeh heftig hoor.
Verloopt zo'n sessie nu met allerlei vastgestelde rituelen? Was dit georganiseerd door de Sainte Daimo kerk?
Ik moet een paper schrijven over een ritueel en dat presenteren, misschien kan ik het ayahuascaritueel behandelen. Ik zat ook al te denken aan rituelen omtrent peyote. Allebei mooie onderwerpen.
Weer een interessant verslag in ieder geval. Dat het zwaar kan zijn blijkt maar weer. Heb je niet tijdens en na de ervaring eens gedacht: "Wat doe ik mezelf aan?", "Doe ik er wel goed aan?".
Ik vraag me ook af waar je begeleider was gedurende die drie uur dat het erg slecht ging met je. Liet hij je misschien bewust met rust, of had hij het te druk met het begeleiden van andere mensen?
Verloopt zo'n sessie nu met allerlei vastgestelde rituelen? Was dit georganiseerd door de Sainte Daimo kerk?
Ik moet een paper schrijven over een ritueel en dat presenteren, misschien kan ik het ayahuascaritueel behandelen. Ik zat ook al te denken aan rituelen omtrent peyote. Allebei mooie onderwerpen.
Weer een interessant verslag in ieder geval. Dat het zwaar kan zijn blijkt maar weer. Heb je niet tijdens en na de ervaring eens gedacht: "Wat doe ik mezelf aan?", "Doe ik er wel goed aan?".
Ik vraag me ook af waar je begeleider was gedurende die drie uur dat het erg slecht ging met je. Liet hij je misschien bewust met rust, of had hij het te druk met het begeleiden van andere mensen?
#5
Ja er zijn altijd vaste rituelen, je kan hierbij denken aan het smudgen (schoonmaken met wierook) voordat men begint en het snuiven van het sap van mapacho tabak om je hoofd helder te krijgen enz enz. Dit was niet door Santo Daime, die zijn veel strenger en daar kun je echt niet "ff op een bank crashen".Sweet_Shadow zei:Poeh heftig hoor.
Verloopt zo'n sessie nu met allerlei vastgestelde rituelen? Was dit georganiseerd door de Sainte Daimo kerk?
Dat denk ik ook ja, succes ermeeSweet_Shadow zei:Ik moet een paper schrijven over een ritueel en dat presenteren, misschien kan ik het ayahuascaritueel behandelen. Ik zat ook al te denken aan rituelen omtrent peyote. Allebei mooie onderwerpen.
Owja, vaak zat. Maar als ik dan smorgens wakker wordt en zie hoeveel moois het me heeft gegeven is alle twijfel weg en heb ik al bijna weer zin in de volgende sessie.Sweet_Shadow zei:Weer een interessant verslag in ieder geval. Dat het zwaar kan zijn blijkt maar weer. Heb je niet tijdens en na de ervaring eens gedacht: "Wat doe ik mezelf aan?", "Doe ik er wel goed aan?".
Hij is wel een paar keer komen checken maar heeft me bewust met rust gelaten. Het gaat om je eigen proces en je eigen shit die naar bovenkomt. Als hij me in die 3 uur uit die hel had gehaald dan had ik ongetwijfeld niet zoveel aan gehad. Hij wist dat ik met mezelf geconfronteerd werd en heeft dat laten gebeuren, daar ben ik hem enkel dankbaar voor.Sweet_Shadow zei:Ik vraag me ook af waar je begeleider was gedurende die drie uur dat het erg slecht ging met je. Liet hij je misschien bewust met rust, of had hij het te druk met het begeleiden van andere mensen?
#6
Nouja ik ben net terug dus daar valt nog weinig over te zeggen. Vorige keer heeft het echt weken geduurd, heerlijk was dat.Mr.jiho zei:mooi...mooi....mooi
wat een ervaring![:openmouth:]()
het gelukkige gevoel dat je na je trip hebt, blijft dit lang?
#7
mooi report. kweet eigenlijk nog steeds niet goed wat ik er mij bij moet voorstellen van effect.. is het zoals een langdurige dmt roes?
#8
toch maar beginnen met paddo's lijkt me :P
voel je je na gebruik van hallicugenen eigenlijk ook zo 'aangetast' en kapot zoals de dip na bijvoorbeeld speed/xtc-gebruik?
voel je je na gebruik van hallicugenen eigenlijk ook zo 'aangetast' en kapot zoals de dip na bijvoorbeeld speed/xtc-gebruik?
