#1
Zet 'm op @Alinde
Tijd van bezinning - nu
791 antwoorden
199 weergaven
18-5-2026
#2
Lastig afleiding te vinden met dit weer. Normaal zou ik stukje gaan wandelen of fietsen maar met windkracht 8 misschien beter van niet. Heb wel even makkelijke kleren aan getrokken en een bak brinta gemaakt.
Ik moet nog beetje leren mezelf te vermaken met dit weer. Voorheen was t beetje lummelen met wat drank erbij.
Ze doen bij GGZ alsof je een extreem moeilijk geval bent met een dubbele diagnose. Maar dat komt toch wel vaker voor zou je denken.
En weer iets van dat ik slim genoeg ben om zelf allerlei documenten te maken (signaleringsplan etc) maar t is toch juist de bedoeling dat zij helpen en als je dan zoiets maakt.... dat ze het ook in het systeem zetten.
Ik ga toch niet als een soort creatieve hobby allemaal documenten maken waar zij vervolgens niks mee doen.
Kijk als ik bij de creatieve therapie een schilderij maak hoeven ze dat niet te bewaren maar iets als een signaleringsplan maak ik niet voor de kat zijn kut.
Ik had even contact met een andere verpleegkundige omdat die van mij ziek was en ik dacht ook even... zou dat niet een betere match zijn? Als die van mij alles kwijt raakt schiet het ook niet op.
Ik zat beetje in dubio of het fijn was als vriend even langs kwam. Maar hij wil altijd muziek aan en televisie aan en drukke dingen en ik wil juist even rust aan mijn hoofd. Hij belde over iets met zijn auto en druk druk en rijden in de storm en het is wel even goed zo, hij ging naar zijn eigen huis.
Ik heb nog een paar puzzels liggen maar daar heb ik het geduld niet voor nu en ik vrees dat er toch een moment komt dat ik dan 1000 stukjes door de kamer smijt. Ik ga wel gewoon een beetje typen her en der en misschien toch even lopen straks buiten.
Ik moet nog beetje leren mezelf te vermaken met dit weer. Voorheen was t beetje lummelen met wat drank erbij.
Ze doen bij GGZ alsof je een extreem moeilijk geval bent met een dubbele diagnose. Maar dat komt toch wel vaker voor zou je denken.
En weer iets van dat ik slim genoeg ben om zelf allerlei documenten te maken (signaleringsplan etc) maar t is toch juist de bedoeling dat zij helpen en als je dan zoiets maakt.... dat ze het ook in het systeem zetten.
Ik ga toch niet als een soort creatieve hobby allemaal documenten maken waar zij vervolgens niks mee doen.
Kijk als ik bij de creatieve therapie een schilderij maak hoeven ze dat niet te bewaren maar iets als een signaleringsplan maak ik niet voor de kat zijn kut.
Ik had even contact met een andere verpleegkundige omdat die van mij ziek was en ik dacht ook even... zou dat niet een betere match zijn? Als die van mij alles kwijt raakt schiet het ook niet op.
Ik zat beetje in dubio of het fijn was als vriend even langs kwam. Maar hij wil altijd muziek aan en televisie aan en drukke dingen en ik wil juist even rust aan mijn hoofd. Hij belde over iets met zijn auto en druk druk en rijden in de storm en het is wel even goed zo, hij ging naar zijn eigen huis.
Ik heb nog een paar puzzels liggen maar daar heb ik het geduld niet voor nu en ik vrees dat er toch een moment komt dat ik dan 1000 stukjes door de kamer smijt. Ik ga wel gewoon een beetje typen her en der en misschien toch even lopen straks buiten.
#3
Wat wel positief is, is dat de familie elkaar niet echt tegensprak. Jongste broer was er dus niet bij.
We waren het over de meeste dingen wel met elkaar eens. Alleen mijn moeder had bij een paar dingen ´daar wist ik niets van´ maar dat waren dan dingetjes tussen mij en GGZ wat je in principe niet eerst met je moeder hoeft te bespreken. Ik zei, dingen worden ook groter als je het eerst met de familie overlegt voordat je GGZ belt.
