#1
Hey @Baloudekoe hoe gaat het nu? ![:)]()
Verslaafd aan Oxycodon
104 antwoorden
6 weergaven
18-5-2026
#2
Hi @DamiusHey @Baloudekoe hoe gaat het nu?![:)]()
Lief dat je het vraagt!
Heb toch wel lang last gehouden van restverschijnselen. Dan voelde ik me uren goed en dan ineens toch weer onrustig gevoel, misselijk, hoofdpijn en slecht slapen. Dit hield dus echt wel langere tijd aan maar sinds afgelopen vrijdag kan ik wel zeggen dat het echt veel beter gaat (qua fysieke gesteldheid).
Wel zijn de cravings er nog hoor! Als ik het in huis had gehad, had ik het zeker gepakt.
Alhoewel ik af en toe droom dat ik het neem en dan voel ik me zoooo kut, bang voor wat komen gaat.
Dus enerzijds denk ik dat ik het zou nemen maar anderzijds denk ik dat ik het niet durf. Dat ik dan niet kan genieten van de high omdat ik bang ben voor de afkick.
Godzijdank was de afkick deze keer heftig anders was ik er zeker weer aan begonnen.
Maar goed, still going strong dus!
#3
Ja het gekke toeval is dat ik vanmorgen, na het antwoorden in dit topic, een melding kreeg dat het recept herhaald is.
Ik word niet goed. Het is alsof de duivel ermee speelt. Ben die duivel redelijk zat aan het worden 😑
Ik word niet goed. Het is alsof de duivel ermee speelt. Ben die duivel redelijk zat aan het worden 😑
#4
Goedemiddag DF-ers.
Inmiddels lees ik al geruime tijd mee op dit forum en is het mij eindelijk gelukt een account aan te maken. Ik probeer dit al vanaf oktober ‘25. Niet dagelijks hoor maar maandelijks denk ik. Blijkbaar moest je niet alleen het hokje aanklikken dat je akkoord gaat met de privacy en forumregels, maar deze ook daadwerkelijk aanklikken en lezen 🤣. Ik dacht elke keer dat ik de vragen fout beantwoorde zoals; wat krijg je voor kleur als je geel en groen met elkaar mengt, of wat is de hoofdstad van Spanje. Ik heb het forum nog gemaild met dat een account aanmaken mij niet lukte, dat mogelijk de vragen te moeilijk voor me waren waardoor ik niet door de autorisatie kwam 😂. Helaas nooit iets op gehoord.
Enfin,
Waarom ik er account aan wilde maken. Omdat ik heel graag van de oxy af wil(de) en ik het idee had er doorheen te komen met jullie hulp omdat ik dat in andere topics ook gezien heb.
Lang verhaal kort:
Begin vorig jaar gediagnosticeerd met een hernia en kreeg oxycodon voorgeschreven. Na een half jaar kreeg ik een operatie en waren deze pijnstillers niet meer nodig. Ik kreeg onwijs veel oxycodon mee van het ziekenhuis, om langzaam af te bouwen. Ik was die zooi zo zat dat ik meteen ben gestopt, op 2 dagen restlegs hebben na, was er niks aan de hand. Maar wel een shitload aan pillen over. Ik dacht dat is handig voor later, als ik, of een familie lid ooit eens pijn krijgt. Ik vond dat spul namelijk totaal niet verslavend, kon me niet voorstellen dat iemand hier ooit verslaafd aan kon raken. Little did I know…
Tot ik hier op het DF terecht kwam en ik een tip las hoe je een langwerkende als kortwerkend kon maken..
Toen ik die tip las was ik inmiddels al ruim 3 maanden oxy vrij, en het maakte mij nieuwsgierig. Ook weer lang verhaal kort; knetter maar dan echt knetter verslaafd geworden. Wel mijn leven kunnen behouden zoals ie was. Sterker nog; niemand heeft ooit iets door gehad. Maar de pillen raakte op.. ik kreeg het idee om de neuroloog te vragen of hij weer wat wilde voorschrijven omdat ik weer last kreeg van mijn rug (wat overigens niet gelogen was), Jahoor hij maakte wel een brief voor de HA. Inmiddels schrijft de HA mij al maanden oxy voor. Helaas wel veel te weinig waardoor ik zo nu en dan verplicht was om af te kicken. Elke afkick poging werd helser. Ik wilde die pillen en de afkick niet meer maar de verslaving was te groot (ook de verslaving of ik weer een herhaling voor elkaar zou krijgen, dat vond ik ook elke keer best een kick om dat voor elkaar te krijgen, heel raar, I know). Tot ik laatst het gevoel kreeg ‘moe gestreden’ te zijn. Moe gestreden om elke week naar de apotheek te gaan, elke week bij de HA moeten ‘leuren’ voor pijnstillers. Ook al was het makkelijk, de HA zag wel elke week een recept binnenkomen. Ook bij de apotheek begon ik mij te schamen om ze op te halen (soms werden ze in de afhaalkluis gelegd einde van de dag, maar daar kon ik vaak niet op wachten omdat ik midden in een afkick zat). In die tussentijd wilde ik wel vaker echt en voor altijd afkicken maar de verslaving was echt te groot.
Nu is de knop echt om.
Vorige week hele weekend op bed gelegen met een mega afkick. Maandag toch weer gezwicht en weer genomen. Donderdagochtend voor het ‘laatst’ maar toch vrijdagavond van gekkigheid weer genomen omdat ik echt mega mega mega in de afkick zat. Zaterdag was ik zo depri en lamlendig dat ik toch 2 pillen heb genomen. De hele dag voelde ik me rot, die pillen deden niks. En nu, zit ik te wachten tot de afkick weer komt. Het is inmiddels 28 uur geleden sinds laatste inname. Maar ik voel me goed. Beetje rillerig en energieloos maar meer ook niet. Ben zo bang dat het straks weer als een bom inslaat 💣.
