#1
Heel goed en belangrijk ja. Dit getuigt van begrip en inlevingsvermogen.Dit is wel lief: vriend heeft geregeld dat we bij een winkel buiten openingstijden terecht kunnen omdat ik niet tegen de drukte kan. Hij begint het te begrijpen.
Tijd van bezinning - nu
791 antwoorden
134 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk dat in vrijwel elke familie ooit wel minstens een persoon is geweest die opgenomen is geweest. Zo herinner ik me een ‘rare’ tante die ook lang geleden is overleden. We noemden haar allen ‘ gekke Lien’ ..Zo gingen mensen in die tijd nog met elkaar om. Ik vind dat dat nu wel wat beter is. En die ECG’s die jouw tante heeft gehad lijken mij ook erg heftig. Gelukkig pakte het goed uit voor haar.Half zes thuis was gewoon de norm, geen straf ofzo. Omdat alle vriendjes dat hadden bleef het ook wel overzichtelijk. Ik roep wel dat vroeger alles beter was haha. Liever structuur en duidelijke afspraken dan al dat heen en weer bellen en allemaal om de beurt eten, zoals het nu vaak gaat.
In onze familie zijn meerdere mensen opgenomen geweest, al voor mijn geboorte. Er werd niet op verjaardagen over gepraat maar ik weet wel dat mijn opa (vaders kant) dit allemaal aan mijn moeder heeft verteld voordat ze trouwden. Ik denk dat hij vond dat ze het moest weten en dat is eigenlijk wel heel netjes, zeker voor iemand van 1909.
Mijn vader zelf zou het wellicht niet verteld hebben of er misschien ook te weinig van geweten hebben omdat hij nog jong was dat de oudere broer en zus opgenomen werden. Volgens mij heette het in die tijd 'naar Plaatsnaam' en veel meer details wist je dan niet. Ik denk dat in die tijd de opnames wat langduriger waren, iets waar ik nu ook nog voor zou pleiten. Langdurig in een andere omgeving, niet te veel medicatie want die had je toen nog niet. Goede nachtrust en werken op het land. Mijn tante heeft ECG's gehad, dat zal naar geweest zijn maar ze is er goed uitgekomen met nog steeds een ijzersterk geheugen.
Ze zal in haar tijd er niet zo openlijk over gesproken kunnen hebben. Ik denk dat de woorden er toen nog niet waren. En ik denk dat mijn opa en oma heel goed gehandeld hebben toen tante net moeder was en het kind wat wilde aandoen. Knap hoor want je laat je kind niet zomaar opnemen, zeker in die tijd niet.
Idd ik heb niet veel meegekregen van criminaliteit in ons dorp. Er was 1 inbreker ofzo, hahaha. Daar wist iedereen dan ook van. Ik heb het wel goed gehad hoor. Maar bij mij spelen dan weer de eerder genoemde dingen van prestatiedruk, familieschaamte etc.
Inderdaad knap en ook moedig van je opa en oma om hun kind op te laten nemen. Ik zag onlangs nog een video van een familie in de USA waarin de ouders puur uit schaamte hun zoon niet op lieten nemen die schizofreen was. Er waren nog net geen doden gevallen maar het hele gezin raakte door de koppigheid van de ouders geheel ontwricht. Vreselijk.
Fijn toch dat je het goed hebt gehad in je jeugd . En ik denk ook nog met plezier aan sommige dingen uit mijn jeugd terug hoor. Makkelijk was het zeker niet maar ook die tijden hadden voor en nadelen.
#3
Ja zeker wel en het is ook wel gezellig. Het is ook nog steeds wel een thuis hoor, dat dorp, platteland, de tuin. Ik woon nu in de stad met alleen balkon.Kom je nu wel graag bij je ouders?
Of is het meer moeten? Verplichtend.
Mijn moeder ziet nu zelf ook wel dat de lat soms wat hoog lag. En het is ook wel duidelijk dat ze de situatie met drie grote jongens niet zo goed aan kon en ze dan maar hun gang liet gaan met stoeien en kloten. Ze weet nog wel een keer dat ze thuis kwam uit werk en 75 m voor ons huis al de herrie hoorde van het kloten en gillen en zich best wel schaamde.... mijn vader ging dan namelijk gewoon meedoen met stoeien en kloten.
