Tijd van bezinning - nu

Alinde zei:

Moeilijk hier uit te leggen, hij is heel erg bijgedraaid.

Juist die dingen zijn goed om met een psycholoog te bespreken lijkt me. Want eigenlijk sinds zijn geboorte was er een soort onrust in het gezin en dat deed mij idd geen goed. Kun je hem ook niet persoonlijk kwalijk nemen, mijn ouders hadden wel bewust gekozen voor nog een kindje maar toen hij er eenmaal was vonden ze het erg veel allemaal.
Ik kon in mijn puberteit niet goed praten met mijn ouders want ze waren er gewoon niet bij met hun hoofd. Misschien was ik nog niet helemaal volwassen toen ik het huis uit ging, maar het was voor mij wel beter en rustiger.

Een broer-zus band met iemand die 10,5 jaar jonger is, is toch lastig denk ik. Ik denk dat hij op een dag juist over mij is gaan 'vaderen' omdat ik psychisch zo'n wrak was in een zekere periode.
Toen GGZ per se wilde dat ik contactpersonen opgaf, heb ik hem gevraagd omdat hij het dichtst bij woonde.

En toen ging het best ver omdat er bepaalde documenten nodig waren en die heeft hij toen gemaakt en als er dan iets was dan verwees hij naar document X, pagina 5.

Het is gewoon erg scheef gegroeid en er wordt eigenlijk nooit gekeken of er bij broer misschien OOK onderliggende patronen spelen.

Klik om te vergroten...

Als je niet op korte termijn bij een psycholoog terecht kunt ( ik overweeg er zelf ook een te vinden binnenkort), kun je misschien eens beginnen met een boek of een paar video’s van Gabor Mate. Als je nog niet bekend bent met zijn werk. Ik kan die man wel aanbevelen.

Alinde zei:

Ik mis toch echt een psycholoog voor de diepere patronen.

SPV zegt: Je hebt een fijne familie
Casemanager zegt: Je hebt een leuke moeder
Voormalig casemanager Brijder zegt: Dit heb ik nog nooit meegemaakt (en of dat positief of negatief is weet ik niet)

Die van Brijder die snapt ook wel dat het lastig is als de anderen in de familie hoog op de maatschappelijke ladder staan en dat het fijn is om zulke dingen eens te bespreken. Maar die is ook geen psycholoog en bovendien is die sinds 2 weken weer uit beeld.

Klik om te vergroten...

Wat een vaag antwoord van die case manager Brijder..daar kan je echt niks mee.

Deadwing zei:

Wat een vaag antwoord van die case manager Brijder..daar kan je echt niks mee.

Klik om te vergroten...

Hij is wel een goede hoor. Maar Brijder zegt dat GGZ over de behandeling gaat want die zijn hoofdbehandelaar.
Hoewel ik me wel ga afvragen of het echt niet bij Brijder kan. Die hebben vergeleken met vorig jaar weer iets meer te bieden qua therapie. Toen was overal personeelstekort voor.

Ik denk dat ik met meer afspraken SPV niet per se verder kom. Laatste gesprek had ze het over panty's van een bepaalde winkel die niet zo snel ladderen en niet zo koud zijn. Lief bedoeld maar een panty zoeken kan ik zelf wel.

Alinde zei:

Wat ik zeg, ik denk vooral dat de intake bij de psycholoog snel klaar is: Ik wil geen prpraatgroepen.

Klik om te vergroten...

Dit lijkt mij, maar wie ben ik, een heel verstandige beslissing!
Een kennis van mij uit de ggz zei tegen mij:
Je kunt beter werken op het land met een boer die goeie positieve praat heeft!
Em dat ben ik helemaal met hem eens.

Helemaal gelijk heeft hij.

Je kunt je tijd helemaal vullen met GGZ-gerelateerde dingen en groepjes maar je blijft er dan ook in hangen. Voor GGZ wel handig want dan kunnen ze je monitoren maar het voelt alsof je gevangen zit in een GGZ-gevangenis.
Ik moet zeggen, ik heb vandaag de gesprekken bij dagbesteding maar zijdelings gevolgd maar dat ging NIET over GGZ.
Mijn vorige dagbesteding daar ging het heel vaak over mensen die naar de psychiater gingen, bij de psychiater geweest waren, nieuwe medicatie hadden, last van de medicatie hadden etc etc. Op die plek waar ik nu zit is dat volgens mij veel minder en ik kan mij ook voorstellen dat deze groepsbegeleidster dat wel de kop indrukt als het wel zo is.

