Tijd van bezinning - nu

Die casemanager heeft wel mijn leven gered geloof ik.

Die figuur die in slechte toestand in hotel was aangetroffen gaat misschien niet meer geholpen worden. Die heeft al zoveel kansen gehad. Op een gegeven moment zijn de bedden voor andere mensen, die nog wel kans van slagen hebben.

Alinde zei:

Vriend begrijpt niet dat winkels als Decathlon, Mediamarkt en action verschrikkelijk voor mij zijn en zeker als je niet gericht iets gaat kopen maar alleen rondkijken. Wel wil hij mee maar SPV en dan kunnen we mijn signaleringsplan doorspreken. Winkelen staat er juist in als no go als ik enigszins ga ontregelen. Hij heeft een vriend die die winkels wel leuk vindt, dan gaat hij maar lekker met hem.

Klik om te vergroten...

Goed dat je hierin kiest voor jezelf.

Winkelen lijkt me inderdaad geen goed idee als je uit balans bent. Voor mij wel herkenbaar ook.

Ik beperk zelf winkelen tot het minimum en vind het absoluut niet iets ontspannends. Als ik uit balans ben ga ik liefst helemaal niet.

Dat herken ik precies. Ik was blij dat we gisteren klaar waren in de supermarkt, had het gevoel dat toen het weekend begon.
Het geeft wat discussie, dat ik niet in het weekend voor de lol naar die winkels wil. Ik hoop dat het gesprek met de SPV kan duidelijk maken dat het ook echt niet goed voor me is.

Ik ga een enkele keer naar Decathlon als ik gericht iets nodig heb. Maar dan ook snel weer naar buiten.

Ikzelf haat winkelen...ik ga zo snel mogelijk de noodzakelijke aankopen doen.
En dan snel naar huis.

Vriend zijn huisgenoot is heel druk en dat verandert het huis wel. Zijn vorige huisgenoot was heel rustig en daar kon ik ook rustig mee in de huiskamer zitten, dat was gezellig wakker worden. Met deze is het anders, hij is wel heel aardig maar ik mijd de huiskamer een beetje. Nog 1 weekje dagbehandeling en daarna heb ik zelf hopelijk wat meer rust in mijn hoofd en kan ik van anderen weer wat meer hebben.

Ja precies. Ik heb dat ook. En is geen ramp op zich.

Dat wordt nog wat als ik de benzo’s verder ga afbouwen. Vriend wil altijd herrie, televisie, winkels, etc.

Alinde zei:

Ik heb bijna geen keus, als ik uit balans ben word ik gek in die winkels. Staat ook in mijn signaleringsplan: niet winkelen.
Als je echt iets nodig hebt is het wat anders maar wat rondkijken als tijdverdrijf is voor mij echt geen ontspanning.

Klik om te vergroten...

Omdat je je dan onrustig gaat voelen?

Ik herken dat overigens prima. Ook mij zul je niet vaak in een winkel zien. Ik bestel heel veel online. Daar is vrijwel alles te krijgen anno 2024.

Toch zenuwachtig voor gesprek psychiater. Dit gesprek is zonder familie (ingelast). Ik vind psychiaters toch een beetje eng.

Het onbestemde gevoel klopte, zoals vaker. Het werd een vreemd gesprek. Ik heb er nog niet helemaal de goede woorden voor.
Na het gesprek de gebruikelijke after-GGZ route gelopen naar winkelcentrum maar niet voor wijn. Wel twee zoete broodjes en een iets te dure kant en klaar maaltijd van de groenteboer.

Nee de heks is bij een andere forumster. Jazz heet ze geloof ik.

Ik heb bij Brijder een verpleegkundig specialist waarbij ik mij afvroeg waar de bezem was, maar juist op een goede manier. Ze leek bijna helderziend zo snel als ze mijn levensverhaal voor zich zag.
Niet bang van artsen, psychiaters etc. Maar zij is nu niet veel in beeld dus heb het niet over haar gehad laatste tijd.

Mijn psychiater waar ik vandaag was is van GGZ. Het gesprek begon met de vraag waar ik opgenomen geweest was.

Nou was ik er vanuit gegaan dat de beste man op de achtergrond aanwezig was geweest maar dit blijkt dus niet het geval. Ik was best wel verbaasd over deze vraag. De observaties van de kliniek, ruim 6 maanden lang zijn zo waardevol. Het voelt alsof dit weer verloren gaat en mijn psychiater weer from scratch naar mij gaat kijken.
Hoe waardevol is het als je een arts hebt die altijd op de vloer is, je ziet als je in je pyjama loopt, als je terugkomt van de sport, als je gaat eten, als je niks wilt eten, als je het servies kapot gooit, als je manisch dreigt te worden, als je depressief wordt, psychotisch. Als je door de casemanager achter de fietsenstalling vandaan gehaald wordt omdat je overal complotten ziet. Als je gewoon relaxed in de tuin ligt. Als je geschrokken bent omdat je een ex-client in het wild bent tegengekomen. Hoe je reageert als je overgeplaatst wordt. Kortom ze hebben ZO veel kunnen zien van hoe ik in elkaar zit. En dan ga je weer terug naar GGZ en wordt daar bijna niets van meegenomen.

'Waar was je opgenomen?'

En of het een oud of een nieuw gebouw was.

Iedereen werkt langs mekaar heen.
Dat vind je vaker in de hulpverlening....