Tja voor mij was dat gewoon teveel herrie vandaar dat ik toen al dacht, zodra ik uit huis kan ga ik uit huis.
En mijn vader is ook ziek he, dus als ik een tijd niet zou gaan en het gaat opeens heel slecht zou ik dat ook wel erg vinden.
Mijn moeder kan wel van t ene op t andere moment moeilijke gesprekken beginnen, ook als je gewoon voor de gezelligheid komt en dat is soms wel vervelend. Als mijn vriend er bij is doen ze dat gelukkig niet of veel minder.
Of mijn moeder wil mij soms bijpraten over mensen die eigenlijk al lang niet meer in mijn leven zijn, bijv een oud collega van haar waar ik totaal geen beeld meer bij heb en die ze dan gezien heeft in een winkel. Maarja dat houd je toch denk ik. Ze zijn altijd erg met het verleden bezig.
Ik heb wel een relaxed weekend gehad. Heel goed geslapen zelfs. Vriend zei ook dat ik meer kan hebben als ik meer slaap. En hij had beter rekening gehouden met het eten, er was ontbijt en lunch... en dan is mijn stemming ook veel beter.
Morgen is mijn zorgafstemmingsgesprek en dat was wel steeds op de achtergrond aanwezig maar ik heb er gelukkig niet van wakker gelegen.
Vriend moet op zondag urinecontrole doen en ik was even mee, zijn mentor had dienst en daar hebben we best leuk contact mee en dat was een halfuurtje echt gezellig. Veel grappen want die mentor komt ook steeds meer los.
Op de weg terug zei ik: Ik heb zelfs een halfuur niet aan mijn ZAG gedacht. Vriend zei: Nee daar moet je ook niet steeds aan denken. Hij zit heel anders in elkaar, hij gaat niet vooraf heel erg nadenken over zo'n gesprek. Zelf vind ik t in dit geval wel goed dat ik het voorbereid want mijn broers nemen er vrij voor, dan moet het wel nuttig zijn. Er is een hoop te bespreken nog van vorig jaar maart toen ik per ambu naar Hoofddorp moest.... dat moeten we niet nog eens hebben. Dat in geval van crisis niet alle partijen er de handen vanaf trekken.
En even praktisch, ik heb een stressbal gekocht en die neem ik lekker mee naar het gesprek. We hadden er een op de kassaband gelegd en die raakte klem tussen de lopende band... heb ik er helemaal uit gefrunnikt, je wilt ook niet dat zo'n ding kapot splasht in de winkel.
En straks maar naar bed.
#4
Ja, dat doordouwen, dat pushed dus, dat gebeurde bij mij ook.
En juist moeten komen als je weinig energie hebt door het een en ander aan gebeurtenissen, dat Levert alleen maar schade ( psychisch) op...
Overweeg of je er echt genoeg aan hebt!
En anders....blijf er weg of ga 1 op 1.
En juist moeten komen als je weinig energie hebt door het een en ander aan gebeurtenissen, dat Levert alleen maar schade ( psychisch) op...
Overweeg of je er echt genoeg aan hebt!
En anders....blijf er weg of ga 1 op 1.
#5
Ik zit alweer te trillen en te beven. Straks maar even goed eten.
Voel me wel sterk. Ik heb lang geslapen, boven verwachting. Ik hoorde dat er windstoten komen en dacht, als GGZ maar weer niet afbelt.
Hoop dat één van mijn broers mijn ouders rijdt met dit weer maar dat moeten ze zelf maar regelen.
Ben jubileumconcert Andre van Duin aan het terugkijken. Ik houd van die Nederlandse nummers. 'toen je dacht, het wordt teveel, toen werd het minder'.
En over liefde op een zolderkamer tussen de onuitgepakte dozen. Mooi.
Broodjes liggen te ontdooien. Ik heb avocado's gekocht maar het gaat bijna nooit goed met de avocado's, altijd onrijp en van daaruit gaan ze schimmelen. Ik stook nooit zo heel warm. Eens kijken of er deze keer misschien een goede tussen zit voor op brood. En anders koop ik ze echt nooit meer.
Voel me wel sterk. Ik heb lang geslapen, boven verwachting. Ik hoorde dat er windstoten komen en dacht, als GGZ maar weer niet afbelt.
Hoop dat één van mijn broers mijn ouders rijdt met dit weer maar dat moeten ze zelf maar regelen.