Iemand vroeg hoe mijn oud en nieuw geweest was en het is ook niet in me opgekomen om te beginnen over alcoholvrije oud en nieuw want ik ben verslaafd etc etc. Dat was gewoon een leuk gesprek.

Een bekende van mij, wel van GGZ, zegt dat hij al die groepjes met ervaringsdeskundigen niet wil en daar heel duidelijk in is en dat zijn hulpverleners dat nu ook weten en dat onderwerp is gewoon klaar.

Tijd om me te focussen op gezonde dingen. Wel vind ik het fijn om nog wat contact te hebben met mensen die met verslaving te maken hebben (meetings of herstelgroep) maar niet meer iets wat zo ingewikkeld wordt als bovengenoemde GGZ-groep.

In 2005 was er een leven voor de opname en een leven erna. Tijdens die opname ben ik kwetsbaar geworden, ben ik veel kwijt geraakt en kreeg ik een diagnose. Daarna voelde ik mij ziek en kwetsbaar en zo heb ik mij waarschijnlijk ook opgesteld.

Ook bij de opname van 2024 is er een 'voor' en 'na'. Hier heb ik tussen de jongens van de straat gezeten. Ik ben juist weerbaar geworden. Geen bitch hoop ik. Maar ook niet meer een zielig vogeltje dat overal ja en amen op zegt.

Take it or leave it.

Geslapen tot 9.10. Best lang voor mij. Heel veel gedroomd.
Ik hoop dat die mensen van die groep me vandaag met rust laten. Groep is vanmorgen en het zou mij niet verbazen als ze weer gaan bellen.

t Is nog koud in huis, ik zet de verwarming altijd laag s nachts.

Het is lekker om een ochtendje te lummelen en in mijn eigen tempo op te starten. Misschien mag ik ook gewoon zo'n ochtend hebben in de week.

Iedereen denkt dat dat haasten naar die dagbesteding zo goed voor me is maar ik weet het niet. Ochtendspits enzo.

De ochtenden met vriend zijn ook anders. Overleggen over de douche, huisgenoot vliegt in en uit, begeleiding komt een praatje maken. Overleggen wat we gaan doen. Meestal belt er nog wel een vriend. Hij wil altijd even journaal kijken.
Ik werk op dit moment niet en dan heb ik toch ook het recht om thuis een ochtendje rustig te doen. Mensen denken dat het goed is om alles vol te plannen en ik voel mij bij GGZ ook gepusht daartoe maar volgens mij is zo'n ochtend rust ook goed voor mijn herstel.

Die groep voelde denk ik al langer als moeten. Ik deed het ook om bij GGZ te kunnen zeggen, ik zit al in een praatgroep en één praatgroep is genoeg. Het was één keer in de maand twee uur en dan had je allemaal een kwartier tot een halfuur om te vertellen. Ik was dan vooraf al bezig met wat ik wilde vertellen, zo kort en bondig mogelijk. Dingen over mijn familie kon ik niet zo goed bespreken want dan kwamen er alweer scheve ogen van mensen die helemaal geen contact met familie hebben.
Het was ook fijn soms, met mensen die je al zo lang kent, maar door in die groep te zitten was ik ook altijd bezig met bipolair zijn, ofzo. In de tijd in de kliniek dacht ik heus niet elke dag 'ik ben bipolair'. Je dacht: We gaan sporten, wat zit Kareltje te smakken, wat gaan we eten. De observaties hebben wel bevestigd dat ik het ben, maar ik was me niet zo heel bewust de hele dag.

Maar ook als ik bijv vertelde over mijn psychose in de kliniek, later bij de groep, dan was er wel weer iemand die het erger had gehad.

