Dat is inderdaad wel een belangrijke. Het klikt ook allemaal zo makkelijk maar om het daadwerkelijk te doen is vaak heel lastig.
Don't talk the talk, but walk the walk!
Je kan het jezelf ook iets makkelijker maken door bepaalde gedachtes/triggers/situaties te ontlopen.
Het is een combinatie van beide. Je moet jezelf, zeker in pril herstel, beschermen tegen de vele triggers. Zeker de hele grote triggers als mails en smsjes met aanbiedingen van vendors en dealers.
Maar uiteindelijk zal je triggers toch onder ogen moeten komen. Toen ik voor het eerst na de kliniek weer de supermarkt in kwam, was dat speciaalbier vak wel héél erg groot en intimiderend.
Of bijvoorbeeld terrasjes pakken. Ik vond dat altijd wel een fijne bezigheid. Maar heb dat echt wel een tijdje ontlopen. En daarna enkel nog met fellows gedaan. Toch een soort veiligheid ingebouwd om de triggers 'te verzachten'.
Maar zeker als het gaat om alcohol en wiet, ontkom je niet aan triggers in het dagelijks leven 🤷♂️
Ook herinneringen, spullen of plaatsen, ontkom je soms niet aan. Zo was ik bij mijn moeder thuis mijn oude bed weer terug aan het plaatsen. Aan de zijkant zat aan de houten plank nog een houder voor een nachtlampje op sensor. Nog uit mijn psychotische periode.
Zeker met mijn verhuizing ben ik best wel wat dingen tegengekomen die het e.e.a. oproepen.
maar goed ik denk dat die gedachtes er altijd zullen zijn en over 20 jaar nog steeds alleen zullen ze hopelijk niet veel meer doen.
Ik vrees het ook ja. Maar ook later kunnen ze tricky zijn. Dan is de ellende van verslaving minder vers en kan die hele sneaky gedachte opkomen: aah nu kan het wel weer e.d.
Het belangrijkste denk ik. Is om die gedachten uit te spreken ruim voordat je in de verheerlijking of onderhandeling schiet.