Ben jubileumconcert Andre van Duin aan het terugkijken. Ik houd van die Nederlandse nummers. 'toen je dacht, het wordt teveel, toen werd het minder'.
En over liefde op een zolderkamer tussen de onuitgepakte dozen. Mooi.
Broodjes liggen te ontdooien. Ik heb avocado's gekocht maar het gaat bijna nooit goed met de avocado's, altijd onrijp en van daaruit gaan ze schimmelen. Ik stook nooit zo heel warm. Eens kijken of er deze keer misschien een goede tussen zit voor op brood. En anders koop ik ze echt nooit meer.
#6
Die mensen bij de medicatiepoli op maandag zijn wel super. Dan denk ik ook dat ik hier meer aan heb dan een GGZ-gerelateerd onderdeel op de maandagochtend wat dan eigenlijk niet zo goed uitkomt. Ik heb me aangemeld onder lichte druk maar ik kan gewoon niet op twee plekken tegelijk zijn en volgens mij kan niemand dat.
De gesprekken daar gaan meestal over voetbal en het sluit gewoon niet echt aan bij wat ik nu nodig heb.
Straks even rustig eten. Spullen mee en richting GGZ. En andere schoenen aan want wat ik nu aan heb is nieuw (wel gratis nieuw) en zit echt niet lekker.
De gesprekken daar gaan meestal over voetbal en het sluit gewoon niet echt aan bij wat ik nu nodig heb.
Straks even rustig eten. Spullen mee en richting GGZ. En andere schoenen aan want wat ik nu aan heb is nieuw (wel gratis nieuw) en zit echt niet lekker.
#7
Ik heb een pesthekel aan al die wacht woorden. Het lijkt wel alsof de hele wereld bestaat uit wachtwoorden.
En dan ben je er 1 vergeten en je kunt niet het lijstje vinden waar je ze allemaal genoteerd hebt....ellende alom!
Bqh. Wachtwoorden.....
Ik kan je echt van harte een wachtwoorden manager aanbevelen. Sinds ik die gebruik, heb ik nooit meer gezeik. Ik heb één wachtwoord om mijn manager binnen te komen. Een heel lang wachtwoord ook. Maar wel iets wat ik kan onthouden.
En in mijn wachtwoorden manager staan alle wachtwoorden opgeslagen. Vult ie automatisch in vanuit je browser in de invulvelden. Werkt zowel op PC als mobiel.
Nu zijn al mijn wachtwoorden uniek en zeer sterk. Ik laat ze gewoon genereren door de wachtwoorden manager. En ik hoef er slechts één te onthouden. Die om mijn manager mee te unlocken.
En met zulke sterke wachtwoorden hoef je ze ook niet meer elk jaar te wijzigen zoals voorheen altijd het advies was.
Er zijn verschillende diensten zoals NordPass, Bitwarden of 1password. En de database van zulke managers zijn bijna onmogelijk om te kraken. Erg veilig dus.
#8
Dat is goed om te weten, dat je sterke wachtwoorden niet steeds hoeft te wijzigen. Juist door dat wijzigen wordt het onoverzichtelijk hier.
Nou... mijn gesprek. Ons gesprek. Ik ben in een uur tijd twee keer eruit gelopen maar heb niks gegooid. Naderhand geen drank gehaald hoewel ik wel die behoefte voelde.
Het was best kut. De casemanager was ziek dus het was nu met psychiater, ouders en twee broers. Belangrijke documenten zoals crisisplan en signaleringsplan bleken inderdaad nergens te vinden te zijn.
Hij vroeg: Heb je wel eens een signaleringsplan gemaakt?
Ja natuurlijk... ik loop er al 20 jaar maar als die mensen dat niet in het systeem zetten dan kan niemand het vinden in geval van nood.
En het gebeurt vaak dat mensen met dubbeldiagnose door Brijder naar GGZ gestuurd worden en door GGZ naar Brijder.
Waarbij ik idd van Brijder weet dat mensen met psychose daar niet in de kliniek thuishoren dus in die zin kan ik Brijder beter begrijpen. En Brijder heeft ook altijd wel de documenten op orde en het initiatief voor contact zou bij GGZ moeten liggen.
