Tijd van bezinning - nu

Casrus zei:

47.



Heb een tijdje terug het bedrag wat ik nog schuldig ben (minder dan een maandloon) overgemaakt naar een 'vriend' in Colombia.

Mijn bank belde me er zelfs over op.

Heb nooit bijgeleend (vrijgevige ouders en toen mijn vader begon te sputteren over mijn laatste studie overleed hij).



Over belangrijke dingen praten we vaak niet.



Wij hebben heel veel samen gespeeld en meestal gaat het goed... maar niet altijd.

Klik om te vergroten...

Alinde zei:

Volgens mij gebeurt dat nog steeds, dat mensen beweren dat ze studeren maar het helemaal niet doen. Of van de aardbodem verdwijnen als de studie niet lukt.

Klik om te vergroten...

En ook in het buitenland word je achtervolgt als je je studieschuld niet aflost. Zag een tijdje geleden een video van een paar die geen nieuw paspoort konden aanvragen als ze niet betaalden..Gaat echt ver. Ik kan die video nog wel opzoeken als iemand het wil zien.

Alinde zei:

Iets ouder dan ik dus. Hoe ik het mij herinner, konden de mensen die in de jaren 90 begonnen, er heeeeeeeeeeel lang over doen. Maar hadden ze ook een heeeeeeeeeeel hoge schuld als het niet lukte.
En soms hadden de ouders geen idee dat het niet goed ging en dan was het nogal wat om dat te vertellen.

Klik om te vergroten...

Ook in de jaren 80 al veel van dat soort ‘ eeuwige studenten’ . Zo werden ze volgens mij genoemd.

Zou goed kunnen. Die van de jaren 90 kende ik meer persoonlijk omdat die nog bezig waren toen ik in 2001 begon. Zij konden ook veel functies ernaast doen, dat werd bij ons al iets lastiger.
Allemaal leuk maar wie het niet tot een goed einde bracht had wel een hele hoge schuld.

Alinde zei:

Zou goed kunnen. Die van de jaren 90 kende ik meer persoonlijk omdat die nog bezig waren toen ik in 2001 begon. Zij konden ook veel functies ernaast doen, dat werd bij ons al iets lastiger.
Allemaal leuk maar wie het niet tot een goed einde bracht had wel een hele hoge schuld.

Klik om te vergroten...

Was de eerste keer begonnen in '95. Tempobeurs.

Meteen uit huis, naar Droevendaal (Wageningen).
Na twee jaar (was in de loop van het tweede studiejaar gestopt) wilde ik verhuizen en dacht ik dat ik een deel van een benedenwoning zou huren in Den Haag. Dat ging niet door, dus toen 'kraakte' ik een lege kamer in een andere barak (want ik had mijn oude kamer opgezegd) en stond mijn moeder garant voor een kamer in Haarlem waar ik toen heen verhuisde.

Tweede keer was '98 - '99 Kunstmatige Intelligentie aan WINS (U.V.A.) (lukte niet, maar een kamer in Haarlem had ik al).

Derde keer was '04 - '08 aan de TUDelft, Bouwkunde. Vijf jaar ellende en aan het einde fikte de hele faculteit af.

Heb ook nooit zoveel gegeven voor iets.

Was ook een relatie begonnen die aan het einde ook zo goed als voorbij was.

En ook wel hele mooi ervaringen gehad, maar dit was het niet waard.

Dat hele onderwijssysteem moest ook nog omgeturnd worden in een Engelstalig Bachelor-Master systeem wat ook volgens mij ook zeer ten koste is gegaan van de kwaliteit.

Daarvoor was er geen enkele eis, en je schijnt ook eens bijstand te hebben gekregen als student, maar daarvoor moest je lenen maar was de rente belasting-aftrekbaar.

Wat in de jaren tachtig ook speelde waren de studenten die verslaafd waren geraakt aan de heroïne.

Haha hier ook eerst Wageningen. Flat Rijnsteeg. Leuke tijd gehad hoor, wel mede dankzij Koning Alcohol. Het zelfsturend onderwijs of zoiets kwam in en dat was niks voor mij al die groepjes. Ik miste de structuur en koos per ongeluk een richting waar helemaal geen structuur in zat. Oja probleemgericht onderwijs heette het.

