Overlijden na overdosis

Hoe zal ik beginnen..
Kort geleden heb ik een jong familielid verloren aan een ongewilde overdosis. Veel verschillende middelen zijn er aangetroffen in zijn bloed en urine.
Zelf ben ik nu zoekende wat ik had kunnen doen en heb nagelaten. Gevoelens van tekort schieten spelen mij parten. Ik weet niet zo goed wat ik wil vragen, alles wat ik wel/ niet heb gedaan is in een ander daglicht komen te staan nu het onomkeerbaar is.
Mijn gedachte is geweest; niet veroordelen maar luisteren, hulp aan bieden zonder druk te zetten, confronteren vanuit gelijkwaardigheid, vertrouwelijk blijven zodat er op mij teruggevallen kan worden. Nu denk ik, had ik maar harder geconfronteerd, alles en iedereen bij elkaar geroepen, geen hulp aangeboden maar gewoon een afspraak voorgelegd etc.
Ik denk steeds na over wat ik anders had kunnen doen, en puzzel hoe hiermee verder te kunnen gaan.

Heftig om te horen! Gecondoleerd.

Tegelijkertijd helaas ook heel herkenbaar. Ik zie om me heen in herstel regelmatig mensen die het niet redden. Het afgelopen jaar 5 fellows die redelijk dichtbij stonden verloren, waarvan 4 door overdosis of zelfmoord.

Het enige dat ik je hierover mee kan gevan, is dat je hier machteloos tegenover staat. Wat je ook geprobeerd had, hij of zij had zelf tot inkeer moeten komen. Zelf de keuze moeten maken om te veranderen. Zelf de keuze moeten maken om het gebruiksersleven achter te laten.

Dat maakt het verlies misschien niet makkelijker. Maar ik hoop dat je binnenkort de berusting kan vinden en geen schuld bij jezelf legt.

Sterkte met het verwerken van dit verlies!

Dank voor je reactie, dat vind ik heel fijn. Ik blijf toch zo zoekende, als de ander niet kan, heb je dan juist niet je omgeving nodig die het voor je doet tot je zelf aan kan haken. Aan de andere kant weet ik niet of ik hem had afgeschrikt en juist verder weg had gedreven door 'harder' te handelen.. En ook had ik niet meer kunnen doen om hem dichter bij de wil tot veranderen te brengen.

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Da's echt giga zware klap voor jou n mede naasten. En met een beleefde 'mijn innige deelneming' ben je sowieso geen hol...

Hoe weet je zeker dat om ongewilde overdosis gaat?

Dat verdriet en giga schuldgevoel, versmachten je waarschijnlijk tem. En het is als totale buitenstaander en onbekende, uiterst moeilijk n vrijwel onmogelijk, zulk voorval te overzien en beoordelen.
In dergelijke dramatische situaties, gaan de naasten altijd achterblijven met zoveel vragen en kijken nr zichzelf in de situatie en wat als en had ik het anders moeten aanpakken, dat is zeker in dergelijke situatie als deze, nog dubbel zo hard van toepassing. Je moet zeker zien dat jezelf niet totaal wegzinkt in oneindig schuldgevoel en je laten omringen en bijstaan door naasten en mogelijk professionele hulp zoeken om bij te staan bij jouw helingsproces.

Heel veel sterkte in deze harde tijden...

JackAss69 zei:

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Dat heeft niets te maken met domheid of zwakheid.

Ik durf wel te stellen dat ik zowel niet dom als zwak ben. Ik ben wèl zo verslaafd als een deur. Dat is een ziekte, geen zwakte of domheid.

Nieuw zei:

Dank voor je reactie, dat vind ik heel fijn. Ik blijf toch zo zoekende, als de ander niet kan, heb je dan juist niet je omgeving nodig die het voor je doet tot je zelf aan kan haken. Aan de andere kant weet ik niet of ik hem had afgeschrikt en juist verder weg had gedreven door 'harder' te handelen.. En ook had ik niet meer kunnen doen om hem dichter bij de wil tot veranderen te brengen.

Klik om te vergroten...

Het is sowieso al heel lastig om te zeggen wat iemand tot verandering brengt. En dat kan van persoon tot persoon ook nog eens enorm verschillen. Sommige mensen hebben baat bij een harde aanpak. Ik wordt daar juist door afgeschrikt waardoor ik minder bereikbaar voor je zou zijn. Misschien omdat ik zelf al hard voor mezelf kan zijn.

Ik kan ook vooral alleen maar spreken over mijn eigen ervaring. Ik ben enorm eigenwijs en moet alles eerst zelf ervaren hebben. Je kon mij van alles vertellen of adviseren, maar ik legde dat toch naast me neer. Ook toen mijn ouders wilden dat ik hulp ging zoeken. Ik heb dat uiteindelijk wel gedaan, maar dat was niet voor mezelf. Met als gevolg dat ik na die behandeling weer langere periodes ben gaan gebruiken. En ook zelf ternauwernood op meerdere malen mijn gebruik maar net heb overleefd.