Mijn emotionele toestand is wel beter vergeleken met de hele week. Ik ervaarde net weer zin in het leven. Werd weer blij van mijn partner en ons leven. Maar toch, ik weet dat ik verslaafd ben en dit altijd zal blijven.
Ik heb nog 2 pillen. En als ik wil kan ik dinsdag gewoon weer nieuwe halen. Maar dit wil ik niet!! Echt nooit meer!! Ik durf ook de HA niet op de hoogte te brengen, bang dat ze me niet meer serieus nemen als ik daar wel weer een keer kom met pijn. Of dat ze me anders gaan behandelen omdat ik ze nou eenmaal mega gemanipuleerd heb.
Al heb ik wel echt af en toe nog pijn. Ook daar ben ik bang voor, dat is bij al mijn afkicks zo gebleken, mijn pijn kwam in alle hevigheid terug waardoor ik steeds tegen mezelf zei: Zie je wel, je hebt dit gewoon nodig voor de pijn.
Nu zit op de stoel en heb helemaal geen pijn. Vanmorgen wel. Maar dat kan ook het zenuwstelsel zijn?
Ik ben nog zo pril gestopt maar de motivatie om het dit keer te laten slagen is veel groter dan anders! Ik wil die ellendige afkicks niet meer, de moodswings van gebruik niet meer, de afhankelijkheid wil ik nooit meer!!! Ik wil weer kunnen genieten van het leven, nuchter! Willen jullie mij helpen/ondersteunen waar nodig?
Alvast duizendmaal dank 🙏🏻
Inmiddels lees ik al geruime tijd mee op dit forum en is het mij eindelijk gelukt een account aan te maken. Ik probeer dit al vanaf oktober ‘25. Niet dagelijks hoor maar maandelijks denk ik. Blijkbaar moest je niet alleen het hokje aanklikken dat je akkoord gaat met de privacy en forumregels, maar deze ook daadwerkelijk aanklikken en lezen 🤣. Ik dacht elke keer dat ik de vragen fout beantwoorde zoals; wat krijg je voor kleur als je geel en groen met elkaar mengt, of wat is de hoofdstad van Spanje. Ik heb het forum nog gemaild met dat een account aanmaken mij niet lukte, dat mogelijk de vragen te moeilijk voor me waren waardoor ik niet door de autorisatie kwam 😂. Helaas nooit iets op gehoord.
Enfin,
Waarom ik er account aan wilde maken. Omdat ik heel graag van de oxy af wil(de) en ik het idee had er doorheen te komen met jullie hulp omdat ik dat in andere topics ook gezien heb.
Lang verhaal kort:
Begin vorig jaar gediagnosticeerd met een hernia en kreeg oxycodon voorgeschreven. Na een half jaar kreeg ik een operatie en waren deze pijnstillers niet meer nodig. Ik kreeg onwijs veel oxycodon mee van het ziekenhuis, om langzaam af te bouwen. Ik was die zooi zo zat dat ik meteen ben gestopt, op 2 dagen restlegs hebben na, was er niks aan de hand. Maar wel een shitload aan pillen over. Ik dacht dat is handig voor later, als ik, of een familie lid ooit eens pijn krijgt. Ik vond dat spul namelijk totaal niet verslavend, kon me niet voorstellen dat iemand hier ooit verslaafd aan kon raken. Little did I know…
Tot ik hier op het DF terecht kwam en ik een tip las hoe je een langwerkende als kortwerkend kon maken..
Toen ik die tip las was ik inmiddels al ruim 3 maanden oxy vrij, en het maakte mij nieuwsgierig. Ook weer lang verhaal kort; knetter maar dan echt knetter verslaafd geworden. Wel mijn leven kunnen behouden zoals ie was. Sterker nog; niemand heeft ooit iets door gehad. Maar de pillen raakte op.. ik kreeg het idee om de neuroloog te vragen of hij weer wat wilde voorschrijven omdat ik weer last kreeg van mijn rug (wat overigens niet gelogen was), Jahoor hij maakte wel een brief voor de HA. Inmiddels schrijft de HA mij al maanden oxy voor. Helaas wel veel te weinig waardoor ik zo nu en dan verplicht was om af te kicken. Elke afkick poging werd helser. Ik wilde die pillen en de afkick niet meer maar de verslaving was te groot (ook de verslaving of ik weer een herhaling voor elkaar zou krijgen, dat vond ik ook elke keer best een kick om dat voor elkaar te krijgen, heel raar, I know). Tot ik laatst het gevoel kreeg ‘moe gestreden’ te zijn. Moe gestreden om elke week naar de apotheek te gaan, elke week bij de HA moeten ‘leuren’ voor pijnstillers. Ook al was het makkelijk, de HA zag wel elke week een recept binnenkomen. Ook bij de apotheek begon ik mij te schamen om ze op te halen (soms werden ze in de afhaalkluis gelegd einde van de dag, maar daar kon ik vaak niet op wachten omdat ik midden in een afkick zat). In die tussentijd wilde ik wel vaker echt en voor altijd afkicken maar de verslaving was echt te groot.
Nu is de knop echt om.