Ja zonde he.

Mijn casemanager heeft ook vaak geprobeerd GGZ uit te nodigen bij de gesprekken maar ze waren steeds verhinderd. Waar Meneer Brijder wel netjes tijd maakte en op locatie verscheen, hebben we mevrouw GGZ nooit gezien. Uiteindelijk is ze er telefonisch twee keer bij geweest maar dat was pas op het einde en ze heeft veel informatie gemist daardoor.
Ik weet het niet, ik kan het ook niet objectief zien want ben natuurlijk ook in periodes zwaar onder invloed geweest. Een van mijn broers is wel bij alle cruciale gesprekken geweest en kan er wat nuchterder tegenaan kijken, letterlijk en figuurlijk.

Ik denk dat het vooruitzicht op thuiskomen en wederom op GGZ aangewezen zijn, mijn ook depressief heeft gemaakt in de laatste periode in de kliniek. Met een bipolaire stoornis heb je wel iets van een vangnet nodig van hulpverlening.

In mijn hele familie, zowel vaders als moeders kant, waren mensen die soms opname nodig hadden als het echt niet ging. Eén tante is na verschillende opnames ook alweer 60 jaar gezond, sterk en zelfstandig. Maar er moet gewoon iets zijn als het echt niet gaat.

Ik denk dat het gesprek in januari met GGZ, ouders en broer vooral een evaluatie wordt van de afgelopen tijd en hoe de crisissen verlopen zijn. Ik weet niet of ik daarna nog steeds de familie mee wil nemen naar de gesprekken met de psychiater.

Een paar jaar geleden, bij mijn vorige psychiater, heb ik ze op een gegeven moment er in betrokken omdat ik die man verbaal niet aan kon. Hij dreigde meer en meer medicatie voor te schrijven en bij alles waar ik tegenaan liep werd gezegd dat het door mijn autisme kan. Echter ik heb helemaal geen autisme.

De familie heeft natuurlijk heel veel last gehad van mijn crisissen. Maar als eenmaal duidelijk is wat er moet gebeuren bij crisis, een soort draaiboek, en iedereen weet dat... dan hoeven ze denk ik niet mee naar alle gesprekken met de psychiater. Want er ontstaat toch een rolverdeling waarbij ik weer het kind ben en ook een kind blijf.

Overigens vanaf 2005 heb ik alle gesprekken zelf gedaan zonder familie. In 2021 (als ik mij goed herinner) zijn ze er in betrokken. Ik ben een aantal keer van psychiater gewisseld bijv toen ik van de jongvolwassenen over ging naar volwassenen en toen er gereorganiseerd werd. De laatste keer was op eigen verzoek. Het klopt niet helemaal, in het begin zijn mijn ouders nog wel eens mee geweest naar de Psychiatrisch Verpleegkundige, dit zal 1 of 2 keer geweest zijn. Ik heb mij die eerste 13 jaar in het oude systeem wel een volwassen vrouw gevoeld. Hoe meer familie ik meeneem, hoe meer ik mij het zieke zusje voel en hoe meer ik mij daarnaar ga gedragen.

Maar oké dan moet ik wel uit gebruik blijven nu.

Er is nog iets waar ik mij zorgen over maak maar ik wist niet of ik het op internet wilde delen.

Mijn vriend verandert ‘s avonds na het innemen van zijn medicatie best wel. Hij wordt een beetje bozig en wil eten eten eten. Hij eet echt veel ‘s avonds en ‘s nachts.
Als ik zeg dat ik mij zorgen maakt lacht hij het een beetje weg.

Hij was wel op zoek naar een andere psychiater maar dit lijkt niet te lukken omdat zijn huidige psychiater ‘nu eenmaal bij het behandelteam hoort’.

Alinde zei:

Er is nog iets waar ik mij zorgen over maak maar ik wist niet of ik het op internet wilde delen.

Mijn vriend verandert ‘s avonds na het innemen van zijn medicatie best wel. Hij wordt een beetje bozig en wil eten eten eten. Hij eet echt veel ‘s avonds en ‘s nachts.
Als ik zeg dat ik mij zorgen maakt lacht hij het een beetje weg.

Hij was wel op zoek naar een andere psychiater maar dit lijkt niet te lukken omdat zijn huidige psychiater ‘nu eenmaal bij het behandelteam hoort’.

Klik om te vergroten...

Wat voor medicatie gebruikt je vriend dan? Vervelend dat hij er bozig van wordt!

Alinde zei:

Dank je @Jazz35 , ik was net bezig met mijn andere bericht. Idd de ochtend is een beter moment voor mij. Die pakketten ga ik ook eens uitzoeken.

Klik om te vergroten...

Wij hebben ze een tijd gehad en dat wat best fijn (ik overweeg ook om het opnieuw te nemen)! Over Picnic hoor ik goede dingen. Heb ik zelf niet gebruikt, wij hadden Marley Spoon. Het is fijn dat je die recepten ook op papier krijgt. Dus op een gegeven moment heb je gewoon al die recepten paraat, en kun je ook zelf de ingrediënten in huis halen.

Voor de nacht temazepam, trazodon en zolpidem. Hij heeft ook veel nachtmerries. De zolpidem staat wel bekend om nachtelijk eten en nachtmerries maar vriend denkt dat hij (nog) slechter slaapt zonder.