Later in Utrecht wilde ik iig niks meer lenen maar toen ik ziek werd en de studie niet afmaakte was het bedrag alsnog behoorlijk.

Ach het is nooit ideaal. Het kost altijd geld en is altijd oneerlijk ivm rijke of arme ouders.

Alinde zei:

Haha hier ook eerst Wageningen. Flat Rijnsteeg. Leuke tijd gehad hoor, wel mede dankzij Koning Alcohol. Het zelfsturend onderwijs of zoiets kwam in en dat was niks voor mij al die groepjes. Ik miste de structuur en koos per ongeluk een richting waar helemaal geen structuur in zat. Oja probleemgericht onderwijs heette het.

Later in Utrecht wilde ik iig niks meer lenen maar toen ik ziek werd en de studie niet afmaakte was het bedrag alsnog behoorlijk.

Ach het is nooit ideaal. Het kost altijd geld en is altijd oneerlijk ivm rijke of arme ouders.

Klik om te vergroten...

Wat is nou eerlijk? Dat iedereen hetzelfde krijgt of dat mensen hun rechtmatig verdiende en belaste geld zelf mogen houden?

En het is natuurlijk ook helemaal eerlijk om studenten wijs te maken dat problemen aan hen liggen en niet aan de onderwijsorganisatie. (Zeg ik ook als 47 jarige).

Waar is dat zo, behalve bij NS conducteurs?

Ik weet niet wat eerlijk was. In mijn tijd was het op zich prima geregeld. Maar je zag wel dat de één alles van de ouders kreeg (huur, collegegeld, boeken, extra geld) waar de ander dat niet kreeg. Bij ons ging vrijwel iedereen op kamers, ook omdat Wageningen per OV lastig was voor de meesten. En dan zag je wel verschil dat sommigen tijd en ruimte hadden om bestuursfuncties etc te doen waar anderen hun vrije tijd vulden met werken.
Maar daarna kwam geloof ik een generatie die geen stufi kreeg en die vaak thuis bleven wonen tot ver in de twintig. Dan hadden wij het veel beter.

Elke generatie zal wel met andere problemen kampen. Er is ook nog een tijd geweest dat de OV-kaart nog niet bestond. Toen gingen ze liften.

Alinde zei:

Ik weet niet wat eerlijk was. In mijn tijd was het op zich prima geregeld. Maar je zag wel dat de één alles van de ouders kreeg (huur, collegegeld, boeken, extra geld) waar de ander dat niet kreeg. Bij ons ging vrijwel iedereen op kamers, ook omdat Wageningen per OV lastig was voor de meesten. En dan zag je wel verschil dat sommigen tijd en ruimte hadden om bestuursfuncties etc te doen waar anderen hun vrije tijd vulden met werken.
Maar daarna kwam geloof ik een generatie die geen stufi kreeg en die vaak thuis bleven wonen tot ver in de twintig. Dan hadden wij het veel beter.

Elke generatie zal wel met andere problemen kampen. Er is ook nog een tijd geweest dat de OV-kaart nog niet bestond. Toen gingen ze liften.

Klik om te vergroten...

Die OV-kaart was een trucje van de overheid om de stufi sterk te kunnen verlagen toen de NS nog een staatsbedrijf was.

Ok dat wist ik niet.
Ik weet dat mijn vader in zijn tijd wel eens liftte, maar op een gegeven moment had hij ook een autootje. Ik ga t eens opzoeken, geen idee ook wanneer de Stufi gekomen is.

Studiefinanciering blijkt al vanaf 1815 te bestaan. Wel uiteraard met allemaal golven. Wel interessant.

Alinde zei:

Studiefinanciering blijkt al vanaf 1815 te bestaan. Wel uiteraard met allemaal golven. Wel interessant.