Vorige week hele weekend op bed gelegen met een mega afkick. Maandag toch weer gezwicht en weer genomen. Donderdagochtend voor het ‘laatst’ maar toch vrijdagavond van gekkigheid weer genomen omdat ik echt mega mega mega in de afkick zat. Zaterdag was ik zo depri en lamlendig dat ik toch 2 pillen heb genomen. De hele dag voelde ik me rot, die pillen deden niks. En nu, zit ik te wachten tot de afkick weer komt. Het is inmiddels 28 uur geleden sinds laatste inname. Maar ik voel me goed. Beetje rillerig en energieloos maar meer ook niet. Ben zo bang dat het straks weer als een bom inslaat 💣.
Mijn emotionele toestand is wel beter vergeleken met de hele week. Ik ervaarde net weer zin in het leven. Werd weer blij van mijn partner en ons leven. Maar toch, ik weet dat ik verslaafd ben en dit altijd zal blijven.
Ik heb nog 2 pillen. En als ik wil kan ik dinsdag gewoon weer nieuwe halen. Maar dit wil ik niet!! Echt nooit meer!! Ik durf ook de HA niet op de hoogte te brengen, bang dat ze me niet meer serieus nemen als ik daar wel weer een keer kom met pijn. Of dat ze me anders gaan behandelen omdat ik ze nou eenmaal mega gemanipuleerd heb.
Al heb ik wel echt af en toe nog pijn. Ook daar ben ik bang voor, dat is bij al mijn afkicks zo gebleken, mijn pijn kwam in alle hevigheid terug waardoor ik steeds tegen mezelf zei: Zie je wel, je hebt dit gewoon nodig voor de pijn.
Nu zit op de stoel en heb helemaal geen pijn. Vanmorgen wel. Maar dat kan ook het zenuwstelsel zijn?
Ik ben nog zo pril gestopt maar de motivatie om het dit keer te laten slagen is veel groter dan anders! Ik wil die ellendige afkicks niet meer, de moodswings van gebruik niet meer, de afhankelijkheid wil ik nooit meer!!! Ik wil weer kunnen genieten van het leven, nuchter! Willen jullie mij helpen/ondersteunen waar nodig?
Alvast duizendmaal dank 🙏🏻
#5
Ha, wat goed dat je je hebt aangemeld. Je bent hier op de juiste plek, genoeg leden hebben gezeten waar jij nu zit. En of ze nu blowden, dronken, snoven of ook pillen van de dokter namen, het principe is allemaal hetzelfde.Goedemiddag DF-ers.
Inmiddels lees ik al geruime tijd mee op dit forum en is het mij eindelijk gelukt een account aan te maken. Ik probeer dit al vanaf oktober ‘25. Niet dagelijks hoor maar maandelijks denk ik. Blijkbaar moest je niet alleen het hokje aanklikken dat je akkoord gaat met de privacy en forumregels, maar deze ook daadwerkelijk aanklikken en lezen 🤣. Ik dacht elke keer dat ik de vragen fout beantwoorde zoals; wat krijg je voor kleur als je geel en groen met elkaar mengt, of wat is de hoofdstad van Spanje. Ik heb het forum nog gemaild met dat een account aanmaken mij niet lukte, dat mogelijk de vragen te moeilijk voor me waren waardoor ik niet door de autorisatie kwam 😂. Helaas nooit iets op gehoord.
Enfin,
Waarom ik er account aan wilde maken. Omdat ik heel graag van de oxy af wil(de) en ik het idee had er doorheen te komen met jullie hulp omdat ik dat in andere topics ook gezien heb.
Lang verhaal kort:
Begin vorig jaar gediagnosticeerd met een hernia en kreeg oxycodon voorgeschreven. Na een half jaar kreeg ik een operatie en waren deze pijnstillers niet meer nodig. Ik kreeg onwijs veel oxycodon mee van het ziekenhuis, om langzaam af te bouwen. Ik was die zooi zo zat dat ik meteen ben gestopt, op 2 dagen restlegs hebben na, was er niks aan de hand. Maar wel een shitload aan pillen over. Ik dacht dat is handig voor later, als ik, of een familie lid ooit eens pijn krijgt. Ik vond dat spul namelijk totaal niet verslavend, kon me niet voorstellen dat iemand hier ooit verslaafd aan kon raken. Little did I know…
Tot ik hier op het DF terecht kwam en ik een tip las hoe je een langwerkende als kortwerkend kon maken..
Toen ik die tip las was ik inmiddels al ruim 3 maanden oxy vrij, en het maakte mij nieuwsgierig. Ook weer lang verhaal kort; knetter maar dan echt knetter verslaafd geworden. Wel mijn leven kunnen behouden zoals ie was. Sterker nog; niemand heeft ooit iets door gehad. Maar de pillen raakte op.. ik kreeg het idee om de neuroloog te vragen of hij weer wat wilde voorschrijven omdat ik weer last kreeg van mijn rug (wat overigens niet gelogen was), Jahoor hij maakte wel een brief voor de HA. Inmiddels schrijft de HA mij al maanden oxy voor. Helaas wel veel te weinig waardoor ik zo nu en dan verplicht was om af te kicken. Elke afkick poging werd helser. Ik wilde die pillen en de afkick niet meer maar de verslaving was te groot (ook de verslaving of ik weer een herhaling voor elkaar zou krijgen, dat vond ik ook elke keer best een kick om dat voor elkaar te krijgen, heel raar, I know). Tot ik laatst het gevoel kreeg ‘moe gestreden’ te zijn. Moe gestreden om elke week naar de apotheek te gaan, elke week bij de HA moeten ‘leuren’ voor pijnstillers. Ook al was het makkelijk, de HA zag wel elke week een recept binnenkomen. Ook bij de apotheek begon ik mij te schamen om ze op te halen (soms werden ze in de afhaalkluis gelegd einde van de dag, maar daar kon ik vaak niet op wachten omdat ik midden in een afkick zat). In die tussentijd wilde ik wel vaker echt en voor altijd afkicken maar de verslaving was echt te groot.
