#1
Ik reageer later. Ik verveel me de pleiris hier en mijn vader appt weer allemaal tips over zelfhulpboeken.
Ik heb zin om met mijn telefoon te gooien.
Ik heb zin om met mijn telefoon te gooien.
Tijd van bezinning - nu
791 antwoorden
202 weergaven
18-5-2026
#2
Ach, ik heb vaker met dit bijltje gehakt....
Maar het viel me op hoe er toch nog bij bepaalde omstandigheden ineens die craving de kop weer op kan steken.
Ik weet wat de gevolgen zijn als ik weer zou drinken. Nee. Dat zou zuipen zijn geworden met alle ellende van dien.
Nee. Ik wil dat niet meer.
Niet weer de draaikolk in.
Maar het viel me op hoe er toch nog bij bepaalde omstandigheden ineens die craving de kop weer op kan steken.
Ik weet wat de gevolgen zijn als ik weer zou drinken. Nee. Dat zou zuipen zijn geworden met alle ellende van dien.
Nee. Ik wil dat niet meer.
Niet weer de draaikolk in.
#3
Ik zou ook niet teveel zelfhulp boeken lezen als ik jou was. Maar dat doe je waarschijnlijk toch al niet.Ik reageer later. Ik verveel me de pleiris hier en mijn vader appt weer allemaal tips over zelfhulpboeken.
Ik heb zin om met mijn telefoon te gooien.
Ik zie dat als een grote industrie waar weinigen echt beter van worden. Je blijft maar lezen en omdat het meestal niet helpt blijf je ook zoeken en boeken aanschaffen. Zonder enig of te weinig resultaat.
#4
Ik zou ook niet teveel zelfhulp boeken lezen als ik jou was. Maar dat doe je waarschijnlijk toch al niet.
Ik zie dat als een grote industrie waar weinigen echt beter van worden. Je blijft maar lezen en omdat het meestal niet helpt blijf je ook zoeken en boeken aanschaffen. Zonder enig of te weinig resultaat.
Er zijn wel degelijk boeken (en YouTube audioboeken en TedTalks) waar je wél echt wat aan hebt, al zijn dat geen zelfhulp boeken.
#5
Volgt er bij jou na een psychose altijd een depressieve episode?
#6
Hoi Relmuis, goede vraag. Vorig jaar ben ik in juni psychotisch geweest, toen een paar maanden redelijk stabiel en in september werd ik heel depressief.
Dit jaar werd ik in juni psychotisch, de zomer best druk, toen in september weer psychotisch na een onverwachte gebeurtenis en eind september weer heel depressief.
Tussen 2005 en 2023 geen psychoses gehad. Steeds na afbouw lorazepam ben ik er gevoelig voor. Dus antwoord op de vraag.... soms komt het wat later maar idd er volgt wel een depressie na een psychose.
Dit jaar werd ik in juni psychotisch, de zomer best druk, toen in september weer psychotisch na een onverwachte gebeurtenis en eind september weer heel depressief.
Tussen 2005 en 2023 geen psychoses gehad. Steeds na afbouw lorazepam ben ik er gevoelig voor. Dus antwoord op de vraag.... soms komt het wat later maar idd er volgt wel een depressie na een psychose.
#7
Ik kan nog niet slapen.
Mijn vriend is ruim 1,5 jaar clean. We zijn in de zomer even uit elkaar geweest, een aantal weken, maar zijn nu weer samen.
Hij is van beschermd wonen naar een andere plek verhuisd. Het leek een stap vooruit, meer eigen voorzieningen. Badkamer, keuken, wasmachine, droger allemaal voor zichzelf. Leuk terras en een kleine tuin. We hebben sinds de breuk best rustig aan gedaan.
En vandaag vroeg hij hoe het zit met nachtverlof. En nu blijkt dat ze daar normaal gesproken geen nachtverlof hebben. Ik mag niet in zijn appartement logeren en hij mag zelf alleen weg onder strikte afspraken. Dus dat zou betekenen dat hij sporadisch een keer een nachtje met mij mag hebben maar dat dat niet spontaan kan en als het eenmaal is vastgelegd kun je het ook niet zo makkelijk meer terugdraaien.