Ik vond het allemaal best heftig maar ik ben niet, zoals in eerdere gesprekken, dat zielige vogeltje geworden. Ik ben er dus uit gelopen, ben met de lift naar de bovenste verdieping gegaan en heb even naar de regen staan kijken en toen weer met de trap naar beneden. Toen zaten we ook al aan het einde van het gesprek dus toen ik terug binnenkwam zei de psychiater dat we gingen afronden.
Het kutste is eigenlijk dat dingen die eerder besproken zijn niet in het systeem stonden dus dat we niet daarop konden voortborduren maar dat we daarover weer helemaal opnieuw gingen beginnen.
Nouja iedereen heeft het wel goed gedaan en de psychiater op zich ook wel. De Casemanager kan soms onderwerpen erbij halen die er helemaal niet toe doen en daar heel lang over doorgaan. Uiteindelijk waren we wel blij dat ze er niet was geloof ik.
Just for today. Spanning verlagen en rustig worden en blijven. t Waait hier echt heel hard, ik kan alsnog even gaan wandelen maar echt lekker weer is t niet.
Nou... mijn gesprek. Ons gesprek. Ik ben in een uur tijd twee keer eruit gelopen maar heb niks gegooid. Naderhand geen drank gehaald hoewel ik wel die behoefte voelde.
Het was best kut. De casemanager was ziek dus het was nu met psychiater, ouders en twee broers. Belangrijke documenten zoals crisisplan en signaleringsplan bleken inderdaad nergens te vinden te zijn.
Hij vroeg: Heb je wel eens een signaleringsplan gemaakt?
Ja natuurlijk... ik loop er al 20 jaar maar als die mensen dat niet in het systeem zetten dan kan niemand het vinden in geval van nood.
En het gebeurt vaak dat mensen met dubbeldiagnose door Brijder naar GGZ gestuurd worden en door GGZ naar Brijder.
Waarbij ik idd van Brijder weet dat mensen met psychose daar niet in de kliniek thuishoren dus in die zin kan ik Brijder beter begrijpen. En Brijder heeft ook altijd wel de documenten op orde en het initiatief voor contact zou bij GGZ moeten liggen.
Ik vond het allemaal best heftig maar ik ben niet, zoals in eerdere gesprekken, dat zielige vogeltje geworden. Ik ben er dus uit gelopen, ben met de lift naar de bovenste verdieping gegaan en heb even naar de regen staan kijken en toen weer met de trap naar beneden. Toen zaten we ook al aan het einde van het gesprek dus toen ik terug binnenkwam zei de psychiater dat we gingen afronden.
Het kutste is eigenlijk dat dingen die eerder besproken zijn niet in het systeem stonden dus dat we niet daarop konden voortborduren maar dat we daarover weer helemaal opnieuw gingen beginnen.
Nouja iedereen heeft het wel goed gedaan en de psychiater op zich ook wel. De Casemanager kan soms onderwerpen erbij halen die er helemaal niet toe doen en daar heel lang over doorgaan. Uiteindelijk waren we wel blij dat ze er niet was geloof ik.
Just for today. Spanning verlagen en rustig worden en blijven. t Waait hier echt heel hard, ik kan alsnog even gaan wandelen maar echt lekker weer is t niet.
#9
Zet 'm op @Alinde
#10
Lastig afleiding te vinden met dit weer. Normaal zou ik stukje gaan wandelen of fietsen maar met windkracht 8 misschien beter van niet. Heb wel even makkelijke kleren aan getrokken en een bak brinta gemaakt.
Ik moet nog beetje leren mezelf te vermaken met dit weer. Voorheen was t beetje lummelen met wat drank erbij.
Ze doen bij GGZ alsof je een extreem moeilijk geval bent met een dubbele diagnose. Maar dat komt toch wel vaker voor zou je denken.
En weer iets van dat ik slim genoeg ben om zelf allerlei documenten te maken (signaleringsplan etc) maar t is toch juist de bedoeling dat zij helpen en als je dan zoiets maakt.... dat ze het ook in het systeem zetten.
Ik ga toch niet als een soort creatieve hobby allemaal documenten maken waar zij vervolgens niks mee doen.
Kijk als ik bij de creatieve therapie een schilderij maak hoeven ze dat niet te bewaren maar iets als een signaleringsplan maak ik niet voor de kat zijn kut.
Ik had even contact met een andere verpleegkundige omdat die van mij ziek was en ik dacht ook even... zou dat niet een betere match zijn? Als die van mij alles kwijt raakt schiet het ook niet op.
