Tijd van bezinning - nu

Alinde zei:

Dank je maar ik leer juist dat ik te vaak over mijn grens ga. Ik zal i.i.g. eens vragen of die mensen in de buurt van een station wonen, dat ik wel naar huis kan als ik naar huis wil.

Klik om te vergroten...

Dat doe je gewoon even en als het niet lukt boeie? Goed voor jezelf zorgen, je bent een topper!.

Alinde zei:

Ik zal i.i.g. eens vragen of die mensen in de buurt van een station wonen, dat ik wel naar huis kan als ik naar huis wil.

Klik om te vergroten...

Neem zelf het besluit wat jij wilt en kunt.

1. Ga niet
2. Ga wel en onbeperkt
3. Ga wel met tijdslimiet

Dat geeft je denk ik meer rust.
Ik kies in dit soort gevallen vaak 3.

Enne wat je moeder betreft;
Hun dochter mag in crisis hebben gezeten / zitten.
Hun dochter mag verslaafd zijn geweest en daardoor problemen hebben gehad.
Krijg vaak de indruk dat je moeder graag wilt dat je in het perfecte plaatje van hun past. Of zit ik er naast?

Alinde zei:

@Jazz35 Blij dat je het begrijpt. Bij de ene zus ben ik al eens thuis geweest, dat scheelt. De zus van het avondprogramma heb ik 1 keer kort gezien, ben nog nooit in het huis geweest, weet niet waar het is… help.

Normaal ben ik zorgvuldig met mijn planning en zou ik bij zo’n activiteit de dagen eromheen wat rustiger houden maar dan heb ik ook een aantal afspraken. Ik weet niet of ik al lang genoeg ‘verkering’ heb om in de familie-app te mogen, dan kan ik zelf in de gaten houden wat er gepland wordt en ook zelf iets regelen wat mij past.

Klik om te vergroten...

Kun je open met je vriend bespreken dat je het er benauwd van krijgt, of is dat een lastig gesprek? Een mogelijke way out (eerder de trein pakken bijvoorbeeld) zou ik zéker op tafel leggen als optie. Zou mij zelf al een geruster idee geven. Ook zou het mij goed doen te weten dat iedereen op de hoogte is van m'n situatie en twijfels. Maar ik kan niet inschatten of de situatie daarnaar is.


Succes!

Alinde zei:

Ik ken die familie ook nog niet goed. Anders had ik zelf wel even contact met ze opgenomen.

Klik om te vergroten...

Misschien tóch gewoon doen... Is mijn gedachte.

Dank jullie wel.

Ik ben ff gebroken bij gespreksgroep vanmorgen. Tranen tranen en nu weer tranen.

Wat de bedoeling is met St Klaas weet ik nog niet maar zoals nu gaat dat ff niet lukken.

Wel lekker hoor dat t verdriet er een keer uit komt.

Alinde zei:

Ja zeker! Overigens is er nu een levendige handel aan buitenlandse sigaretten.

Klik om te vergroten...

Zeker! Bij mij op werk worden sloffen sigaretten voor €35 verkocht! De sigaretten zijn echt, worden gemaakt in Zwitserland en zijn zo goedkoop zonder al die accijnzen. Het is maar een voorbeeld. Maar ik ben toch blij dat ik bijna gestopt ben.

Alinde zei:

Morgen begin ik bij dagbesteding van GGZ (dus niet dagbehandeling) en ik zie er wel tegenop, ik ken de mensen en begeleiders daar nog niet. Bij dagbehandeling was ik al vaker geweest dus daar waren wat bekende begeleiders.

Klik om te vergroten...

Sterkte morgen. Ik hoop voor je dat het goed zal gaan.

Alinde zei:

Ik ben zelf ontzettend moe merk ik. Veel gepraat afgelopen weken bij dagbehandeling en andere gesprekken. Een paar verjaardagen gehad die ook energie gekost hebben.

Morgen begin ik bij dagbesteding van GGZ (dus niet dagbehandeling) en ik zie er wel tegenop, ik ken de mensen en begeleiders daar nog niet. Bij dagbehandeling was ik al vaker geweest dus daar waren wat bekende begeleiders.

Klik om te vergroten...

De mens lijdt het meest door het lijden dat hij zij vreest.

Maar dat wist je vast al.

Het is misschien meer het missen van de dagbehandeling. Toch een vertrouwde fijne plek. Maar het is een beperkt aantal weken.

