Tijd van bezinning - nu

Alinde zei:

Moeilijk hier uit te leggen, hij is heel erg bijgedraaid.

Juist die dingen zijn goed om met een psycholoog te bespreken lijkt me. Want eigenlijk sinds zijn geboorte was er een soort onrust in het gezin en dat deed mij idd geen goed. Kun je hem ook niet persoonlijk kwalijk nemen, mijn ouders hadden wel bewust gekozen voor nog een kindje maar toen hij er eenmaal was vonden ze het erg veel allemaal.
Ik kon in mijn puberteit niet goed praten met mijn ouders want ze waren er gewoon niet bij met hun hoofd. Misschien was ik nog niet helemaal volwassen toen ik het huis uit ging, maar het was voor mij wel beter en rustiger.

Een broer-zus band met iemand die 10,5 jaar jonger is, is toch lastig denk ik. Ik denk dat hij op een dag juist over mij is gaan 'vaderen' omdat ik psychisch zo'n wrak was in een zekere periode.
Toen GGZ per se wilde dat ik contactpersonen opgaf, heb ik hem gevraagd omdat hij het dichtst bij woonde.

En toen ging het best ver omdat er bepaalde documenten nodig waren en die heeft hij toen gemaakt en als er dan iets was dan verwees hij naar document X, pagina 5.

Het is gewoon erg scheef gegroeid en er wordt eigenlijk nooit gekeken of er bij broer misschien OOK onderliggende patronen spelen.

Klik om te vergroten...

Als je niet op korte termijn bij een psycholoog terecht kunt ( ik overweeg er zelf ook een te vinden binnenkort), kun je misschien eens beginnen met een boek of een paar video’s van Gabor Mate. Als je nog niet bekend bent met zijn werk. Ik kan die man wel aanbevelen.

Alinde zei:

Ik mis toch echt een psycholoog voor de diepere patronen.

SPV zegt: Je hebt een fijne familie
Casemanager zegt: Je hebt een leuke moeder
Voormalig casemanager Brijder zegt: Dit heb ik nog nooit meegemaakt (en of dat positief of negatief is weet ik niet)

Die van Brijder die snapt ook wel dat het lastig is als de anderen in de familie hoog op de maatschappelijke ladder staan en dat het fijn is om zulke dingen eens te bespreken. Maar die is ook geen psycholoog en bovendien is die sinds 2 weken weer uit beeld.

Klik om te vergroten...

Wat een vaag antwoord van die case manager Brijder..daar kan je echt niks mee.

Deadwing zei:

Wat een vaag antwoord van die case manager Brijder..daar kan je echt niks mee.

Klik om te vergroten...

Hij is wel een goede hoor. Maar Brijder zegt dat GGZ over de behandeling gaat want die zijn hoofdbehandelaar.
Hoewel ik me wel ga afvragen of het echt niet bij Brijder kan. Die hebben vergeleken met vorig jaar weer iets meer te bieden qua therapie. Toen was overal personeelstekort voor.

Ik denk dat ik met meer afspraken SPV niet per se verder kom. Laatste gesprek had ze het over panty's van een bepaalde winkel die niet zo snel ladderen en niet zo koud zijn. Lief bedoeld maar een panty zoeken kan ik zelf wel.

Alinde zei:

Hij is wel een goede hoor. Maar Brijder zegt dat GGZ over de behandeling gaat want die zijn hoofdbehandelaar.
Hoewel ik me wel ga afvragen of het echt niet bij Brijder kan. Die hebben vergeleken met vorig jaar weer iets meer te bieden qua therapie. Toen was overal personeelstekort voor.

Ik denk dat ik met meer afspraken SPV niet per se verder kom. Laatste gesprek had ze het over panty's van een bepaalde winkel die niet zo snel ladderen en niet zo koud zijn. Lief bedoeld maar een panty zoeken kan ik zelf wel.

Klik om te vergroten...

Ergens ook wel grappig wat die panty betreft. Ik weet niet goed hoe ik dit moet antwoorden..

Alinde zei:

Moeilijk hier uit te leggen, hij is heel erg bijgedraaid.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp heel goed dat het allemaal niet zo eenvoudig hier uit te leggen is. Zelf zou ik het ook moeilijk vinden mijn verstandhouding met mijn oudere broer hier uit te leggen. Hij is al 63 en ik ben 55 en nog steeds voel ik me dat kleine broertje in zijn bijzijn..

