DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Wat ook heel erg ingebakken zit, is schaamte.

Zo schaamt mijn vader zich erg voor zijn ziekte. Zo schaamde men zich denk ik voor mijn oma, die het niet zo nauw nam met het huishouden en ook periodes van depressie kende. Ik denk dat veel dingen taboe waren in hun kerkelijke wereldje.
Mijn opa's vertelden altijd verhalen, ook over de oorlog. Later kwamen er ander soort verhalen naar boven, familiegeheimen die ik misschien nog steeds niet allemaal weet.

En daar ben ik dan weer geinteresseerd in. Een overgrootvader in de gevangenis, wat heeft dat gedaan met zijn kinderen?
Een gereformeerde man in de gevangenis. Ik ben dan echt benieuwd naar het hele verhaal. In deze dorpen geldt dat wie eens steelt, altijd een dief is dus hij zal er nog lang last van gehad hebben.

01-01-2024, 00:00

Kordie zei:

Ik herken het overigens ook wel.
Bij mij thuis was ook veel gericht op presteren en een goede baan. Ik had een goede baan maar die was niet genoeg. En nu ik ziek ben is er weinig ruimte voor emoties. Bij mij omdat ik ze amper nog heb en bij mijn ouders omdat ze zich er geen raad mee weten, en mogelijkerwijs ook wel schamen. Jammer.
Maar goed, ik neem het hen niet kwalijk. Punt: zo zie je maar hoe belangrijk opvoeding is.

Klik om te vergroten...

Het is ergens goed dat je je ouders niets kwalijk neemt. Ook zij zijn op een bepaalde manier opgevoed met vaak vele nadelige gevolgen voor de kinderen van dien. En je ouders leven nog, dat geeft altijd nog enigszins hoop dat er bepaalde zaken besproken zouden kunnen worden, indien dat nodig zou zijn.

Mijn ouders zijn jaren geleden al overleden en hoe ouder ik word en hoe meer ik naar mezelf kijk, hoe meer ik hun gedrag begrijp. Dat was pakweg 15 jaar geleden dus nog zeker niet het geval. Ik had heel graag nog het een en ander met ze willen bespreken. Zeker niet alleen slechte dingen trouwens.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Wat ook heel erg ingebakken zit, is schaamte.

Zo schaamt mijn vader zich erg voor zijn ziekte. Zo schaamde men zich denk ik voor mijn oma, die het niet zo nauw nam met het huishouden en ook periodes van depressie kende. Ik denk dat veel dingen taboe waren in hun kerkelijke wereldje.
Mijn opa's vertelden altijd verhalen, ook over de oorlog. Later kwamen er ander soort verhalen naar boven, familiegeheimen die ik misschien nog steeds niet allemaal weet.

En daar ben ik dan weer geinteresseerd in. Een overgrootvader in de gevangenis, wat heeft dat gedaan met zijn kinderen?
Een gereformeerde man in de gevangenis. Ik ben dan echt benieuwd naar het hele verhaal. In deze dorpen geldt dat wie eens steelt, altijd een dief is dus hij zal er nog lang last van gehad hebben.

Klik om te vergroten...

Ook zeer herkenbaar, die schaamte.

Ik heb ook vaak verhalen over mijn familie gehoord en begrijp eigenlijk de laatste jaren pas echt goed hoe mijn ouders geleden moeten hebben over een aantal dingen die taboe waren. Niet echt vreselijke dingen voor zover ik weet maar mijn vader was bijvoorbeeld afgekeurd op jonge leeftijd en werd daar zwaar depressief van.De schaamte van het niet kunnen werken, de armoede..het was een zeer moeilijke tijd voor mijn ouders.

01-01-2024, 00:00

Mooi dat je dit deelt Deadwing.

Het zou wel vreselijk geweest zijn als één van mijn ouders, of allebei was/waren overleden tijdens mijn crisissen of opname. Dan kun je niets meer goedmaken. En is de crisis ook opeens nog veel erger.

