Tijd van bezinning - nu

Ik slaap nog niet. Sterren op het doek aan het terugkijken met Ranomi Kromowijojo.

Er zijn een hoop triggers geweest vorige week. Het ergste was denk ik dat mijn casemanager Brijder mij overdroeg. Ook een soort relatiebreuk en helemaal onverwacht.
Denk dat ik blij mag zijn dat ik niet teruggevallen ben.

Ik ben een paar keer verdwaald in plaatsen die ik op zich ken. Gewoon op een industrieterrein ofzo, of als er een fietspad omgelegd is. Vriend vertaalt dat naar 'moet ik je komen halen' terwijl ik denk... laat me even ik puzzel het wel uit. En als hij dan belt op het moment dat ik helemaal doorweek thuiskom heb ik ff geen zin om te bellen, dan wil ik omkleden en thee drinken.
Hij heeft ook nog de remmen van mijn fiets gemaakt alleen voor mij kon dat wel even wachten en was het nog een 'ding' extra. Hij bedoelt het allemaal zo ontzettend goed maar het is juist too much dan.
Verder wilden mijn ouders steeds over vroeger praten. Ik had een intake met een psycholoog, maar het heeft voor die man geen extra waarde als je familie de hele tijd over vroeger begint.

Na de kerst maar even orde op zaken stellen met alles. Minder praten, meer sporten, dat soort dingen.

Verder kwam ik gisteren in de boekwinkel iemand tegen die vanuit onze GGZ-praatgroep 'van de aardbodem verdwenen' was. Hij had destijds een berichtje gestuurd dat hij voorlopig niet kwam en daarna hebben we niks vernomen. Ik til daar niet zo heel zwaar aan maar een vriendin is hem blijven bellen/mailen en ook zijn vrouw en ik kan mij voorstellen dat dat het afgeschrikt heeft.

Ik schrijf het omdat ik zelf de laatste jaren ook vrij vaak ergens uit beeld gegaan ben en me daar soms nog best schuldig over voel. Maar in t geval van mijn vrijwilligerswerk, wat als ik na 2 jaar opeens weer opduik, de hele groep veranderd is etc. Ze zullen toch ook wel geaccepteerd hebben dat ik uit beeld ben nu.

Die R in de boekwinkel zag er goed uit. Ik weet niet zeker of hij mij zag.... ik denk het wel en dat hij weg keek. Maar je wilt sowieso liever geen bekenden tegen komen op 24 dec om 16.50 in een winkel.

Ik heb zijn mentor geappt dat hij wel een stalker lijkt met al die berichtjes. En dat ik me schaam naar mijn familie met steeds aanmelden en weer afmelden. Weet alleen niet of die vandaag aan t werk is.

Alinde zei:

.allemaal appjes van Meneer (die ik even op archiveren had gezet), hij had een verrassing gehad gisteravond. Het was een mooie verrassing maar niet als je weet dat ik op mijn tandvlees loop. Ik zei al, ik dacht dat ik naar die kut robert ten brink moest kijken.

Klik om te vergroten...

Manipulatie

Alinde zei:

Ik ga wel naar die tennisclub (ja zwak) maar met eigen vervoer en dan kan ik ook zo weer weg. Dat valt geloof ik ook verkeerd. Vanavond kan ik met broer met de auto dan ben ik niet afhankelijk van zijn nukken en grillen. Als hij toch besluit te komen dan komt ie maar zelf met zijn vervoer en kan hij ook zo weer weg.

Klik om te vergroten...

Wil jij wel dat hij komt?

Alinde zei:

Ik heb genoeg gehoord over huisgenoot X zei ik en hij zei: Ik heb genoeg gehoord over Brijder en GGZ. Ja wat wil je nou.... dat ik met herstel bezig ben of niet Die terugvallen van mij vond hij ook niet leuk dus beter dit, lijkt me.

(niet gedronken dus en ook geen extra pammen genomen)

Klik om te vergroten...

Lieve schat... Kies voor jezelf.

Alinde zei:

Ik heb zijn mentor geappt dat hij wel een stalker lijkt met al die berichtjes. En dat ik me schaam naar mijn familie met steeds aanmelden en weer afmelden. Weet alleen niet of die vandaag aan t werk is.

Klik om te vergroten...

Hij lijkt inderdaad wel een stalker met zn bellen en zn appen en zn eisen. Wat gun je jezelf?