Ze zijn nogal diplomatiek allemaal dus er zal niet snel een scheldwoord vallen.
En ik vond het vervelend dat we een heel klein kamertje hadden. Daarom kon ik het ook niet zo goed handelen, zes mensen in zo´n heel klein kamertje.
Ben alweer iets rustiger, makkelijke kleren aan, donkere slaapkamer en ik lig met een luisterboek. Vriend is een puzzelbord voor mij aan het maken. Ik zal vragen of hij het pas wil overhandigen als de kans dat ik dat hele ding inclusief 1000 stukjes door de kamer smijt, iets gezakt is![:tonguewink:]()
We waren het over de meeste dingen wel met elkaar eens. Alleen mijn moeder had bij een paar dingen ´daar wist ik niets van´ maar dat waren dan dingetjes tussen mij en GGZ wat je in principe niet eerst met je moeder hoeft te bespreken. Ik zei, dingen worden ook groter als je het eerst met de familie overlegt voordat je GGZ belt.
Ze zijn nogal diplomatiek allemaal dus er zal niet snel een scheldwoord vallen.
En ik vond het vervelend dat we een heel klein kamertje hadden. Daarom kon ik het ook niet zo goed handelen, zes mensen in zo´n heel klein kamertje.
Ben alweer iets rustiger, makkelijke kleren aan, donkere slaapkamer en ik lig met een luisterboek. Vriend is een puzzelbord voor mij aan het maken. Ik zal vragen of hij het pas wil overhandigen als de kans dat ik dat hele ding inclusief 1000 stukjes door de kamer smijt, iets gezakt is
#4
Fijn dat het gesprek achter de rug is.
Maar wat vervelend dat eerder gemaakte plannen niet zijn genoteerd. Zou niet zo mogen zijn.
Maar zoals ik reeds ik ander topic schreef. Knap van je dat je die wijn niet bent gaan halen
Maar wat vervelend dat eerder gemaakte plannen niet zijn genoteerd. Zou niet zo mogen zijn.
Maar zoals ik reeds ik ander topic schreef. Knap van je dat je die wijn niet bent gaan halen
#5
Dankjewel!
Het was zo normaal om na zoiets even naar de supermarkt te gaan voor drank. Lange tijd is dat ook niet opgemerkt (dan kon ik nog wel stoppen na 1 avond) en was het ook mijn medicijn om met spanningen om te gaan.
De manier waarop ik er 2 keer uit gelopen was, verdiende misschien geen schoonheidsprijs maar ik vond het ook heel lekker dat dat KON, dat ik niet in een gesloten setting zat ofzo. De wachtkamer was toen rustig (in tegenstelling tot het moment dat we ons verzamelden voor het gesprek). Ik kon even met de lift en die kwam ook gewoon meteen en het was ook om erger te voorkomen denk ik want in zo'n klein kamertje met zoveel mensen de crisissen nog een keer bespreken is niet relaxed.
Meneer Brijder belde op de afgesproken tijd en gaat er werk van maken, dat de contactpersonen met elkaar in contact komen en dat er een duidelijk plan komt. Hij zei, dubbeldiagnose is helemaal niet ingewikkeld maar je moet met de goede poppetjes te maken hebben. Hij heeft meer mensen met dubbeldiagnose als cliënt en zegt dat het soms ook heel soepel gaat maar soms ook idd niet. Dat de belangrijke documenten niet voor de psychiater paraat of inzichtelijk zijn vindt hij ook niet oké.
Ik weet zeker dat we in november een crisisplan gemaakt hebben en gelukkig kon broer dat heel snel tevoorschijn halen. Het signaleringslan dateert van ruim een jaar geleden en dat had mijn vader bij zich in een geprinte versie. Kon de psychiater ook niet vinden.