Ik baal er echt van. Hij heeft een buurman die wel regelmatig op nachtverlof mag en wij hebben altijd gedacht, wat buurman Pietje mag, mag vriend ook op termijn. Maar de situatie van buurman Pietje is anders omdat die al een duidelijke einddatum heeft en een duidelijk plan waar hij t.z.t. heen gaat verhuizen. Dus de situatie van buurman Pietje is anders en helaas geldt niet dat vriend iets mag omdat buurman Pietje het ook mag.
Vorig jaar juni was de situatie anders... toen zat ik in Kliniek en vriend bij beschermd wonen. Toen kregen we beiden best veel mogelijkheid voor verlof. Alleen de eerste keer, toen alles in kannen en kruiken was na heel veel overleggen en vergaderen en formulieren invullen.... toen waren we op de dag zelf ff helemaal klaar met elkaar en wilden we niet meer samen slapen. Toen was het best een gedoe om het weer terug te draaien zodat we allebei in ons eigen bed konden slapen. En zo hebben we ook eens een weekend gehad waarin ik redelijk onverwacht een begrafenis had. Toen hadden we t een beetje omgedraaid, zaterdag bij de een en zondag bij de ander. Kregen we daar ook weer gezeur van maar voor zo´n begrafenis moet je ook praktisch denken op het laatste moment.
Blij dat ik hier weer even kan schrijven. En goed om te realiseren dat ik echt mijn best moet doen om zelfstandig te blijven.
Genoeg mensen gezien die geen woning hadden (kwijtgeraakt of überhaupt nooit het huis uit gegaan), zorgmachtiging hebben etc etc. Als ik weer ga kloten met drank en pillen raak ik ook alles kwijt.
Maar ik realiseerde me vandaag pas dat ik daar nooit kan logeren en dat vriend niet, net als Pietje, zijn weekenden zelf in kan vullen.
Ok dat is eruit. Hopelijk nu wel rustig slapen. Heb het juist zo hard nodig.
Mijn vriend is ruim 1,5 jaar clean. We zijn in de zomer even uit elkaar geweest, een aantal weken, maar zijn nu weer samen.
Hij is van beschermd wonen naar een andere plek verhuisd. Het leek een stap vooruit, meer eigen voorzieningen. Badkamer, keuken, wasmachine, droger allemaal voor zichzelf. Leuk terras en een kleine tuin. We hebben sinds de breuk best rustig aan gedaan.
En vandaag vroeg hij hoe het zit met nachtverlof. En nu blijkt dat ze daar normaal gesproken geen nachtverlof hebben. Ik mag niet in zijn appartement logeren en hij mag zelf alleen weg onder strikte afspraken. Dus dat zou betekenen dat hij sporadisch een keer een nachtje met mij mag hebben maar dat dat niet spontaan kan en als het eenmaal is vastgelegd kun je het ook niet zo makkelijk meer terugdraaien.
Ik baal er echt van. Hij heeft een buurman die wel regelmatig op nachtverlof mag en wij hebben altijd gedacht, wat buurman Pietje mag, mag vriend ook op termijn. Maar de situatie van buurman Pietje is anders omdat die al een duidelijke einddatum heeft en een duidelijk plan waar hij t.z.t. heen gaat verhuizen. Dus de situatie van buurman Pietje is anders en helaas geldt niet dat vriend iets mag omdat buurman Pietje het ook mag.
Vorig jaar juni was de situatie anders... toen zat ik in Kliniek en vriend bij beschermd wonen. Toen kregen we beiden best veel mogelijkheid voor verlof. Alleen de eerste keer, toen alles in kannen en kruiken was na heel veel overleggen en vergaderen en formulieren invullen.... toen waren we op de dag zelf ff helemaal klaar met elkaar en wilden we niet meer samen slapen. Toen was het best een gedoe om het weer terug te draaien zodat we allebei in ons eigen bed konden slapen. En zo hebben we ook eens een weekend gehad waarin ik redelijk onverwacht een begrafenis had. Toen hadden we t een beetje omgedraaid, zaterdag bij de een en zondag bij de ander. Kregen we daar ook weer gezeur van maar voor zo´n begrafenis moet je ook praktisch denken op het laatste moment.
