Je kan zelfs na eenmalig gebruik al meer last krijgen van slaapproblemen, onrustige gevoelens, impulsief gedrag, moeite met concentreren, geheugenverlies, sterk schommelende emoties, hoofdpijn, spierpijn (..).
Ik weet niet vanaf wanneer jij het afkicken noemt. Maar of je dat soort na-effecten 'een kater', 'afkicken, of 'ontwennen' wil noemen lijkt me een beetje een semantische discussie.
Vind precies dit ook zo enorm tricky aan benzo’s.
Ik struggle in vlagen/periodes met restanten of oplevingen van (een eerdere) burn-out/depressie-combinatie. Die vlagen kenmerken zich vooral door weer toenemende stress/angstklachten, met momenten behoorlijk serieus zoals continue onrust en paniekaanvallen. Daarbij ben ik een ingewikkelde slaper. Het is zó moeilijk om in een actieve paniekaanval, zeker als je in bed met hitte-opvliegers van de stress en een stroom aan niet te stoppen negatieve gedachten ligt te woelen en zweten, NIET toe te geven aan die benzo. Dat lukt me dan ook regelmatig niet, maar ik weet dan wel in mijn achterhoofd - als ik deze paniekaanval nú demp met een benzo, betekent dat ik de komende dagen méér kans heb op nieuwe paniekaanvallen. Want dan komt dus de onrust van benzo-afkick (hoe je het dan wil noemen) nog bovenop de onrust die er sowieso al was…
Het wordt echt voor je het weet een vicieuze cirkel. Je verplaatst in feite het probleem. Dat weet je dan ook wel. Maar ja, het is toch een flinke opgave om ‘nu’ niet toe te geven en het probleem uit te stellen naar de toekomst als je in een totale stress/paniekaanval zit want dit gevoel is vreselijk, soms simpelweg niet uit te houden. En áls je dan niets neemt, ben je er onbewust toch de hele tijd mee bezig (geweest); ‘of je niet misschien toch…’
Op een bepaald moment - dan heb ik het over enkele
dagen op rij benzogebruik, nog niet eens weken of maanden - begin je te twijfelen of een paniekvlaag of plotse moodswing die je overvalt nog wel te maken heeft met je primaire probleem, of met de uitwerkende-benzo-rebound. Alleen al die onzekerheid die dan daarover op kan komen vind ik enorm vervelend en maakt mij nerveus (nog nerveuzer). Je wil gewoon niet per ongeluk over het toch al dunne randje kukelen en terecht komen in fullblown afhankelijkheid.
Zucht. Heb met veel drugs/medicatie geëxperimenteerd en over het algemeen ben ik relatief prima in control (al zeg ik het zelf 😄), maar benzo’s… het is een aparte categorie, haat-liefde, ze kunnen zo helpend zijn tijdelijk maar voor je het weet zit je weer met halfjes en kwartjes te kutten om zo ‘gedoeloos’ mogelijk snel af te bouwen.
Zelf nooit langdurig tot hoge doseringen gegaan, dus in mijn geval viel en valt (want heb nog steeds m’n periodes) dit altijd nog wel mee, maar de valkuil is bizar groot.
Wolven in schaapskleren die benzo’s. Sorry voor deze #rant, maar ik denk dat - hoe herhalend ook - we elkaar hiervoor moeten blijven waarschuwen.