De opkomst en ondergang van de basisbeurs – een geschiedenis - Red Pers

Duizend euro korting op het collegegeld in het eerste studiejaar zou meer studenten moeten trekken, zo beoogt het huidige kabinet. Sinds de afschaffing van de basisbeurs in 2015 steken studenten zich gierend in de schulden, waardoor potentiële doorstromers afzien van een vervolgstudie. Is het...

redpers.nl

Klik om te vergroten...

Hier staat vast nog niet alles in. Ook heb ik weleens gehoord dat vroeger sommige studenten voor drie verschillende studies drie keer stufi ontvingen, maar wat hiervan klopte weet ik niet.

Ook kon je voor een bestuursjaar een extra jaar studiefinanciering krijgen, wat ik ook niet kreeg.

Even goed was het niet vreselijk, maar een baan en een studie combineren lukt alleen als je studie niet al te veel tijd kost.

Op die leeftijd heb je soms best veel energie. Kende er genoeg die van 9 tot 17 studeerden en in de avonden en/of weekenden werkten. Bij ons kreeg je idd een jaar studiefinanciering voor een bestuursfunctie en een paar maanden voor een grote commissie. Maar met bestuursfunctie was je ook echt veel uren bezig bij ons, van 9 tot 22 uur was gebruikelijk en soms tot nog later. Wel was het per bestuur nogal verschillend hoe efficient die uren ingedeeld werden maar in sommige jaren was het echt hard werken.

Lachen die protesten in de jaren 80. Maar als er geen werk was en dus ook geen bijbanen dan snap ik het wel. En dan hadden ze ook wel de tijd om in hun blootje over het binnenhof te rennen.

Ik heb het in mijn studententijd heel goed gehad. Zeker die OV kaart was voor mij heel gunstig. Het was alleen jammer dat ik psychotisch werd, daarna werd het allemaal wel een stuk minder.

Sterkte, @Alinde !!
Ben je toch weer door de alcoholduivel verleid?
Ik hoop van niet...
Luister niet naar die duivel op je schouder!
Die is alleen maar op uit om je te vernietigen...

De Zandman zei:

Heb jij eigenlijk iets aan die groepsgesprekken @Alinde ?
Zijn deze niet veel te zwaar voor je herstel?
Heb je er steun aan? Men laat jou op zwaardere momenten aardig in de steek als ik dit allemaal zo lees....

Klik om te vergroten...

Ik vroeg me eerlijk gezegd precies hetzelfde af..

De Zandman zei:

Heb jij eigenlijk iets aan die groepsgesprekken @Alinde ?
Zijn deze niet veel te zwaar voor je herstel?
Heb je er steun aan? Men laat jou op zwaardere momenten aardig in de steek als ik dit allemaal zo lees....

Klik om te vergroten...

Ik was daar al over aan t twijfelen maar nu is de kogel wel door de kerk. Ik hechtte veel waarde aan het feit dat we elkaar al zo lang kennen. Maar idd hier en nu… past het niet.

Voor het stuk bipolair heeft het me wel geholpen. Maar zoals ik schreef was eerst de structuur anders en hadden we een groep waarin mensen elkaar corrigeerden. Nu lijkt het alsof één persoon helemaal los kan gaan en mij elke keer in de rede kan vallen en de rest laat het gewoon gebeuren. Als er nog een achterwacht geweest was had ik die waarschijnlijk al lang een keer erbij geroepen want er gebeurt elke keer hetzelfde.

Waar ze me de laatste keer ook mee kwetste was: Ik had in de zomer verteld hoe mijn opname gegaan was. En dat was ze de laatste keer vergeten ofzo en toen snauwde ze: Ik kan ook niet alles onthouden he.
Andersom zou ik gezegd hebben, wat erg want je hebt het verteld maar ik weet het niet precies meer.

Eigenlijk zat ik al een tijd te twijfelen over de groep, waarbij ik het dus wel fijn vond dat we al zo lang in elkaars leven zijn. Maar zoals vandaag, dat ik heel netjes afzeg en dan in feite commentaar krijg omdat ik afzeg, dat is de druppel. Het heeft mij eerder ook in de weg gezeten om afscheid te nemen omdat zelfs een afscheid een geduw en getrek wordt en een discussie. Of dat iemand afscheid neemt en dan nog digitaal achterna gezeten wordt omdat het afscheid niet geaccepteerd wordt.

