Tijd van bezinning - nu

Alinde zei:

Ruzie met vriend.

Misverstand geloof ik over hoe je kerst viert. Ik heb niet veel met kerstavond.... kijk zeker nooit naar dat stomme All You Need is Love, ik heb er zelfs een hekel aan. Ben wel vaak naar de kerk geweest kerstavond maar anders is het vooral thuis voorbereiden. Want mijn kerst is eerste en tweede kerstdag en dat zit altijd vol verplichtingen.
Ik ben verkouden, hees en heb slechte nachten gehad afgelopen tijd. Dus ik dacht, ff alle was wegwerken, stem sparen vandaag en vroeg naar bed. En vooral niemand wakker hoesten, niesen en spoken die al dagen chagrijnig is.

Nu is meneer boos dat ik m laat zitten kerstavond en dat hij zoals altijd alleen All You Need is Love moet kijken. Ik heb een hekel aan mensen voor wie kerst betekent ´all you need is love kijken´ ook al weet ik dat ik hele volksstammen beledig nu.

Ik mag altijd de kliniek bellen als het moeilijk is. In tegenstelling tot Brijder kun je tot in lengte van dagen de kliniek nog bellen. Voor trekmomenten of zomaar. Dat is goed om te weten.

Hij vindt dat ik onze relatie zie als een verplichting de laatste tijd. Dat klopt want als hij zo chagrijnig is ga ik niet voor mijn lol naar hem toe.

Klik om te vergroten...

2 dagen per jaar even iets doen wat je zelf niet zo leuk vindt maar je partner wel is toch geen ramp?

noteer je deze dagen gewoon en herinner je hem er aar wanneer hij een keer geen zin heeft in iets. 😌

Alinde zei:

Die angst zal er nog wel een tijdje in blijven zitten bij mijn omgeving. 10 jaar geleden maakte niemand zich druk als ik een paar dagen alleen wilde rommelen maar helaas.... hoe de dingen gelopen zijn maken ze zich snel zorgen.

Klik om te vergroten...

Ja, het is ook logisch dat ze bezorgd zijn. Maar de verhalen hier mee lezende lijkt het ook dat je moeder overbezorgd is. Dat het in haar aard zit. Of wilt voor jou en de buitenwereld (en zichzelf) dat het goed gaat met hun dochter.

Alinde zei:

Ik denk juist dat ik dat soms te weinig gedaan heb en dat daar mijn instabiliteit en later ook verslaving vandaan gekomen is.

Klik om te vergroten...

Ik heb dat recent geleerd op therapie.
Doe je te weinig dan kak je ook in en zoek of doe je als mens vaak iets uit verveling. Bijvoorbeeld drugs gebruik.

Alinde zei:

Ik woon op mezelf hoor!

Het lastige is soms dat zowel mijn ouders als mijn vriend onbewust aan mij trekken als ik alleen thuis ben. Bang dat het niet goed gaat en/of ik terug val. Ik vind het juist lekker om alleen thuis te zijn en een beetje te rommelen.
Ben nu bijv met mijn voorraadkast bezig, heb veel aardappelen liggen en die ga ik schillen en een grote pan maken met stamppot. Dat soort dingen. Later op de ochtend afspraak Brijder.

Die angst zal er nog wel een tijdje in blijven zitten bij mijn omgeving. 10 jaar geleden maakte niemand zich druk als ik een paar dagen alleen wilde rommelen maar helaas.... hoe de dingen gelopen zijn maken ze zich snel zorgen.

Klik om te vergroten...

Lekker toch! Blijf voor jezelf kiezen 😍

annihilation zei:

2 dagen per jaar even iets doen wat je zelf niet zo leuk vindt maar je partner wel is toch geen ramp?

noteer je deze dagen gewoon en herinner je hem er aar wanneer hij een keer geen zin heeft in iets. 😌

Klik om te vergroten...

Dank je. We hadden twee dingen 'van mij' en twee 'van hem'.
Daarom hoefde die kerstavond niet ook nog vol gepland van mij.

En ik vond dat de tennisclub er wel af kon omdat ik kerst meer voor familie vindt. En ik vind dat je ook kunt opsplitsen als de één bij activiteit nr 4 geen zin heeft en de ander wel.