Ik snap heus dat ze personeelstekort hebben, maar een document dat al bestaat even uploaden bij een cliënt kost geen extra tijd en bespaart juist een hoop ellende. Bij Brijder loop ik nooit tegen dat soort rare dingen aan. Het gebouw is netjes, de mensen werken netjes, de afspraken verlopen soepel. Als ik bij GGZ binnen kom word ik alleen al van dat prikbord stapelgek en het lijkt of gewoon alles chaos is daar.
Het was zo normaal om na zoiets even naar de supermarkt te gaan voor drank. Lange tijd is dat ook niet opgemerkt (dan kon ik nog wel stoppen na 1 avond) en was het ook mijn medicijn om met spanningen om te gaan.
De manier waarop ik er 2 keer uit gelopen was, verdiende misschien geen schoonheidsprijs maar ik vond het ook heel lekker dat dat KON, dat ik niet in een gesloten setting zat ofzo. De wachtkamer was toen rustig (in tegenstelling tot het moment dat we ons verzamelden voor het gesprek). Ik kon even met de lift en die kwam ook gewoon meteen en het was ook om erger te voorkomen denk ik want in zo'n klein kamertje met zoveel mensen de crisissen nog een keer bespreken is niet relaxed.
Meneer Brijder belde op de afgesproken tijd en gaat er werk van maken, dat de contactpersonen met elkaar in contact komen en dat er een duidelijk plan komt. Hij zei, dubbeldiagnose is helemaal niet ingewikkeld maar je moet met de goede poppetjes te maken hebben. Hij heeft meer mensen met dubbeldiagnose als cliënt en zegt dat het soms ook heel soepel gaat maar soms ook idd niet. Dat de belangrijke documenten niet voor de psychiater paraat of inzichtelijk zijn vindt hij ook niet oké.
Ik weet zeker dat we in november een crisisplan gemaakt hebben en gelukkig kon broer dat heel snel tevoorschijn halen. Het signaleringslan dateert van ruim een jaar geleden en dat had mijn vader bij zich in een geprinte versie. Kon de psychiater ook niet vinden.
Ik snap heus dat ze personeelstekort hebben, maar een document dat al bestaat even uploaden bij een cliënt kost geen extra tijd en bespaart juist een hoop ellende. Bij Brijder loop ik nooit tegen dat soort rare dingen aan. Het gebouw is netjes, de mensen werken netjes, de afspraken verlopen soepel. Als ik bij GGZ binnen kom word ik alleen al van dat prikbord stapelgek en het lijkt of gewoon alles chaos is daar.
#6
Toch gaan wandelen in dat pokkenweer. Was wel even goed denk ik, ik ben in ieder geval moe nu.
#7
Heb nog best lekker geslapen.
Toch een verschil met de weerbaarheid die ik vorig jaar had. Toen ben ik twee dagen na t familiegesprek keihard teruggevallen. Met elke keer een echo in mijn hoofd van de dingen die gezegd waren.
Groot verschil is dat ik nu nog een na-telefoontje had gepland, in dit geval met Brijder. En dat ik een vriend heb die mij steunt. Hij belde om 15 uur met allemaal onzin over de harde wind maar later belde hij nog een keer dat hij vergeten was naar het gesprek te vragen. Als ik het nodig had gehad, was hij naar mij toe gekomen, maar ik vond het wel beter zo. Even rust om mij heen.
Zo maar even koffie en naar de dagbesteding. Ik kijk wel even hoe dat gaat, je mag altijd eerder weg. Ik ken die mensen nog niet echt en als iedereen gaat bijkletsen over de kerst ofzo dan ga ik het niet zo lang volhouden. Maar dat hoeft ook niet.
Toch een verschil met de weerbaarheid die ik vorig jaar had. Toen ben ik twee dagen na t familiegesprek keihard teruggevallen. Met elke keer een echo in mijn hoofd van de dingen die gezegd waren.
Groot verschil is dat ik nu nog een na-telefoontje had gepland, in dit geval met Brijder. En dat ik een vriend heb die mij steunt. Hij belde om 15 uur met allemaal onzin over de harde wind maar later belde hij nog een keer dat hij vergeten was naar het gesprek te vragen. Als ik het nodig had gehad, was hij naar mij toe gekomen, maar ik vond het wel beter zo. Even rust om mij heen.