Blij dat ik hier weer even kan schrijven. En goed om te realiseren dat ik echt mijn best moet doen om zelfstandig te blijven.
Genoeg mensen gezien die geen woning hadden (kwijtgeraakt of überhaupt nooit het huis uit gegaan), zorgmachtiging hebben etc etc. Als ik weer ga kloten met drank en pillen raak ik ook alles kwijt.
Maar ik realiseerde me vandaag pas dat ik daar nooit kan logeren en dat vriend niet, net als Pietje, zijn weekenden zelf in kan vullen.
Ok dat is eruit. Hopelijk nu wel rustig slapen. Heb het juist zo hard nodig.
#8
Ok huilbui.
Kennelijk kan dat nog met 1200 mg lithium en 300 mg quetiapine... en gelukkig maar.
Wat ik even wil delen, voor de volledigheid: Ik woon momenteel niet thuis maar op een beschutte plek. Daarom voelt het niet drinken niet echt als een prestatie. In de buitenwereld zou het een prestatie zijn maar nu voelt het niet zo.
Natuurlijk kom ik buiten, kom ik in winkels etc. Maar dat echte binge drinken, meerdere flessen kopen en achter elkaar opdrinken, dat zou hier niet kunnen. Dat moet ik ook niet willen natuurlijk.
Het is nog niet helemaal duidelijk hoe lang ik hier kan blijven. Ik heb gelukkig nog steeds mijn eigen huurhuis. Ik ontmoet zoveel verslaafden en er zijn zo veel die hun huis niet meer hebben of nooit een woning gehad hebben. Ik heb best veel op het spel gezet met mijn gedrag, vele malen crisisdienst, gerotzooi met medicatie etc etc. Ik ken iemand die qua ziektebeeld wat op mij lijkt. Die heeft afgelopen week een zorgmachtiging gekregen en als hij nog één keer gebruikt zet hij alles wat hij heeft op het spel.
Ik heb het nu alweer laten versloffen door langere tijd de post niet op te halen bij mijn woning. Morgenochtend ga ik echt en dan kan er ook even iemand mee. Ik vermoed dat de plantjes ook dood zijn gegaan.
Ok fijne zondag iedereen![:)]()
Kennelijk kan dat nog met 1200 mg lithium en 300 mg quetiapine... en gelukkig maar.
Wat ik even wil delen, voor de volledigheid: Ik woon momenteel niet thuis maar op een beschutte plek. Daarom voelt het niet drinken niet echt als een prestatie. In de buitenwereld zou het een prestatie zijn maar nu voelt het niet zo.
Natuurlijk kom ik buiten, kom ik in winkels etc. Maar dat echte binge drinken, meerdere flessen kopen en achter elkaar opdrinken, dat zou hier niet kunnen. Dat moet ik ook niet willen natuurlijk.
Het is nog niet helemaal duidelijk hoe lang ik hier kan blijven. Ik heb gelukkig nog steeds mijn eigen huurhuis. Ik ontmoet zoveel verslaafden en er zijn zo veel die hun huis niet meer hebben of nooit een woning gehad hebben. Ik heb best veel op het spel gezet met mijn gedrag, vele malen crisisdienst, gerotzooi met medicatie etc etc. Ik ken iemand die qua ziektebeeld wat op mij lijkt. Die heeft afgelopen week een zorgmachtiging gekregen en als hij nog één keer gebruikt zet hij alles wat hij heeft op het spel.
Ik heb het nu alweer laten versloffen door langere tijd de post niet op te halen bij mijn woning. Morgenochtend ga ik echt en dan kan er ook even iemand mee. Ik vermoed dat de plantjes ook dood zijn gegaan.
Ok fijne zondag iedereen
#9
Sterkte Alinde! ❤️
Hopelijk raak je niet kwijt wat je nog hebt en kun je de zucht naar drank te baas blijven.