Nouja het is geweest. En het houdt ook in dat ik even rustig aan moet doen na zulke dagen. Gisteren las ik het woord introvert, je hoort dat niet zo vaak meer maar ik ben gewoon een introvert. Ik heb het nodig om thuis op te laden, zonder geluiden om mij heen.
Ik denk juist dat ik dat soms te weinig gedaan heb en dat daar mijn instabiliteit en later ook verslaving vandaan gekomen is.

Alinde zei:

Ik was er niet bij, hij ging naar die winkel en heeft dat geregeld.
Ik heb zelf lang in winkels gewerkt maar eigenlijk nog nooit meegemaakt dat we voor iemand buiten de openingstijden tijd maakten. Het zou niet in mij opgekomen zijn dat dat kan.

Klik om te vergroten...

Ow oké

Mijn vorige ambulant van de Brijder kende mijn jongste broer en schoonzus zijdelings. Daar kwamen we na een paar behandelingen achter.

Hij zei ook dat het idd erg om dure spulletjes draait bij hun. Tja als we weer contact zouden hebben, hoeft het van mij niet om dure spulletjes te draaien. Ik heb wel eens meegemaakt dat ze op mijn eigen verjaardag niet met mij gepraat hebben alleen maar over dure spullen. Wat een kater had ik daarvan.
Mijn moeder had het wel door, die zei, dit was niet zo leuk he.
Ik had echt lang in de keuken gestaan toen maar ze letten niet eens op het eten.

Casrus zei:

Heb je nu ergens het idee "dat er nog wat moet komen"?

Heb zelf ook gymnasium gedaan en hoewel ik na drie studies aan drie verschillende universiteiten (met jaren van werk ertussen) en zeven jaar studie zonder diploma de universiteit heb verlaten, vind ik ergens dat er toch meer had moeten gebeuren.

Ik kende en heb mensen ontmoet die hun studie niet afgemaakt hadden, maar toch hele bedrijven opgebouwd hebben in hun studierichting.

Die kans heeft zich voor mij niet voorgedaan, hoewel ik er toch erg veel moeite heb gedaan (bestuursjaar en een studiereis en ons tijdschrift).

Klik om te vergroten...

Ja ik heb zeker steeds het idee gehad: Het moet nog beginnen.
Misschien wel gezond omdat het me wel bezig heeft gehouden. Ik heb veel vrijwilligerswerk gedaan en best uitdagende dingen, dat heeft me lange tijd op de been gehouden en ik heb er veel geleerd.

Heb ook nog een opleiding gedaan die door UWV betaald werd maar t was net voor Corona en ik heb er toen niets mee gedaan. En zoals dat gaat, de zoveelste wisseling van arbeidsdeskundigen, ik weer in de lappenmand, Coronatijd, etc.

Vooral heb ik steeds het idee gehad dat ik hoopte de medicatie nog te kunnen afbouwen en dan nog een gezin te kunnen beginnen. Als ik de juiste partner zou treffen. Nu nog steeds niet van de medicatie af en nu ook te oud... dus ik probeer me heel bewust te zijn van het gezin van mijn broer en die kids bewust mee te maken.

Maar ook idd vanuit mij familie. 'Alles kan nog'. Mijn moeder heeft tussen haar 50e en 60e nog een carrièreswitch gemaakt en een opleiding gedaan. 'alles kan nog'. Mijn vader heeft gewerkt tot hij Parkinson kreeg en er bijna bij neerviel. Dat is toch ook niet goed. Stel dat ik liever gewoon bij de dagbesteding blijf dan zou dat ook goed moeten zijn. Waarbij ik niet zeg dat ik dat wil.... maar het is nog zo vroeg nu.

Alinde zei:

Mijn vorige ambulant van de Brijder kende mijn jongste broer en schoonzus zijdelings. Daar kwamen we na een paar behandelingen achter.

Hij zei ook dat het idd erg om dure spulletjes draait bij hun. Tja als we weer contact zouden hebben, hoeft het van mij niet om dure spulletjes te draaien. Ik heb wel eens meegemaakt dat ze op mijn eigen verjaardag niet met mij gepraat hebben alleen maar over dure spullen. Wat een kater had ik daarvan.
Mijn moeder had het wel door, die zei, dit was niet zo leuk he.
Ik had echt lang in de keuken gestaan toen maar ze letten niet eens op het eten.

