Mijn weg naar herstel (en andere dingetjes)

reDStone zei:

Ik ga die paar antabus pillen die ik hier nog heb liggen, (voor in het geval dat) maar eens weggooien. Een paar jaar na opening, zijn ze misschien toch niet meer goed, schat ik zo.
Niet dat ik nog ooit disulfiram ga nemen, tis te gevaarlijk en dus dom.

Klik om te vergroten...

Hoi @reDStone dit lijkt me nogal off-topic hier. Misschien had je deze ergens anders willen posten?

robinjoo1 zei:

wat doe je post hier

Klik om te vergroten...

Zoals aangegeven lijkt me dit ook niet echt aansluiten op dit topic dat gaat over jouw verslaving/herstel. Desondanks zijn we hier meestal de eerste keer niet meteen heel streng op een incidentele off-topic post. Helemaal op een drugsforum waar niet iedereen altijd helemaal nuchter is kan dat gewoon af en toe gebeuren.

tuurlijk snap ik dat had er ook niet persee wat tegen, sorry als dit iets te boos/pikerend overkwam

Eik zei:

Hoi @reDStone dit lijkt me nogal off-topic hier. Misschien had je deze ergens anders willen posten?


Zoals aangegeven lijkt me dit ook niet echt aansluiten op dit topic dat gaat over jouw verslaving/herstel. Desondanks zijn we hier meestal de eerste keer niet meteen heel streng op een incidentele off-topic post. Helemaal op een drugsforum waar niet iedereen altijd helemaal nuchter is kan dat gewoon af en toe gebeuren.

Klik om te vergroten...

Shit ja, ik was wel nuchter maar, was erg vroeg al op en erg vroeg te moe, m'n ritme is niet alles. Ik functioneer alleen als ik laat op de middag ff een uurtje ga liggen. Sorrie sorrie sorrie.

reDStone zei:

Shit ja, ik was wel nuchter maar, was erg vroeg al op en erg vroeg te moe, m'n ritme is niet alles. Ik functioneer alleen als ik laat op de middag ff een uurtje ga liggen. Sorrie sorrie sorrie.

Klik om te vergroten...

Haha no worries! Kan gebeuren. Zolang je er geen gewoonte van maakt is er niets aan de hand. Mensen die continu off-topic brabbelen in andermans topic veroorzaken wel irritatie, iemand die dat incidenteel doet en meteen sorry zegt niet!

robinjoo1 zei:

Mijn reactie was wel erg bot sorry , ben heel dankbaar met jullie <3

Klik om te vergroten...

Alleen maar liefde toch

Het is ieders eigen keuze om iets dat niet goed is, bewust toch te doen. In die zin respecteer ik je keuze ook. Heb het zelf ook gedaan en ik denk iedereen wel. Aan de andere kant zijn dít nou gek genoeg de allergrootste kansen om de grootste stappen in de goede richting te zetten.

Niet bedoeld om druk te zetten @robinjoo1. Iedereen bewandeld zoals hierboven gezegd toch zijn/haar eigen pad.

Het is ook klote dat de beste keuze vaak in eerste instantie het moeilijkste te maken is. Of dat in ieder geval lijkt.

Ergens wil ik je toch echt zeggen: doe het niet. Denk er nog eens langer over na. Nu verdoven is later nog meer lijden, nog moeilijker hieruit komen. Maar ik snap je ook wel weer en wil je niet onder druk zetten.

ik merk ook echt wel dat sinds ik bij een rc shop werk op afstand dan vanuit huis heb ik volledige toegang tot de dedicated server waar de shop op draait inc administratie (er wordt best wel wat geld gemaakt , tjee wat een dikke winst )
ik best wel meer neiging heb in de drugs zelf en ik wordt af en toe geappt door de eigenaar met mooie fotos (denk aan meiden , auto's . huizen , )

robinjoo1 zei:

ik merk ook echt wel dat sinds ik bij een rc shop werk op afstand dan vanuit huis heb ik volledige toegang tot de dedicated server waar de shop op draait inc administratie (er wordt best wel wat geld gemaakt , tjee wat een dikke winst )
ik best wel meer neiging heb in de drugs zelf en ik wordt af en toe geappt door de eigenaar met mooie fotos (denk aan meiden , auto's . huizen , )

Klik om te vergroten...