Hopelijk raak je niet kwijt wat je nog hebt en kun je de zucht naar drank te baas blijven.
#10
Dank je Hippie!
Eerst besefte ik goed hoe waardevol het is, in deze tijd, om een huurwoning te hebben. Later maakte ik er zo´n rotzooi van met pillen (teveel nemen of juist niet), drank, herrie, gedoe buiten....
Mijn vriend had een huurappartement maar heeft dat opgezegd om naar Beschermd Wonen te gaan in een andere stad. Hij wilde én een nieuwe start op een nieuwe plek, én een periode intensieve begeleiding om van de middelen af te komen. Dat was aanvankelijk een heel goede keus.
Maar nu hij van beschermd wonen weer naar een andere plek geplaatst is, wordt eigenlijk duidelijk dat hij niet meer echt zelf de regie heeft. Nu vraagt hij zich af of hij ooit die woning wel had moeten opzeggen.
Ik denk als je mijn familie en mijn ambulant begeleider vraagt, ze zouden aansturen op zorgmachtiging. Dus ik moet wel mijn best gaan doen vanaf nu... als ik weer in crisis kom gaat die molen misschien wel draaien.
De begeleiding is al langs geweest en ik gaf aan dat ik huilbuien heb, maar dat het gewoon emotie is die er gewoon uit moet. Dat er dus niet een directe aanleiding is en dat er ook niks hoeft te veranderen.
In de zomer, op de groep, was ik ook bezig met afbouw. En ook emotioneel. Maar hoe goed ik het ook uitlegde, de groep (allemaal mannen overigens) leek toch naar redenen te zoeken waarom ik liep te huilen. En de begeleiding leek naar oplossingen te zoeken om het beter te maken voor mij.
Het is beetje plattelandsmentaliteit hier. Mensen houden niet van tranen.
Eerst besefte ik goed hoe waardevol het is, in deze tijd, om een huurwoning te hebben. Later maakte ik er zo´n rotzooi van met pillen (teveel nemen of juist niet), drank, herrie, gedoe buiten....
Mijn vriend had een huurappartement maar heeft dat opgezegd om naar Beschermd Wonen te gaan in een andere stad. Hij wilde én een nieuwe start op een nieuwe plek, én een periode intensieve begeleiding om van de middelen af te komen. Dat was aanvankelijk een heel goede keus.
Maar nu hij van beschermd wonen weer naar een andere plek geplaatst is, wordt eigenlijk duidelijk dat hij niet meer echt zelf de regie heeft. Nu vraagt hij zich af of hij ooit die woning wel had moeten opzeggen.
Ik denk als je mijn familie en mijn ambulant begeleider vraagt, ze zouden aansturen op zorgmachtiging. Dus ik moet wel mijn best gaan doen vanaf nu... als ik weer in crisis kom gaat die molen misschien wel draaien.
De begeleiding is al langs geweest en ik gaf aan dat ik huilbuien heb, maar dat het gewoon emotie is die er gewoon uit moet. Dat er dus niet een directe aanleiding is en dat er ook niks hoeft te veranderen.
In de zomer, op de groep, was ik ook bezig met afbouw. En ook emotioneel. Maar hoe goed ik het ook uitlegde, de groep (allemaal mannen overigens) leek toch naar redenen te zoeken waarom ik liep te huilen. En de begeleiding leek naar oplossingen te zoeken om het beter te maken voor mij.
Het is beetje plattelandsmentaliteit hier. Mensen houden niet van tranen.
#11
Het is beetje plattelandsmentaliteit hier. Mensen houden niet van tranen.
Het is juist heel fijn om te kunnen huilen Alinde. Het is een manier om lichamelijk en geestelijk emoties, spanning en onzekerheid te kunnen laten wegvloeien.
Zelf zoveel mogelijk de regie in je leven houden is inderdaad veel waard. Ik gun je van harte dat je dat niet kwijt gaat raken.
En 'lekker' janken is dus meer dan prima. 😉
#12
Dank je Hippie.
Ja eigenlijk is het heel fijn. Ik zie er niet uit... echt niet... en ga vanmiddag nog ergens op visite maar whatever.