Zo maar even koffie en naar de dagbesteding. Ik kijk wel even hoe dat gaat, je mag altijd eerder weg. Ik ken die mensen nog niet echt en als iedereen gaat bijkletsen over de kerst ofzo dan ga ik het niet zo lang volhouden. Maar dat hoeft ook niet.
#8
Ik heb weinig gepraat bij dagbesteding en me niet met anderen bemoeid. Dat hoeft gelukkig ook niet. Meestal als ik ergens nieuw ben vind ik dat ik leuk en aardig moet doen enzo.
Het zit er nu niet in en dat accepteer ik voor mezelf. In de pauze zat een groep op schreeuwtoon te praten over de elfstedentocht die nu ik weet niet hoeveel jaar geleden is, ik ben even buiten gaan lopen met mijn telefoon.
Later beetje uit mijn slof geschoten tegen een bekende, toen was ik al onderweg naar huis. Haar man heeft een hoge functie bij GGZ en alles wat je zegt is tegenwoordig 'Halleluja GGZ' en ik was er zo ontzettend klaar mee.
Het zit er nu niet in en dat accepteer ik voor mezelf. In de pauze zat een groep op schreeuwtoon te praten over de elfstedentocht die nu ik weet niet hoeveel jaar geleden is, ik ben even buiten gaan lopen met mijn telefoon.
Later beetje uit mijn slof geschoten tegen een bekende, toen was ik al onderweg naar huis. Haar man heeft een hoge functie bij GGZ en alles wat je zegt is tegenwoordig 'Halleluja GGZ' en ik was er zo ontzettend klaar mee.
#9
Misschien niet fair, maar mensen in mijn omgeving die zelf een auto hebben en die ik tijdens bijna 7 maanden opname niet gezien heb... daar hoef ik eigenlijk niet allemaal geleuter van aan te horen.
Okee vaag verhaal dit. Maar degenen die wel geweest zijn en de kliniek en het terrein gezien hebben, snappen het gewoon ook wat beter. Woonplaats en kliniek zijn echt niet ver van elkaar, nog geen halfuurtje met de auto. Het lijkt misschien een beetje sporten en in het bos wandelen maar het was echt wel wat heftiger dan dat tussen alle verslaafden. Gelukkig zijn er genoeg die het wel begrijpen maar sommigen slaan toch echt de plank helemaal mis.
Okee vaag verhaal dit. Maar degenen die wel geweest zijn en de kliniek en het terrein gezien hebben, snappen het gewoon ook wat beter. Woonplaats en kliniek zijn echt niet ver van elkaar, nog geen halfuurtje met de auto. Het lijkt misschien een beetje sporten en in het bos wandelen maar het was echt wel wat heftiger dan dat tussen alle verslaafden. Gelukkig zijn er genoeg die het wel begrijpen maar sommigen slaan toch echt de plank helemaal mis.
#10
We hadden een GGZ-praatgroep van in het begin 7 of 8 mensen + begeleiding.
Er is al een hele tijd geen begeleiding/professional meer bij en de groep bestaat nog uit 5 mensen. Van de 5 zijn er 3 die buiten de groep ook bevriend zijn of iig elkaar spreken tussendoor en bij elkaar over de vloer komen. Volgens mij heeft eentje ook wel bij de andere 2 schoongemaakt.
Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
Morgen zou de volgende bijeenkomst zijn maar dat loopt nu een beetje mis. En dan is er natuurlijk geen begeleiding die de boel nog kan sussen en dan merk je dat er drie zijn die automatisch elkaars kant kiezen.
Ik ben niet iemand die bij elke bijeenkomst zit te huilen maar vorige keer ging iemand gewoon best heel ver en op een gegeven moment had ik geen woorden meer om diegene te corrigeren daarin.
Er is al een hele tijd geen begeleiding/professional meer bij en de groep bestaat nog uit 5 mensen. Van de 5 zijn er 3 die buiten de groep ook bevriend zijn of iig elkaar spreken tussendoor en bij elkaar over de vloer komen. Volgens mij heeft eentje ook wel bij de andere 2 schoongemaakt.
Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
Morgen zou de volgende bijeenkomst zijn maar dat loopt nu een beetje mis. En dan is er natuurlijk geen begeleiding die de boel nog kan sussen en dan merk je dat er drie zijn die automatisch elkaars kant kiezen.
Ik ben niet iemand die bij elke bijeenkomst zit te huilen maar vorige keer ging iemand gewoon best heel ver en op een gegeven moment had ik geen woorden meer om diegene te corrigeren daarin.
#11
Idd, een telefoontje later die dag of volgende ochtend, belangstellend informeren hoe het gaat is toch een kleine moeite en kan bij menig kleine wonderen doen..Kleine gebaren die zoveel kunnen betekenen. Ik had het wel gedaan in ieder geval.Het is scheef gegroeid merk ik. In december ben ik tijdens een discussie heel erg verdrietig geworden. Dat kan gebeuren natuurlijk maar omdat er dan geen begeleiding is wordt er ook niks mee gedaan. Ik heb na afloop van de groep nog heel hard op de wc zitten huilen en daarna buiten huilend nog wat rondjes gelopen en toen weggegaan maar de rest van de dag ook gehuild grotendeels. Ik mis dan toch iets van begeleiding die vraagt of iedereen oké is bij het weggaan en die je later op de dag, of de volgende dag nog even kunt bellen.
En waarmee je ook de bijeenkomst er na kunt kijken van, wat had er anders gekund.
#12
Overigens heeft oud-groepslid Tom zich ooit per app afgemeld voor verdere deelname en ik hoorde dat naderhand iemand zich zorgen maakte over Tom en via allerlei kanalen nog achter die Tom aan geweest is, zelfs via zijn ex-vrouw. Dat kan toch ook niet... en was ook niet gebeurd bij die maatsch werkster.
Ik zag Tom laatst lopen in de stad, springlevend, ik wist niet eens dat er zo'n zoektocht geweest is. Kan me voorstellen dat Tom die berichten gewoon is gaan negeren, dat stalkerige gedoe. Hij was immers uit de groep.
Ik zag Tom laatst lopen in de stad, springlevend, ik wist niet eens dat er zo'n zoektocht geweest is. Kan me voorstellen dat Tom die berichten gewoon is gaan negeren, dat stalkerige gedoe. Hij was immers uit de groep.
#13
Dankjewel dit doet me goed.Idd, een telefoontje later die dag of volgende ochtend, belangstellend informeren hoe het gaat is toch een kleine moeite en kan bij menig kleine wonderen doen..Kleine gebaren die zoveel kunnen betekenen. Ik had het wel gedaan in ieder geval.
In het begin - en mijn begin is ruim 10 jaar geleden - was er een maatschappelijk werkster bij betrokken. Zij opende de groep en sloot de groep af. Tussendoor deed ze wat administratieve werkzaamheden op de achtergrond. Zo konden we vrij praten maar was er toch iemand bij. Ik ben ook wel eens naar haar toe gelopen toen iemand lang door ging over kankerkatholieken ofzo.... die ging heel ver en dan ben je blij dat zo iemand er is.
Verder zorgde zij voor een intakegesprek voor nieuwe mensen en een warm welkom. En bij afsluiten idd checken of iedereen oké was en als dat evt niet zo was kon ze actie ondernemen. En indien nodig diegene zijn ambulant begeleider erin betrekken. Verder gingen aan- en afmeldingen via haar zodat er ook niemand zomaar uit beeld kon verdwijnen. En voor mij belangrijk: Dat je je kunt afmelden zonder dat er mensen tegenin gaan die vinden dat je toch moet komen.
Wat nu ontstaan is, is dat er minder geld was, de maatschappelijk werkster te duur was en er ervaringsdeskundigen op gezet werden. Ik weet niet of een ervaringsdeskundige per definitie een chaoot is maar het werd al snel rommeliger. We hebben er 3 gehad die er allemaal weer mee stopten en toen hebben een paar van de groep bepaald dat we er niemand meer bij wilden.