Alinde zei:

Het is misschien meer het missen van de dagbehandeling. Toch een vertrouwde fijne plek. Maar het is een beperkt aantal weken.

Klik om te vergroten...

Nieuwe dingen zijn altijd even spannen of wennen.
Doe je Tommy Hillfinger trui aan en let's go

Dankjewel!

Had vriend even aan de telefoon en die zat weer flink aan de zoetigheid. Het is lastig duidelijk te maken dat ik mij zorgen maak om zijn gezondheid. Misschien is zijn drugsverslaving overgegaan in suikerverslaving.

We hadden ook een groepslid dat weer betaald ging werken, in het onderwijs. Die is toen nog erg gepusht om wel in de schoolvakanties te komen. Ze zijn gewoon bang dat de groep ten onder gaat denk ik.

Alinde zei:

Ik zou inderdaad veel beter kunnen plannen. Als ik eenmaal in de winkel loop vliegt het me een beetje aan. Mijn vriend ‘weet ‘s ochtends nog niet waar hij ‘s avonds trek in heeft’ maar dan haalt hij maar iets voor zichzelf als hij iets anders wil eten. Ik ben juist einde van de middag niet zo scherp als ik dan nog boodschappen moet gaan doen. Sowieso at ik in het verleden niet zo goed dus ik moet het koken en boodschappen doen ook weer een beetje leren.

Klik om te vergroten...

Ik vind eten koken nooit zo'n probleem. Waar ik het allermeeste ongemerkt stress van krijg, is moeten kiezen wat ik ga eten. Toen ik als student nog op kamers zat, deed ik dat dag voor dag. Elke dag weer was dat een strijd en liep ik verloren in de winkel rond. Niet echt duidelijk wetend waar ik zin in had.

Tegenwoordig doe ik dat heel anders. Ik maak steevast een weekplanning. Die baseer ik op wat er in de aanbieding is, wat ik nog heb liggen en hoeveel tijd ik heb. Als ik 's avonds NA meeting heb (drie keer per week), moet dat allemaal wat gemakkelijker en sneller kunnen. De andere dagen heb ik iets meer tijd. Vaak beland wat ik dan kook ook in de diepvries voor de dagen dat ik geen tijd heb om te koken.

En zo heb ik ook een vast moment voor week boodschappen.

Deze vastigheid ga ik ècht heel erg goed op. Scheelt me zoveel (keuze)stress en denk capaciteit in een week. En ja, soms heb ik dan misschien iets minder zin in wat er vanavond op het menu staat. Maar het is gewoon een beetje eten wat de pot schaft. Ik lust het allemaal, ik heb het menu immers zelf eerder die week nog bedacht 🤣

Dit plannen helpt ook met acties uitzoeken en minder weggooien. Langzaam aan raak ik ook beter in minder (ongezonde) onzin kopen. Vaak kocht ik het omdat het in de aanbieding was. Ik ben daar heel gevoelig voor. Maar uiteindelijk bespaar je meer door het niet te kopen 🤷‍♂️

Dank je voor je bericht, die dagelijkse strijd herken ik zo. Steeds proberen iets te bedenken, nadenken wat ik nog heb, etc.
Mooi dat je nu een goed systeem hebt.

Ik had vannacht weer een onrustige nacht ondanks dat ik alleen sliep. Heb geen koorts maar voel mij wel grieperig, veel mensen hier hebben het.

Ik heb met dagbesteding gebeld om een andere keer te starten.

Ik bleef ook maar malen en piekeren zondag en maandag, vandaag even rustig met een luisterboek.

Herinneringen aan dingen die tijdens mijn gebruik gepasseerd zijn komen naar boven. Misschien kan ik ze delen bij een meeting of bij de psycholoog. Sommigen kunnen er een sterk verhaal van maken, ik heb toch vooral schaamte en verdriet.
Hardop uitspreken kan misschien verlichten.