Je maakt het jezelf met jouw problemen in deze omgeving ook wel heel moeilijk…
Veel te veel verleidingen…
Maar goed, volg je pad zou ik zeggen.

New Dawn zei:

Eigen systeem beheren > Andermans systeem beheren

Sterkte daarmee, je zit in een uitdagende situatie!..

Hou je voor jezelf bij hoe vaak en hoeveel je gebruikt? Dat helpt mij bij het beperken van mijn inname.

Klik om te vergroten...

ik hield van alles een logboek met exacte doseringen / tijden

robinjoo1 zei:

ik merk ook echt wel dat sinds ik bij een rc shop werk op afstand dan vanuit huis heb ik volledige toegang tot de dedicated server waar de shop op draait inc administratie (er wordt best wel wat geld gemaakt , tjee wat een dikke winst )
ik best wel meer neiging heb in de drugs zelf en ik wordt af en toe geappt door de eigenaar met mooie fotos (denk aan meiden , auto's . huizen , )

Klik om te vergroten...

Je maakt het veel te makkelijk om aan je verslaving toe te geven door bij een RC handelaar te gaan werken. Bovendien is de RC handel een doodlopende weg. Over een paar jaar is het allemaal verboden.

robinjoo1 zei:

also heb weer gedacht aan zelfmoord natuurlijk met een mes op me pols maar blijkbaar is er nog steeds die innerlijke drang/dwang wat me ik overneemt en en me tegenhoud om het uit te voeren

Klik om te vergroten...

Ik vind je gewoon een held. Iets anders kan ik er niet van maken. Wat ben jij sterk. Respect voor je kracht en doorzettingsvermogen. En hé, neem vooral wat je nodig hebt om een dag verder te komen. Jij weet zelf het beste wat je moet doen om je te redden van het grote monster.

CaRRita zei:

Juist. En als iemand hier serieus over zelfmoord praat, dan hebben we het dus natuurlijk over een andere categorie.

En misschien nog even ter verduidelijking: Chronische PTSD is een vorm waarbij mensen zó lang en zó frequent aan overweldigende gebeurtenissen hebben blootgestaan, dat er duidelijk veranderingen in hun hersenen te zien zijn. Zij hebben geen flashbacks of nachtmerries, want de trauma's zijn totaal geïntegreerd in hun persoonlijkheid en hun zijn. Daarom kunnen wij (want geen verassing; ik ben zo iemand) ons nooit veilig voelen. Wij weten eenvoudigweg niet hoe dat is. Wij kennen dat niet meer. Onze hersenen zijn in een constante staat van totale alertheid en verdediging. Dat is nodig geweest omdat wij anders dood zouden gaan. Natuurlijk weten we verstandelijk dat er nu een andere werkelijkheid is. Alleen onze hersenen kunnen die stap niet zomaar maken. Het voelt letterlijk alsof we dood zullen gaan als we die gevoelens omhoog gaan halen. Dat is niet oncomfortabel. Dat is doodsangst.

Natuurlijk is het fijn dat je iets gevonden hebt dat voor jou werkt. Het is ook heel zorgzaam dat je dat wil delen. Alleen heb ik het idee dat er hier soms wat kort door de bocht wordt gegaan. Dat mensen zó graag willen adviseren, dat ze vergeten naar de unieke omstandigheden te kijken. Een beetje het sympathie vs empathie verhaal.

Klik om te vergroten...