Hij accepteert het ook niet echt van mij als ik hem ergens op wijs, enz..Ik zal nooit ontkennen dat hij veel voor mij heeft gedaan toen het nodig was maar hij heeft me ook heel vaak gekleineerd en belachelijk gemaakt in onze familie. Ik ben dat nooit vergeten terwijl ik van nature toch echt wel vergevingsgezind bent.

Dus leg dan maar eens uit wat ik nu wekelijk voor hem voel of hoe ik over hem denk. Niet zo eenvoudig.

Alinde zei:

Ik besloot rond mijn 14e om na mijn eindexamen het huis uit te gaan en dat deed ik.

Klik om te vergroten...

Waar ben je toen gaan wonen?
Al zo jong op kamers?

Door het schrijven leren we steeds meer je familie kennen. Interessant. Maar ook echt puzzelstukjes die op zijn plaats aan het vallen zijn: waarom je verslaafd etc bent.

Een vader en een moeder die de lat toren hoog leggen. Een broer die geen goede invloed heeft gehad. Mogelijk ook door druk vanwege de hoge lat.

Kom je nu wel graag bij je ouders?
Of is het meer moeten? Verplichtend.

Heel kort want heb nu niet veel tijd. Niet op mijn 14e weg hoor. Maar vanaf 14 had ik het idee uit huis te gaan. Met 18 kon ik een paar mnd een appartement huren en met 19 op kamers. Was toen echt niet jong maar vergeleken met deze tijd best jong.

Alinde zei:

Heel kort want heb nu niet veel tijd. Niet op mijn 14e weg hoor. Maar vanaf 14 had ik het idee uit huis te gaan. Met 18 kon ik een paar mnd een appartement huren en met 19 op kamers. Was toen echt niet jong maar vergeleken met deze tijd best jong.

Klik om te vergroten...

Mijn kamer werd voor mijn 19e verjaardag geregeld en ik ging er een maand na mijn verjaardag in. Let wel. Veel pubers gingen tien, vijftien jaar eerder bijvoorbeeld op hun 14e al in een kraakpand. Of aan de heroïne en/of bij hun véél oudere vriend wonen.

Kordie zei:

Kom je nu wel graag bij je ouders?
Of is het meer moeten? Verplichtend.

Klik om te vergroten...

Ja zeker wel en het is ook wel gezellig. Het is ook nog steeds wel een thuis hoor, dat dorp, platteland, de tuin. Ik woon nu in de stad met alleen balkon.

Mijn moeder ziet nu zelf ook wel dat de lat soms wat hoog lag. En het is ook wel duidelijk dat ze de situatie met drie grote jongens niet zo goed aan kon en ze dan maar hun gang liet gaan met stoeien en kloten. Ze weet nog wel een keer dat ze thuis kwam uit werk en 75 m voor ons huis al de herrie hoorde van het kloten en gillen en zich best wel schaamde.... mijn vader ging dan namelijk gewoon meedoen met stoeien en kloten.
Tja voor mij was dat gewoon teveel herrie vandaar dat ik toen al dacht, zodra ik uit huis kan ga ik uit huis.

En mijn vader is ook ziek he, dus als ik een tijd niet zou gaan en het gaat opeens heel slecht zou ik dat ook wel erg vinden.
Mijn moeder kan wel van t ene op t andere moment moeilijke gesprekken beginnen, ook als je gewoon voor de gezelligheid komt en dat is soms wel vervelend. Als mijn vriend er bij is doen ze dat gelukkig niet of veel minder.
Of mijn moeder wil mij soms bijpraten over mensen die eigenlijk al lang niet meer in mijn leven zijn, bijv een oud collega van haar waar ik totaal geen beeld meer bij heb en die ze dan gezien heeft in een winkel. Maarja dat houd je toch denk ik. Ze zijn altijd erg met het verleden bezig.

Ik heb wel een relaxed weekend gehad. Heel goed geslapen zelfs. Vriend zei ook dat ik meer kan hebben als ik meer slaap. En hij had beter rekening gehouden met het eten, er was ontbijt en lunch... en dan is mijn stemming ook veel beter.