Nu mijn moeder ouder wordt beseft ze ook meer hoe de nadruk lag op presteren. Zij was ook met haar zussen - misschien onbewust - aan het wedijveren over onze rapporten. Ik denk dat ik het won want ik ben de slimste, haha. Grapje, ik haalde wel de hoogste cijfers maar ook doordat mijn vader een grote algemene ontwikkeling heeft én veel tijd met ons doorbracht dus ik kon altijd alles vragen. En dit zal misschien bij mijn nichtjes weer een bepaald gevoel gegeven hebben waardoor ik dacht dat ze mij niet aardig vonden. En kleding was belangrijk. Vaak voor een familiefeestje nog onder druk de stad door want je moest wel een mooi setje hebben.
Mijn oudste broertje heeft dat nog wel eens opgenoemd, hoe rot dat was als we bij opa en oma de rapporten lieten zien en ik zeer goed had en hij alleen maar een voldoende. Ik heb me dat toen niet gerealiseerd, dacht dat het hem niet echt interesseerde.

Een van mijn jongere broers deed ook gymnasium maar volgens mij werd daar veel minder over gesproken. Als oudste sta je meer in de belangstelling.

01-01-2024, 00:00

Deadwing zei:

Ook zeer herkenbaar, die schaamte.

Ik heb ook vaak verhalen over mijn familie gehoord en begrijp eigenlijk de laatste jaren pas echt goed hoe mijn ouders geleden moeten hebben over een aantal dingen die taboe waren. Niet echt vreselijke dingen voor zover ik weet maar mijn vader was bijvoorbeeld afgekeurd op jonge leeftijd en werd daar zwaar depressief van.De schaamte van het niet kunnen werken, de armoede..het was een zeer moeilijke tijd voor mijn ouders.

Klik om te vergroten...

Armoede is ook echt een factor die doorwerkt in families. In de alternatieve psychiatrie, zo noem ik het maar even, is daar meer aandacht voor. Haptotherapie enzo.
Bij mijn vader thuis hebben ze wel armoede gekend maar geen honger. Ik zie het nu terug aan alles willen bewaren. Dat komt bij die generatie wel vaker voor, van die dichtgeslibte huizen en mensen die zelfs de krant maar moeilijk weg doen.

01-01-2024, 00:00

Mijn nieuwe ambulant begeleider Brijder is een topper volgens mij.

Vandaag hadden we gesprek gepland om de feestdagen na te bespreken, of dat moeilijk was geweest. Hij wil ook wel mee naar mijn zorgafstemmingsgesprek bij GGZ volgende week. Hij moet er iets voor verzetten en als dat lukt, gaat hij mee.
Dan zou er wel een last van mijn schouders vallen. Want mocht het verwijtend worden, dan kan iemand van Brijder wel benadrukken dat verslaving ook een ziekte is en niet iets wat je voor je lol hebt.
Probleem is dat bij gebruik, GGZ de handen er vanaf trekt maar Brijder aangeeft dat GGZ hoofdbehandelaar is en daar is begin dit jaar een gat gevallen. Maar tijdens mijn langdurige opname is Brijder een paar keer langs geweest (ook toen waren zij geen hoofdbehandelaar) en GGZ heb ik daar niet gezien. Qua afstand is het echt niet zo ver en het voegt echt wel iets toe als een behandelaar ook tijdens opname betrokken blijft.

Ook kreeg ik bevestigd wat ik al dacht, dat ik via een shortcut in de kliniek gekomen ben, uiteindelijk. Ik ben in de kliniek ook altijd dankbaar geweest dat ik daar een plekje had. Sommigen lopen alleen maar te klagen en te k*nkeren maar wat doe je er dan....

Dus ik hoop dat het die meneer lukt. Mensen zijn natuurlijk lastig te bereiken in de kerstvakantie dus misschien kan hij zijn afspraak niet verzetten maar ik hoop van wel. Hij heeft veel ervaring en ziet ws ook meteen de familiepatronen wel.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Mijn nieuwe ambulant begeleider Brijder is een topper volgens mij.