Dankjewel. Ik gun mezelf vooral een kerst die ik niet door hem laat verzieken. Ik heb niks gebruikt gisteren, ook geen extra benzo's. Ik heb goed geslapen, alleen helaas niet uitgeslapen. Maar ben vaker tussen 7 en 8 wakker.

Ben al opgetut voor kerst en ben nu aan t ontbijten. Hij is nu even stil. Gelukkig vind ik het helemaal niet erg om alleen naar familie te gaan, vrijgezelle broer komt ook en haalt mij op met de auto.

Ik baal een beetje dat door al het gedoe de kerstkaarten er bij in geschoten zijn. Ik heb nieuwjaarskaarten besteld. Mijn 'eigen dingen' sneeuwen onder al een tijdje.

Voel mij schuldig naar de familie dat ze al boodschappen hebben gedaan. Maargoed het meeste vries je zo weer in.

Alinde zei:

Dankjewel. Ik gun mezelf vooral een kerst die ik niet door hem laat verzieken. Ik heb niks gebruikt gisteren, ook geen extra benzo's. Ik heb goed geslapen, alleen helaas niet uitgeslapen. Maar ben vaker tussen 7 en 8 wakker.

Klik om te vergroten...

Stel dan veilig dat je het niet door hem laat verzieken.

Alinde zei:

Ben al opgetut voor kerst en ben nu aan t ontbijten. Hij is nu even stil. Gelukkig vind ik het helemaal niet erg om alleen naar familie te gaan, vrijgezelle broer komt ook en haalt mij op met de auto.

Klik om te vergroten...

Goedzo!

Alinde zei:

Voel mij schuldig naar de familie dat ze al boodschappen hebben gedaan. Maargoed het meeste vries je zo weer in.

Klik om te vergroten...

Daar hoef je je echt niet schuldig over te voelen! De vriezer in, morgen kliekjes eten, opties genoeg

Haha dank je. IK ben even bakjes aan het afwassen zodat ik ook restjes mee naar huis kan nemen. Anders weten mijn ouders morgen niet wat ze met al dat eten aan moeten. Moeder maakt toch al veel te veel.

Ik heb gedroomd van de kliniek, herinner ik mij nu. Alles door elkaar. Dat ik een tas had waarmee ik de kliniek uit kon vluchten, dat ik die altijd bij me had. Alleen dan zo dat ze bij de tassencontrole niet meteen konden zien dat ik van plan was te vluchten. Er zaten 5 hoeden in en op een dag dacht ik, waarom sleep ik steeds 5 hoeden heen en weer?
De vader van Meneer was er en die was heel aardig eigenlijk. Hij bleek de broer van tante Mia, de favoriete verpleegkundige. Heel raar allemaal maar niet naar. Ik was gewoon mijzelf in die droom. Wist dat ik eigenlijk weg wilde uit de kliniek maar dat ik mij er tegelijk thuis voelde. Het was in de zomer.

Ik ben aan het verwerken denk ik. Droom vaak over de kliniek.

Ik denk dat de mentor vandaag avonddienst heeft. Maar bizar dat ik nu bezig ben met wat die mentor voor dienst heeft. Aan de andere kant vind ik dat zij steken laten vallen door regelmatig niet langs te gaan terwijl dat twee keer op een dag zou moeten.

Wat ook altijd zo irritant was... ik MOET echt ontbijten s ochtends anders word ik slap en chagrijnig. Dat heb ik al duidelijk gemaakt toen ik nog in de kliniek zat en ik om 8 uur, 12 uur en 17.30 een soort hongerklop kreeg. Dat hoorde ik van meer dames, dat je je instelt op die extreme regelmaat onbewust.

Er was zo vaak geen eten in huis bij Mister. Vorige week heb ik zelf muesli gekocht (eentje die hij niet lust zodat hij het niet weer zelf opeet) en een pak melk. Kreeg ik commentaar dat ik de melk op het verkeerde plankje van de koelkast had gelegd. Zondag had ik zelf boterhammen mee, om niet het risico te lopen dat ik weer geen eten zou krijgen.

Als ik hem thuis brood aanbied wil hij soms niet en eet hij popcorn. Ik begin nu een beetje door te krijgen hoe raar het eigenlijk is allemaal. Word wel heel herkenbaar zo maar whatever. Op zich bij het schrijven altijd wel rekening gehouden met evt herkenning.