Klik om te vergroten...

Je jongste broer lijkt me iemand met flink wat kapsones..Ik zou hem zelf links laten liggen als hij mijn broer(tje) was..Moet niks van dit soort types hebben.

Nu vergroot ik het misschien een beetje uit.

Maar ik zie wel dat ik niet meer het zielige zusje hoef te zijn en hij mijn grote held ofzo. In het dorp was ik op een gegeven moment ook 'zus van' omdat hij altijd overal bij was in altijd in the picture. En soms in de media idd.
Eén keer in de zomer had hij het ook voor elkaar op de voorpagina van het plaatselijk dagblad te staan. Het moet 2,5 jaar geleden geweest zijn. Dat is dan natuurlijk ook gesprek van de dag.

Dat groeit natuurlijk ook scheef, die ene broer die altijd in de krant staat en die ene zus die altijd ziek is en in klinieken zit. Misschien schets ik het nu heel zwart wit.

Maar hij mag best weten dat die ellenlange appjes over wat ik allemaal zou moeten, heel storend waren. En dat de manier waarop ze de familiegesprekken aangepakt hebben (onder leiding van jongste broer) ook schadelijk waren. Dat kan ik nu ook wel eens terugkoppelen.

Vriend klaagde wel eens dat zijn familie te weinig betrokken was maar die gaan dan ook echt niet op de stoel van hulpverlener zitten. Ik vind trouwens dat hij erg overdreven heeft want ik zie gewoon een club leuke mensen, maar alles wat hiervoor gebeurd is daar ben ik natuurlijk niet bij geweest. Maar no way dat die op een verjaardag opeens allemaal in de rol van hulpverlener kruipen en er zo'n soort gesprek ontstaat. Eén van zijn zwagers heeft ooit ook behoorlijk gebruikt maar die kon er zelf nog mee stoppen in die tijd. Die is al best begripvol.

Vriend belde en die snapt het best wel met jongste broer.

M hielp mij wel eens met klusjes maar dan ook altijd alleen het klusje. Geen bakkie, altijd meteen weg, altijd haast. Zijn vriendin had de auto nodig of hij was eigenlijk nog aan t werk of hij moest sporten, altijd snel weg.
En vooraf steeds telefoontjes dat hij wat eerder kwam, wat later kwam, eerst ging sporten, toch later ging sporten. En dan vanuit de sportschool dat hij geen zin had om te sporten dus dan kwam hij wat eerder. En natuurlijk meteen weer weg. Misschien ten overvloede: Hij heeft trekjes van ADHD.
Waarop ik meestal vroeg, kom je nu wel of kom je nu niet. Anders moet ik wat anders regelen.

Misschien ziet hij het helemaal anders. Dat hij een zus heeft die niks zelf kan. Dat ze altijd precies tijdens werktijd en sporttijd iets had wat kapot ging en dat dat altijd precies was als zijn vriendin de auto nodig had. (Ineens denk ik: Heeft die jongen eigenlijk geen fiets?)
Dan is het goed om te praten natuurlijk.

Ons contact draaide eigenlijk alleen op hulpvragen van mijn kant. Uiteraard heb ik vaak hulp aangeboden toen zij hun huis gingen opknappen maar zij wilden alleen professionals want alles moest perfect. Wel heb ik een keer op hun kat gepast een paar dagen. Ze hebben een perfecte kat en die kreeg ook het beste van het beste eten.

Wat ik nu schrijf is van voordat mijn verslaving uit de hand liep. Heb bij het oppassen op de kat ook niet hun drankenkast aangeraakt. Maar het zou goed zijn om ook eens uit te spreken hoe ik het zag, vóórdat die verslaving ging spelen.

Nog iets, tijdens mijn eerste Detox hebben mijn jongste broer en zijn vriendin mijn huis opgeruimd. Wel in overleg. Er waren geen flessen etc meer aanwezig dat had ik voor mijn detox opgeruimd.