Vandaag hadden we gesprek gepland om de feestdagen na te bespreken, of dat moeilijk was geweest. Hij wil ook wel mee naar mijn zorgafstemmingsgesprek bij GGZ volgende week. Hij moet er iets voor verzetten en als dat lukt, gaat hij mee.
Dan zou er wel een last van mijn schouders vallen. Want mocht het verwijtend worden, dan kan iemand van Brijder wel benadrukken dat verslaving ook een ziekte is en niet iets wat je voor je lol hebt.
Probleem is dat bij gebruik, GGZ de handen er vanaf trekt maar Brijder aangeeft dat GGZ hoofdbehandelaar is en daar is begin dit jaar een gat gevallen. Maar tijdens mijn langdurige opname is Brijder een paar keer langs geweest (ook toen waren zij geen hoofdbehandelaar) en GGZ heb ik daar niet gezien. Qua afstand is het echt niet zo ver en het voegt echt wel iets toe als een behandelaar ook tijdens opname betrokken blijft.

Ook kreeg ik bevestigd wat ik al dacht, dat ik via een shortcut in de kliniek gekomen ben, uiteindelijk. Ik ben in de kliniek ook altijd dankbaar geweest dat ik daar een plekje had. Sommigen lopen alleen maar te klagen en te k*nkeren maar wat doe je er dan....

Dus ik hoop dat het die meneer lukt. Mensen zijn natuurlijk lastig te bereiken in de kerstvakantie dus misschien kan hij zijn afspraak niet verzetten maar ik hoop van wel. Hij heeft veel ervaring en ziet ws ook meteen de familiepatronen wel.

Klik om te vergroten...

Fijn om te horen dat er zo'n klik is en hij een afspraak voor je wilt verzetten.
Wat is een shortcut?

01-01-2024, 00:00

Ja zeker fijn. Herinner me net in halfslaap dat ik hem al eens eerder gezien en gesproken heb in oktober, toen ik er nog heel slecht bij zat. Dan ziet hij iig verschil haha.

Ik bedoel dat ik voor de kliniek voor langdurig verblijf niet lang op de wachtlijst heb hoeven staan. Ik was ook doodziek hoor, toen. Ben via spoedeisende hulp per ambulance gekomen. Als ze in de klinieken geen plaats hadden gehad had ik misschien in het stadsziekenhuis moeten blijven.
Ik was helemaal verzwakt van een paar weken niet eten. Niet om nu drama te maken en ik wil er ook geen lange discussie over. Ik ben vooral heel dankbaar dat die meneer Tom een bed voor mij heeft vrijgemaakt. Want daar komt het wel op neer.

Anders had ik een aantal dagen later naar de Detox gekund maar Detox was voor mij duidelijk niet genoeg.

01-01-2024, 00:00

Alinde zei:

Armoede is ook echt een factor die doorwerkt in families. In de alternatieve psychiatrie, zo noem ik het maar even, is daar meer aandacht voor. Haptotherapie enzo.
Bij mijn vader thuis hebben ze wel armoede gekend maar geen honger. Ik zie het nu terug aan alles willen bewaren. Dat komt bij die generatie wel vaker voor, van die dichtgeslibte huizen en mensen die zelfs de krant maar moeilijk weg doen.

Klik om te vergroten...

Volgens mij was de armoede in mijn familie ook nooit zo erg dat ze honger hebben gehad. En we hadden het zeker niet breed toen ik kind was bij mij thuis, maar dat viel in een toch relatief arme volkswijk niet echt op. Maar mijn ouders hadden het wel moeilijk en hoewel mijn vader nogal depressief was, dronk hij gelukkig nooit alcohol. . Ik herinner me uit mijn jeugd zoveel vaders van vriendjes die altijd aan het bier zaten wanneer ik daar op visite was. Volgens mij was alcohol toen een groter probleem dan nu. Zal ook wel want roken werd toen net als drinken ook gewoon geaccepteerd.