Pas toen ik helemaal aan de grond zat en psychotisch was, begon ik in te zien wat voor puinhoop mijn leven was geworden. Dat kon iemand anders mij niet vertellen, dan had ik altijd een weerwoord. Ik moest het zelf zien.

Wees niet te streng voor jezelf! Als je uit liefde hebt gehandeld, dan was je intentie goed en heb je gedaan wat je kon!

Meer kan je niet van jezelf vragen.

JackAss69 zei:

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Te dom of te zwak qua drugsgebruik, dat is wel zeer kort door de bocht en mja best domme reactie. 1 foute pil, een mix, een onverwachte reactie van je lichaam op een of meerdere drugs. Daarom dat ik zeg, dat wij als totale buitenstaanders, zulke (voor)oordelen niet kunnen maken 😮‍💨

Wat verschrikkelijk om dit mee temaken , je heb hier niks aan kunnen doen helaas, een drugs gebruiker is bezig met zijn eige ‘avontuur’ die fataal kan aflopen, ik wens je veel sternte en veel betergoed

Dank voor de reacties, ik snap dat ieder mens anders werkt en toch is het helpend om te horen.
Ik denk ook totaal niet aan woorden als dom of zwak. Hij bekeek heel precies wat hij met wat kon combineren en toch verloor hij grip en ging het gruwelijk mis.
Soms is iemand in de kern nog zo jong en ook al was je eigen intentie goed en kwam je hulp uit liefde dan nog vrees ik dat je niet optimaal gehandeld kan hebben. Dat is hetgeen waarmee we nu moeten zien te leven. In je hoofd voer je je gesprekken honderd keer opnieuw, in het echt kan dat nooit meer.
Vandaar dat ik hier nu veel lees en dit bericht post, om meer te snappen van wat je nooit meer echt kan weten.

Nieuw zei:

Dank voor de reacties, ik snap dat ieder mens anders werkt en toch is het helpend om te horen.
Ik denk ook totaal niet aan woorden als dom of zwak. Hij bekeek heel precies wat hij met wat kon combineren en toch verloor hij grip en ging het gruwelijk mis.
Soms is iemand in de kern nog zo jong en ook al was je eigen intentie goed en kwam je hulp uit liefde dan nog vrees ik dat je niet optimaal gehandeld kan hebben. Dat is hetgeen waarmee we nu moeten zien te leven. In je hoofd voer je je gesprekken honderd keer opnieuw, in het echt kan dat nooit meer.
Vandaar dat ik hier nu veel lees en dit bericht post, om meer te snappen van wat je nooit meer echt kan weten.

Klik om te vergroten...

Ik zeg het, 't is niet aan ons als buitenstaanders om te (voor)oordelen. Iedereen kan al aan 1 moment waarbij de griep ff zoek is, moment v verbijstering, een onbezonnen moment, genoeg hebben, dat meteen tot het ergste leidt.

Dat is zeer logisch proces lijkt me, om heel veel momenten, gesprekken met die persoon in je hoofd passeren en blijven passeren...en dit zullen zeer pijnlijke en trieste momenten zijn en voor periodes enorme tijd in beslag nemen.

Wikkel je sowieso niet in de eeuwige schuld...want dan ga je er ook onderdoor.

JackAss69 zei:

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Verslaving heeft zelden iets te maken met (een gebrek aan) intelligentie. Domme opmerkingen maken overigens dan weer wel.

JackAss69 zei:

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Waar het oordeel begint daar eindigt de waarneming.

Nieuw zei:

Hoe zal ik beginnen..
Kort geleden heb ik een jong familielid verloren aan een ongewilde overdosis. Veel verschillende middelen zijn er aangetroffen in zijn bloed en urine.
Zelf ben ik nu zoekende wat ik had kunnen doen en heb nagelaten. Gevoelens van tekort schieten spelen mij parten. Ik weet niet zo goed wat ik wil vragen, alles wat ik wel/ niet heb gedaan is in een ander daglicht komen te staan nu het onomkeerbaar is.
Mijn gedachte is geweest; niet veroordelen maar luisteren, hulp aan bieden zonder druk te zetten, confronteren vanuit gelijkwaardigheid, vertrouwelijk blijven zodat er op mij teruggevallen kan worden. Nu denk ik, had ik maar harder geconfronteerd, alles en iedereen bij elkaar geroepen, geen hulp aangeboden maar gewoon een afspraak voorgelegd etc.
Ik denk steeds na over wat ik anders had kunnen doen, en puzzel hoe hiermee verder te kunnen gaan.

Klik om te vergroten...

Je kunt mensen pas helpen als ze geholpen willen worden. Voor sommige mensen vormen drugs een uitweg voor gevoelens die als ze onacceptabel ervaren, waardoor die gevoelens verdoofd moeten worden. In zulke gevallen is drugsgebruik het gevecht van een persoon tegen zichzelf. Daar kan je als buitenstaander gewoon niet zoveel mee omdat je niet in iemands hoofd kunt kijken, en omdat je ook geen controle hebt over wat er in die persoons hoofd omgaat. Iemand hard aanpakken heeft ook geen zin, omdat het probleem in dit soort gevallen juist is dat mensen een deel van zichzelf niet kunnen accepteren. Als je dan hard tegen iemand tekeer gaat dan versterk je dus dat diepgevoelde idee van afkeer en zelfhaat. Hard aanpakken werkt daardoor meestal contra-productief. De drang om te vluchten voor die onacceptabele gevoelens wordt groter.

