Tijd van bezinning - nu

Vannacht veel gehuild. Daarna geslapen tot we 7.30 werden gewekt. Ik kan voelen dat de klok vooruit gegaan is, ben echt nog niet uitgeslapen.

Heb verlofbriefje ingevuld of ik vanavond naar een meeting mag.

Bij de sport ook weer gehuild. Voel me zo verloren in deze groep met onbekende mensen. Toen ik ook nog een bal in mijn gezicht kreeg was ik er klaar mee.

Ben wel weer terug gekomen in de zaal en heb na afloop lang met de sportleraar gepraat. Hij vond het goed dat ik weer terug gekomen ben (vorig jaar deed ik dat anders), bevestigde dat deze groep minder hecht is dan de groep vorig jaar en luisterde verder ook even. Fijn dat ik die ook al een jaar ken.

Als ik niet meer vrijheden krijg en niet naar meetings mag ben ik deze week weg denk ik. Er is bijna geen programma, ik heb geen klik met de mensen en word gek van verveling.

Oeioei. @Alinde , dit klinkt niet erg positief!
Heb je al veel therapie gehad in het verleden?
Je kunt je afvragen of je al die therapie nog wel nodig hebt...
Te lang en teveel therapie zet vaak geen echte zoden aan de dijk.
Als je in deze kliniek geen programma hebt, en dan ook nog eens geen klik met de groep hebt, dan vraag ik me af of deze kliniek wel iets kan bijdragen aan verbetering van jouw welzijn.

Denk wél goed na, voordat je een beslissing neemt!

Ikzelf heb veel therapie gehad.
Echt veel had ik er niet aan, omdat de problemen van anderen mijn problemen werden, en ikzelf diep in mij wel wist waar de schoen wrong.
Ik heb zelf met mijn problemen leren leven.
Enkele zijn opgelost, andere zijn niet oplosbaar, ook niet in een groep, die wijze van behandeling heeft bij mij een zeer grote schade ( geestelijk) aangericht die jarenlang doorge etterd heeft.
Maar dat is mijn ervaring natuurlijk.
Maar, ik heb maar heel weinig mensen gekend, die er beter van werden, al die therapieën...

Ik heb zelfs mensen gekend, die volledig vast liepen in al die therapie en zelfmoord hebben gepleegd.
Waarmee ik maar zeggen wil, overdaad schaadt....

Bedenk één ding goed, ook mijn ervaring,
Je moet het z e l f doen. Niemand anders doet het of kan het voor je doen.

De Zandman zei:

Maar, ik heb maar heel weinig mensen gekend, die er beter van werden, al die therapieën...

Ik heb zelfs mensen gekend, die volledig vast liepen in al die therapie en zelfmoord hebben gepleegd.
Waarmee ik maar zeggen wil, overdaad schaadt....

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of ik nou zo tegen therapie ben omdat ik weet dat sommige mensen er wel degelijk baat bij hebben.
Maar volgens kan je dus ook teveel therapie hebben en de kans dat je dan idd vastloopt lijkt me erg groot.

Dank jullie wel! Ik zit in het bos, ben even gaan zitten tijdens boswandeling.

Heb wel goede gesprekken gehad, heb iig 2 x 2 uur vrijheden nu en toestemming om naar meetings te gaan. Vanavond ga ik naar NA, ik kan meerijden met een bekende.

Ik zal later even antwoorden.

annihilation zei:

Wat is eigenlijk de reden dat je eerst niet naar meetings mocht? Misschien wel al gepost maar moet meegekregen. 🙂

Klik om te vergroten...

Ik ben donderdag binnen gekomen en had 1 uur vrijheden per dag.

Alinde zei:

Ik ben donderdag binnen gekomen en had 1 uur vrijheden per dag.

Klik om te vergroten...

Ja oké. Daar laat ik het dan maar bij. 🙂.

De Zandman zei:

Oeioei. @Alinde , dit klinkt niet erg positief!
Heb je al veel therapie gehad in het verleden?
Je kunt je afvragen of je al die therapie nog wel nodig hebt...
Te lang en teveel therapie zet vaak geen echte zoden aan de dijk.
Als je in deze kliniek geen programma hebt, en dan ook nog eens geen klik met de groep hebt, dan vraag ik me af of deze kliniek wel iets kan bijdragen aan verbetering van jouw welzijn.

Denk wél goed na, voordat je een beslissing neemt!