Ze hadden werkelijk alles in verhuisdozen gedaan, al mijn spullen. Waardoor ik thuiskwam in een huis waar ik helemaal niks meer kon vinden. Dat was ook heel raar en heel onhandig. Ook niet categorie bij categorie, gewoon in het wilde weg alles in dozen gedaan en ook niks op de dozen geschreven. Ook daar zal hun versie van het verhaal heen anders zijn maar het was super onhandig. Ik had mijn spullen van de kliniek bij de hand maar verder greep ik dus mis bij alles.

Dat ze alle was gedaan hadden was wel fijn.

Maargoed ook hier zal hun versie van het verhaal heel anders zijn. Of ze dachten, die komt fris terug van de Detox en gaat lekker dozen uitpakken. Dit heeft mijn toenmalige ambulant wel teruggekoppeld tijdens het familiegesprek, dat het geen relaxte thuiskomst was zo.

Alinde zei:

Mijn jongste broertje wil praten. Ik heb gevraagd aan Ed van Brijder of die er bij wil zijn. Ik moet zeggen dat ik het ook wel lekker rustig vond om hem een tijd niet te zien. Altijd dat gepraat dat alles maakbaar is. Altijd alsof hij alles het beste van het beste doet en heeft. Over dure spullen en verre reizen. Bah. En ik wil op mijn laptop verdomme. Ik weet nog niet wanneer ik aan dat gesprek toe ben.

Klik om te vergroten...

De dynamiek tussen broers en zussen en broers en zussen onderling kan heel ...speciaal... zijn.

Zie ook de geweldige film Whatever Happened to Baby Jane over twee zussen die samen in een huis wonen, gespeeld door Joan Crawford en Bette Davis.

Ik vind zelf dat 'gesprekken' niet zo vruchtbaar zijn over dit soort dingen. Tenzij in een bar ...af en toe... met mensen die veel ouder zijn.

Levenservaring is altijd beter dan 'praatjes' en er zijn zoveel 'praatjes'...

Kordie zei:

Ik kan me voorstellen dat dat als falen voelt. Heb je nu wel een baan of hoef je niet te werken omdat je er financieel oke bij zit?

Klik om te vergroten...

Op dit moment niet, maar ik woon gratis en ik krijg steeds geld op mijn rekening overgemaakt van mijn moeder. Waar ik overigens niet om gevraagd heb, maar altijd handig is.

Dit jaar ga ik weer werken op de Keukenhof, waarna ik eindelijk mijn studieschuld helemaal af hoop te betalen. Af en toe werk ik zwart.

Maar nu hoeft dat niet.

Alinde zei:

Nu vergroot ik het misschien een beetje uit.

Maar ik zie wel dat ik niet meer het zielige zusje hoef te zijn en hij mijn grote held ofzo. In het dorp was ik op een gegeven moment ook 'zus van' omdat hij altijd overal bij was in altijd in the picture. En soms in de media idd.
Eén keer in de zomer had hij het ook voor elkaar op de voorpagina van het plaatselijk dagblad te staan. Het moet 2,5 jaar geleden geweest zijn. Dat is dan natuurlijk ook gesprek van de dag.

Dat groeit natuurlijk ook scheef, die ene broer die altijd in de krant staat en die ene zus die altijd ziek is en in klinieken zit. Misschien schets ik het nu heel zwart wit.

Maar hij mag best weten dat die ellenlange appjes over wat ik allemaal zou moeten, heel storend waren. En dat de manier waarop ze de familiegesprekken aangepakt hebben (onder leiding van jongste broer) ook schadelijk waren. Dat kan ik nu ook wel eens terugkoppelen.

Vriend klaagde wel eens dat zijn familie te weinig betrokken was maar die gaan dan ook echt niet op de stoel van hulpverlener zitten. Ik vind trouwens dat hij erg overdreven heeft want ik zie gewoon een club leuke mensen, maar alles wat hiervoor gebeurd is daar ben ik natuurlijk niet bij geweest. Maar no way dat die op een verjaardag opeens allemaal in de rol van hulpverlener kruipen en er zo'n soort gesprek ontstaat. Eén van zijn zwagers heeft ooit ook behoorlijk gebruikt maar die kon er zelf nog mee stoppen in die tijd. Die is al best begripvol.