Ik zat beetje in dubio of het fijn was als vriend even langs kwam. Maar hij wil altijd muziek aan en televisie aan en drukke dingen en ik wil juist even rust aan mijn hoofd. Hij belde over iets met zijn auto en druk druk en rijden in de storm en het is wel even goed zo, hij ging naar zijn eigen huis.
Ik heb nog een paar puzzels liggen maar daar heb ik het geduld niet voor nu en ik vrees dat er toch een moment komt dat ik dan 1000 stukjes door de kamer smijt. Ik ga wel gewoon een beetje typen her en der en misschien toch even lopen straks buiten.
Ik moet nog beetje leren mezelf te vermaken met dit weer. Voorheen was t beetje lummelen met wat drank erbij.
Ze doen bij GGZ alsof je een extreem moeilijk geval bent met een dubbele diagnose. Maar dat komt toch wel vaker voor zou je denken.
En weer iets van dat ik slim genoeg ben om zelf allerlei documenten te maken (signaleringsplan etc) maar t is toch juist de bedoeling dat zij helpen en als je dan zoiets maakt.... dat ze het ook in het systeem zetten.
Ik ga toch niet als een soort creatieve hobby allemaal documenten maken waar zij vervolgens niks mee doen.
Kijk als ik bij de creatieve therapie een schilderij maak hoeven ze dat niet te bewaren maar iets als een signaleringsplan maak ik niet voor de kat zijn kut.
Ik had even contact met een andere verpleegkundige omdat die van mij ziek was en ik dacht ook even... zou dat niet een betere match zijn? Als die van mij alles kwijt raakt schiet het ook niet op.
Ik zat beetje in dubio of het fijn was als vriend even langs kwam. Maar hij wil altijd muziek aan en televisie aan en drukke dingen en ik wil juist even rust aan mijn hoofd. Hij belde over iets met zijn auto en druk druk en rijden in de storm en het is wel even goed zo, hij ging naar zijn eigen huis.
Ik heb nog een paar puzzels liggen maar daar heb ik het geduld niet voor nu en ik vrees dat er toch een moment komt dat ik dan 1000 stukjes door de kamer smijt. Ik ga wel gewoon een beetje typen her en der en misschien toch even lopen straks buiten.
#11
Wat wel positief is, is dat de familie elkaar niet echt tegensprak. Jongste broer was er dus niet bij.
We waren het over de meeste dingen wel met elkaar eens. Alleen mijn moeder had bij een paar dingen ´daar wist ik niets van´ maar dat waren dan dingetjes tussen mij en GGZ wat je in principe niet eerst met je moeder hoeft te bespreken. Ik zei, dingen worden ook groter als je het eerst met de familie overlegt voordat je GGZ belt.
Ze zijn nogal diplomatiek allemaal dus er zal niet snel een scheldwoord vallen.
En ik vond het vervelend dat we een heel klein kamertje hadden. Daarom kon ik het ook niet zo goed handelen, zes mensen in zo´n heel klein kamertje.
Ben alweer iets rustiger, makkelijke kleren aan, donkere slaapkamer en ik lig met een luisterboek. Vriend is een puzzelbord voor mij aan het maken. Ik zal vragen of hij het pas wil overhandigen als de kans dat ik dat hele ding inclusief 1000 stukjes door de kamer smijt, iets gezakt is![:tonguewink:]()
We waren het over de meeste dingen wel met elkaar eens. Alleen mijn moeder had bij een paar dingen ´daar wist ik niets van´ maar dat waren dan dingetjes tussen mij en GGZ wat je in principe niet eerst met je moeder hoeft te bespreken. Ik zei, dingen worden ook groter als je het eerst met de familie overlegt voordat je GGZ belt.
Ze zijn nogal diplomatiek allemaal dus er zal niet snel een scheldwoord vallen.
En ik vond het vervelend dat we een heel klein kamertje hadden. Daarom kon ik het ook niet zo goed handelen, zes mensen in zo´n heel klein kamertje.
Ben alweer iets rustiger, makkelijke kleren aan, donkere slaapkamer en ik lig met een luisterboek. Vriend is een puzzelbord voor mij aan het maken. Ik zal vragen of hij het pas wil overhandigen als de kans dat ik dat hele ding inclusief 1000 stukjes door de kamer smijt, iets gezakt is
#12
Fijn dat het gesprek achter de rug is.