Ikzelf heb veel therapie gehad.
Echt veel had ik er niet aan, omdat de problemen van anderen mijn problemen werden, en ikzelf diep in mij wel wist waar de schoen wrong.
Ik heb zelf met mijn problemen leren leven.
Enkele zijn opgelost, andere zijn niet oplosbaar, ook niet in een groep, die wijze van behandeling heeft bij mij een zeer grote schade ( geestelijk) aangericht die jarenlang doorge etterd heeft.
Maar dat is mijn ervaring natuurlijk.
Maar, ik heb maar heel weinig mensen gekend, die er beter van werden, al die therapieën...

Ik heb zelfs mensen gekend, die volledig vast liepen in al die therapie en zelfmoord hebben gepleegd.
Waarmee ik maar zeggen wil, overdaad schaadt....

Bedenk één ding goed, ook mijn ervaring,
Je moet het z e l f doen. Niemand anders doet het of kan het voor je doen.

Klik om te vergroten...

Dankjewel. Wat naar dat je ervaring met groepen zo slecht is.

Ik heb veel behandeling gehad maar nauwelijks therapie. Met behandeling bedoel ik gesprekken waarin je bespreekt hoe het afgelopen week gegaan is, wat je volgende week gaat doen, etc. Je maakt een signaleringsplan en houd je stemming in de gaten. Dit is met een verpleegkundige.

Echt therapie vind ik wat anders. Ik heb een reeks EMDR behandelingen gehad omdat ik aan mijn eerste opname een trauma had overgehouden. De manier waarop dat gegaan is en de dingen die ik in die tijd ben kwijtgeraakt. Dat was met een psycholoog.
En bij mijn laatste detox had ik ook een psycholoog. 5 gesprekken denk ik, ik vond het heel nuttig.

Gisteren gesprek gehad met de casemanager, dat was een goed gesprek. Hij denkt dat ik ook gewoon moet wennen hier, met deze groep. En mij focussen op de positieve dingen. Bijv focussen op de verpleegkundigen waar ik een klik mee heb, in plaats van een groepsgenoot die niets zegt. We gaan mij aanmelden voor schematherapie, althans voor de intake daarvoor.

Gisteravond was ik bij een meeting. Ook daar moest ik even wennen, weer allemaal nieuwe gezichten. Toch blij dat ik gegaan ben. Vandaag ben ik heel erg moe. Ik sliep ook nog zo lekker toen we er uit moesten, heb last van die zomertijd denk ik.

Alinde zei:

Dan is het makkelijker om er vanaf te blijven dan bij lorazepam, denk ik.

Klik om te vergroten...

Ja volgens mij ook.
Volgens mij raak je verslaafd aan de rush van een medicijn, bv het sedatieve.
Maar als je dat niet hebt bij een Z medicijn dan zal het ook minder aantrekkelijk zijn voor een recreatieve drugs.

Ik heb ze nooit genomen.
Ik neem wel eens een RC en merk bv dat pyrazolam mij niet laat hunkeren naar meer, omdat het alleen een angstremmer is.
Daar voel je niks leuks van.

Kordie zei:

Ja volgens mij ook.
Volgens mij raak je verslaafd aan de rush van een medicijn, bv het sedatieve.
Maar als je dat niet hebt bij een Z medicijn dan zal het ook minder aantrekkelijk zijn voor een recreatieve drugs.

Ik heb ze nooit genomen.
Ik neem wel eens een RC en merk bv dat pyrazolam mij niet laat hunkeren naar meer, omdat het alleen een angstremmer is.
Daar voel je niks leuks van.

Klik om te vergroten...

Dankjewel voor je ervaring.

Ik heb zelfs bij seroquel een soort hunkering, bij de kortwerkende. Je kan er even een klap van krijgen en dat vind ik dan lekker.
Maarja dat is mijn verslaafde brein. Net zolang quetiapientjes nemen tot je een klap hebt die lekker voelt.

Verder loopt het verhaal nu een beetje in het andere topic. Het was bedoeld voor theoretische vragen over medicatie maar zet me zeker aan het denken over.... eigenlijk alles.

Er zijn nu twee vormen geweest van daginvulling waar ik warm voor liep. Het eerste was een opleiding tot ervaringsdeskundigen, naar aanleiding van de gesprekken bij Brijder met mijn arts, die mij een paar keer vroeg of dat iets voor mij zou zijn. En nav de ervaringsdeskundigen die ik bij de Brijder aan het werk zag.
Echter mijn casemanager zegt... voordat je anderen kunt helpen moet je eerst zelf in therapie.