In de huidige situatie is 1 persoon (van de 5) vaker niet dan wel aanwezig waarbij hij wel altijd appt hoe slecht het met hem gaat. Ik heb al eens aangegeven dat wat mij betreft iemand die X keer niet aanwezig is, gewoon niet meer bij de groep hoort. Hij komt 2 x per jaar ofzo en de groep is maandelijks. Nou moet ik zeggen dat ik de laatste 3 jaar ook vaak afwezig geweest ben maar juist omdat het bij die andere persoon kan... kunnen ze voor mij geen andere regels instellen. Ik was opgenomen en ben vanuit daar nog wel een paar keer geweest maar dat was wel gedoe.
Er zijn twee nieuwe mensen geweest die ook weer gestopt zijn.. Twee mensen hebben een paar jaar meegedraaid maar zijn ook weer weg zonder afscheid en zonder duidelijke reden. Met goede begeleiding had dit niet zomaar gekund.
Laatste keer was er een discussie omdat mijn SPV gezegd had dat je bij dreigende crisis ook zelf voor een klooster kunt kiezen oid. Eén groepslid heeft in een kloosterachtig iets gewoond en die ging maar door over dat klooster maar zij beweert dat de huidige aanpak van GGZ helemaal geweldig is en toen bij mij de tranen kwamen zag ze dat niet eens maar raasde ze nog steeds door. Pas toen de rest stilgevallen was viel het haar op dat ik huilde. Het was gewoon niet fijn en hoewel we geen afspraken hebben als iemand niet rustig is na aflopen groep, verbaasde het mij wel een beetje dat ik van niemand iets hoorde achteraf.
Toen wel elkaar fijne kerst gewenst en die dingen maar de discussie vandaag escaleerde. En dat ik me haar reactie zo aantrok kwam toch ook wel door die vorige keer.
Overigens ben ik ook een stuk jonger dan de rest en ik denk dat we het niet meer recht gaan trekken eigenlijk nu. Er zal ook geen begeleiding meer bij komen vrees ik.
#14
Heb jij eigenlijk iets aan die groepsgesprekken @Alinde ?
Zijn deze niet veel te zwaar voor je herstel?
Heb je er steun aan? Men laat jou op zwaardere momenten aardig in de steek als ik dit allemaal zo lees....
Zijn deze niet veel te zwaar voor je herstel?
Heb je er steun aan? Men laat jou op zwaardere momenten aardig in de steek als ik dit allemaal zo lees....
#15
Dank je. Deze week viel het me op dat de gesprekken niet eens echt over mij gingen maar meer, welke organisatie doet wat. Hoe zit het met de familie. En dat begint me nu idd op te breken want ik kan er zo weinig mee als bij GGZ iets mis gelopen is.Mee eens.
Soms een gesprek voeren lijkt me goed en ook wel belangrijk. Wat er gebeurd is in je eigen leven en wat besproken wordt heeft tijd nodig om te verwerken en dat kan denk ik ook niet met teveel gesprekken.
Gisteren bij de psycholoog heb ik even iets persoonlijks genoemd en zijn reactie was dat groepsgesprek X daar heel goed voor werkt. Maar dat is dus niet wat mij nu helpt.
Dit zijn twee gesprekken bij de psycholoog geweest voor doorverwijzing maar niet voor een traject 1 op 1 bij hemzelf.
Daar in de weilanden was wel even lekker. Het blijft lastig omdat mijn ouders ook vaak over GGZ beginnen en hoe alles nu geregeld is. Mijn vader (die iets mankeert) was nu een model aan het ontwikkelen voor GGZ, Brijder en Parnassia om beter te kunnen samenwerken. Lief bedoeld maar niet de bedoeling maar dat heeft ook met zijn aandoening te maken.
Morgen schaatsen op de ijsbaan en ik hoop dat dan alles uit mijn hoofd waait.
