Ik zou inderdaad veel beter kunnen plannen. Als ik eenmaal in de winkel loop vliegt het me een beetje aan. Mijn vriend âweet âs ochtends nog niet waar hij âs avonds trek in heeftâ maar dan haalt hij maar iets voor zichzelf als hij iets anders wil eten. Ik ben juist einde van de middag niet zo scherp als ik dan nog boodschappen moet gaan doen. Sowieso at ik in het verleden niet zo goed dus ik moet het koken en boodschappen doen ook weer een beetje leren.
Ik vind eten koken nooit zo'n probleem. Waar ik het allermeeste ongemerkt stress van krijg, is moeten kiezen wat ik ga eten. Toen ik als student nog op kamers zat, deed ik dat dag voor dag. Elke dag weer was dat een strijd en liep ik verloren in de winkel rond. Niet echt duidelijk wetend waar ik zin in had.
Tegenwoordig doe ik dat heel anders. Ik maak steevast een weekplanning. Die baseer ik op wat er in de aanbieding is, wat ik nog heb liggen en hoeveel tijd ik heb. Als ik 's avonds NA meeting heb (drie keer per week), moet dat allemaal wat gemakkelijker en sneller kunnen. De andere dagen heb ik iets meer tijd. Vaak beland wat ik dan kook ook in de diepvries voor de dagen dat ik geen tijd heb om te koken.
En zo heb ik ook een vast moment voor week boodschappen.
Deze vastigheid ga ik Ăšcht heel erg goed op. Scheelt me zoveel (keuze)stress en denk capaciteit in een week. En ja, soms heb ik dan misschien iets minder zin in wat er vanavond op het menu staat. Maar het is gewoon een beetje eten wat de pot schaft. Ik lust het allemaal, ik heb het menu immers zelf eerder die week nog bedacht đ€Ł
Dit plannen helpt ook met acties uitzoeken en minder weggooien. Langzaam aan raak ik ook beter in minder (ongezonde) onzin kopen. Vaak kocht ik het omdat het in de aanbieding was. Ik ben daar heel gevoelig voor. Maar uiteindelijk bespaar je meer door het niet te kopen đ€·ââïž