Nu is de knop echt om.
Vorige week hele weekend op bed gelegen met een mega afkick. Maandag toch weer gezwicht en weer genomen. Donderdagochtend voor het ‘laatst’ maar toch vrijdagavond van gekkigheid weer genomen omdat ik echt mega mega mega in de afkick zat. Zaterdag was ik zo depri en lamlendig dat ik toch 2 pillen heb genomen. De hele dag voelde ik me rot, die pillen deden niks. En nu, zit ik te wachten tot de afkick weer komt. Het is inmiddels 28 uur geleden sinds laatste inname. Maar ik voel me goed. Beetje rillerig en energieloos maar meer ook niet. Ben zo bang dat het straks weer als een bom inslaat 💣.
Mijn emotionele toestand is wel beter vergeleken met de hele week. Ik ervaarde net weer zin in het leven. Werd weer blij van mijn partner en ons leven. Maar toch, ik weet dat ik verslaafd ben en dit altijd zal blijven.
Ik heb nog 2 pillen. En als ik wil kan ik dinsdag gewoon weer nieuwe halen. Maar dit wil ik niet!! Echt nooit meer!! Ik durf ook de HA niet op de hoogte te brengen, bang dat ze me niet meer serieus nemen als ik daar wel weer een keer kom met pijn. Of dat ze me anders gaan behandelen omdat ik ze nou eenmaal mega gemanipuleerd heb.
Al heb ik wel echt af en toe nog pijn. Ook daar ben ik bang voor, dat is bij al mijn afkicks zo gebleken, mijn pijn kwam in alle hevigheid terug waardoor ik steeds tegen mezelf zei: Zie je wel, je hebt dit gewoon nodig voor de pijn.
Nu zit op de stoel en heb helemaal geen pijn. Vanmorgen wel. Maar dat kan ook het zenuwstelsel zijn?
Ik ben nog zo pril gestopt maar de motivatie om het dit keer te laten slagen is veel groter dan anders! Ik wil die ellendige afkicks niet meer, de moodswings van gebruik niet meer, de afhankelijkheid wil ik nooit meer!!! Ik wil weer kunnen genieten van het leven, nuchter! Willen jullie mij helpen/ondersteunen waar nodig?
Alvast duizendmaal dank 🙏🏻
Dan nu les #1 over verslaving: het middel is niet het probleem maar de oplossing. En dan bedoel ik natuurlijk niet tegen de pijn. Waar dan wel voor? Waarschijnlijk voor het kunnen omgaan met iets dat je nooit hebt geleerd. Bij mij was mijn gebruik bijvoorbeeld een manier om om te gaan met alles wat ik mijzelf kwalijk nam en een enorm negatief en laag zelfbeeld. Wat dat voor jou is, wordt jouw zoektocht. Het belangrijkste hierbij is: doe het niet alleen. Ga op zoek naar hulp.
Je zegt dat je gemotiveerd bent. Dat is super belangrijk. Maar of je ook voldoende gemotiveerd bent? Ik denk van niet. Omdat je niet bereid lijkt te zijn om eerlijk te vertellen tegen je huisarts wat er gaande is. Dat is dan ook het eerste dat je absoluut wel mag gaan doen. Het klinkt alsof je verslaving aan het woord is die niet wil dat je die ingang naar gebruik dicht zet. Op het moment dat jij voelt dat je daar klaar voor bent is dit echt wel wat nodig is. De huisarts weet de weg naar therapie, dus je moet sowieso bij hem of haar langs hiervoor.
Een vraag voor jou om verder te gaan voelen of je klaar bent: je wilt de ellendige gevolgen van gebruik niet, maar wil je ook echt stoppen? Zou je doorgebruiken als je die gevolgen niet had?
Dingen die je kunt gaan doen: er over praten (net zoals hier maar dan met vrienden, je partner, voor zover je dat nog niet hebt gedaan), je kunt een meeting bezoeken om met lotgenoten contact te krijgen, als je drinkt: stoppen met alcohol drinken (na een paar drankje vervliegen al je goede voornemens). Je kunt gaan mediteren, een oude hobby opnieuw oppakken, sporten, en andere dingen waar je actief mee bezig kunt om uit je hoofd te blijven en/of je af te leiden van de ontwenning.
En last but not least: blijf hier vertellen en vragen stellen. En vertel vooral eerlijk wat je meemaakt. Al ga je weer gebruiken terwijl je beloofd had dat niet meer te doen: daar zit een belangrijke les in. Hier weten we hoe klote een verslaving is, en hoe lastig het kan zijn om te stoppen ook al denk je dat het op wilskracht best kan lukken. Bovenal is het een zoektocht, en die kan soms een tijdje duren. Als je naar de mensen hier luistert, zul je sneller herstel vinden. En onthoud: wij zullen je niets kwalijk nemen, zeker als je dingen een kans geeft en probeert. Ook dingen waar je niet gelooft. Misschien juist wel die dingen
Voordeel van herstel en aan jezelf werken in het algemeen: je leven wordt er permanent prettiger van.
Good luck 😘
#6
Natuurlijk van harte welkom op dit forum en veel respect voor het delen van je verhaal. Dit gaat hoop ik niet alleen jou helpen maar ook anderen.Willen jullie mij helpen/ondersteunen waar nodig?
@_shikantaza heeft eigenlijk het meeste voor nu al veel beter verwoord dan ikzelf zou kunnen.