#16
Straks schaatsen. Hopelijk kom ik dan wat meer in mijn lijf en wat minder in mijn hoofd. Ben ook benieuwd wat mijn stappenteller doet bij schaatsen.
#17
Schaatsen was lekker!
Ik moest wat ophalen bij ouders. Moeder blijkt zich ook zeer onvoldaan te voelen na ZAG van maandag. Ik zei dat ik liever geen verwijten wilde maar ze zei dat ze dat helemaal niet bedoelde. Maar dat er nog steeds niets concreet is.
Mijn vriend was mee en buiten zei ik dat iedereen wel trots mag zijn dat ik toch niet ben teruggevallen maandag. Maar vriend is elke dag trots dus dat hoeft hij niet extra te zeggen.
Het zou er wel een dag voor geweest zijn. Broers nemen vrij voor zo’n gesprek, ouders kunnen een dag niet oppassen, maar je komt eigenlijk geen stap verder.
Bij Brijder loopt t wel gestroomlijnd, die hele organisatie zit gewoon beter in elkaar denk ik.
Ik moest wat ophalen bij ouders. Moeder blijkt zich ook zeer onvoldaan te voelen na ZAG van maandag. Ik zei dat ik liever geen verwijten wilde maar ze zei dat ze dat helemaal niet bedoelde. Maar dat er nog steeds niets concreet is.
Mijn vriend was mee en buiten zei ik dat iedereen wel trots mag zijn dat ik toch niet ben teruggevallen maandag. Maar vriend is elke dag trots dus dat hoeft hij niet extra te zeggen.
Het zou er wel een dag voor geweest zijn. Broers nemen vrij voor zo’n gesprek, ouders kunnen een dag niet oppassen, maar je komt eigenlijk geen stap verder.
Bij Brijder loopt t wel gestroomlijnd, die hele organisatie zit gewoon beter in elkaar denk ik.
#18
Wel lekker weekend gehad en morgen een rustige maandag.
Vandaag een kast uit elkaar gesloopt bij mensen die m gratis weggeven, voor degene die m ook uit elkaar haalt. Het heeft best lang geduurd voordat we een afspraak hadden (van mijn kant) en ik had bijna verwacht dat ze zouden zeggen, hij gaat naar iemand anders. Iig hij is nu uit elkaar en ergens komende week heeft vriend vervoer om hem op te halen. Het is echt een mooie kast! Mooier dan verwacht. Uit elkaar gehaald met vriend en dat ging heel gestroomlijnd zonder ruzie. Hij zei zelf dat hij niet vaak een meubelstuk gemaakt of gesloopt heeft zonder te schelden, haha. Ik had ook eigenlijk verwacht dat het met een boel gemopper gepaard zou gaan maar dat viel vandaag erg mee.
Ik schreef een aantal weken geleden over zijn nachtelijke eetbuien. Toen deed hij er nogal lacherig over maar inmiddels praat hij er ook wel over met mensen, het inzicht begint te komen. Mensen zeggen ook wel dat hij erg gegroeid is![:wink:]()
Als hij overdag normaal eet heeft hij s nachts ook minder trek denk ik.
Er zijn binnen het begeleid wonen complex nogal wat gedoetjes. Het laatste jaar werd er voor mij ook steeds meer over begeleid wonen gesproken omdat ik telkens terugviel in gebruik. Ik ben toch blij dat ik daar niet voor gekozen heb. Toch vaak conflicten tussen de huisgenoten en nu moeten een paar huizen opnieuw ingedeeld worden omdat het onhoudbaar is geworden.
Morgen maar weer met de stappenteller op stap. Vandaag mijn stapjes niet gehaald helaas.
Vandaag een kast uit elkaar gesloopt bij mensen die m gratis weggeven, voor degene die m ook uit elkaar haalt. Het heeft best lang geduurd voordat we een afspraak hadden (van mijn kant) en ik had bijna verwacht dat ze zouden zeggen, hij gaat naar iemand anders. Iig hij is nu uit elkaar en ergens komende week heeft vriend vervoer om hem op te halen. Het is echt een mooie kast! Mooier dan verwacht. Uit elkaar gehaald met vriend en dat ging heel gestroomlijnd zonder ruzie. Hij zei zelf dat hij niet vaak een meubelstuk gemaakt of gesloopt heeft zonder te schelden, haha. Ik had ook eigenlijk verwacht dat het met een boel gemopper gepaard zou gaan maar dat viel vandaag erg mee.