Klik om te vergroten...

Was hij op een positieve of negatieve manier in de media? Ik vind dat ook wel belangrijk. Geen details nodig hoor, gewoon of zijn aanwezigheid in de media goed of slecht was.

Positief, haha. Over hoe geweldig werk hij doet.

Wat ik nu allemaal schrijf is natuurlijk heel gekleurd. Hij heeft heel veel tijd in mijn behandeling gestoken maar het leek ook of hij dacht, hoe meer tijd ik er in steek hoe beter ze wordt. En of ik dan alsnog een perfect leven zou kunnen krijgen want alles moet perfect.

Achteraf voelt het beklemmend. Wetende dat ze ook veel over mij praten als ik er niet bij ben. Wetende dat over vader zijn ziekte helemaal niet zo ´vergaderd´ wordt op die manier.

Casrus zei:

De dynamiek tussen broers en zussen en broers en zussen onderling kan heel ...speciaal... zijn.

Zie ook de geweldige film Whatever Happened to Baby Jane over twee zussen die samen in een huis wonen, gespeeld door Joan Crawford en Bette Davis.

Ik vind zelf dat 'gesprekken' niet zo vruchtbaar zijn over dit soort dingen. Tenzij in een bar ...af en toe... met mensen die veel ouder zijn.

Levenservaring is altijd beter dan 'praatjes' en er zijn zoveel 'praatjes'...



Op dit moment niet, maar ik woon gratis en ik krijg steeds geld op mijn rekening overgemaakt van mijn moeder. Waar ik overigens niet om gevraagd heb, maar altijd handig is.

Dit jaar ga ik weer werken op de Keukenhof, waarna ik eindelijk mijn studieschuld helemaal af hoop te betalen. Af en toe werk ik zwart.

Maar nu hoeft dat niet.

Klik om te vergroten...

Dank je. Hoe oud ben jij, als ik vragen mag?

Mijn studieschuld is eindelijk kwijt gescholden 2 jaar geleden. Er was al vroeg sprake van dat het na 15 jaar kwijtgescholden zou worden maar nergens kreeg ik dit zwart op wit. En UWV werd DUO, en de regels veranderden, en ik wist het nooit helemaal zeker dus het bleef als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangen. Die 15 jaar werd toen 17 jaar maar op een dag was het echt weg.

Tja gesprekken. Soms zou je idd denken, ga gewoon een dagje wat leuks doen en zand erover. Met oudste broer ging ik wel eens iets met de kinderen doen en dan weet je dat er geen moeilijke gesprekken komen want die kids verstaan alles. En dan is het gewoon leuk.

Met jongste broer is dat anders gegroeid. Heb ik door het leeftijdsverschil nooit dingen 'gewoon leuk' gedaan en als we gingen wandelen was het om over mijn problemen te praten. Dat gaat ook niet meer veranderen denk ik. Het is echt een verschil of je samen bent opgegroeid en samen gespeeld hebt. Hij weet nog dat ik jong uit huis ging en dat ik terug kwam en dat ik altijd ziek was. In zijn beleving.

Alinde zei:

Dank je. Hoe oud ben jij, als ik vragen mag?

Klik om te vergroten...

47.

Alinde zei:

Mijn studieschuld is eindelijk kwijt gescholden 2 jaar geleden. Er was al vroeg sprake van dat het na 15 jaar kwijtgescholden zou worden maar nergens kreeg ik dit zwart op wit. En UWV werd DUO, en de regels veranderden, en ik wist het nooit helemaal zeker dus het bleef als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangen. Die 15 jaar werd toen 17 jaar maar op een dag was het echt weg.

Klik om te vergroten...

Heb een tijdje terug het bedrag wat ik nog schuldig ben (minder dan een maandloon) overgemaakt naar een 'vriend' in Colombia.

Mijn bank belde me er zelfs over op.

Heb nooit bijgeleend (vrijgevige ouders en toen mijn vader begon te sputteren over mijn laatste studie overleed hij).

Alinde zei:

Tja gesprekken. Soms zou je idd denken, ga gewoon een dagje wat leuks doen en zand erover. Met oudste broer ging ik wel eens iets met de kinderen doen en dan weet je dat er geen moeilijke gesprekken komen want die kids verstaan alles. En dan is het gewoon leuk.