#9
Nouja, Ayahuasca is gemaakt van DMT houdende planten gemixt met MAO remmers. Trek zelf je conclusieJeller zei:mooi report. kweet eigenlijk nog steeds niet goed wat ik er mij bij moet voorstellen van effect.. is het zoals een langdurige dmt roes?
#10
ja daarom dacht ik zoiets ![:)]()
hoe lang duurt een gemiddelde trip eigenlijk?
hoe lang duurt een gemiddelde trip eigenlijk?
#11
Ok.. Dat geloof ik en dat verandert de situatie. Maar als je er niet bij bent en je leest dat jij eerst absoluut niet wil en, als je uitgepraat bent het toch maar wel doet, riekt het naar groepsdruk.
#12
Tja, hangt van de persoon af. Gemiddeld zo een 4 tot 6 uur.
#13
Ayahuasca brengt meestal een tijdelijke slapeloosheid met zich mee. Als je zoals ik dit weekend een goede 32 uur wakker bent geweest voel je je wel een beetje brakjes :P Maar je houd er geen enorme "drugs" kater aan over.
#14
Oke ik begrijp het ![:)]()
Trouwens, hoe is het uiteindelijk afgelopen met die schreeuwende vrouw, is het wel goed gekomen? Schreeuwde ze echt zoveel of leek dat alleen zo in jouw beleving?
Trouwens, hoe is het uiteindelijk afgelopen met die schreeuwende vrouw, is het wel goed gekomen? Schreeuwde ze echt zoveel of leek dat alleen zo in jouw beleving?
#15
Ik heb me hetzelfde afgevraagd maar aan het ontbijt (er word smorgens altijd samen ontbeten) bleek het echt niet aan mij gelegen te hebben. Ze heeft me zelf verteld dat het inderdaad echt gebeurt was. Achteraf bleek het haar "oerstem" te zijn zoals ze het zelf noemde en had ze totaal geen controle over wat ze deed. Op zich had ze wel voor zichzelf een hele mooie ervaring gehad, ondanks haar compleet gestoorde gedrag. De begeleider vertelde dat dit de 3e keer was 11 jaar dat zoiets voor was gekomen (soort overname van buitenaf die mensen dan onbewust doet spreken, zingen of schreeuwen).
#16
heavy shit, mooi report 
#17
ochjee... dit is echt heavy shit inderdaad!
Gewoon super hoe je je bad trip beschrijft! Heb het vol intresse gelezen!
Heb ook repect voor je, zoals je je eigen angsten hebt durven confronteren!
Nice nice!
Gewoon super hoe je je bad trip beschrijft! Heb het vol intresse gelezen!
Heb ook repect voor je, zoals je je eigen angsten hebt durven confronteren!
Nice nice!#18
indrukwekkend-mooi report ![:)]()
#19
Zoals jij het hebt gelezen heb ik het ervaren, vol interesse. Het is maf hoe een bad trip zo interessant en indrukwekkend kan zijn. Stiekem is het gewoon de beste sessie tot nu toe. Maar ik moet wel toegeven dat je angsten confronteren echt niet makkelijk is. Het is dat de sjamaan zo op mij in gepraat heeft anders was ik zonder twijfel vertrokken, achteraf ben ik wel blij dat ik ben gebleven.Qocaïne zei:ochjee... dit is echt heavy shit inderdaad!
Gewoon super hoe je je bad trip beschrijft! Heb het vol intresse gelezen!
Heb ook repect voor je, zoals je je eigen angsten hebt durven confronteren!
#20
Spirit Quest zei:Zoals jij het hebt gelezen heb ik het ervaren, vol interesse. Het is maf hoe een bad trip zo interessant en indrukwekkend kan zijn. Stiekem is het gewoon de beste sessie tot nu toe. Maar ik moet wel toegeven dat je angsten confronteren echt niet makkelijk is. Het is dat de sjamaan zo op mij in gepraat heeft anders was ik zonder twijfel vertrokken, achteraf ben ik wel blij dat ik ben gebleven.Qocaïne zei:ochjee... dit is echt heavy shit inderdaad!
Gewoon super hoe je je bad trip beschrijft! Heb het vol intresse gelezen!
Heb ook repect voor je, zoals je je eigen angsten hebt durven confronteren!
Ja inderdaad. Ik begrijp het helemaal.
Tijdens je trip denk je in een hel beland te zijn, en wil je er eigenlijk stiekem uit. Maar nadat de trip is afgelopen ben je zo dankbaar!
Sjamaan heeft ook erg goed op je ingepraat, hij heeft het allemaal wel goed verwoord!
Nogmaals! Respect