Maar wat vervelend dat eerder gemaakte plannen niet zijn genoteerd. Zou niet zo mogen zijn.
Maar zoals ik reeds ik ander topic schreef. Knap van je dat je die wijn niet bent gaan halen
Maar wat vervelend dat eerder gemaakte plannen niet zijn genoteerd. Zou niet zo mogen zijn.
Maar zoals ik reeds ik ander topic schreef. Knap van je dat je die wijn niet bent gaan halen
#13
Dankjewel!
Het was zo normaal om na zoiets even naar de supermarkt te gaan voor drank. Lange tijd is dat ook niet opgemerkt (dan kon ik nog wel stoppen na 1 avond) en was het ook mijn medicijn om met spanningen om te gaan.
De manier waarop ik er 2 keer uit gelopen was, verdiende misschien geen schoonheidsprijs maar ik vond het ook heel lekker dat dat KON, dat ik niet in een gesloten setting zat ofzo. De wachtkamer was toen rustig (in tegenstelling tot het moment dat we ons verzamelden voor het gesprek). Ik kon even met de lift en die kwam ook gewoon meteen en het was ook om erger te voorkomen denk ik want in zo'n klein kamertje met zoveel mensen de crisissen nog een keer bespreken is niet relaxed.
Meneer Brijder belde op de afgesproken tijd en gaat er werk van maken, dat de contactpersonen met elkaar in contact komen en dat er een duidelijk plan komt. Hij zei, dubbeldiagnose is helemaal niet ingewikkeld maar je moet met de goede poppetjes te maken hebben. Hij heeft meer mensen met dubbeldiagnose als cliënt en zegt dat het soms ook heel soepel gaat maar soms ook idd niet. Dat de belangrijke documenten niet voor de psychiater paraat of inzichtelijk zijn vindt hij ook niet oké.
Ik weet zeker dat we in november een crisisplan gemaakt hebben en gelukkig kon broer dat heel snel tevoorschijn halen. Het signaleringslan dateert van ruim een jaar geleden en dat had mijn vader bij zich in een geprinte versie. Kon de psychiater ook niet vinden.
Ik snap heus dat ze personeelstekort hebben, maar een document dat al bestaat even uploaden bij een cliënt kost geen extra tijd en bespaart juist een hoop ellende. Bij Brijder loop ik nooit tegen dat soort rare dingen aan. Het gebouw is netjes, de mensen werken netjes, de afspraken verlopen soepel. Als ik bij GGZ binnen kom word ik alleen al van dat prikbord stapelgek en het lijkt of gewoon alles chaos is daar.
Het was zo normaal om na zoiets even naar de supermarkt te gaan voor drank. Lange tijd is dat ook niet opgemerkt (dan kon ik nog wel stoppen na 1 avond) en was het ook mijn medicijn om met spanningen om te gaan.
De manier waarop ik er 2 keer uit gelopen was, verdiende misschien geen schoonheidsprijs maar ik vond het ook heel lekker dat dat KON, dat ik niet in een gesloten setting zat ofzo. De wachtkamer was toen rustig (in tegenstelling tot het moment dat we ons verzamelden voor het gesprek). Ik kon even met de lift en die kwam ook gewoon meteen en het was ook om erger te voorkomen denk ik want in zo'n klein kamertje met zoveel mensen de crisissen nog een keer bespreken is niet relaxed.
Meneer Brijder belde op de afgesproken tijd en gaat er werk van maken, dat de contactpersonen met elkaar in contact komen en dat er een duidelijk plan komt. Hij zei, dubbeldiagnose is helemaal niet ingewikkeld maar je moet met de goede poppetjes te maken hebben. Hij heeft meer mensen met dubbeldiagnose als cliënt en zegt dat het soms ook heel soepel gaat maar soms ook idd niet. Dat de belangrijke documenten niet voor de psychiater paraat of inzichtelijk zijn vindt hij ook niet oké.
Ik weet zeker dat we in november een crisisplan gemaakt hebben en gelukkig kon broer dat heel snel tevoorschijn halen. Het signaleringslan dateert van ruim een jaar geleden en dat had mijn vader bij zich in een geprinte versie. Kon de psychiater ook niet vinden.