Het is wel goed om het face to face uit te maken en niet met een appje. Toch ruim 9 maanden bij elkaar geweest. Ik fiets gewoon naar die tennisclub, het is best lekker buiten om te fietsen.

Alinde zei:

Wat ook altijd zo irritant was... ik MOET echt ontbijten s ochtends anders word ik slap en chagrijnig. Dat heb ik al duidelijk gemaakt toen ik nog in de kliniek zat en ik om 8 uur, 12 uur en 17.30 een soort hongerklop kreeg. Dat hoorde ik van meer dames, dat je je instelt op die extreme regelmaat onbewust.

Er was zo vaak geen eten in huis bij Mister. Vorige week heb ik zelf muesli gekocht (eentje die hij niet lust zodat hij het niet weer zelf opeet) en een pak melk. Kreeg ik commentaar dat ik de melk op het verkeerde plankje van de koelkast had gelegd. Zondag had ik zelf boterhammen mee, om niet het risico te lopen dat ik weer geen eten zou krijgen.

Als ik hem thuis brood aanbied wil hij soms niet en eet hij popcorn. Ik begin nu een beetje door te krijgen hoe raar het eigenlijk is allemaal. Word wel heel herkenbaar zo maar whatever. Op zich bij het schrijven altijd wel rekening gehouden met evt herkenning.

Klik om te vergroten...

Het spijt me om op Kerstdag te moeten zeggen;
Als ik afgelopen dagen je story's hier lees is hij niet de man voor jou, en al helemaal niet in herstelfase van je leven.

Alinde zei:

Het is wel goed om het face to face uit te maken en niet met een appje.

Klik om te vergroten...

Dat sowieso.
Misschien samen met de mentor?

Alinde zei:

Dankjewel.

Het gaat ook over doseren. Ik zei in de kliniek al, ik kan mijn grenzen bewaren omdat de kliniek mij verplicht deze grenzen te stellen.
Maar nu thuis.... hij dringt zich best op maar ook omdat hij bang is dat ik terugval als ik even niet bereikbaar ben. Dat benauwt mij. En ik snap het ook wel want hij heeft mij gezien tijdens terugvallen. Drinken terwijl je antabus slikt... dat ziet er niet leuk uit voor andere mensen.

We hebben echt een leuke zomer gehad hoor. Maar nu is het winter en het beklemt mij dat hij er zo bovenop zit. Al dat bellen. Bah. Ik wil gewoon ook rustig thuis kunnen zijn en thuis rommelen. Ben altijd alleen geweest. Ik heb niet altijd zin om bij ZIJN vrienden op de koffie te moeten, verhalen over zijn huisgenoten te horen.

Ik houd van alleen zijn. Hij niet. Maar ik wil niet alles samen.

Klik om te vergroten...

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

_shikantaza zei:

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

Klik om te vergroten...

Ook dan is dit geen gezonde relatie.

_shikantaza zei:

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

Klik om te vergroten...

Dankjewel.

Ik heb wel een beetje spijt dat ik zo los gegaan ben met details over mijzelf. Ben super herkenbaar nu.

Anyway we hebben de kerst toch samen gevierd. Vier programmapunten waarbij ook hij dingen gedaan heeft waar hij eigenlijk geen zin in had qua mijn familie maar toch was het erg leuk. Bij mijn ouders bood hij zijn excuses aan voor het wel/niet/wel/niet komen. Hij legde uit dat kerst in zijn familie niet bepaald leuk was vroeger en dat het hem getriggerd heeft tot een paar dagen flink depressief, zonder gebruik. Dat hij ook heel erg bezorgd over mij geweest was aangezien ik vorige week nogal uit mijn doen was. Waarop ik weer uitlegde dat ik heel vaak GGZ benaderd heb (vooral omdat toen die apotheekstaking nog in de lucht hing en ik medicatie nodig had en ik steeds hoorde, bel morgen maar dan is jantje er, bel overmorgen maar want piet is er niet)
Dus dat waren de kerstdagen. We zijn heel warm ontvangen in mijn familie. IK weet niet of mijn middelste broer zich versprak of het bewust sarcastisch zei, die zei tegen mijn vriend: Morgen zijn er nog andere kleine kinderen. Hahhahaha.