Belangrijkste stap heb je al gezet en ik lees al kleine lichtpuntjes opkomen. Blijf die lichtpuntjes dan ook vooral zien !
Blijf echt verder zo eerlijk mogelijk tegen iedereen om je heen die je proberen te helpen. Dat is niet alleen voor jezelf belangrijk maar dat geeft andere ook de beste mogelijkheid je daadwerkelijk goed te kunnen helpen.
Maar natuurlijk heel veel sterkte aankomende tijd en hoe cliché het ook klinkt, het gaat echt weer beter worden !
#7
@_shikantaza wat een waardevolle bijdrage, dankjewel daarvoor!
Wat betreft de HA inlichten, bij mijn vorige langere tijd clean (7dagen) had ik ook het idee om mijn HA in te lichten en te zeggen dat zij mij nooit meer oxy moest voorschrijven. Dit niet gedaan, en hier idd wel eens spijt van gehad omdat het daarna evengoed een langere tijd weer doorgegaan is. Echter ben ik ergens ook bang dat de pijn weer terug komt en dat ik dan mijn eigen glazen in ga gooien als ik dit toch eerlijk ga zeggen tegen de HA. Ergens weet ik heel goed dat je gelijk hebt. Er komt ook wel een stukje schaamte bij kijken om het op te biechten. Maar nogmaals, je hebt een goed punt.
@Mezelf jij ook ontzettend bedankt voor je bijdrage.
Het punt is dat niemand het weet, echt niemand. Dus het is best heel eenzaam. Ben blij dat ik nu (eindelijk) op dit forum terecht kan. Voelt het toch een beetje alsof ik hulp zoek.
Verder nog even inhoudelijk op jullie beide.
Ik weet dus niet goed wat de oorzaak is van mijn verslaving, het gevoel van willen verdoven. Hoe kom je hierachter? Therapie zeker?
Altijd al wel een drang gehad om te verdoven. Voorheen was dit altijd een wijntje, lang niet dagelijks hoor maar wel bij gelegenheden en in het weekend.
Ik ga me de aankomende tijd ook storten op de dingen die mij blij maken (sporten, wandelen met de hond, tijd met gezin en vrienden doorbrengen, erop uit) om zo uit mijn hoofd te blijven.
Hoop dat die cravings ooit over gaan. Die heb ik nu overigens niet.
Wat betreft de HA inlichten, bij mijn vorige langere tijd clean (7dagen) had ik ook het idee om mijn HA in te lichten en te zeggen dat zij mij nooit meer oxy moest voorschrijven. Dit niet gedaan, en hier idd wel eens spijt van gehad omdat het daarna evengoed een langere tijd weer doorgegaan is. Echter ben ik ergens ook bang dat de pijn weer terug komt en dat ik dan mijn eigen glazen in ga gooien als ik dit toch eerlijk ga zeggen tegen de HA. Ergens weet ik heel goed dat je gelijk hebt. Er komt ook wel een stukje schaamte bij kijken om het op te biechten. Maar nogmaals, je hebt een goed punt.
@Mezelf jij ook ontzettend bedankt voor je bijdrage.
Het punt is dat niemand het weet, echt niemand. Dus het is best heel eenzaam. Ben blij dat ik nu (eindelijk) op dit forum terecht kan. Voelt het toch een beetje alsof ik hulp zoek.
Verder nog even inhoudelijk op jullie beide.
Ik weet dus niet goed wat de oorzaak is van mijn verslaving, het gevoel van willen verdoven. Hoe kom je hierachter? Therapie zeker?
Altijd al wel een drang gehad om te verdoven. Voorheen was dit altijd een wijntje, lang niet dagelijks hoor maar wel bij gelegenheden en in het weekend.
Ik ga me de aankomende tijd ook storten op de dingen die mij blij maken (sporten, wandelen met de hond, tijd met gezin en vrienden doorbrengen, erop uit) om zo uit mijn hoofd te blijven.
Hoop dat die cravings ooit over gaan. Die heb ik nu overigens niet.
#8
@_shikantaza
Sorry te snel op verzenden gedrukt. Wat betreft je vraag of ik door zou gebruiken als ik die gevolgen niet had? Dan is het eerlijke antwoord daarop JA.
Als dit medicijn mij de hele dag het gevoel gaf wat het de eerste 15 minuten geeft dan zeg ik ‘JA’.
Sorry te snel op verzenden gedrukt. Wat betreft je vraag of ik door zou gebruiken als ik die gevolgen niet had? Dan is het eerlijke antwoord daarop JA.
Als dit medicijn mij de hele dag het gevoel gaf wat het de eerste 15 minuten geeft dan zeg ik ‘JA’.
#9
Deel je zorgen met je huisarts. Wat je uitspreekt daar kan iets voor gezocht worden. Jij weet diep van binnen net zo goed dat als je Oxycodon neemt, al is het voor pijn, dat je terug gaat naar de ellende die je niet meer wil.@_shikantaza wat een waardevolle bijdrage, dankjewel daarvoor!
Wat betreft de HA inlichten, bij mijn vorige langere tijd clean (7dagen) had ik ook het idee om mijn HA in te lichten en te zeggen dat zij mij nooit meer oxy moest voorschrijven. Dit niet gedaan, en hier idd wel eens spijt van gehad omdat het daarna evengoed een langere tijd weer doorgegaan is. Echter ben ik ergens ook bang dat de pijn weer terug komt en dat ik dan mijn eigen glazen in ga gooien als ik dit toch eerlijk ga zeggen tegen de HA. Ergens weet ik heel goed dat je gelijk hebt. Er komt ook wel een stukje schaamte bij kijken om het op te biechten. Maar nogmaals, je hebt een goed punt.