Ik schreef een aantal weken geleden over zijn nachtelijke eetbuien. Toen deed hij er nogal lacherig over maar inmiddels praat hij er ook wel over met mensen, het inzicht begint te komen. Mensen zeggen ook wel dat hij erg gegroeid is
Als hij overdag normaal eet heeft hij s nachts ook minder trek denk ik.
Er zijn binnen het begeleid wonen complex nogal wat gedoetjes. Het laatste jaar werd er voor mij ook steeds meer over begeleid wonen gesproken omdat ik telkens terugviel in gebruik. Ik ben toch blij dat ik daar niet voor gekozen heb. Toch vaak conflicten tussen de huisgenoten en nu moeten een paar huizen opnieuw ingedeeld worden omdat het onhoudbaar is geworden.
Morgen maar weer met de stappenteller op stap. Vandaag mijn stapjes niet gehaald helaas.
#19
Morning.
Vriend krijgt een nieuwe huisgenoot, hij gaat deze morgen ontmoeten. Ze zitten nu met 2, waarvan de ander vaak weg is. De nieuwe voldoet qua omschrijving aan iemand die ik uit de kliniek ken en ik zou er wel van balen als hij dat is. Ik wilde die laatste periode van de kliniek liever vergeten. Ik zat er niet lekker meer, had geen energie meer om sociaal te doen, deed niet meer mee aan de spelletjesavonden, zat buiten de programma-onderdelen veel op mijn kamer. Niet fijn om straks weer met iemand uit die tijd te maken te hebben.
We weten het nog niet zeker... morgen meer.
Morgen eet ik bij mijn ouders. Mijn moeder baalde ook van het ZAG. Er moet toch nog iets gebeuren want nog steeds staan er geen goed signaleringsplan, behandelplan en crisisplan in en als ik het nu zo laat staat het er met Sint Juttemis ook niet in maar het is wel irritant.
Mijn huis is nog koud, ik heb ff nergens zin in en ik heb nog geen koffie gehad. Eerst dat laatste dan maar eens.
Vriend krijgt een nieuwe huisgenoot, hij gaat deze morgen ontmoeten. Ze zitten nu met 2, waarvan de ander vaak weg is. De nieuwe voldoet qua omschrijving aan iemand die ik uit de kliniek ken en ik zou er wel van balen als hij dat is. Ik wilde die laatste periode van de kliniek liever vergeten. Ik zat er niet lekker meer, had geen energie meer om sociaal te doen, deed niet meer mee aan de spelletjesavonden, zat buiten de programma-onderdelen veel op mijn kamer. Niet fijn om straks weer met iemand uit die tijd te maken te hebben.
We weten het nog niet zeker... morgen meer.
Morgen eet ik bij mijn ouders. Mijn moeder baalde ook van het ZAG. Er moet toch nog iets gebeuren want nog steeds staan er geen goed signaleringsplan, behandelplan en crisisplan in en als ik het nu zo laat staat het er met Sint Juttemis ook niet in maar het is wel irritant.
Mijn huis is nog koud, ik heb ff nergens zin in en ik heb nog geen koffie gehad. Eerst dat laatste dan maar eens.
#20
Huisgenoot is waarschijnlijk degene die ik bedoel, maar die schijnt nu heel rustig te zijn. Grappig want ik ken m als heel druk maar dat is wat alcohol afkick met je doet.
Dan is t vast een prima vent. Hoop dat hij op zijn nieuwe plekje op zijn plek zit straks. Hij houdt van natuur en er is een natuurgebied dichtbij.
Dan is t vast een prima vent. Hoop dat hij op zijn nieuwe plekje op zijn plek zit straks. Hij houdt van natuur en er is een natuurgebied dichtbij.