01-01-2024, 00:00

#10

Alinde zei:

Het zou wel vreselijk geweest zijn als één van mijn ouders, of allebei was/waren overleden tijdens mijn crisissen of opname. Dan kun je niets meer goedmaken. En is de crisis ook opeens nog veel erger.

Klik om te vergroten...

Ja, zeker. En daarom is goed contact behouden met je ouders en familie zo belangrijk, zeker als ze beiden al op leeftijd zijn. Mijn ouders zijn in 2010 en 2011 overleden. Ik ben met een hoop vragen blijven zitten die ik ook aan niemand anders meer kan stellen. Niet allemaal over vreselijke dingen gelukkig.

01-01-2024, 00:00

#11

In mijn vaders familie was geen honger denk ik. Boerendorp. Wel gebrek aan speelgoed, kleding etc. Ik weet dat hij elke dag dezelfde trui aan had en daar wel mee geplaagd werd. Volgens mij is idd belangrijk of de omgeving ook arm is. Als iedereen elke dag dezelfde trui aan heeft is het geen probleem.
Maar als bijv jij geen speelgoed hebt en alle buurkinderen wel is het ook moeilijk.
Voor honger geldt denk ik dat het voor ieder kind erg is, ongeacht of de buren ook honger hebben.
In mijn jeugd heb ik niet veel dronken vaders van vriendjes gezien.... maar je herkent het ook niet als kind misschien. Maar ik denk dat dat bij ons wel mee viel op zich. Mijn vader dronk niet, dat weet ik zeker. Daar heb ik het niet van

01-01-2024, 00:00

#12

Deadwing zei:

Ja, zeker. En daarom is goed contact behouden met je ouders en familie zo belangrijk, zeker als ze beiden al op leeftijd zijn. Mijn ouders zijn in 2010 en 2011 overleden. Ik ben met een hoop vragen blijven zitten die ik ook aan niemand anders meer kan stellen. Niet allemaal over vreselijke dingen gelukkig.

Klik om te vergroten...

Dankjewel. Ik was tijdens opname al heel blij dat ze levend en wel op bezoek kwamen. Mijn vader is wel ziek maar geestelijk nog helemaal goed. Maar t kan ook zijn dat hij opeens heel erg achteruit gaat, dat weet je nooit van tevorgen.

Gisteren realiseerde ik mij voor het eerst dat als een naaste van de broer waarmee ik geen contact heb overlijdt (er is iemand die heel slecht ligt) ik waarschijnlijk ook niet welkom ben bij het afscheid. Ik dacht eigenlijk dat er met kerst een verzoening zou komen. Dat is dus anders gelopen dus dan kan ik niet naar die uitvaart. Maarja dat moet ik dan accepteren.

Verder had ik bij GGZ mijn behandelplan en signaleringsplan opgevraagd en die blijken beiden niet te kloppen. Dus als iemand van crisisdienst of een invaller dat leest, krijgt diegene een heel verkeerd beeld. Behandelplan is achterhaald, dat schreef ik volgens mij al. Van signaleringsplan dacht ik dat het er gewoon in stond maar bij nakijken blijkt er een praktisch leeg document te staan terwijl er door mijn broers en mij een hele nieuwe gemaakt is.
Dat is wel heel slecht hoor. Gelukkig is die nieuwe wel bij mijn kliniek van opname terecht gekomen maar ze (SPV) heeft waarschijnlijk vanuit haar mailbox gewerkt en het nooit in het algemene systeem gezet. Het is wel slordigheid op slordigheid bij haar.

Hopelijk is er bij het geplande ZAG niet weer iemand ziek en dat het weer 6 weken verplaatst wordt. Mevrouw houdt van de lange baan geloof ik.

