(Mod-Edit) Best geschreven tripreport van de Maand Februari
Beste Mensen,
Hier mijn 2e report van mijn Ayahuasca sessies tot nu toe (Ik heb nu 4 keer gedronken).
Zoals ik bij mijn eerste report ook al benadrukte is Ayahuasca geen pret middel, men neemt dit als medicijn en voor therapeutische werking, niet voor de kick. Voordat men zich aan dit soort middelen begeeft dient men zich enorm goed te informeren naar het middel, de werking, het doel enz enz. Begin hier niet onvoorbereid aan, dat is de grootste fout die je kunt maken en die zal dan ook zeker afgestraft worden.
Ik kwam tegen een uur of 12 's middags aan op mijn bestemming, het leven begon weer rustig op gang te komen na sessie de vorige nacht (waarin ik zelf niet mee had gedronken). Men vertelde me over de sessie van de vorige nacht en hoe meer verhalen ik hoorde hoe duidelijker het werd dat de Ayahuasca sterker dan ooit was. Veel mensen hadden zwaar moeten afzien en de begeleiders hadden en van de drukste nachten ooit (crisis na crisis). Hoe meer verhalen ik hoorde hoe terughoudender ik werd.
Tegen de middag (een uur of 4) was ik zo gespannen dat ik op het punt stond mijn spullen te pakken en te vertrekken. Ik ging opzoek naar de begeleider die op dat moment sliep, ik wou niet weggaan zonder hem eerst uit te leggen wat er in mij speelde.
Toen de begeleider tegen 8 uur 's avonds wakker werd besloot ik het gesprek met hem aan te gaan. Ik vertelde hem dat ik dat ik doodsbang was voor wat me die avond zou kunnen overkomen en dat ik graag weg wilde. Ik vertelde hem dat ik een hoop persoonlijke shit met me meedroeg en dat ik er vrij zeker van was dat mede door die problemen en de enorm sterke Ayahuasca ik het heel zwaar zou krijgen.
Hij vertelde me dat angst als een monster achter de deur is. Hoe verder we ervan weglopen hoe groter het wordt. Wanneer je toegeeft aan je angst wordt deze enkel groter en groter, je voed hem als het ware door ervoor te vluchten. Verder legde hij uit dat moed enkel kan voorkomen door je eigen angsten te overwinnen. Hij sloot het gesprek af door me te zeggen dat wat mij keuze ook zou zijn hij me niet tegen zou houden maar dat als ik besloot te blijven hij er die nacht voor me zou zijn en enorm respect kon opbrengen voor iemand die op mijn leeftijd (21) zijn eigen angst confronteert.... Ik besloot te blijven.
Toen 's avonds de Ayahuasca geserveerd was ging mijn hart sneller kloppen. Nu ging het gebeuren, nu was er geen weg meer terug. Nadat ik mijn kopje leeg had ging ik rustig liggen. Na nog geen 5 minuten hoorde ik de eerste kots geluiden van buiten komen (een teken dat de Ayahuasca sterk is). Na nog geen 30 minuten begon de eerste crisis. Een dame die buiten de ritueel kamer in de gang op een bank lag begon te luidkeels te schreeuwen, zingen en in zichzelf te praten. Het leek wel alsof ze gek geworden was.
Ik begon zelf heel heftig met rillen, geen normale rillingen maar echt schokken, alsof ik onder stroom stond. Ik hoorde mijn botte die contact met de vloer maakte en kon niets doen om de schokken te stoppen. Na een tijdje gingen ze vanzelf over maar de mensen rondom mij keken mij nog steeds bezorgt aan. Ze hadden zelden zo een felle lichamelijke reactie op de Ayahuasca gezien.
Na een uur begon de misselijkheid op te zetten. Ik snelde naar buiten waar ik vervolgens hevig moest overgeven, 3 volle ladingen kots ontvluchten mijn lichaam. Toen ik klaar was met overgeven ging ik aan het vuur zitten waar al snel de effecten mijn overnamen.