Daarnaast het jongerenwerk van de kerk. Ik heb onze 'kerkvriend' gevraagd of hij mij in contact kan brengen met de jongerenwerkers daar. Zijn antwoord: Ja dat kan ik, maar je moet eerst herstellen.

Hm.... kip en ei. Terwijl ik het juist goed vind dat de Kerkvriend mij bij die jongeren weghoudt in deze toestand. Dus dat is wat ik moet doen. Herstellen.

Dat ga ik dan maar proberen. Ik heb het nog nooit gedaan en ik hoop dat ik het kan.
Herstellen is vandaag, met mijn kopje koffie naar de vogeltjes luisteren.

Straks bij ontbijt briefje invullen voor de psycholoog, of ik nog kan aansluiten bij de dinsdag-verslavingsgroep.
En briefje voor de casemanager met eigenlijk van alles.

Die medicatie laat ik vandaag maar even zo.

Ha mensen,

Ik probeer toch even pauze te nemen anders gaat het niet goed. Ik zit nu met een stapel achterstallige administratie voor mijn snufferd en het programma van vandaag valt voor 80% uit wegens personeelstekort en ik word wat wiebelig.

Het is superfijn dat iedereen mee denkt maar ik heb hier óók allemaal cliënten en medewerkers die mee denken. En een vriend.. en een broer... en een vriend van mijn vriend. Tegelijk word ik via de NA uitgenodigd voor een spiritueel subgroepje, een zwemgroepje en nog meer.

Mijn vriend heeft zich gewend tot de Hogere Macht... wat heel mooi is maar wat ook zijn privacy is dus ik wil daar niet teveel over schrijven. In ieder geval, wij hebben een bijzondere Eerste Paasdag gehad.
Wat mij eindelijk de ruimte geeft... nu hij zijn Herstel ergens zoekt wat buiten mij ligt... om mijn eigen ruimte te pakken en écht te gaan herstellen.

Ok dus teveel raadgevers nu, waar ik denk ik ook zelf om gevraagd heb direct of indirect. Maar TIJD VOOR BEZINNING hier en nu, vandaag.

Dus ik heb alles gelezen maar ben misschien soms wat minder online om ook dingen een plek te geven en met de mensen van mijn ´real life´ te overleggen. Anders zit ik bij wijze van spreken op mijn kamertje te typen terwijl hier een hok voor verpleging, artsen en caseamanagers mij niet kan bereiken.

Fijne 24

Alinde zei:

Ha mensen,

Ik probeer toch even pauze te nemen anders gaat het niet goed. Ik zit nu met een stapel achterstallige administratie voor mijn snufferd en het programma van vandaag valt voor 80% uit wegens personeelstekort en ik word wat wiebelig.

Het is superfijn dat iedereen mee denkt maar ik heb hier óók allemaal cliënten en medewerkers die mee denken. En een vriend.. en een broer... en een vriend van mijn vriend. Tegelijk word ik via de NA uitgenodigd voor een spiritueel subgroepje, een zwemgroepje en nog meer.

Mijn vriend heeft zich gewend tot de Hogere Macht... wat heel mooi is maar wat ook zijn privacy is dus ik wil daar niet teveel over schrijven. In ieder geval, wij hebben een bijzondere Eerste Paasdag gehad.
Wat mij eindelijk de ruimte geeft... nu hij zijn Herstel ergens zoekt wat buiten mij ligt... om mijn eigen ruimte te pakken en écht te gaan herstellen.

Ok dus teveel raadgevers nu, waar ik denk ik ook zelf om gevraagd heb direct of indirect. Maar TIJD VOOR BEZINNING hier en nu, vandaag.

Dus ik heb alles gelezen maar ben misschien soms wat minder online om ook dingen een plek te geven en met de mensen van mijn ´real life´ te overleggen. Anders zit ik bij wijze van spreken op mijn kamertje te typen terwijl hier een hok voor verpleging, artsen en caseamanagers mij niet kan bereiken.

Fijne 24

Klik om te vergroten...

Heel duidelijk en begrijpelijk Alinde.

Ik weet niet of je dit deze dagen nog zal lezen maar ik wens je veel sterkte de komende tijd.

Thanks!

Gisteren lang gebeld met R, een fellow die al heel lang clean is. Hij is niet mijn sponsor maar heeft wel een beetje die functie, vanuit contact met de Hogere Macht mij raad geven en bijsturen.

Er zijn wat zieken en de behandelaars zijn heel erg druk. Ik heb mijn casemanager maar kort kunnen spreken.