Discussie bij die groep ging ook nog even over ambulante hulp thuis op praktisch gebied. Ik heb er een gehad die ook gewoon een emmer sop pakte als dat nodig was maar die was tijdelijk.
Er zijn dus ook thuishulpen die wel zeggen dat je een emmer sop moet pakken maar het zelf niet zullen of mogen doen.

Bij die ik nu heb is het me niet zo duidelijk. Of je ook kunt zeggen, ik doe de badkamer, doe jij de wc. Elke organisatie is weer anders. Ja makkelijkst is om het straks gewoon te vragen als ze komt.

Anyway volgens GGZ-groepslid was het belachelijk dat ik alleen al dacht dat die mensen misschien een emmer zouden pakken. Want zij had jaren eentje gehad en die had nog nooit een emmer aangeraakt.

Leek mij niet zo raar als iemand komt voor praktische zaken, dat diegene dan ook met de handen wil werken maar dat is geloof ik te simpel gedacht.

Alinde zei:

Er zijn dus ook thuishulpen die wel zeggen dat je een emmer sop moet pakken maar het zelf niet zullen of mogen doen.

Klik om te vergroten...

Poetshulp bedoel je?
Of ambulant begeleider?

Ik wil geen naam van de organisatie noemen maar praktische hulp vanuit een zorgorganisatie.

Geen schoonmaker maar ook niet een ambulant zoals van Brijder. Je hebt verschillende soorten hiervan en de een werkt ook met de handen, de ander maakt meer een planning.

Vandaag was ze een soort psycholoog.

Anders dan hier (en ik ben natuurlijk super blij met jullie) ziet zij de emotie bij de dingen die ik vertel en zag ze ook bij welke dingen de meeste emotie zit op dit moment en daar had ze praktische tips voor.

We hebben helemaal niks in huis gedaan maar ze zei dat ik leuk bezig ben met mijn plantjes en dat ik vooral even rust moet pakken.

Ik wilde eigenlijk niet over de groep beginnen, soms worden dingen juist groter als je het met meer mensen bespreekt. Maar aan het einde toch gezegd. Overigens is deze dame niet van GGZ dus ze kon het alleen aanhoren. Ze zei dat zo'n groep nooit zonder begeleider zou moeten draaien en dat zoiets van gisteren mij leeg zuigt.

Vanavond een etentje waar ik niet tegenop zie, ik zal voor die tijd wel even douchen en iets leuks aantrekken. Zit nu in een huispak met vlekken.

Had belafspraak Brijder om 15 uur. Ik dacht even kletsen hoe het gaat. Maar het was telefonisch doornemen van behandelplan en crisisplan. Best intens dus maar wel heel nuttig.
Als je helemaal uit contact gaat en er vermoeden van gebruik is komt deze man ook langs. Ik gaf aan dat het fijn is als hij ook al een keer 'gewoon' hier thuis komt omdat ik het altijd moeilijk vind vreemde mensen binnen te laten. Dat vond ie een goede.

Nooit leuk als je juist clean bent om te bespreken wat ze gaan doen bij terugval maar wel heel nuttig. Misschien goed dat ik een ander telefoontje verwachtte, luchtiger, want nu had ik geen tijd om me er vooraf druk over te maken.

Maar wat een verschil met GGZ. Ik heb wel eens een dame gehad daar die niet goed kon typen en dan was je zooooo lang bezig voor er een keer een plan was. Meerdere keren terugkomen, elke keer typte ze zinnen fout en haalde het weer weg etc etc. Dan ga je zelf denken dat het maken van zo'n plan iets super ingewikkelds is maar deze zette de telefoon op de speaker, zat een tijdje te rammelen en het was klaar.

Her en der aan t lezen op forum.

Dan vraag ik mij af of ik nu echt aan het herstellen ben... of bezig ben mij van afspraak naar afspraak te slepen. De twee afspraken van vandaag hebben me echt geholpen.

Maar het GGZ-verhaal... het lijkt of ik rondjes draai en van Jan naar Piet gestuurd word en van Piet naar Arie. Bijv dat ik van de één huiswerk kreeg om alles uit te zoeken rondom taperingstrips en dat de psychiater daarvoor al had gezegd dat hij niet met taperingstrips gaat werken. Dan hoef ik het ook niet uit te zoeken maar dan kreeg ik weer te horen dat we opnieuw met de psychiater om tafel kunnen. Kost allemaal zoveel tijd.