Het dagje rust is er gisteren niet gekomen, voor ik het weet staat hij altijd weer voor mijn neus. Ik ga kijken of donderdag zijn casemanager komt en of ik dan even aan kan schuiven en uitleggen dat ik soms rust nodig heb. En dan niet rust maar wel steeds bellen maar gewoon ff RUST. Als hij denkt dat we nu in de volgende fase zitten van altijd samen slapen ofzo dan moet ik hem teleurstellen want we gaan niet altijd samen slapen want zelfs in zijn slaap praat hij nog door. Nouja nu ben ik alleen thuis en was ik 6 uur wakker dat is ook niet alles. Maar een andere keer slaap ik misschien lekker uit, kan ik wakker worden zonder televisie (ik wil rustig wakker worden) en een dag in stilte doorbrengen.

Even toevoegen, ik was bij zijn familie OOK zeer welkom. Nu ik het teruglees staat het er alsof dat niet zo was. Lieve mensen (ik was er 1 x eerder kort geweest) en ik heb in jaren niet zulke lekkere ouderwetse groentesoep gehad. Echte soep van echte bouillon, veel balletjes.
Zij waren óók niet geheel gelukkig toen ze hoorden dat hij een vriendinnetje uit de kliniek had maar het valt ze mee, geloof ik. We kregen ook nog allemaal bakjes lekker eten mee naar huis.... wat wel inhield dat we half Nederland nog door gegaan zijn met de bakjes eten maar we hebben er later nog lekker van gegeten. Die mensen houden van GOED eten, geen kant en klaar van de Aldi.
Ik kreeg nog een muts omdat ze bang waren dat mijn oren koud werden, gewoon lief allemaal.

Vriend zegt dat hij niet wil terugvallen ook omdat hij daar zoveel mensen mee zou teleurstellen. Ook zijn behandelaren.
Ik moet zeggen, als ik wil drinken en wil ik drinken hoe lief mijn behandelaren ook zijn. Ik heb nu vooral in mijn achterhoofd hoe KUT die dag is dat je stopt en dat ergens wanneer je promillage tot 0 zakt of onder 0 je helemaal gek word.

Ik ben ook nog veel priller wat dat betreft. We moeten met GGZ echt kijken naar een plan voor als ik echt niet meer slaap en/of psychotisch dreig te worden. Ook al zou dat inhouden dat ik af en toe toch weer aan de benzo's moet. Eén van mijn psychiaters, vier psychiaters geleden ofzo, zei tegen mij: Een ander valt op een gegeven moment gewoon om, die valt in slaap waar hij ook is. Jij blijft echt wakker.
In de kliniek bij de tweede opname zei ook iemand: Jij hebt in je eerste opname echt niet geslapen he?
Ik zei: Nee en daarna thuis ook anderhalve week niet.

In januari heb ik ook bij mijn huidige psychiater gezeten omdat ik niet sliep. Een uurtje per nacht denk ik en dat een dikke maand lang. Toen werd gezegd dat ik er maar doorheen moest maar toen op een ochtend ben ik toch weer drank gaan halen en toen sliep ik tenminste.

Ik heb mijn behandelplan GGZ opgevraagd en dit is absoluut niet up to date. Sommige aantekeningen zijn duidelijk door mijn vorige psychiater er in gezet en daar ben ik al 2 jaar weg. Verder staat er 'actiepunt aanmelden Brijder' maar we zijn inmiddels vier opnames verder. Er staat dat ik eenmalig in 2005 crisis heb gehad. Als een invaller of iemand van de crisisdienst dit opent geeft dat natuurlijk een totaal verkeerd beeld.

Die relatie klinkt voor mij behoorlijk bekend. Ik zie best wel wat gelijkenissen met de relatie die ik kreeg toen ik net 3 maanden in herstel was. Het was een leuke afleiding. Een mooie manier om te vluchten en alsnog niet met mijn eigen gevoelens te zitten.

Maar ik was er totaal nog niet aan toe om een relatie aan te gaan. Ik was nog niet in staat om mijn eigen behoeftes en grenzen goed aan te voelen. Laat staan dat ik die helder, maar liefdevol naar de ander kon communiceren. Ik was dan eerder geneigd om bijvoorbeeld de telefoon maar ff niet op te nemen. Dat zorgde ervoor dat ik het allemaal teveel vond. Dat het als verstikkend voelde. Dat het als een verplichting voelde.

Nu, pas drie en een halfjaar later, heb ik het idee dat ik die dingen wel kan. Zéker nog niet perfect. Maar ik heb uiteindelijk wèl kunnen communiceren wat ik nodig heb met oud en nieuw. En tegelijkertijd ruimte gegeven aan zijn behoeften. Maar dat heeft 5 of 6 gesprekjes gekost voordat we daar duidelijk alles over hadden uitgesproken.