Schaamte hoort er bij. Maar het hoeft niet. Verslaving is een ziekte, geen gebrek aan wilskracht of doorzettingsvermogen.
En je huisarts is er voor als je ziek bent, en zal je verder helpen. Schrijf voor de lol maar eens op wat je denkt dat er gaat gebeuren
als je open vertelt wat er aan de hand is, en schrijf naderhand maar eens uit wat er feitelijk is gebeurd. Wereld van verschil
Top. Blijf praten. Je bent al hulp aan het zoeken. Nu nog de hulp die je krijgt accepteren.@Mezelf jij ook ontzettend bedankt voor je bijdrage.
Het punt is dat niemand het weet, echt niemand. Dus het is best heel eenzaam. Ben blij dat ik nu (eindelijk) op dit forum terecht kan. Voelt het toch een beetje alsof ik hulp zoek.
Alles wat je geheim houdt, daar gaat jouw verslaving mee aan de haal om je terug te krijgen naar gebruik.
Wat je in het licht brengt, smelt langzaam weg.
Goede zelfzorg, grenzen bewaken, nuchter blijven, therapie maar ook zeker lotgenotencontact. Pas op met vervanging.Verder nog even inhoudelijk op jullie beide.
Ik weet dus niet goed wat de oorzaak is van mijn verslaving, het gevoel van willen verdoven. Hoe kom je hierachter? Therapie zeker?
Altijd al wel een drang gehad om te verdoven. Voorheen was dit altijd een wijntje, lang niet dagelijks hoor maar wel bij gelegenheden en in het weekend.
Zeker tijdens therapie is het heel waardevol om compleet nuchter te blijven. Ieder gebruik neemt een stukje mogelijk herstel
van je weg.
Ik snapte op het eind van mijn verslaving ook niks van redenen waarom ik ging gebruiken. Ik krijg trek en dan bel ik
mijn dealer... dacht ik. Maar het zat toch echt wel anders. En niet eens ingewikkeld. Alleen was ik me onbewust van
mijn patronen. En ik heb er nog een tijd mee geworsteld, zeker in de fase van "onbewust onbekwaam" naar "bewust
onbekwaam" omdat ik van mezelf vond dat ik niet onbekwaam mocht zijn (perfectionisme dus). Maar dat is toch echt
de weg richting "onbewust bekwaam" AKA intuïtief leven. Wel eerst via "bewust bekwaam" - het oefenen met nieuw gedrag
en leren om lief voor mezelf te zijn. Mooie reis hoor
De cravings blijven waarschijnlijk nog een hele tijd, al worden ze steeds minder intens en minder frequent. Maar als je je open stelt en je best doet om de onderliggende kluwen van gedachten en emoties te her-structureren zul je gaan merken dat je er niets meer mee hoeft.Ik ga me de aankomende tijd ook storten op de dingen die mij blij maken (sporten, wandelen met de hond, tijd met gezin en vrienden doorbrengen, erop uit) om zo uit mijn hoofd te blijven.
Hoop dat die cravings ooit over gaan. Die heb ik nu overigens niet.
Niet hopen maar met een open geest actie ondernemen en jezelf weer leren vertrouwen
Op naar Baloudekoe 2.0 🙏
#10
Dankjewel @Mezelf
Ik ben van andere afkicks gewend dat het ergste na 48 uur wel weg was. Dit is dus even andere koek. Maakt me ook wel weer onzeker en bang voor de aankomende dagen. Maar ja, ik moet het aangaan en uitzitten. Zit niks anders op. Ben wel blij dat ik via dit forum succesverhalen hoor en lees. Ik ga dit ook volhouden, het moet! Nooit meer terug..
Ik ben van andere afkicks gewend dat het ergste na 48 uur wel weg was. Dit is dus even andere koek. Maakt me ook wel weer onzeker en bang voor de aankomende dagen. Maar ja, ik moet het aangaan en uitzitten. Zit niks anders op. Ben wel blij dat ik via dit forum succesverhalen hoor en lees. Ik ga dit ook volhouden, het moet! Nooit meer terug..
#11
Mooi dat je dit van jezelf kunt zien en ook kunt uiten. Uiteindelijk is terug naar de eerste keer een wens van alle verslaafden.@_shikantaza
Sorry te snel op verzenden gedrukt. Wat betreft je vraag of ik door zou gebruiken als ik die gevolgen niet had? Dan is het eerlijke antwoord daarop JA.
Als dit medicijn mij de hele dag het gevoel gaf wat het de eerste 15 minuten geeft dan zeg ik ‘JA’.
Toen ik aan mijn herstel begon kon ik dit niet eerlijk aan mezelf toegeven. Heb je een stapje voor op mij
#12
Dankjewel voor je bijdrage. Ik waardeer het echt enorm!Deel je zorgen met je huisarts. Wat je uitspreekt daar kan iets voor gezocht worden. Jij weet diep van binnen net zo goed dat als je Oxycodon neemt, al is het voor pijn, dat je terug gaat naar de ellende die je niet meer wil.
Schaamte hoort er bij. Maar het hoeft niet. Verslaving is een ziekte, geen gebrek aan wilskracht of doorzettingsvermogen.
En je huisarts is er voor als je ziek bent, en zal je verder helpen. Schrijf voor de lol maar eens op wat je denkt dat er gaat gebeuren
als je open vertelt wat er aan de hand is, en schrijf naderhand maar eens uit wat er feitelijk is gebeurd. Wereld van verschil
Top. Blijf praten. Je bent al hulp aan het zoeken. Nu nog de hulp die je krijgt accepteren.