Documenten die kwijt zijn. Gaan ze dat nou zelf binnen GGZ weer zoeken of is het de bedoeling dat ik het ze stuur? En naar wie?

Degene met wie ik ging eten, ook bipolair en ook een verslavingsverhaal, vertelde dat zijn behandelplan helemaal op orde is inclusief welke medicatie bij welke situatie, en dat dat nu gewoon loopt. Hij ziet de psychiater ook niet meer en zijn maatschappelijk werkster is hoofdbehandelaar en zij kan precies op het goede moment handelen als er wat is. Ik ken die vrouw en dat is idd een echte topper. Ik kan mij voorstellen dat daar niets kwijt raakt en niets vergeten wordt en dat ze ook geen dingen uitstelt tot morgen of overmorgen.

Het kan dus wel.

Scrollend door mijn telefoon zie ik dat ik helemaal geen vriendin heb die ik altijd kan bellen oid. Laatst had ik ruzie met mijn vriend en dacht: Ik heb geen vriendin waar ik even thee kan drinken.

Ik heb een paar vriendinnen wat verder weg maar mis ook iemand die gewoon dichtbij woont en waar ik even thee kan drinken. Dus dat is ook iets om aandacht aan te geven, contacten zoeken.

Dat heb ik heel veel gedaan al. Maarja dan ging ik s avonds uit contact (want gebruikt) of alleen appen en niet bellen en ze mochten vooral niet onverwacht op de stoep staan dus voor de ander waren dat dan best vage signalen in een beginnende vriendschap.

Er is wel een leuke facebookgroep om mensen te ontmoeten in de regio en dan zullen er ook heus wel eens mensen uit mijn stadsdeel bij zitten.

Alinde zei:

Scrollend door mijn telefoon zie ik dat ik helemaal geen vriendin heb die ik altijd kan bellen oid. Laatst had ik ruzie met mijn vriend en dacht: Ik heb geen vriendin waar ik even thee kan drinken.

Ik heb een paar vriendinnen wat verder weg maar mis ook iemand die gewoon dichtbij woont en waar ik even thee kan drinken. Dus dat is ook iets om aandacht aan te geven, contacten zoeken.

Dat heb ik heel veel gedaan al. Maarja dan ging ik s avonds uit contact (want gebruikt) of alleen appen en niet bellen en ze mochten vooral niet onverwacht op de stoep staan dus voor de ander waren dat dan best vage signalen in een beginnende vriendschap.

Er is wel een leuke facebookgroep om mensen te ontmoeten in de regio en dan zullen er ook heus wel eens mensen uit mijn stadsdeel bij zitten.

Klik om te vergroten...

Ga je nog naar meetings?

Het grootste deel van mijn contacten die dag en nacht voor me klaar staan, heb ik ontmoet op meetings. Voordeel is vaak dat die me ook meteen begrijpen. Niet-verslaafde mensen niet altijd.

Vergt inderdaad wel veel tijd en aandacht om die hechte contacten op te bouwen. En niet te vergeten ook ontzettend veel lef. Ik heb wel gemerkt dat ik moedig moet zijn en over mijn angsten heen moet gaan om me ècht kwetsbaar op te stellen naar anderen. En pas dan lijkt er een diepere emotionele band te ontstaan.

Wel een heel mooi proces als dat lukt.

Dankjewel, zeker goede tip en ik kom er op terug.

Gisteren heel slecht nieuws gehad over iets de familie. Ik wil dit niet te gedetailleerd hier delen.

Straks tweede intake ggz psycholoog maar het komt er op neer dat ik kan kiezen voor een groep maar niet voor individuele gesprekken. Individuele gesprekken met een psycholoog zal ik elders moeten zoeken en ik zal wel vragen of hij specifiek iemand aanraadt. Hoe het met verzekering zit heb ik nog niet uitgezocht.

Als ik een groep had overwogen, zouden bepaalde onderwerpen van de familie ook niet geschikt zijn voor een groep, het gaat wel over privacy van andere mensen. De groepen zijn kortlopend, wat ik begreep.