Ik snap heus dat ze personeelstekort hebben, maar een document dat al bestaat even uploaden bij een cliënt kost geen extra tijd en bespaart juist een hoop ellende. Bij Brijder loop ik nooit tegen dat soort rare dingen aan. Het gebouw is netjes, de mensen werken netjes, de afspraken verlopen soepel. Als ik bij GGZ binnen kom word ik alleen al van dat prikbord stapelgek en het lijkt of gewoon alles chaos is daar.
#14
Toch gaan wandelen in dat pokkenweer. Was wel even goed denk ik, ik ben in ieder geval moe nu.
#15
Heb nog best lekker geslapen.
Toch een verschil met de weerbaarheid die ik vorig jaar had. Toen ben ik twee dagen na t familiegesprek keihard teruggevallen. Met elke keer een echo in mijn hoofd van de dingen die gezegd waren.
Groot verschil is dat ik nu nog een na-telefoontje had gepland, in dit geval met Brijder. En dat ik een vriend heb die mij steunt. Hij belde om 15 uur met allemaal onzin over de harde wind maar later belde hij nog een keer dat hij vergeten was naar het gesprek te vragen. Als ik het nodig had gehad, was hij naar mij toe gekomen, maar ik vond het wel beter zo. Even rust om mij heen.
Zo maar even koffie en naar de dagbesteding. Ik kijk wel even hoe dat gaat, je mag altijd eerder weg. Ik ken die mensen nog niet echt en als iedereen gaat bijkletsen over de kerst ofzo dan ga ik het niet zo lang volhouden. Maar dat hoeft ook niet.
Toch een verschil met de weerbaarheid die ik vorig jaar had. Toen ben ik twee dagen na t familiegesprek keihard teruggevallen. Met elke keer een echo in mijn hoofd van de dingen die gezegd waren.
Groot verschil is dat ik nu nog een na-telefoontje had gepland, in dit geval met Brijder. En dat ik een vriend heb die mij steunt. Hij belde om 15 uur met allemaal onzin over de harde wind maar later belde hij nog een keer dat hij vergeten was naar het gesprek te vragen. Als ik het nodig had gehad, was hij naar mij toe gekomen, maar ik vond het wel beter zo. Even rust om mij heen.
Zo maar even koffie en naar de dagbesteding. Ik kijk wel even hoe dat gaat, je mag altijd eerder weg. Ik ken die mensen nog niet echt en als iedereen gaat bijkletsen over de kerst ofzo dan ga ik het niet zo lang volhouden. Maar dat hoeft ook niet.
#16
Ik heb weinig gepraat bij dagbesteding en me niet met anderen bemoeid. Dat hoeft gelukkig ook niet. Meestal als ik ergens nieuw ben vind ik dat ik leuk en aardig moet doen enzo.
Het zit er nu niet in en dat accepteer ik voor mezelf. In de pauze zat een groep op schreeuwtoon te praten over de elfstedentocht die nu ik weet niet hoeveel jaar geleden is, ik ben even buiten gaan lopen met mijn telefoon.
Later beetje uit mijn slof geschoten tegen een bekende, toen was ik al onderweg naar huis. Haar man heeft een hoge functie bij GGZ en alles wat je zegt is tegenwoordig 'Halleluja GGZ' en ik was er zo ontzettend klaar mee.
Het zit er nu niet in en dat accepteer ik voor mezelf. In de pauze zat een groep op schreeuwtoon te praten over de elfstedentocht die nu ik weet niet hoeveel jaar geleden is, ik ben even buiten gaan lopen met mijn telefoon.
Later beetje uit mijn slof geschoten tegen een bekende, toen was ik al onderweg naar huis. Haar man heeft een hoge functie bij GGZ en alles wat je zegt is tegenwoordig 'Halleluja GGZ' en ik was er zo ontzettend klaar mee.
#17
Misschien niet fair, maar mensen in mijn omgeving die zelf een auto hebben en die ik tijdens bijna 7 maanden opname niet gezien heb... daar hoef ik eigenlijk niet allemaal geleuter van aan te horen.
Okee vaag verhaal dit. Maar degenen die wel geweest zijn en de kliniek en het terrein gezien hebben, snappen het gewoon ook wat beter. Woonplaats en kliniek zijn echt niet ver van elkaar, nog geen halfuurtje met de auto. Het lijkt misschien een beetje sporten en in het bos wandelen maar het was echt wel wat heftiger dan dat tussen alle verslaafden. Gelukkig zijn er genoeg die het wel begrijpen maar sommigen slaan toch echt de plank helemaal mis.