01-01-2024, 00:00

#13

Alinde zei:

In mijn vaders familie was geen honger denk ik. Boerendorp. Wel gebrek aan speelgoed, kleding etc. Ik weet dat hij elke dag dezelfde trui aan had en daar wel mee geplaagd werd. Volgens mij is idd belangrijk of de omgeving ook arm is. Als iedereen elke dag dezelfde trui aan heeft is het geen probleem.
Maar als bijv jij geen speelgoed hebt en alle buurkinderen wel is het ook moeilijk.
Voor honger geldt denk ik dat het voor ieder kind erg is, ongeacht of de buren ook honger hebben.
In mijn jeugd heb ik niet veel dronken vaders van vriendjes gezien.... maar je herkent het ook niet als kind misschien. Maar ik denk dat dat bij ons wel mee viel op zich. Mijn vader dronk niet, dat weet ik zeker. Daar heb ik het niet van

Klik om te vergroten...

Ik denk dat die dronken vaders mij vooral zo opvielen omdat mijn vader dus niet dronk. En ik herinner me een vader van een klasgenootje die vroeg was overleden als alcoholist. De kratten bier opgestapeld naast zijn stoel herinner ik me nog goed. Mijn vader rookte en dronk niet wat echt vrij uitzonderlijk in zo’n buurt was. Ik had en heb daar wel respect voor omdat hij altijd thuis zat want in de ziektewet.

01-01-2024, 00:00

#14

Heftig hoor. Wat ik mij herinner is dat we altijd om half 6 thuis moesten zijn, eigenlijk alle vriendjes. En dan kwamen eventuele dronken vaders denk ik pas na half 6. Wel weet ik dat sommige vaders altijd aan het werk waren. Maar dat kan natuurlijk prima, dat die om 6 uur uit werk kwamen.
Van één gezin weet ik wel dat de vader dronk en die kindjes waren ook altijd wat armoedig en viezig. Gezin werd overeind gehouden door giften van de kerk volgens mij. En er was een heel systeem dat iedereen de oude kleding aan familie B. doneerde.
Die moeder moet heel sterk geweest zijn maar de vader stond bekend als 'de boef'. Volgens mij heeft mijn moeder mij na een kinderfeestje daar, waarop de boef idd wat raar deed, verder afgemeld voor alle feestjes.
Tja... de boef... nu realiseer ik me dat de beste man wel een alcoholprobleem gehad zou hebben. En toch kwamen er telkens nieuwe kindjes. Heftig achteraf.

01-01-2024, 00:00

#15

Alinde zei:

Heftig hoor. Wat ik mij herinner is dat we altijd om half 6 thuis moesten zijn, eigenlijk alle vriendjes. En dan kwamen eventuele dronken vaders denk ik pas na half 6. Wel weet ik dat sommige vaders altijd aan het werk waren. Maar dat kan natuurlijk prima, dat die om 6 uur uit werk kwamen.
Van één gezin weet ik wel dat de vader dronk en die kindjes waren ook altijd wat armoedig en viezig. Gezin werd overeind gehouden door giften van de kerk volgens mij. En er was een heel systeem dat iedereen de oude kleding aan familie B. doneerde.
Die moeder moet heel sterk geweest zijn maar de vader stond bekend als 'de boef'. Volgens mij heeft mijn moeder mij na een kinderfeestje daar, waarop de boef idd wat raar deed, verder afgemeld voor alle feestjes.
Tja... de boef... nu realiseer ik me dat de beste man wel een alcoholprobleem gehad zou hebben. En toch kwamen er telkens nieuwe kindjes. Heftig achteraf.

Klik om te vergroten...

Inderdaad allemaal heftige verhalen. En ik moest ook elke dag om half 6 thuis zijn! Was ik te laat dan was er of geen eten meer of het was koud en mijn moeder warmde het dan als straf niet op!