Het enige wat je kunt doen is een luisterend oor aanbieden en soms een spiegel voorhouden. Dat heb je gedaan, dus dat is juist supergoed geweest.

Het verlangen om te helpen komt denk ik voort uit een diegevoelde liefde en uit je inlevingsvermogen. Dat geeft een drive om iets te doen om je familielid te helpen. Dat gevoel gaat dus ook niet ineens weg als er geen mogelijkheid is om te helpen. Maar je kunt wel proberen zulke gevoelens om te denken, door je te realiseren dat er onder de twijfel en schuldgevoelens een diep gevoel van liefde zit. Natuurlijk kun je dan ook verdrietig worden (want verdriet is immers het gevoel wat je hebt als je iets mist wat mooi of fijn was). Maar ook dat verdriet verwijst dus weer naar liefde.

Ik denk dat het helpt om jezelf daaraan te herinneren. Zo ontken je niet dat je schuld, twijfel, verdriet, en misschien ook wat boosheid ervaart. Maar je omarmt die gevoelens door ze vanuit een liefdevolle blik te bekijken.

Bedankt voor het aanbod! Ben wel al veel aan het opzoeken/lezen/kijken geweest de afgelopen tijd. Maar een paar goede tips zijn zeker welkom.

JackAss69 zei:

Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Dat is iets wat iemand zonder empatie of moreel besef zou zeggen. Vooral lekker in je bubbel blijven. Daar is het veilig.

JackAss69 zei:

Je kon hier niks aan doen.. Sommige mensen zijn (hard gezegd) te dom of te zwak qua drugsgebruik.

Klik om te vergroten...

Je begint echt een heel storende aanwezigheid te worden op deze manier. Gisteren zat je ook al andere leden belachelijk te maken. Ik overleg even met de overige mods wat we precies met je moeten, maar als het aan mij ligt niet veel goeds.

Roze Olifant zei:

Je begint echt een heel storende aanwezigheid te worden op deze manier. Gisteren zat je ook al andere leden belachelijk te maken. Ik overleg even met de overige mods wat we precies met je moeten, maar als het aan mij ligt niet veel goeds.

Klik om te vergroten...

Haha nu wordt er in mijn brein een fantasierijk scenario afgespeeld waarin ik voor me zie hoe zo'n modoverleg gaat. Zo van:
'Nou jongens, wat moeten we hiermee?'
-'Tja, welke opties hebben we precies? Vierendelen? Poederbrief via de kabouterpost? Of doen we deze keer toch maar gewoon een "foei"?'

Neo-Shulginist zei:

Haha nu wordt er in mijn brein een fantasierijk scenario afgespeeld waarin ik voor me zie hoe zo'n modoverleg gaat. Zo van:
'Nou jongens, wat moeten we hiermee?'
-'Tja, welke opties hebben we precies? Vierendelen? Poederbrief via de kabouterpost? Of doen we deze keer toch maar gewoon een "foei"?'

Klik om te vergroten...

Zo gaat het ook ongeveer. 😁

Neo-Shulginist zei:

Poederbrief via de kabouterpost

Klik om te vergroten...

Wat ben jij een geniepig mannetje. Dat dit uberhaupt in je opkomt

Fun fact: (of eigenlijk helemaal niet zo fun)
Miltvuur of antrax is een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis. De ziekte is bij mensen en dieren al heel lang bekend. Miltvuur was een van de eerste ziekten waarvan (door Koch) werd aangetoond dat ze door een bacterie worden veroorzaakt. Miltvuurbacteriën hebben het vermogen tot sporenvorming: ze gaan over in een vorm zonder actief metabolisme en kunnen in deze rusttoestand decennialang overleven en weer actief worden als de omstandigheden zich daarvoor lenen (hoge temperaturen en hoge luchtvochtigheid

Neo-Shulginist zei:

Haha nu wordt er in mijn brein een fantasierijk scenario afgespeeld waarin ik voor me zie hoe zo'n modoverleg gaat. Zo van:
'Nou jongens, wat moeten we hiermee?'
-'Tja, welke opties hebben we precies? Vierendelen? Poederbrief via de kabouterpost? Of doen we deze keer toch maar gewoon een "foei"?'

Klik om te vergroten...

Dirkjan zei:

Wat ben jij een geniepig mannetje. Dat dit uberhaupt in je opkomt

Klik om te vergroten...

Okee, ik wil eigenlijk nog meer grapjes maken hierover, maar dat lijkt me eigenlijk nogal respectloos voor @Nieuw .
Dus excuus voor de meligheid hier. @Dirkjan en ik zijn in verschillende posts grapjes aan het maken en daardoor had ik even niet door dat het onderwerp hier niet zo lollig is.