Alles wat je geheim houdt, daar gaat jouw verslaving mee aan de haal om je terug te krijgen naar gebruik.
Wat je in het licht brengt, smelt langzaam weg.
Goede zelfzorg, grenzen bewaken, nuchter blijven, therapie maar ook zeker lotgenotencontact. Pas op met vervanging.
Zeker tijdens therapie is het heel waardevol om compleet nuchter te blijven. Ieder gebruik neemt een stukje mogelijk herstel
van je weg.
Ik snapte op het eind van mijn verslaving ook niks van redenen waarom ik ging gebruiken. Ik krijg trek en dan bel ik
mijn dealer... dacht ik. Maar het zat toch echt wel anders. En niet eens ingewikkeld. Alleen was ik me onbewust van
mijn patronen. En ik heb er nog een tijd mee geworsteld, zeker in de fase van "onbewust onbekwaam" naar "bewust
onbekwaam" omdat ik van mezelf vond dat ik niet onbekwaam mocht zijn (perfectionisme dus). Maar dat is toch echt
de weg richting "onbewust bekwaam" AKA intuïtief leven. Wel eerst via "bewust bekwaam" - het oefenen met nieuw gedrag
en leren om lief voor mezelf te zijn. Mooie reis hoorKun jij ook!
De cravings blijven waarschijnlijk nog een hele tijd, al worden ze steeds minder intens en minder frequent. Maar als je je open stelt en je best doet om de onderliggende kluwen van gedachten en emoties te her-structureren zul je gaan merken dat je er niets meer mee hoeft.
Niet hopen maar met een open geest actie ondernemen en jezelf weer leren vertrouwen
Op naar Baloudekoe 2.0 🙏
Ik neem alles wat je zegt mee en denk er over na.
Ben ook wel een beetje bang dat ik het verpest voor mensen die het wel nodig hebben als ik naar de HA ga en dit vertel. Dat zij met mij in haar achterhoofd een ander het misschien niet wil voorschrijven omdat ik ook zei dat ik het echt nodig had voor de pijn.
Ik kan me goed voorstellen dat dit als smoesjes klinkt hoor. Ergens is dat ook wel zo maar dit speelt ook wel echt mee.
Nuchter blijven van wat dan ook lijkt mij op dit moment ook nog niet echt een opgave. Drink al tijden geen alcohol meer wegens dat de kater het mij niet waard is en het niet kan met oxycodon. Al lees ik hier een forumlid die oxy neemt met absint 🙈 dus het zou dus mogelijk wel kunnen 😉.
Maar goed je weet nooit hoe mijn brein er straks mee aan de haal gaat.
Ik neem het nuchter blijven van wat dan ook, ook zeer zeker mee. Dankjewel voor je woorden ❤️❤️
#13
Mensen die het wel nodig hebben? Zoals jij dusBen ook wel een beetje bang dat ik het verpest voor mensen die het wel nodig hebben
Is natuurlijk een lieve gedacht maar zo moet je niet denken. Of de 1 het zwaarder heeft dan een ander maakt jou hulpvraag echt niet minder belangrijk.
Vergis je alleen niet dat die persoon @Tijdloos al vele malen langer en om andere redenen aan de oxy zit. Vergelijk je echt alsjeblieft niet met andere gebruikers hier. De combi die hij doet kan andersmans dood betekenen dus denk daar echt om.... begrijp dat het lichtelijk als grap was bedoelt maar wilde het toch maar even gezegd hebben.l lees ik hier een forumlid die oxy neemt met absint 🙈 dus het zou dus mogelijk wel kunnen 😉
#14
Dankjewel voor je lieve woorden ❤️Mensen die het wel nodig hebben? Zoals jij dus?
Is natuurlijk een lieve gedacht maar zo moet je niet denken. Of de 1 het zwaarder heeft dan een ander maakt jou hulpvraag echt niet minder belangrijk.
Is ook zo hoor. Had idd ook al wel door dat diegene er al een langere tijd aan zit. Zelfs wel eens jaloerse gevoelens gehad dat diegene (is een aanname hoor) het waarschijnlijk voor zijn/haar hele leven voorgeschreven heeft en dus niet wekelijks bij de apotheek zit of moet ‘zeuren’ bij de arts. Belachelijke gevoelens, ik weet het!Vergis je alleen niet dat die persoon @Tijdloos al vele malen langer en om andere redenen aan de oxy zit. Vergelijk je echt alsjeblieft niet met andere gebruikers hier. De combi die hij doet kan andersmans dood betekenen dus denk daar echt om.... begrijp dat het lichtelijk als grap was bedoelt maar wilde het toch maar even gezegd hebben.
#15
Ik durf voor hem te spreken en te zeggen dat hij het liever helemaal niet nodig gehad zou hebbenDankjewel voor je lieve woorden ❤️
Is ook zo hoor. Had idd ook al wel door dat diegene er al een langere tijd aan zit. Zelfs wel eens jaloerse gevoelens gehad dat diegene (is een aanname hoor) het waarschijnlijk voor zijn/haar hele leven voorgeschreven heeft en dus niet wekelijks bij de apotheek zit of moet ‘zeuren’ bij de arts. Belachelijke gevoelens, ik weet het!
We've allready been there pal
#16
Jaloers zou ik niet zijn op 24/7 chronische zenuwpijn..Dankjewel voor je lieve woorden ❤️
Is ook zo hoor. Had idd ook al wel door dat diegene er al een langere tijd aan zit. Zelfs wel eens jaloerse gevoelens gehad dat diegene (is een aanname hoor) het waarschijnlijk voor zijn/haar hele leven voorgeschreven heeft en dus niet wekelijks bij de apotheek zit of moet ‘zeuren’ bij de arts. Belachelijke gevoelens, ik weet het!