Klik om te vergroten...

Over belangrijke dingen praten we vaak niet.

Alinde zei:

Met jongste broer is dat anders gegroeid. Heb ik door het leeftijdsverschil nooit dingen 'gewoon leuk' gedaan en als we gingen wandelen was het om over mijn problemen te praten. Dat gaat ook niet meer veranderen denk ik. Het is echt een verschil of je samen bent opgegroeid en samen gespeeld hebt. Hij weet nog dat ik jong uit huis ging en dat ik terug kwam en dat ik altijd ziek was. In zijn beleving.

Klik om te vergroten...

Wij hebben heel veel samen gespeeld en meestal gaat het goed... maar niet altijd.

Iets ouder dan ik dus. Hoe ik het mij herinner, konden de mensen die in de jaren 90 begonnen, er heeeeeeeeeeel lang over doen. Maar hadden ze ook een heeeeeeeeeeel hoge schuld als het niet lukte.
En soms hadden de ouders geen idee dat het niet goed ging en dan was het nogal wat om dat te vertellen.

Ken zelfs een verhaal dat vrienden van Piet, dachten dat Piet zijn afstuderen in scene had gezet. Omdat er hier en daar dingen niet klopten die dag. Dat er wel een feest was maar dat geen mens bij het officiële moment was geweest en dat ook nergens officieel vermeld stond dat Piet afgestudeerd was, zoiets. Dat er een enorm feest was maar dus twijfels of die jongen wel echt afgestudeerd was.
En als vrienden twijfelen of iemand wel echt studeert is dat niet zo´n goed teken meestal. Ik heb dat verhaal maar voor me gehouden maar het was wel... apart.
En meer mensen die al jaren bezig waren en dan na 5 jaar de propedeuse pas hadden.

Ik heb het dus ook niet afgemaakt maar iig niet geheimzinnig over gedaan. In de tijd dat ik studeerde haalde ik wel netjes mijn punten. Misschien juist iets te snel geroepen ´het lukt niet´ en uitgeschreven.

Volgens mij gebeurt dat nog steeds, dat mensen beweren dat ze studeren maar het helemaal niet doen. Of van de aardbodem verdwijnen als de studie niet lukt.

Ik had het over deze video. Toch veel jonge mensen die heel onverantwoord met geld omgaan. Je zal maar een schuld van €90.000 hebben..Paspoort blokkeren gaat wel ver vind ik maar aan de andere kant..die lening moet toch afbetaald worden.

Casrus zei:

47.



Heb een tijdje terug het bedrag wat ik nog schuldig ben (minder dan een maandloon) overgemaakt naar een 'vriend' in Colombia.

Mijn bank belde me er zelfs over op.

Heb nooit bijgeleend (vrijgevige ouders en toen mijn vader begon te sputteren over mijn laatste studie overleed hij).



Over belangrijke dingen praten we vaak niet.



Wij hebben heel veel samen gespeeld en meestal gaat het goed... maar niet altijd.

Klik om te vergroten...

Alinde zei:

Volgens mij gebeurt dat nog steeds, dat mensen beweren dat ze studeren maar het helemaal niet doen. Of van de aardbodem verdwijnen als de studie niet lukt.

Klik om te vergroten...

En ook in het buitenland word je achtervolgt als je je studieschuld niet aflost. Zag een tijdje geleden een video van een paar die geen nieuw paspoort konden aanvragen als ze niet betaalden..Gaat echt ver. Ik kan die video nog wel opzoeken als iemand het wil zien.

Alinde zei:

Iets ouder dan ik dus. Hoe ik het mij herinner, konden de mensen die in de jaren 90 begonnen, er heeeeeeeeeeel lang over doen. Maar hadden ze ook een heeeeeeeeeeel hoge schuld als het niet lukte.
En soms hadden de ouders geen idee dat het niet goed ging en dan was het nogal wat om dat te vertellen.

Klik om te vergroten...

Ook in de jaren 80 al veel van dat soort ‘ eeuwige studenten’ . Zo werden ze volgens mij genoemd.