Mja, in de zomer, toen ik op de groep zat, was het lastiger. Eerst had ik lorazepam, toen had ik 1 terugval en werd het omgezet naar diazepam met als doel om het daarna ook af te bouwen.
En toen de diazepam naar beneden ging toen kwamen de tranen. Ik zat in een groep met alleen mannen, en ik probeerde echt uit te leggen dat ik in een diazepam afbouw zat. Dat er geen aanleidingen op de afdeling waren om te huilen, dat die tranen er gewoon bij hoorden.
Maar toch ging het niet. De afdeling vond het ongemakkelijk, dat gejank. En de begeleiders hadden ook het idee dat ze er iets mee moesten, dat gejank. In plaats van het gewoon even te laten gaan.
Nouja toen kwam er weer lorazepam bij en quetiapine en toen was het huilen over maar de rest van mijn gevoel eigenlijk ook.
Anyway waar ik nu zit kan het wel volgens mij. Gewoon janken.
Ik schrijf nu maar gewoon een eind heen. Er was in het voorjaar een sterfgeval waar ik niet netjes mee om gegaan ben. Niks laten horen.
Ik probeer daar nu ook over na te denken, hoe ik weer contact kan opnemen met de naasten van diegene. Misschien rondom zijn geboortedag iets sturen.
Ja eigenlijk is het heel fijn. Ik zie er niet uit... echt niet... en ga vanmiddag nog ergens op visite maar whatever.
Mja, in de zomer, toen ik op de groep zat, was het lastiger. Eerst had ik lorazepam, toen had ik 1 terugval en werd het omgezet naar diazepam met als doel om het daarna ook af te bouwen.
En toen de diazepam naar beneden ging toen kwamen de tranen. Ik zat in een groep met alleen mannen, en ik probeerde echt uit te leggen dat ik in een diazepam afbouw zat. Dat er geen aanleidingen op de afdeling waren om te huilen, dat die tranen er gewoon bij hoorden.
Maar toch ging het niet. De afdeling vond het ongemakkelijk, dat gejank. En de begeleiders hadden ook het idee dat ze er iets mee moesten, dat gejank. In plaats van het gewoon even te laten gaan.
Nouja toen kwam er weer lorazepam bij en quetiapine en toen was het huilen over maar de rest van mijn gevoel eigenlijk ook.
Anyway waar ik nu zit kan het wel volgens mij. Gewoon janken.
Ik schrijf nu maar gewoon een eind heen. Er was in het voorjaar een sterfgeval waar ik niet netjes mee om gegaan ben. Niks laten horen.
Ik probeer daar nu ook over na te denken, hoe ik weer contact kan opnemen met de naasten van diegene. Misschien rondom zijn geboortedag iets sturen.
#13
Zo, ik was op visite en ik ben weer terug. Was met vriend samen.
We moesten door het centrum van een stad om bij die vrienden te komen.
Toch heftig hoor zo´n centrum, zonder benzo´s. Die geluiden, zoveel mensen.
Het voelde wat surrealistisch, alsof ik op vakantie was. De mensen waren grotendeels toeristen en het weer is zo..... raar. Weet niet of het voor anderen ook zo raar voelt, dat het relatief warm is maar tegelijk ook november en vroeg donker.
Hopelijk vannacht wat beter slapen. Morgenochtend met vriend langs mijn huis. Post ophalen en planten checken. De mooie planten logeren bij mijn ouders en de goedkope planten staan in mijn huis en zijn misschien inmiddels overleden. Ik heb eerlijk gezegd te lang geen post gecheckt dus geen idee of er verrassingen tussen zitten. Fijn dat vriend even mee gaat.
We moesten door het centrum van een stad om bij die vrienden te komen.
Toch heftig hoor zo´n centrum, zonder benzo´s. Die geluiden, zoveel mensen.
Het voelde wat surrealistisch, alsof ik op vakantie was. De mensen waren grotendeels toeristen en het weer is zo..... raar. Weet niet of het voor anderen ook zo raar voelt, dat het relatief warm is maar tegelijk ook november en vroeg donker.