Maar na zolang op een vaste dosis blijft het na jaren nog steeds werken i.c.m clonazepam wat off label helpt tegen pijn. Omdat de spieren ontspannen minder snel een te hoog pijn cijfer heb/ krijg. Beide door de pijnpoli is samenwerking met 2 neurologen krijg ik dit voorgeschreven. Nu natuurlijk via de huisarts die er niet aan sleutelen mag..
Dus na jarenlang gewoon netjes gebruik zonder vragen op verhoging , krijg ik het nu per jaar om de maand soms 3 maanden haal ik het bij de apotheek (recept) .
Maar wens je veel sterkte toe! Zonder reden oxycodon nemen zorgt voor veel problemen hoor ik veel te vaak helaas. Erover praten met lotgenoten helpt enorm. Heeft mij ook geholpen.
Veel succes had je bericht ook gelezen natuurlijk.
Kijk niet achterom alleen maar richten op het hier en nu. Dank voor noemen van mijn naam @Mezelf !
@Baloudekoe je mag altijd een pb sturen voor tips.
Groetjes Tijdloos
Helemaal gelijk loop regelmatig met een wandelstok om langer te kunnen wandelen in het bos met de hond bijvoorbeeld..Ik durf voor hem te spreken en te zeggen dat hij het liever helemaal niet nodig gehad zou hebben ... Je bent echt een betere versie van jezelf zonder dat spul. Ook jij gaat dat echt inzien en lachend terugkijken op hoe je nu nog steeds stiekem excuses en uitweggetjes aan het zoeken bent ..
We've allready been there pal
#17
Wat knap dat je gestopt ben!!💛Mag ik eigenlijk vragen over wat voor doseringen we het hebben?
Voor ik enige advies of tips kan geven met betrekking tot afbouw of stoppen, is dit wel handig om eerst te weten.
Ik ben 2 jaar terug redelijk cold turky gestopt van de hero dus weet een klein beetje wat je kan verwachten.
#18
Ah nee ik wilde je diagnose ook echt niet bagataliseren hoor, en ben daar idd niet jaloers op. Sorry als het zo overkwam ❤️. In mijn hernia periode had ik ook enorm veel last van zenuwpijn in mijn been, de hel! Oxy hielp toentertijd wel iets maar het bleef evengoed flink aanwezig. Sterkte, lieve @Tijdloos . Is er zicht op ooit verbetering? En is het te doen nu, met medicatie? Hoe is het ontstaan?Jaloers zou ik niet zijn op 24/7 chronische zenuwpijn..
Maar na zolang op een vaste dosis blijft het na jaren nog steeds werken i.c.m clonazepam wat off label helpt tegen pijn. Omdat de spieren ontspannen minder snel een te hoog pijn cijfer heb/ krijg. Beide door de pijnpoli is samenwerking met 2 neurologen krijg ik dit voorgeschreven. Nu natuurlijk via de huisarts die er niet aan sleutelen mag..
Dus na jarenlang gewoon netjes gebruik zonder vragen op verhoging , krijg ik het nu per jaar om de maand soms 3 maanden haal ik het bij de apotheek (recept) .
Maar wens je veel sterkte toe! Zonder reden oxycodon nemen zorgt voor veel problemen hoor ik veel te vaak helaas. Erover praten met lotgenoten helpt enorm. Heeft mij ook geholpen.
Veel succes had je bericht ook gelezen natuurlijk.
Kijk niet achterom alleen maar richten op het hier en nu. Dank voor noemen van mijn naam @Mezelf !
@Baloudekoe je mag altijd een pb sturen voor tips.
Groetjes Tijdloos
Helemaal gelijk loop regelmatig met een wandelstok om langer te kunnen wandelen in het bos met de hond bijvoorbeeld..
Er zullen hier vast wel wat meer lotgenoten zijn die afkicken of al langere tijd afgekickt zijn van oxycodon. Weet alleen niet of deze nog actief zijn hier.
#19
Haha ja je hebt misschien gelijk. Al ben ik me nu niet echt bewust van dat ik uitwegen of excuses aan het bedenken ben. Ik voel namelijk echt aan alles op dit moment dat ik het niet meer wil en dus ook niet meer neem. Al weet ik ook heel goed dat dit het gevoel van vandaag is. Morgen zou dat zomaar eens heel anders kunnen zijn. Of niet. Maar dan misschien wel een andere dag. Ik ben me er heel erg van bewust dat het gevaar op de loer ligt..Ik durf voor hem te spreken en te zeggen dat hij het liever helemaal niet nodig gehad zou hebben... Je bent echt een betere versie van jezelf zonder dat spul. Ook jij gaat dat echt inzien en lachend terugkijken op hoe je nu nog steeds stiekem excuses en uitweggetjes aan het zoeken bent ..
We've allready been there pal![:wink:]()
#20
Heb nu bezoekers zal je zo uitgebreid antwoorden 😉Ah nee ik wilde je diagnose ook echt niet bagataliseren hoor, en ben daar idd niet jaloers op. Sorry als het zo overkwam ❤️. In mijn hernia periode had ik ook enorm veel last van zenuwpijn in mijn been, de hel! Oxy hielp toentertijd wel iets maar het bleef evengoed flink aanwezig. Sterkte, lieve @Tijdloos . Is er zicht op ooit verbetering? En is het te doen nu, met medicatie? Hoe is het ontstaan?
Er zullen hier vast wel wat meer lotgenoten zijn die afkicken of al langere tijd afgekickt zijn van oxycodon. Weet alleen niet of deze nog actief zijn hier.