Wel is er een verpleegkundige van de avonddienst die heel veel verstand heeft van medicijnen. Hij kon gisteren goed met mij mee denken. Hij vindt ook dat dit wel de plek is en het moment om de medicatie nog wat aan te pakken, beter hier dan thuis.

Het lijkt soms of artsen het afbouwen op zich een goed idee vinden maar het liever overlaten aan een collega. Dat het antwoord vaak is ‘nu nog niet afbouwen, misschien later’.

Maar zoals in een ander topic gezegd, de sport is best een goede graadmeter. Als ik ‘s ochtends als een zombie over dat veld loop te dwalen of van de bank af val… en op dezelfde middag best een redelijk potje speel.

Ik zal geen zes keer op een dag inloggen maar gewoon af en toe, net hoe het uitkomt.

Morning.

Gisteren rond avondeten een berichtje ontvangen over een oude bekende uit het dorp die vermist was en mogelijk gevaarlijk.

Twee uur later stond die persoon onverwacht achter me op de afdeling en ik schrok mij de pleuris. Gelukkig niet teruggevallen in oude patronen (niet praten, terugtrekken) en het gesprek met de verpleging aangegaan. Ik merkte dat de arts mij (non-verbaal) nog even checkte toen hij wegging. Gewoon koetjes en kalfjes maar hij kent mij heel goed.... ik had het idee dat hij mij nog even checkte voor hij wegging.

Ik heb bij mijn eerste detox in een onveilige groep gezeten (2023) en dat gevoel kwam weer even terug. Maar ik dacht ook.... dit is een andere plek, een andere situatie. Ik moet de dingen niet door elkaar halen.

Ben nu wel weer een beetje rustig maar het is ook goed dat de schrik er juist uit komt en niet aan de binnenkant aan mij gaat knagen. Vandaag mag ik ff rustig aan doen van de verpleging.

OJa oud patroon is op mijn kamertje zitten en op de laptop schrijven. Dat heb ik gisteravond niet meteen gedaan... heb eerst de verpleging opgezocht.

Alinde zei:

Als je alleen negatieve dingen meeneemt uit klinieken of groepen dan ligt dat ook aan je eigen houding hierin.

Klik om te vergroten...

In mijn geval was dat ook zo. Dus geef je 200 procent gelijk.
Ik had er niet voor gekozen. Trok me alle verhalen en negativiteit heel erg aan. Maar kon het niet verwerken of bespreekbaar maken.

Alinde zei:

Ik heb met mijn volle verstand gekozen om hier te zijn en ik sta er nog steeds voor 1000% achter.

Klik om te vergroten...

Het is ook goed dat je daar bent. Belangrijkste verschil tussen mij destijds in zo'n overbruggingskliniek, tussen gehersenspoeld landen op het vliegveld en thuis, is dat jij er wel voor hebt gekozen en jij wel je leerschool eruit kan halen. Ik had dat totaal niet. Ik wilde er niet zijn, ik trok me heel veel aan van de rest en kon het niet verwoorden. Ik kon alleen boksen bij wijze van.

De laatste anderhalf jaar heb ik mogen ervaren dat als je in een goeie groep zit een groep ook positifief kan zijn.
Het is net hoe de groep is en hoe de begeleiding is.

Wat ik overigens iedereen kan aanraden:
De podcasts (en YouTube) van René van Collem.

Hij benadrukt hoe je verslaafd kunt zijn aan een middel, maar ook aan gedrag of aan een persoon.

Heeft me echt aan het denken gezet.

Hmz ik ga toch schrijven. Mijn nicht is jarig en ik had er even niet aan gedacht.
Maar de dag is nog jong dus no problem.

Ik had mijn moeder ff aan de telefoon en die begon met een heel zielig stemmetje dat het toch niks voor mij was om een verjaardag te vergeten en dat ik zeker niet goed geslapen had. En dat ik met die regen wel naar buiten moest en dingen ondernemen.

Terwijl ik nota bene in de tuin stond, gisteren een oude hobby heb opgepakt, iets naars hier meteen besproken heb en mij niet heb teruggetrokken etc.

Het leek bijna alsof ze wilde horen dat het slecht met me gaat, dat deze kliniek eigenlijk kut is, dat ze niet goed voor me zorgen. En de volgende stap is dat de casemanager niet spoort en de dokter ook niet want dat is een Chinees.

Vervolgens begon ze over een klus in de tuin. Toedeledokie.