Morgen is mijn zorgafstemmingsgesprek en dat was wel steeds op de achtergrond aanwezig maar ik heb er gelukkig niet van wakker gelegen.
Vriend moet op zondag urinecontrole doen en ik was even mee, zijn mentor had dienst en daar hebben we best leuk contact mee en dat was een halfuurtje echt gezellig. Veel grappen want die mentor komt ook steeds meer los.
Op de weg terug zei ik: Ik heb zelfs een halfuur niet aan mijn ZAG gedacht. Vriend zei: Nee daar moet je ook niet steeds aan denken. Hij zit heel anders in elkaar, hij gaat niet vooraf heel erg nadenken over zo'n gesprek. Zelf vind ik t in dit geval wel goed dat ik het voorbereid want mijn broers nemen er vrij voor, dan moet het wel nuttig zijn. Er is een hoop te bespreken nog van vorig jaar maart toen ik per ambu naar Hoofddorp moest.... dat moeten we niet nog eens hebben. Dat in geval van crisis niet alle partijen er de handen vanaf trekken.

En even praktisch, ik heb een stressbal gekocht en die neem ik lekker mee naar het gesprek. We hadden er een op de kassaband gelegd en die raakte klem tussen de lopende band... heb ik er helemaal uit gefrunnikt, je wilt ook niet dat zo'n ding kapot splasht in de winkel.

En straks maar naar bed.

Ja, dat doordouwen, dat pushed dus, dat gebeurde bij mij ook.
En juist moeten komen als je weinig energie hebt door het een en ander aan gebeurtenissen, dat Levert alleen maar schade ( psychisch) op...
Overweeg of je er echt genoeg aan hebt!
En anders....blijf er weg of ga 1 op 1.

Ik zit alweer te trillen en te beven. Straks maar even goed eten.

Voel me wel sterk. Ik heb lang geslapen, boven verwachting. Ik hoorde dat er windstoten komen en dacht, als GGZ maar weer niet afbelt.
Hoop dat één van mijn broers mijn ouders rijdt met dit weer maar dat moeten ze zelf maar regelen.

Ben jubileumconcert Andre van Duin aan het terugkijken. Ik houd van die Nederlandse nummers. 'toen je dacht, het wordt teveel, toen werd het minder'.
En over liefde op een zolderkamer tussen de onuitgepakte dozen. Mooi.

Broodjes liggen te ontdooien. Ik heb avocado's gekocht maar het gaat bijna nooit goed met de avocado's, altijd onrijp en van daaruit gaan ze schimmelen. Ik stook nooit zo heel warm. Eens kijken of er deze keer misschien een goede tussen zit voor op brood. En anders koop ik ze echt nooit meer.

Die mensen bij de medicatiepoli op maandag zijn wel super. Dan denk ik ook dat ik hier meer aan heb dan een GGZ-gerelateerd onderdeel op de maandagochtend wat dan eigenlijk niet zo goed uitkomt. Ik heb me aangemeld onder lichte druk maar ik kan gewoon niet op twee plekken tegelijk zijn en volgens mij kan niemand dat.
De gesprekken daar gaan meestal over voetbal en het sluit gewoon niet echt aan bij wat ik nu nodig heb.

Straks even rustig eten. Spullen mee en richting GGZ. En andere schoenen aan want wat ik nu aan heb is nieuw (wel gratis nieuw) en zit echt niet lekker.

De Zandman zei:

Ik heb een pesthekel aan al die wacht woorden. Het lijkt wel alsof de hele wereld bestaat uit wachtwoorden.
En dan ben je er 1 vergeten en je kunt niet het lijstje vinden waar je ze allemaal genoteerd hebt....ellende alom!
Bqh. Wachtwoorden.....

Klik om te vergroten...

Ik kan je echt van harte een wachtwoorden manager aanbevelen. Sinds ik die gebruik, heb ik nooit meer gezeik. Ik heb één wachtwoord om mijn manager binnen te komen. Een heel lang wachtwoord ook. Maar wel iets wat ik kan onthouden.

En in mijn wachtwoorden manager staan alle wachtwoorden opgeslagen. Vult ie automatisch in vanuit je browser in de invulvelden. Werkt zowel op PC als mobiel.
Nu zijn al mijn wachtwoorden uniek en zeer sterk. Ik laat ze gewoon genereren door de wachtwoorden manager. En ik hoef er slechts één te onthouden. Die om mijn manager mee te unlocken.

En met zulke sterke wachtwoorden hoef je ze ook niet meer elk jaar te wijzigen zoals voorheen altijd het advies was.

Er zijn verschillende diensten zoals NordPass, Bitwarden of 1password. En de database van zulke managers zijn bijna onmogelijk om te kraken. Erg veilig dus.

Her en der aan t lezen op forum.