Ik sloot mijn ogen en zag immense patronen die opgebouwd waren uit zwarte kikkers, ook hoorde ik allerlei geluiden in mijn hoofd. Op dat moment voelde ik pas hoe sterk de ervaring ging zijn, zo een intens begin kan enkel duiden op een zware ervaring. Ik ging naar binnen en besloot me opgerold in mijn deken op een bank te leggen.
Toen begon de hel, terwijl de dame nog steeds op de achtergrond was aan het praten zag ik het plafond in een soort groene draaikolk weg gezogen worden. Ik wist dat dit het was, dat hier mijn bad trip begon en er was niets wat ik eraan kon doen. Ik voelde me fysiek enorm slecht en de groene waas die over het plafond hing met de schreeuwende dame op de achtergrond werd groter en groter. Ik had het idee of alles en iedereen om me heen gek was geworden en mij datzelfde lot stond te wachten.
Opeens moest ik terug naar buiten, opnieuw kotsen. Ik haalde maar net de deur en kotste dan ook vol in de deuropening de boel onder. Ik wou graag naar het vuur toe maar toen ik die richting op kijk zag een enorm bos met allemaal indianen die aan het vuur zaten, ze keken mij allemaal aan en dit was zo overweldigend dat ik geen stap dichterbij durfde te zetten en terug naar mijn bank ging.
Toen ik eenmaal lag werd het enkel nog zwaarder. Wanneer ik mijn ogen opendeed zag ik helemaal niets. De wereld buitenom mij was omgevormd tot een grote waas, niets was meer waarneembaar, geen mensen, geen gebouw, geen geluid. Helemaal niets. Ik was als het ware opgesloten in mijn eigen lichaam en geest. Alles daarbuiten bestond niet meer.
Mijn gedachten namen het ene loopje na het andere met me en door al deze maffe gedachten patronen vroeg ik me af hoe lang ik er al lag, hoever alles wat ik dacht en waarnam bestond en of ik ooit nog terug zou keren naar de normale wereld. Ik was mij 100% bewust van het feit dat het enorm slecht met me ging en dat ik daar niets aan kon doen. Ik wilde dat het ophield maar het werd als maar sterker en sterker.
Na in mijn schatting ongeveer 3 uur in die staat van bewustzijn (waarin niets meer valt waar te nemen en je compleet in je eigen gedachten wordt op gezwolgen) te hebben verkeerd voelde ik een hand op mijn voorhoofd. IK VOELDE EEN HAND! De wereld buitenom mijn bestond nog!!! Toen deze hand wegtrok rook ik een frisse bloemengeur. 's Morgens vertelde een van de begeleiders mij dat het een mengsel van bloemen en kruiden was om mensen die het moeilijk hebben terug een bepaalde rust te kunnen geven, een soort bad-trip remedie.
Uiteindelijk was ik weer in staat mijn ogen open te doen en de wereld waar te nemen (zie het met nog steeds een zeer wazige blik). Ik zag mensen naar binnen en naar buiten lopen en besloot na een minuut of 10 hierna gekeken te hebben dat ik ook graag naar buiten zou gaan voor een sigaret.
Toen ik buiten stond zoog ik de frisse lucht op en keek ik naar de sterren. Ik had mijn angsten geconfronteerd en doorgemaakt. Alles waar ik bang voor was, was me ook daadwerkelijk overkomen. Al mijn persoonlijke shit was bovengekomen en ik had me absoluut tot in mijn kern kut gevoeld. Maar ik was er weer, sterker dan ooit. Ik had mijn angsten overwonnen en daar was ik trots op. Het monster achter de deur was verslagen.
Toen mijn sigaret op was ben ik terug naar binnen gegaan waar ik nog rustig verder gereist heb en vooral eens goed over mezelf en het leven heb nagedacht en enorm van de muziek die er gespeeld werd heb genoten. Toen ik 's Morgens wakker werd realiseerde ik me dat het voorbij was, dat mijn pure helse trip aan een eind was gekomen.
Ik leef en het leven is mooi!
By Spirit Quest.
P.S. Sorry dat het zo een lang verhaal is geworden.
Om het goed te maken kun je hier mijn vorige (ook veel te lange) verslag lezen. http://drugsforum.nl/viewtopic.php?t=4569&start=0
Ayahuasca vision ©2007 ~Spirit Quest