Hopelijk vannacht wat beter slapen. Morgenochtend met vriend langs mijn huis. Post ophalen en planten checken. De mooie planten logeren bij mijn ouders en de goedkope planten staan in mijn huis en zijn misschien inmiddels overleden. Ik heb eerlijk gezegd te lang geen post gecheckt dus geen idee of er verrassingen tussen zitten. Fijn dat vriend even mee gaat.
#14
Ik kreeg mijn hoofd niet meer rustig gisterenavond. Het was een hectische week. Verder merk ik dat zo´n uitje naar vrienden nog teveel is in deze fase. Het OV, de stad.... de geluiden komen hard binnen. Snerpend soms.
Het was echt gezellig bij de vrienden, het zijn ook echt lieve mensen bij wie je eerlijk en open kunt zijn. Zij spreekt alleen geen NL waardoor de gesprekken afwisselend in het Nederlands en steenkolen Engels waren en dat maakte het ook intensief.
Ik ben zelf gewend dat je helemaal op Engels overgaat zodra één persoon van het gezelschap geen Nederlands spreekt. De jongens hebben de gewoonte om weer Nederlands te spreken als de vriendin even in de keuken is bijv en zo ga je alles door elkaar praten op gegeven moment.
Het gaat niet zo goed met vriend zijn vader. Zijn broers en zussen hebben geen contact meer met de vader dus hij kan het moeilijk delen. Hij en zijn vader kunnen moeilijk met elkaar praten dus wat er nu precies aan de hand is en of het zorgelijk is weten we niet. Gelukkig is er wel een partner van vader.
Ik ben ergens tussen 20 en 21 uur al gaan slapen gisteren en heb lang en diep geslapen. Nu heel vroeg wakker uiteraard maar dat is niet zo erg.
Het was echt gezellig bij de vrienden, het zijn ook echt lieve mensen bij wie je eerlijk en open kunt zijn. Zij spreekt alleen geen NL waardoor de gesprekken afwisselend in het Nederlands en steenkolen Engels waren en dat maakte het ook intensief.
Ik ben zelf gewend dat je helemaal op Engels overgaat zodra één persoon van het gezelschap geen Nederlands spreekt. De jongens hebben de gewoonte om weer Nederlands te spreken als de vriendin even in de keuken is bijv en zo ga je alles door elkaar praten op gegeven moment.
Het gaat niet zo goed met vriend zijn vader. Zijn broers en zussen hebben geen contact meer met de vader dus hij kan het moeilijk delen. Hij en zijn vader kunnen moeilijk met elkaar praten dus wat er nu precies aan de hand is en of het zorgelijk is weten we niet. Gelukkig is er wel een partner van vader.
Ik ben ergens tussen 20 en 21 uur al gaan slapen gisteren en heb lang en diep geslapen. Nu heel vroeg wakker uiteraard maar dat is niet zo erg.
#15
De nacht is lang als je zo vroeg gaat slapen en zo vroeg al wakker bent.
We hebben geen termijn afgesproken hoe lang ik op deze beschutte woonplek kan blijven. Meestal zo lang er nog aan de medicatie gesleuteld wordt kun je hier blijven. Ik heb dinsdag een gesprek met mijn casemanager. Ik ga er zelf inmiddels wel vanuit dat ik met kerst nog hier ben. Als hij dat ook aangeeft, kan ik november en december een beetje gaan plannen.
Er beginnen al mensen over de feestdagen... het lastige bij mijn familie is dat mijn moeder als doel heeft iedereen bij elkaar te hebben.... waar één van mijn broers en ik als doel hebben de drukte te vermijden.
Ik weet uit ervaring dat het niet prettig is om bij mijn ouders te zijn als de kleinkinderen er ook zijn. Alles staat in het teken van de kleinkinderen.
Anyway denk dat het NOG hogere doel is dat ik niet terugval. Desnoods breng ik de kerst patat-etend door met de jongens van de woonvorm.