Dan vraag ik mij af of ik nu echt aan het herstellen ben... of bezig ben mij van afspraak naar afspraak te slepen. De twee afspraken van vandaag hebben me echt geholpen.

Maar het GGZ-verhaal... het lijkt of ik rondjes draai en van Jan naar Piet gestuurd word en van Piet naar Arie. Bijv dat ik van de één huiswerk kreeg om alles uit te zoeken rondom taperingstrips en dat de psychiater daarvoor al had gezegd dat hij niet met taperingstrips gaat werken. Dan hoef ik het ook niet uit te zoeken maar dan kreeg ik weer te horen dat we opnieuw met de psychiater om tafel kunnen. Kost allemaal zoveel tijd.

Documenten die kwijt zijn. Gaan ze dat nou zelf binnen GGZ weer zoeken of is het de bedoeling dat ik het ze stuur? En naar wie?

Degene met wie ik ging eten, ook bipolair en ook een verslavingsverhaal, vertelde dat zijn behandelplan helemaal op orde is inclusief welke medicatie bij welke situatie, en dat dat nu gewoon loopt. Hij ziet de psychiater ook niet meer en zijn maatschappelijk werkster is hoofdbehandelaar en zij kan precies op het goede moment handelen als er wat is. Ik ken die vrouw en dat is idd een echte topper. Ik kan mij voorstellen dat daar niets kwijt raakt en niets vergeten wordt en dat ze ook geen dingen uitstelt tot morgen of overmorgen.

Het kan dus wel.

Scrollend door mijn telefoon zie ik dat ik helemaal geen vriendin heb die ik altijd kan bellen oid. Laatst had ik ruzie met mijn vriend en dacht: Ik heb geen vriendin waar ik even thee kan drinken.

Ik heb een paar vriendinnen wat verder weg maar mis ook iemand die gewoon dichtbij woont en waar ik even thee kan drinken. Dus dat is ook iets om aandacht aan te geven, contacten zoeken.

Dat heb ik heel veel gedaan al. Maarja dan ging ik s avonds uit contact (want gebruikt) of alleen appen en niet bellen en ze mochten vooral niet onverwacht op de stoep staan dus voor de ander waren dat dan best vage signalen in een beginnende vriendschap.

Er is wel een leuke facebookgroep om mensen te ontmoeten in de regio en dan zullen er ook heus wel eens mensen uit mijn stadsdeel bij zitten.

Alinde zei:

Scrollend door mijn telefoon zie ik dat ik helemaal geen vriendin heb die ik altijd kan bellen oid. Laatst had ik ruzie met mijn vriend en dacht: Ik heb geen vriendin waar ik even thee kan drinken.

Ik heb een paar vriendinnen wat verder weg maar mis ook iemand die gewoon dichtbij woont en waar ik even thee kan drinken. Dus dat is ook iets om aandacht aan te geven, contacten zoeken.

Dat heb ik heel veel gedaan al. Maarja dan ging ik s avonds uit contact (want gebruikt) of alleen appen en niet bellen en ze mochten vooral niet onverwacht op de stoep staan dus voor de ander waren dat dan best vage signalen in een beginnende vriendschap.

Er is wel een leuke facebookgroep om mensen te ontmoeten in de regio en dan zullen er ook heus wel eens mensen uit mijn stadsdeel bij zitten.

Klik om te vergroten...

Ga je nog naar meetings?

Het grootste deel van mijn contacten die dag en nacht voor me klaar staan, heb ik ontmoet op meetings. Voordeel is vaak dat die me ook meteen begrijpen. Niet-verslaafde mensen niet altijd.

Vergt inderdaad wel veel tijd en aandacht om die hechte contacten op te bouwen. En niet te vergeten ook ontzettend veel lef. Ik heb wel gemerkt dat ik moedig moet zijn en over mijn angsten heen moet gaan om me ècht kwetsbaar op te stellen naar anderen. En pas dan lijkt er een diepere emotionele band te ontstaan.

Wel een heel mooi proces als dat lukt.

Dankjewel, zeker goede tip en ik kom er op terug.

Gisteren heel slecht nieuws gehad over iets de familie. Ik wil dit niet te gedetailleerd hier delen.

Straks tweede intake ggz psycholoog maar het komt er op neer dat ik kan kiezen voor een groep maar niet voor individuele gesprekken. Individuele gesprekken met een psycholoog zal ik elders moeten zoeken en ik zal wel vragen of hij specifiek iemand aanraadt. Hoe het met verzekering zit heb ik nog niet uitgezocht.