Ik behoor ook niet tot de groep ouderen die altijd ‘ vroeger was alles beter’ roepen. Wel hadden we veel minder en we wisten ook niet beter. En geen internet en social media was toch wel een zegen in die tijd. Maar er was ook bijna geen hulp voor mensen met mentale problemen of verslavingen. En de vooroordelen hiertegen waren ook zo groot dat vrijwel niemand zich op durfde te laten nemen. Ook mijn vader niet die toch echt wel hulp nodig had in die tijd. Ik heb ernstige twijfels over bijv ggz maar ondanks alle klachten moeten sommigen er toch wel baat bij hebben lijkt me. Toen ik jong was, was er vrijwel niets. Wel heb ik een vriendin gehad die 14 maanden opgenomen is geweest in de Viersprong in Halsteren maar dat was in 1991. Dus toch al wat later.

Tja, het lijkt me ergens nog moeilijker om in een dorp op te groeien want je kent dan bijna iedereen wel. Voordeel is dan misschien wel weer dat er minder criminaliteit zal zijn dan in grote steden. Ik was kind in de jaren 70 en ik heb heel wat problemen gehad met groepjes jongeren die altijd in de buurt anderen achternazaten. In vergelijking met wat er nu gebeurt stelde dat toen niet zo veel voor, maar als je als kind toch al vrij timide en gevoelig bent maakt dat veel indruk.

01-01-2024, 00:00

#16

Half zes thuis was gewoon de norm, geen straf ofzo. Omdat alle vriendjes dat hadden bleef het ook wel overzichtelijk. Ik roep wel dat vroeger alles beter was haha. Liever structuur en duidelijke afspraken dan al dat heen en weer bellen en allemaal om de beurt eten, zoals het nu vaak gaat.

In onze familie zijn meerdere mensen opgenomen geweest, al voor mijn geboorte. Er werd niet op verjaardagen over gepraat maar ik weet wel dat mijn opa (vaders kant) dit allemaal aan mijn moeder heeft verteld voordat ze trouwden. Ik denk dat hij vond dat ze het moest weten en dat is eigenlijk wel heel netjes, zeker voor iemand van 1909.
Mijn vader zelf zou het wellicht niet verteld hebben of er misschien ook te weinig van geweten hebben omdat hij nog jong was dat de oudere broer en zus opgenomen werden. Volgens mij heette het in die tijd 'naar Plaatsnaam' en veel meer details wist je dan niet. Ik denk dat in die tijd de opnames wat langduriger waren, iets waar ik nu ook nog voor zou pleiten. Langdurig in een andere omgeving, niet te veel medicatie want die had je toen nog niet. Goede nachtrust en werken op het land. Mijn tante heeft ECG's gehad, dat zal naar geweest zijn maar ze is er goed uitgekomen met nog steeds een ijzersterk geheugen.

Ze zal in haar tijd er niet zo openlijk over gesproken kunnen hebben. Ik denk dat de woorden er toen nog niet waren. En ik denk dat mijn opa en oma heel goed gehandeld hebben toen tante net moeder was en het kind wat wilde aandoen. Knap hoor want je laat je kind niet zomaar opnemen, zeker in die tijd niet.

Idd ik heb niet veel meegekregen van criminaliteit in ons dorp. Er was 1 inbreker ofzo, hahaha. Daar wist iedereen dan ook van. Ik heb het wel goed gehad hoor. Maar bij mij spelen dan weer de eerder genoemde dingen van prestatiedruk, familieschaamte etc.

01-01-2024, 00:00

#17

Dit is wel lief: vriend heeft geregeld dat we bij een winkel buiten openingstijden terecht kunnen omdat ik niet tegen de drukte kan. Hij begint het te begrijpen.

01-01-2024, 00:00

#18

Over psychiatrie gesproken. Mijn oude psychiater belde onverwacht. Ik was even bang dat iemand mij aangemeld had voor de gespreksgroep die hij leidt, die mij soms aangeraden wordt maar die ik echt niet wil. Ik heb een soortgelijke groep op de andere dag, het lijkt me gewoon niet verstandig dat ik een hele ochtend bij die man ga zitten.

Maar ik wist niet dat je zó heftig kunt reageren op een telefoontje. Hij heeft me ooit iets gegeven (dormicum) waar ik helemaal naar van werd... en meer dingen die niet goed gegaan zijn. Dat stemmetje en die manier van praten brrrr.