We hebben geen termijn afgesproken hoe lang ik op deze beschutte woonplek kan blijven. Meestal zo lang er nog aan de medicatie gesleuteld wordt kun je hier blijven. Ik heb dinsdag een gesprek met mijn casemanager. Ik ga er zelf inmiddels wel vanuit dat ik met kerst nog hier ben. Als hij dat ook aangeeft, kan ik november en december een beetje gaan plannen.
Er beginnen al mensen over de feestdagen... het lastige bij mijn familie is dat mijn moeder als doel heeft iedereen bij elkaar te hebben.... waar één van mijn broers en ik als doel hebben de drukte te vermijden.
Ik weet uit ervaring dat het niet prettig is om bij mijn ouders te zijn als de kleinkinderen er ook zijn. Alles staat in het teken van de kleinkinderen.
Anyway denk dat het NOG hogere doel is dat ik niet terugval. Desnoods breng ik de kerst patat-etend door met de jongens van de woonvorm.
#16
Ik ben in mijn huis. Het valt me mee. De planten leven nog en er is een stapel post maar niet enorm veel. Ik neem het ongeopend mee naar de woonvorm. Als ik het daar open maak is er i.i.g. begeleiding achter de hand die kan helpen met moeilijke dingen of lastige telefoontjes.
Mijn casemanager moest mij vanmorgen nog toestemming geven om hierheen te gaan. Ik voelde een soort vaderlijke bezorgdheid… hij weet hoe de situatie geweest is afgelopen winter op deze plek.
In de zomer, in de vakantieperiode toen we niet zoveel verplichtingen hadden, was ik best vaak in mijn eigen woning. Toen was ik voornamelijk bezig de sporen van mijn ex te wissen hier. Het liefdesverdriet gaf mij toen een soort kracht en boosheid waardoor ik veel energie had.
Nu is het weer anders. Hij en ik zien elkaar weer maar het is anders…
Ik ben blij als ik de casemanager weer kan spreken. De gewone gesprekken met de begeleiders moeten allemaal gerapporteerd worden en dat maakt dat ik dingen over relatie niet altijd met ze deel. De casemanager hoeft niet alles te rapporteren dus dat is meestal vertrouwelijk.
Haha ik zet van alles op internet en tegelijk wil ik niet dat alles in mijn dossier komt. Hier heb ik er nog zelf de controle over.
Mijn casemanager moest mij vanmorgen nog toestemming geven om hierheen te gaan. Ik voelde een soort vaderlijke bezorgdheid… hij weet hoe de situatie geweest is afgelopen winter op deze plek.
In de zomer, in de vakantieperiode toen we niet zoveel verplichtingen hadden, was ik best vaak in mijn eigen woning. Toen was ik voornamelijk bezig de sporen van mijn ex te wissen hier. Het liefdesverdriet gaf mij toen een soort kracht en boosheid waardoor ik veel energie had.
Nu is het weer anders. Hij en ik zien elkaar weer maar het is anders…
Ik ben blij als ik de casemanager weer kan spreken. De gewone gesprekken met de begeleiders moeten allemaal gerapporteerd worden en dat maakt dat ik dingen over relatie niet altijd met ze deel. De casemanager hoeft niet alles te rapporteren dus dat is meestal vertrouwelijk.
Haha ik zet van alles op internet en tegelijk wil ik niet dat alles in mijn dossier komt. Hier heb ik er nog zelf de controle over.
#17
Ik was even in het bos om de onrust er uit te lopen.
En zoals ik eerder heb ervaren toen ik clean was van benzo´s: Het lijkt of je al die tijd door een vies raam naar buiten hebt gekeken, en alsof iemand nu de ramen heeft gelapt. Ondanks dat ik nog zopiclon slik, ervaar ik nu wel het gevoel van die schone ramen en dat je beter naar buiten kunt kijken.
De vorige periode dat ik geen benzo's slikte (en wel zopiclon) was in mei en juni. Toen werd ik ook onrustig en dat uitte ik vooral op de afdeling waar ik toen zat en in de groep. Veel schoonmaken, veel onder de mensen zijn maar hoe meer onrust je dan uitstraalt, hoe meer je ook terug krijgt. Irritaties, grappen die verkeerd vallen etc.
