Bolea zei:
Maar veel mensen(non-drug gebruikers,ouders,...),zullen zeggen"zonder drugs,kun je toch ook plezier maken"?
Ik vind dat altijd zo'n vervelende jeukopmerking. Ik moet erbij zeggen dat in mijn geval 'drugs' geen vereiste voor plezier zijn, hoogstens een toevoeging op een verder leuke avond. Ik gebruik ook niet vaak, eens in de twee maanden ofzo. Ik ga er gemakshalve vanuit dat 80% van de mensen die dingen als "zonder drugs kun je toch ook plezier maken?" zeggen sociale drinkers zijn. Als je die mensen uitnodigt om een biertje te komen drinken komen ze met alle plezier, onder het mom van 'ja, gezellig!', maar als je diezelfde mensen uitnodigt om appelsap of melk te komen drinken kijken ze je hoogstwaarschijnlijk raar aan, terwijl het in principe niet uit zou moeten maken.
Moet zeggen dat ik er de laatste tijd wat anders tegenaan kijk en steeds minder plezier aan drank beleef. De katers zijn verschrikkelijk en mensen gaan zich er relatief vaak zeer onprettig door gedragen. Moest gisteren (koninginnedag) noodgedwongen met de fiets door het centrum van Amsterdam om bij het station te geraken, mensen gedragen zich op zulke dagen echt als apen. Veel schreeuwerige, ruzieachtige types, vrij onprettige sfeer, kotsende lui, van mij hoeft het niet meer zo.
Zonder cafeïne functioneren we niet goed, we roken rustig een pakje sigaretten per dag, als het slapen niet lukt nemen we een slaapmiddeltje, voelen we ons rot, dan laten we een antidepressivum voorschrijven en in het weekend staan we lekker bier te hijsen met z'n allen, maar 'drugs' is dan zeker weer troep..
Natuurlijk is dit een vrij overtrokken weergave van de realiteit, maar het is wel een tendens die ik met regelmaat bespeur in gedachtegangen. Het zal wel.
Drugsgebruik wordt mijns inziens pas een probleem op het moment dat je het gaat zien als een vereiste om het leuk te hebben, en je je zonder drugs simpelweg niet meer kunt vermaken. Ondanks het feit dat het welbeschouwd vrij onzinnig is, ben ik in het dagelijks leven vrij terughoudend over mijn gebruik. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is nog wel iets wat ik laatst meemaakte op het werk. Een collega vertelde dat 'ie zo veel had gezopen dat 'ie van zijn fiets was gedonderd, in een weiland had geslapen en zich niks van de avond kon herinneren, en daar werd smakelijk om gelachen, terwijl ik zeker weet dat de meesten mij raar aan zouden kijken als ik zou vertellen dat ik een kleine hoeveelheid MDMA had gebruikt of een paddotripje heb gehad, terwijl ik wel denk te weten wie van de twee zichzelf er het meeste schade mee berokkent.
Zomaar een gedachtespinseltje..