Het heeft best wel tijd gekost voor ik goed voor mezelf kon zorgen. En om dan een relatie te hebben is echt wel een volgende stap. Al is het soms zo verleidelijk als iets op je pad komt 😅

Dankjewel.

Ja we gaan er veel op uit, dat zeker. Het grote verschil is dat hij niet graag alleen is en dat ik altijd alleen geweest ben. Niet dat ik geen relatie wilde maar het lukte nooit.
Ik wil dan 'lekker een dagje alleen' en hij weet niet waar hij het zoeken moet als hij alleen thuis is. Terwijl hij vrienden om de hoek heeft wonen, dat is het probleem niet.

Ik heb vanmiddag met mijn ouders afgesproken maar hij vraagt nu alweer hoe laat dat klaar is. Nou ik ga niet mijn ouders opjagen omdat hij wil afspreken.

Het moet niet elke keer een ding worden als ik even alleen wil zijn. Hij heeft vier zware terugvallen van mij meegemaakt dus ik snap wel zijn bezorgdheid als ik alleen thuis ben. Dat is het dubbele. Die bezorgdheid zie ik bijv ook bij mijn buren en dat is wel te begrijpen want mijn gewoonte was wel om op dagen dat ik niets had, te gaan drinken en de laatste 1 a 2 jaar ook zeker te gaan bingen. De hele buurt was op een gegeven moment bezorgd en dan overdrijf ik niet.

Dus er spelen meer dingen door elkaar. En zijn bezorgdheid is dus niet gek want hij heeft mij verzorgd toen ik antabus en sterke drank naast elkaar gebruikte. Maar nu lig ik gewoon onder een dekentje Slimste Mens te kijken en dan moet hij in zijn huis maar zelf iets bedenken om te doen.

Hij moppert ook wel eens als ik 'alweer' Brijder heb... mopper ik zelf ook over.... maar dat gaat nu wel voor. Juist om te voorkomen dat ik straks weer boven de emmer hang zeg maar.

Casrus zei:

De dynamiek tussen broers en zussen en broers en zussen onderling kan heel ...speciaal... zijn.

Zie ook de geweldige film Whatever Happened to Baby Jane over twee zussen die samen in een huis wonen, gespeeld door Joan Crawford en Bette Davis.

Ik vind zelf dat 'gesprekken' niet zo vruchtbaar zijn over dit soort dingen. Tenzij in een bar ...af en toe... met mensen die veel ouder zijn.

Levenservaring is altijd beter dan 'praatjes' en er zijn zoveel 'praatjes'...



Op dit moment niet, maar ik woon gratis en ik krijg steeds geld op mijn rekening overgemaakt van mijn moeder. Waar ik overigens niet om gevraagd heb, maar altijd handig is.

Dit jaar ga ik weer werken op de Keukenhof, waarna ik eindelijk mijn studieschuld helemaal af hoop te betalen. Af en toe werk ik zwart.

Maar nu hoeft dat niet.

Klik om te vergroten...

Dank je. Hoe oud ben jij, als ik vragen mag?

Mijn studieschuld is eindelijk kwijt gescholden 2 jaar geleden. Er was al vroeg sprake van dat het na 15 jaar kwijtgescholden zou worden maar nergens kreeg ik dit zwart op wit. En UWV werd DUO, en de regels veranderden, en ik wist het nooit helemaal zeker dus het bleef als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangen. Die 15 jaar werd toen 17 jaar maar op een dag was het echt weg.

Tja gesprekken. Soms zou je idd denken, ga gewoon een dagje wat leuks doen en zand erover. Met oudste broer ging ik wel eens iets met de kinderen doen en dan weet je dat er geen moeilijke gesprekken komen want die kids verstaan alles. En dan is het gewoon leuk.

Met jongste broer is dat anders gegroeid. Heb ik door het leeftijdsverschil nooit dingen 'gewoon leuk' gedaan en als we gingen wandelen was het om over mijn problemen te praten. Dat gaat ook niet meer veranderen denk ik. Het is echt een verschil of je samen bent opgegroeid en samen gespeeld hebt. Hij weet nog dat ik jong uit huis ging en dat ik terug kwam en dat ik altijd ziek was. In zijn beleving.