Vriend gaat donderdag mee naar een gesprek van ggz van mij. Het is voor hem lastig te begrijpen dat prikkels mij moe maken. Het gaat niet alleen daar over maar ik wil dat ook bespreken.
Hij heeft ADHD maar nog meer dan andere ADHD-ers. Als we bijv boodschappen doen maakt hij met heel veel onbekenden een praatje en dat is leuk maar ook dat vind ik soms veel.
En de televisie… ik wil niet altijd televisie aan maar hij wel. En dan wil hij ook samen kijken. Als we eens twee programma’s gekeken hebben (met reclames) ben ik wel verzadigd. Maar als ik dan iets anders ga doen zegt hij steeds ‘kijk schatje…’ en dan wil hij weer iets delen. Hij snapt niet hoe een mens moe kan worden van op een stoel zitten bij de televisie.
Ik wil dan bijv wel even buiten lopen maar hij vertaalt dat als ‘boos’ oid omdat hij niet voor zijn lol alleen gaat lopen.

Het is fijn dit even te bespreken in een gesprek. In theorie kan ik best iets voor mezelf doen als hij TV kijkt maar liefst zonder steeds ‘kijk schatje’.

Er zijn een paar programma’s die we beiden leuk vinden… en die niet te snel voor me gaan… maar hele dag TV trek ik niet.

Mijn hoofd is een zoodje. Alle herinneringen van van alles en nog wat schieten de hele dag door mijn hoofd.

GGZ is erg gericht op doelen stellen, dagbesteding zoeken, praatgroepen maar dan is mijn hoofd nog steeds een zoodje en dan ook nog met die praat van de andere mensen er doorheen.

vandaag intake gehad van ggz psycholoog maar ze bieden bijna geen individuele gesprekken meer aan en wat nog loopt, trauma behandeling is wel individueel maar dingen die ik meegemaakt heb zijn ‘wel ingrijpend maar niet traumatisch ‘.

Misschien morgen meer verslag. Ik heb paar nachten slecht geslapen en draaide net bijna door toen ik iets kwijt was. Verder stress over stookkosten, raam open, raam dicht, bed koud, vriend ontevreden. Hij huurt zelf inclusief en gaat er heel anders mee om. Hij snapt mijn krampachtigheid wel, maar word er zelf gek van.

ik snap de psycholoog en hij is ook slachtffer van het systeem. Maar ik heb met alle dagbehandeling en opnames zo ontzettend veel mensen voorbij zien komen. Meetings ook nog. Er passen niet meer verhalen van groepstherapie bij, niet nu. Enige relevante optie is beeldende therapie.

Hij zei dat ik ook vrijgevestigd kan overwegen dat ggz niet anti is. Maar dat weer uitzoeken, verzekering etc. Lukt ff niet met dit hoofd.

Hopelijk wat beter slapen komende nacht.

Een na laatste. Een klein jaar kliniek in kliniek uit gaat me ook niet in de koude kleren zitten. En wat er in gebruik en tijdens terugvallen gebeurd is en hoe dat ik de familie uitgewerkt heeft bespreek ik ook liever niet in een groep.

psychotische mensen, kliniekvriend die weer op straat beland is, een maat begon opeens mijn vriend te stalken (ook eruit gezet), eerste opname ben ik bedreigd, ik was nog niet genoeg gewapend zeg maar. Kende de criminele wereld niet, alcohol is gewoon legaal en ik heb geen geldproblemen gehad.

Dat hoeft allemaal niet in een groepje, het is privé. Ook niet op een meeting dit is veel te uitgebreid. Misschien kan ik de psycholoog mailen met wat ik nu schrijf. Vanmiddag kwam ik niet veel verder dan ‘levensloop’ en depressies wat ik wilde behandelen. Ik dacht intake dan gaat hij je leren kennen maar het was meer een sollicitatiegesprek. Wel hele aardige man en integer, dat was het probleem niet.

Ok ff van mij af geschreven en dan kijk ik morgen wat ik hiervan kan mailen.

Laatste voor vandaag, mijn moeder moet altijd op tijd eten anders wordt ze helemaal raar. Ik heb dat ooo in milde vorm. Ik eet niet zo regelmatig maar zou dit wel willen invoeren met vriend. We doen nu laat boodschappen in een drukke winkel, vriend ziet overal aanbiedingen, ik weet het allemaal niet meer en geen zin meer om te koken en dan maakt vriend iets makkelijks. En klaagt terecht dat ik zo weinig doe maar ik heb er dan geen puf meer voor. Dit is eigenlijk eerste punt om aan te pakken. Voor mijn energie.

Oja onderweg verandert vriend nog 6 x van gedachten over welke winkel. ADHD. Ik denk dat ik de structuur maar ga invoeren,