Deze periode kan ik proberen meer de natuur op te zoeken en mijn onrust niet te uiten naar andere mensen toe.
Vandaag sprak ik mijn casemanager heel kort maar morgen spreek ik hem langer. Hij zei vandaag nog dat ik echt rustig aan moet doen nu tijdens de benzo-afbouw. Of hoe heet dat... het is afgebouwd, maar de weken die nu komen. Slaap in de gaten houden, ontregeling voorkomen.
En zoals ik eerder heb ervaren toen ik clean was van benzo´s: Het lijkt of je al die tijd door een vies raam naar buiten hebt gekeken, en alsof iemand nu de ramen heeft gelapt. Ondanks dat ik nog zopiclon slik, ervaar ik nu wel het gevoel van die schone ramen en dat je beter naar buiten kunt kijken.
De vorige periode dat ik geen benzo's slikte (en wel zopiclon) was in mei en juni. Toen werd ik ook onrustig en dat uitte ik vooral op de afdeling waar ik toen zat en in de groep. Veel schoonmaken, veel onder de mensen zijn maar hoe meer onrust je dan uitstraalt, hoe meer je ook terug krijgt. Irritaties, grappen die verkeerd vallen etc.
Deze periode kan ik proberen meer de natuur op te zoeken en mijn onrust niet te uiten naar andere mensen toe.
Vandaag sprak ik mijn casemanager heel kort maar morgen spreek ik hem langer. Hij zei vandaag nog dat ik echt rustig aan moet doen nu tijdens de benzo-afbouw. Of hoe heet dat... het is afgebouwd, maar de weken die nu komen. Slaap in de gaten houden, ontregeling voorkomen.
#18
Het lijkt of je al die tijd door een vies raam naar buiten hebt gekeken, en alsof iemand nu de ramen heeft gelapt.
Heel mooi gezegd.
En fijn dat je weer door die schonere ramen kan kijken.
Het is nu herfst. Misschien voel je je ook nog wat herfstachtig.
Dadelijk misschien nog even een paar maanden de winter in je hoofd trotseren (kou, rust, maar ook warme van nabijheid en trots) .... en dan komt de lente en de zomer van 2026 waarin de zon weer voor je gaat stralen!
#19
Dankjewel Kordie, wat lief!
Ja herfstachtig zeker. Ik ben nu op een bosrijke plek en daar is het méér herfst dan op andere plekken lijkt het.
Ja herfstachtig zeker. Ik ben nu op een bosrijke plek en daar is het méér herfst dan op andere plekken lijkt het.
#20
Ik heb ongeveer zes uur geslapen, heel diep. Mag ik blij mee zijn.
Uit ervaring weet ik nu dat de eerste twee maanden na afbouw benzo´s heel wiebelig zijn. Mijn casemanager weet dat ook, van mij. Vandaag heb ik een gesprek en ga ik vragen hoe lang ik hier in de woonvorm kan blijven. Zelf ga ik er een beetje vanuit dat ik met de feestdagen ook nog hier zit. Het was een tijd lang een grapje, dat ik zei: Ik hoop tegen de kerst toch wel thuis te zijn. Nu denk ik dat het juist goed is als ik die 'gezellige tijd' hier doorbreng.
Als die mogelijkheid er is. Want er zijn ook wachtlijsten etc etc. Ik zal het vandaag wel te horen krijgen.
Uit ervaring weet ik nu dat de eerste twee maanden na afbouw benzo´s heel wiebelig zijn. Mijn casemanager weet dat ook, van mij. Vandaag heb ik een gesprek en ga ik vragen hoe lang ik hier in de woonvorm kan blijven. Zelf ga ik er een beetje vanuit dat ik met de feestdagen ook nog hier zit. Het was een tijd lang een grapje, dat ik zei: Ik hoop tegen de kerst toch wel thuis te zijn. Nu denk ik dat het juist goed is als ik die 'gezellige tijd' hier doorbreng.
Als die mogelijkheid er is. Want er zijn ook wachtlijsten etc etc. Ik zal het vandaag wel te horen krijgen.