Ik en psychiaters... het is wat. Sowieso praten ze vaak heel raar. Ik had een tijdje een hele goede maar voor de telefoon was die ook echt heel raar. Die ging weg uit onvrede over het beleid van GGZ. Als client kan dat helaas niet haha. Tenzij je verhuist.

01-01-2024, 00:00

#19

Alinde zei:

Dit is wel lief: vriend heeft geregeld dat we bij een winkel buiten openingstijden terecht kunnen omdat ik niet tegen de drukte kan. Hij begint het te begrijpen.

Klik om te vergroten...

Heel goed en belangrijk ja. Dit getuigt van begrip en inlevingsvermogen.

01-01-2024, 00:00

#20

Alinde zei:

Half zes thuis was gewoon de norm, geen straf ofzo. Omdat alle vriendjes dat hadden bleef het ook wel overzichtelijk. Ik roep wel dat vroeger alles beter was haha. Liever structuur en duidelijke afspraken dan al dat heen en weer bellen en allemaal om de beurt eten, zoals het nu vaak gaat.

In onze familie zijn meerdere mensen opgenomen geweest, al voor mijn geboorte. Er werd niet op verjaardagen over gepraat maar ik weet wel dat mijn opa (vaders kant) dit allemaal aan mijn moeder heeft verteld voordat ze trouwden. Ik denk dat hij vond dat ze het moest weten en dat is eigenlijk wel heel netjes, zeker voor iemand van 1909.
Mijn vader zelf zou het wellicht niet verteld hebben of er misschien ook te weinig van geweten hebben omdat hij nog jong was dat de oudere broer en zus opgenomen werden. Volgens mij heette het in die tijd 'naar Plaatsnaam' en veel meer details wist je dan niet. Ik denk dat in die tijd de opnames wat langduriger waren, iets waar ik nu ook nog voor zou pleiten. Langdurig in een andere omgeving, niet te veel medicatie want die had je toen nog niet. Goede nachtrust en werken op het land. Mijn tante heeft ECG's gehad, dat zal naar geweest zijn maar ze is er goed uitgekomen met nog steeds een ijzersterk geheugen.

Ze zal in haar tijd er niet zo openlijk over gesproken kunnen hebben. Ik denk dat de woorden er toen nog niet waren. En ik denk dat mijn opa en oma heel goed gehandeld hebben toen tante net moeder was en het kind wat wilde aandoen. Knap hoor want je laat je kind niet zomaar opnemen, zeker in die tijd niet.

Idd ik heb niet veel meegekregen van criminaliteit in ons dorp. Er was 1 inbreker ofzo, hahaha. Daar wist iedereen dan ook van. Ik heb het wel goed gehad hoor. Maar bij mij spelen dan weer de eerder genoemde dingen van prestatiedruk, familieschaamte etc.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat in vrijwel elke familie ooit wel minstens een persoon is geweest die opgenomen is geweest. Zo herinner ik me een ‘rare’ tante die ook lang geleden is overleden. We noemden haar allen ‘ gekke Lien’ ..Zo gingen mensen in die tijd nog met elkaar om. Ik vind dat dat nu wel wat beter is. En die ECG’s die jouw tante heeft gehad lijken mij ook erg heftig. Gelukkig pakte het goed uit voor haar.

Inderdaad knap en ook moedig van je opa en oma om hun kind op te laten nemen. Ik zag onlangs nog een video van een familie in de USA waarin de ouders puur uit schaamte hun zoon niet op lieten nemen die schizofreen was. Er waren nog net geen doden gevallen maar het hele gezin raakte door de koppigheid van de ouders geheel ontwricht. Vreselijk.

Fijn toch dat je het goed hebt gehad in je jeugd . En ik denk ook nog met plezier aan sommige dingen uit mijn jeugd terug hoor. Makkelijk was het zeker niet maar ook die tijden hadden voor en nadelen.

Tijd van bezinning - nu

Een reactie plaatsen