Voor jullie informatie, we hebben uren en uren gepraat over GGZ, Brijder, hulpverleners die niet sporen etc. Het was niet eens meer leuk om bij mijn ouders te komen want het ging altijd daarover.

Mijn (nieuwe) casemanager heeft me er ook op aangesproken… bij mij is de hulpverlening altijd niet goed of het deugt niet.
Terecht hoor dat hij dat zei.

Maar in het kader van gedragsverslaving… altijd klagen over dokters en hulpverleners kan ook een vervelend patroon zijn.

Alinde zei:

Hij kon gisteren goed met mij mee denken. Hij vindt ook dat dit wel de plek is en het moment om de medicatie nog wat aan te pakken, beter hier dan thuis.

Klik om te vergroten...

Dat is denk ik zeker waar.
Hier sta je onder controle bij een afbouw.

Alinde zei:

Het lijkt soms of artsen het afbouwen op zich een goed idee vinden maar het liever overlaten aan een collega. Dat het antwoord vaak is ‘nu nog niet afbouwen, misschien later’.

Klik om te vergroten...

Is mij ook vaker opgevallen.
In mijn geval niet met medicijnen maar met plannen door zetten.
Ik heb het er eens over gehad met een begeleider en die zei dat artsen soms te soft waren. Het zijn natuurlijk ook gewoon mensen.

Alinde zei:

Gisteren rond avondeten een berichtje ontvangen over een oude bekende uit het dorp die vermist was en mogelijk gevaarlijk.
Twee uur later stond die persoon onverwacht achter me op de afdeling en ik schrok mij de pleuris.

Klik om te vergroten...

Niet gek dat je schrikt.
Goed dat hij van de straat is en onder begeleiding staat als hij daadwerkelijk gevaarlijk is.
Maar de vraag is dan ook gelijk: wat is gevaarlijk. Is het iemand die zelfmoord wil plegen ben je ook gevaarlijk. Hoeft niet gelijk een messentrekker te zijn.

Alinde zei:

Ik had mijn moeder ff aan de telefoon en die begon met een heel zielig stemmetje dat het toch niks voor mij was om een verjaardag te vergeten en dat ik zeker niet goed geslapen had. En dat ik met die regen wel naar buiten moest en dingen ondernemen.

Klik om te vergroten...

Is helemaal niet erg.
Ik feliciteerde laatst ook iemand nog om 23:30 uur.

Alinde zei:

Het leek bijna alsof ze wilde horen dat het slecht met me gaat, dat deze kliniek eigenlijk kut is, dat ze niet goed voor me zorgen. En de volgende stap is dat de casemanager niet spoort en de dokter ook niet want dat is een Chinees.

Klik om te vergroten...

We hebben het er vaker over gehad.
Het is erg jammer dat je ouders zo zijn. Zorgelijk en ziekelijk betuttelen lijkt het wel.
Men mag blij zijn dat hun dochter in een kliniek zit en hulp krijgt die ze nodig heeft.

Ook al past dat mogelijkerwijs niet in het perfecte plaatje wat ze misschien graag naar de buitenwereld willen uitstralen.
Niet verkeerd bedoel ik dat. Maar ik zou me niet teveel laten meeslepen door je ouders.
Ik denk dat zij een negatieve invloed op je hebben, misschien meer dan jezelf denkt.
Afstand houden is dan wat beter.

Thanks!

qua gevaarlijk: ik heb met twee moordenaars op een afdeling gezeten. Misschien snap je dan mijn angst.
Deze meneer is gewoon een ouwe zatlap… aan de andere kant weet ik hoe iemand kan zijn als de alcohol uitwerkt… maar idd hij is onder toezicht hier en ik vind m niet echt eng.
Het was gisteren vooral de schrik nadat ik net een bericht had gekregen over hem waar stond ‘bij ernstige dreiging bel 112’

Ja mijn ouders ga ik nu van een afstandje bekijken. Ik had ze een tijd niet gesproken en ineens viel dat stemmetje van mijn moeder me op. Alsof ze bijna hoopte dat ik naar ze toe zou komen omdat de kliniek niet goed voor me zou zijn. En alsof ze hoopte dat ik die klus in de tuin op me zou nemen.

wat dat betreft is mijn casemanager niet van gisteren en die ziet bepaalde patronen wel.

Ik ben in principe ook gewoon gezond. Het is meer dat ik ziek gepraat word.
Ik ben ook niet een typische verslaafde of alcoholist volgens hem.