Ik kan me zo voorstellen dat als iemand, zoals ook ik bijvoorbeeld, een paar bijna dood ervaringingen heeft meegemaakt. Echt meerdere keren weer opgestaan.
Dan weet ik niet of je dat nog met trauma therapie kan aanpakken. Dat zijn littekens, die genezen niet echt. Je kan ermee omgaan. En dan is drugs makkelijk.
Natuurlijk verandert je persoonlijkheid daardoor.
Misschien is het een kwestie van de juiste drugs vinden. Ik snap niet echt hoe je iemand die echt een vliegtuigongeluk ofzo heeft overleefd, nou echt van die gebeurtenis kan losweken van de persoonlijkheid die daardoor ontstaat.

kleine update later volgt een stukje uit eventuele rapportage

maar gesprek gehad met teamleider en addendum van woonvorm uiteindelijk niet echt weggestuurd, vanwege andere zaken die hier spelen besloten om een uitstroomtraject in te gaan en op mezelf te gaan wonen met ambulante hulp een heel grote stap maar wel 1 die nodig is denk ik

dit alles als curator het er ook mee eens is , keep you posted

reDStone zei:

Ik snap niet echt hoe je iemand die echt een vliegtuigongeluk ofzo heeft overleefd, nou echt van die gebeurtenis kan losweken van de persoonlijkheid die daardoor ontstaat.

Klik om te vergroten...

Eén overweldigende gebeurtenis kan een mens echt prima verwerken. Als hij een bodem van veiligheid en stabiliteit heeft, dan is het natuurlijk naar, maar zeker niet onoverkomelijk. Daar zijn heel veel voorbeelden van, bijv. na 9-11. Het wordt pas een probleem als iemand heel vaak en heel lang die ervaringen heeft gehad. Lees: kinderen die stelselmatig misbruikt zijn, emotioneel verwaarloosd zijn, geestelijk mishandeld zijn. Wat vaak wordt gedacht, dat lichamelijke mishandeling, zoals hier en daar een paar klappen krijgen, heel traumatiserend is. Dat is niet zo. Als er verder genoeg veiligheid, geborgenheid en aandacht voor welzijn is, zijn een paar klappen ook goed mee te dealen. De hersenen zijn heel flexibel en kunnen best wat aan.

CaRRita zei:

. De hersenen zijn heel flexibel en kunnen best wat aan.

Klik om te vergroten...

Ik weet het niet. Ik denk bijvoorbeeld dat er ook slechte mensen zijn. Door trauma's of whatever, maar echt kwaad in de zin van ik zie de hele wereld liever branden, dan dat ik........
Ik snap dat ze getraumatiseerd zijn. Maar je kan dat niet altijd meer repareren. Je kan leren er niet aan toe te geven denk ik.

reDStone zei:

Ik snap dat ze getraumatiseerd zijn. Maar je kan dat niet altijd meer repareren. Je kan leren er niet aan toe te geven denk ik.

Klik om te vergroten...

Ik kan me hier in vinden. De hersenen zijn zoals @CaRRita zegt niet alleen flexibel, maar ook nog altijd onbegrepen in de precieze werking ervan!
Fysiek trauma kunnen we repareren, denk aan een snijwond of een gebroken bot. Een breuk in een bot zal herstellen, maar het bot zal nooit meer worden zoals het was vòòr de breuk. Je zou het kunnen vergelijken met een mentaal trauma maar het lastige is, er is zo weinig bekend over hoe we informatie opslaan in ons geheugen, hoe we dingen vergeten of “ermee dealen”…
Ik denk zelf dat hoe je je trauma’s bekijkt en welke lading je eraan kan geven alles bepalend is voor hoe het je leven en persoonlijkheid beïnvloed.
Een snijwond laat een litteken achter, haat je dat litteken en sloopt het je dat hij er zit? Of begrijp je waarom hij er zit en accepteer je de aanwezigheid?

