Dat kan altijd. De noodzaak overstijgt je verantwoordelijkheden alleen niet. Waar je blij mee mag zijn.
Je kan het niet alleen Hippie, ik zie het aan alle berichten die je post. De strijd verlies je telkens, en je probeert hetzelfde en verwacht een andere uitkomst.
Precies dit ☝️
Als verslaving maar heftig genoeg wordt, overstijgt de noodzaak vanzelf je verantwoordelijkheden. Ik had dan geen gezin, maar wel een vast contract met fulltime baan, een terminaal zieke vader en een moeder die het door beiden onze ziektes eigenlijk helemaal niet meer trok.
Toch ben ik in klinische opname gegaan, is mijn vader in die tijd overleden en heb ik besloten niet naar huis te vliegen voor de uitvaart.
Je hebt altijd een keuze om de juiste dingen te doen, als je nuchter en bij zinnen bent.
Nu zeg ik niet dat een klinische opname nodig is. Nu nog niet in elk geval. Maar wel de juiste acties. Als je met de gedachte speelt om naar een meeting te gaan, ga gewoon. Niet morgen, niet volgende week, maar vandaag. Het is de enige dag die je hebt. Morgen kan alles weer anders zijn.
Misschien komt dit een beetje over als een dwingende post. Maar ik hoop dat je ziet dat je in eenzelfde patroon lijkt te zitten als voorgaande keren. En de enige manier om daar anders uit te komen, is door dingen anders te gaan doen. Klinkt als een simpele dooddoener. Maar dat daadwerkelijk doen, is minder makkelijk dan erover praten en filosoferen. terwijl het eigenlijk wel ontzettend eenvoudig is.
Ik gun je die andere afloop door het patroon te doorbreken ♥️