De vraag is ook of GGZ dit wel zou moeten faciliteren maarja.

Ik heb het idee, @Alinde , dat je weinig aan die gesprekken hebt.
Ze laten je dus vallen en 1 persoon kennelijk de leider geworden.
Dat kost allemaal heel veel energie, en deze energie heb je keihard nodig om overeind te blijven.
Ik zou, als ik jou was, eens heel goed bedenken of het nog iets voor je is.
Mijn eigen ervaringen met groepsgesprekken is zwaar negatief , ik zat in een groep van 10 man en ik heb er niet 1 beter zien worden.
Ik ging er slechter weg, dan dat ik er kwam...
De schade was zeer groot.
Ik ben er geen voorstander van....

Alinde zei:

Eigenlijk zat ik al een tijd te twijfelen over de groep, waarbij ik het dus wel fijn vond dat we al zo lang in elkaars leven zijn. Maar zoals vandaag, dat ik heel netjes afzeg en dan in feite commentaar krijg omdat ik afzeg, dat is de druppel.

Klik om te vergroten...

Snap ik. Ik denk dat je je dan opgejaagd voelt. Daarom zit ik ook niet bij een ptss praat groep.

Dank je Zandman. Helaas is onze GGZ overgestapt op groepsgesprekken voor de meeste dingen.
Aan deze groep heb ik echt veel gehad, maar ik had wel altijd een paar dagen nodig om bij te komen. En toen had ik die tijd. Nu ik niet meer zo veel vrij kan (of wil) plannen na het gesprek en de dagen erna, merk ik dat het inderdaad niet lukt.
Die maatschappelijk werkster over wie ik schreef was geweldig, ik ken haar ook van andere dingen. En daarmee kwam het ook niet voor dat je je afmeldde en dan in de groep moest verdedigen waarom, of op de groepsapp. Dan had ik bijv ook met haar er bij dingen kunnen vertellen over mijn opname en waren ze me ook niet steeds in de reden gevallen en hadden ze wellicht ook niet doordat ze er zelf steeds doorheen praatten stukken gemist.

Dan kun je ook nog besluiten bepaalde zaken wel met die MW te bespreken en dan hoefde je dat niet in de groep te discussiëren of het allemaal wel erg genoeg is om je af te melden. En hadden we ook niet steeds berichten van die ene man gekregen over hoe slecht het ging zonder dat hij verder zijn gezicht liet zien.

Ik had het liever op een nette manier gedaan maar ik realiseer me nu dat als je op een nette manier afscheid wilt nemen ze het waarschijnlijk ook niet accepteren want Pietje Puck neemt toch ook geen afscheid en die heeft alles nog veel erger.

In een normale groep heb je ook meer instroom en dan is het ook niet zo erg als iemand na een tijdje weer afscheid neemt. Hoe ik het zie is dit helemaal scheef gegroeid maar ik ben er ook klaar mee nu.

Kordie zei:

Snap ik. Ik denk dat je je dan opgejaagd voelt. Daarom zit ik ook niet bij een ptss praat groep.

Klik om te vergroten...

Ze gaat ook een beetje over mijn grens. Ik meld mij keurig netjes een dag van tevoren af, vertel dat ik van slag ben na een zwaar ZAG gesprek en deze week wat tijd neem voor mezelf. Ik wens ze een goede bijeenkomst.

En dat ze dan reageert door te zeggen dat ik toch moet komen bladiebladiebla. Dan lees je toch niet wat ik zeg?

Alinde zei:

En dat ze dan reageert door te zeggen dat ik toch moet komen bladiebladiebla. Dan lees je toch niet wat ik zeg?

Klik om te vergroten...

Precies dat.
Goede rede van jou.

Of ze wilt het niet lezen en door pushen.
Misschien zit er ook wel stukje van ongerustheid achter; "ze zal toch niet aan de wijn zitten"

Maar wat hier vooral mist is begrip voor je pittige ZAG