Mijn moeder zei, wat ze niet bieden dat bieden ze niet en leg je daar dan maar bij neer.

Ik voel me wel wat verloren nu, ik heb dat gesprek vanmiddag en iets leukers moet daar voor wijken, tegelijkertijd denk ik dat het gesprek niet veel oplevert. Bij het eerste gesprek is eigenlijk alles al gezegd.

LucidLucy zei:

Ga je nog naar meetings?

Het grootste deel van mijn contacten die dag en nacht voor me klaar staan, heb ik ontmoet op meetings. Voordeel is vaak dat die me ook meteen begrijpen. Niet-verslaafde mensen niet altijd.

Vergt inderdaad wel veel tijd en aandacht om die hechte contacten op te bouwen. En niet te vergeten ook ontzettend veel lef. Ik heb wel gemerkt dat ik moedig moet zijn en over mijn angsten heen moet gaan om me ècht kwetsbaar op te stellen naar anderen. En pas dan lijkt er een diepere emotionele band te ontstaan.

Wel een heel mooi proces als dat lukt.

Klik om te vergroten...

Dankjewel.

Al heel lang geen meetings gedaan, ook omdat ik mijn energie meer overdag heb en minder s avonds. Terwijl er hier ook op zaterdagochtend en zondagochtend meetings zijn. Ben wel bij een herstelgroep geweest waar veel mensen zijn die ook naar meetings gaan dus die contacten zijn er idd gewoon. Ik zeg wel eerlijk dat er een paar markante figuren bij zitten waar ik ook een klein beetje voorzichtig mee ben.

Maar de basis voor contacten is er eigenlijk al omdat ik in januari heel intensief naar meetings geweest ben en als ik nu weer ga is dat gewoon oké. Ik was daar vrij abrubt weg toen met terugval en opname maar twee mensen heb ik op de hoogte gehouden en één is ook een keer langs geweest. Ik durf niet een oude bellijst te pakken want er is toch kans dat sommigen in de tussentijd teruggevallen zijn of afgehaakt maar idd als ik weer eens ga en vraag om een nieuwe lijst dan is dat natuurlijk prima.

Ik merkte ook een soort hierarchie van mensen die meer of minder doen binnen de community en daar probeer ik me dan afzijdig van te houden want ik ga niet beter herstellen oid als ik vaker de folders doe. Of hoe heet dat haha. t Is denk ik een enkeling die daar status uit haalt.

Meestal vond ik de meetings heel fijn. Alleen de mensen die echt drammen over die 90/90 vond ik lastig. Ik ken ook mensen die hersteld zijn met twee meetings in de week. Over 10 dagen zit ik sowieso op 90 dagen dus dan kunnen ze er wel over ophouden. Of heb je dan nog een 270/365 beweging?

Het gesprek met de psycholoog was oké maar het worden toch echt groepen of niets.

Maar er gaat iemand dood, hier, die 23 is. Het helpt mij niet om in een groep met onbekenden daarover te praten, diegene gaat toch dood en wat andere mensen daar over te zeggen hebben dat maakt eigenlijk niet uit. Het is sowieso pijnlijk.

Wel kwamen we op mindfullness waarmee ik beter leer met spanningen om te gaan.
En op beeldende therapie. Dat is wel in een groep maar draait minder om gesprekken. Dus van beide groepen gaat iemand contact met mij opnemen.

Toen was er tijd over en vroeg hij door over het ZAG. Ik heb verteld dat of de psychiater een black out had of dat mijn documenten niet op orde zijn. Dat leek hem idd ook een goede eerste stap, om het crisisplan op orde te krijgen evt met de Brijder samen.

Alinde zei:

Maar er gaat iemand dood, hier, die 23 is. Het helpt mij niet om in een groep met onbekenden daarover te praten

Klik om te vergroten...

Aah wat shit.
En inderdad, niet iets wat je zomaar in de groep gooit.

Maar het kan wel. Als je een goeie groep hebt. Ik heb veel meegemaakt en heb altijd gezegd dat ik niks deel.
Toch doe ik dat nu wel. Wel bij lotgenoten en behandelaar erbij.
Dus in hoeverre zijn die mensen gelijk als jij? Qua ziekte, verslaving etc?