Okee vaag verhaal dit. Maar degenen die wel geweest zijn en de kliniek en het terrein gezien hebben, snappen het gewoon ook wat beter. Woonplaats en kliniek zijn echt niet ver van elkaar, nog geen halfuurtje met de auto. Het lijkt misschien een beetje sporten en in het bos wandelen maar het was echt wel wat heftiger dan dat tussen alle verslaafden. Gelukkig zijn er genoeg die het wel begrijpen maar sommigen slaan toch echt de plank helemaal mis.
#18
We hadden een GGZ-praatgroep van in het begin 7 of 8 mensen + begeleiding.
Er is al een hele tijd geen begeleiding/professional meer bij en de groep bestaat nog uit 5 mensen. Van de 5 zijn er 3 die buiten de groep ook bevriend zijn of iig elkaar spreken tussendoor en bij elkaar over de vloer komen. Volgens mij heeft eentje ook wel bij de andere 2 schoongemaakt.
Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
Morgen zou de volgende bijeenkomst zijn maar dat loopt nu een beetje mis. En dan is er natuurlijk geen begeleiding die de boel nog kan sussen en dan merk je dat er drie zijn die automatisch elkaars kant kiezen.
Ik ben niet iemand die bij elke bijeenkomst zit te huilen maar vorige keer ging iemand gewoon best heel ver en op een gegeven moment had ik geen woorden meer om diegene te corrigeren daarin.
Er is al een hele tijd geen begeleiding/professional meer bij en de groep bestaat nog uit 5 mensen. Van de 5 zijn er 3 die buiten de groep ook bevriend zijn of iig elkaar spreken tussendoor en bij elkaar over de vloer komen. Volgens mij heeft eentje ook wel bij de andere 2 schoongemaakt.
Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
Morgen zou de volgende bijeenkomst zijn maar dat loopt nu een beetje mis. En dan is er natuurlijk geen begeleiding die de boel nog kan sussen en dan merk je dat er drie zijn die automatisch elkaars kant kiezen.
Ik ben niet iemand die bij elke bijeenkomst zit te huilen maar vorige keer ging iemand gewoon best heel ver en op een gegeven moment had ik geen woorden meer om diegene te corrigeren daarin.
#19
Idd, een telefoontje later die dag of volgende ochtend, belangstellend informeren hoe het gaat is toch een kleine moeite en kan bij menig kleine wonderen doen..Kleine gebaren die zoveel kunnen betekenen. Ik had het wel gedaan in ieder geval.Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
#20
Ik zit aan die benzo-afbouw te denken.
In de zomer lieten ze enigszins doorschemeren dat ik bij evt crisis terug kon vallen op de kliniek. Ze kunnen dat alleen niet zwart op wit zetten want straks komen er 30 crisisgevallen tegelijk. Of allemaal mensen met zorgmachtiging die voor gaan.
Aan het einde van de opname heb ik iets gedaan waarmee ik mijn eigen glazen ingegooid heb. Het is dat ik toch al met ontslag ging anders hadden ze me per direct eruit gezet.
Nu denk ik aan die benzo-afbouw en de psychose. En of ik, nu ik clean ben, toch de kliniek als vangnet kan hebben. Niet als ik in gebruik zou gaan maar wel als ik psychotisch zou raken.
GGZ doet vrijwel geen opnames meer.
Deze week heb ik iets wat kan triggeren maar volgende week misschien wat benzo er af.
In de zomer lieten ze enigszins doorschemeren dat ik bij evt crisis terug kon vallen op de kliniek. Ze kunnen dat alleen niet zwart op wit zetten want straks komen er 30 crisisgevallen tegelijk. Of allemaal mensen met zorgmachtiging die voor gaan.
Aan het einde van de opname heb ik iets gedaan waarmee ik mijn eigen glazen ingegooid heb. Het is dat ik toch al met ontslag ging anders hadden ze me per direct eruit gezet.
Nu denk ik aan die benzo-afbouw en de psychose. En of ik, nu ik clean ben, toch de kliniek als vangnet kan hebben. Niet als ik in gebruik zou gaan maar wel als ik psychotisch zou raken.
GGZ doet vrijwel geen opnames meer.
Deze week heb ik iets wat kan triggeren maar volgende week misschien wat benzo er af.