Als ik een groep had overwogen, zouden bepaalde onderwerpen van de familie ook niet geschikt zijn voor een groep, het gaat wel over privacy van andere mensen. De groepen zijn kortlopend, wat ik begreep.

Mijn moeder zei, wat ze niet bieden dat bieden ze niet en leg je daar dan maar bij neer.

Ik voel me wel wat verloren nu, ik heb dat gesprek vanmiddag en iets leukers moet daar voor wijken, tegelijkertijd denk ik dat het gesprek niet veel oplevert. Bij het eerste gesprek is eigenlijk alles al gezegd.

LucidLucy zei:

Ga je nog naar meetings?

Het grootste deel van mijn contacten die dag en nacht voor me klaar staan, heb ik ontmoet op meetings. Voordeel is vaak dat die me ook meteen begrijpen. Niet-verslaafde mensen niet altijd.

Vergt inderdaad wel veel tijd en aandacht om die hechte contacten op te bouwen. En niet te vergeten ook ontzettend veel lef. Ik heb wel gemerkt dat ik moedig moet zijn en over mijn angsten heen moet gaan om me ècht kwetsbaar op te stellen naar anderen. En pas dan lijkt er een diepere emotionele band te ontstaan.

Wel een heel mooi proces als dat lukt.

Klik om te vergroten...

Dankjewel.

Al heel lang geen meetings gedaan, ook omdat ik mijn energie meer overdag heb en minder s avonds. Terwijl er hier ook op zaterdagochtend en zondagochtend meetings zijn. Ben wel bij een herstelgroep geweest waar veel mensen zijn die ook naar meetings gaan dus die contacten zijn er idd gewoon. Ik zeg wel eerlijk dat er een paar markante figuren bij zitten waar ik ook een klein beetje voorzichtig mee ben.

Maar de basis voor contacten is er eigenlijk al omdat ik in januari heel intensief naar meetings geweest ben en als ik nu weer ga is dat gewoon oké. Ik was daar vrij abrubt weg toen met terugval en opname maar twee mensen heb ik op de hoogte gehouden en één is ook een keer langs geweest. Ik durf niet een oude bellijst te pakken want er is toch kans dat sommigen in de tussentijd teruggevallen zijn of afgehaakt maar idd als ik weer eens ga en vraag om een nieuwe lijst dan is dat natuurlijk prima.

Ik merkte ook een soort hierarchie van mensen die meer of minder doen binnen de community en daar probeer ik me dan afzijdig van te houden want ik ga niet beter herstellen oid als ik vaker de folders doe. Of hoe heet dat haha. t Is denk ik een enkeling die daar status uit haalt.

Meestal vond ik de meetings heel fijn. Alleen de mensen die echt drammen over die 90/90 vond ik lastig. Ik ken ook mensen die hersteld zijn met twee meetings in de week. Over 10 dagen zit ik sowieso op 90 dagen dus dan kunnen ze er wel over ophouden. Of heb je dan nog een 270/365 beweging?

Het gesprek met de psycholoog was oké maar het worden toch echt groepen of niets.

Maar er gaat iemand dood, hier, die 23 is. Het helpt mij niet om in een groep met onbekenden daarover te praten, diegene gaat toch dood en wat andere mensen daar over te zeggen hebben dat maakt eigenlijk niet uit. Het is sowieso pijnlijk.

Wel kwamen we op mindfullness waarmee ik beter leer met spanningen om te gaan.
En op beeldende therapie. Dat is wel in een groep maar draait minder om gesprekken. Dus van beide groepen gaat iemand contact met mij opnemen.

Toen was er tijd over en vroeg hij door over het ZAG. Ik heb verteld dat of de psychiater een black out had of dat mijn documenten niet op orde zijn. Dat leek hem idd ook een goede eerste stap, om het crisisplan op orde te krijgen evt met de Brijder samen.

Alinde zei:

Maar er gaat iemand dood, hier, die 23 is. Het helpt mij niet om in een groep met onbekenden daarover te praten

Klik om te vergroten...

Aah wat shit.
En inderdad, niet iets wat je zomaar in de groep gooit.

Maar het kan wel. Als je een goeie groep hebt. Ik heb veel meegemaakt en heb altijd gezegd dat ik niks deel.
Toch doe ik dat nu wel. Wel bij lotgenoten en behandelaar erbij.
Dus in hoeverre zijn die mensen gelijk als jij? Qua ziekte, verslaving etc?