ik kreeg vandaag te horen van mijn behandelaar na mijn 1ste sessie seeking safety
dat het een combinatie opname wordt bij bouman kliniek, eerst detox en daarna gedeelte traumabehandeling, ongeveer de wachttijd totdat het begint is 2 maanden en de opname duur zou dan ongeveer 3 maanden zijn

best wel spannend en ze houd me wekelijks ook op de hoogte mochten er updates zijn over het traject

kopie rapportage best een lange tekst



Gesprek met Robin, Teamleider X, Addendum X Coach X en Schaduwcoach X Robin is niet meer te geloven op zijn woord. Door het verzinnen van al zijn wilde verhalen "voor aandacht" is er geen grip meer op wat waar is en wat niet. Hierdoor is het lastig hem te begeleiden. Het laatste verhaal wat Robin had verzonnen komt volgens hemzelf door zijn porno verslaving (zie rapportage 23-03-2023). Het enige waar Robin 100% eerlijk over zegt te zijn is zijn drugsgebruik. In het gesprek komen meerdere onderwerpen aan bod: - Robins drugsgebruik - Robins verzonnen verhalen en leugens om aandacht - Robins verslavingen - Robins trauma's Verslavingen en trauma's liggen buiten de BW dit pakt Antes op of een andere instantie. Hier gaan wij als team geen aandacht aan besteden (behandelingen in gang zetten en het regelen hiervan daargelaten)

. Vraag vanuit het team is wat we Robin eigenlijk nog te bieden hebben en wat Robin hier op de BW nog eigenlijk doet. Ook komt de vraag naar boven of er überhaupt nog een motivatie is om Robin op de BW te houden gezien zijn gedrag. Robin werkt in principe helemaal niet meer aan zijn doelen. Hij geeft aan dit niet te kunnen 'door de stress in zijn hoofd elke dag'. Robin geeft aan niet te weten waarom hij nog op de BW zou blijven. Wilt eigenlijk uitstroom in gang zetten om zo ambulant te gaan wonen. Stelt hierover gerichte en scherpe vragen. Robin wilt dat coach en schaduwcoach deze uitstroom traject in gang zetten. Hier zal wat tijd overheen gaan. Ook zal curator op de hoogte gesteld / bij betrokken moeten worden.Tot die tijd zijn de volgende punten van belang: - Robin stopt met leugens en verhalen verzinnen - Robin moet wenselijke gedrag vertonen zodat hij tot die tijd op de BW mag blijven - Als er vanuit Robin grensoverschrijdend gedrag/uitspraken gedaan worden kan de politie hiervan op de hoogte gesteld worden - Antes (en/of andere instanties) pakken de verslaving en trauma behandeling op, niet begeleiding van de BW. X
zal de directie op de hoogte stellen van wat er is besproken tijdens het gesprek. Het is naar Robin toe benoemd dat er een kans is dat de directie politie inschakelt, doordat wij niet precies weten wat waar is en wat niet. Robin zet zowel zijn leven als van de medewerkers in gevaar op het moment dat zijn verhalen wel waar zijn.



Na het gesprek is coach bij dhr. langs gegaan om af te sluiten wat er besproken is. Robin vraagt hoe nu verder. Robin vroeg of og contact zal opnemen met curator. Hij vraagt om graag in de cc meegenomen te worden. Robin benoemde verder geen doelen binnen de BW te hebben. In ieder geval niet groot genoeg om aan te werken. Robin geeft de hulpverlening de schuld voor zijn falen. Robin geeft aan dat de hulpverlening maar aan zijn protocollen houdt en geen uitzondering maakt voor hem. Robin is het zat dat hij telkens maar in wachtlijsten wordt gezet. Robin geeft aan hier klaar mee te zijn. Robin vraagt verder zich af wat curator hiervan gaat zeggen.

CaRRita zei:

Juist. En als iemand hier serieus over zelfmoord praat, dan hebben we het dus natuurlijk over een andere categorie.

En misschien nog even ter verduidelijking: Chronische PTSD is een vorm waarbij mensen zó lang en zó frequent aan overweldigende gebeurtenissen hebben blootgestaan, dat er duidelijk veranderingen in hun hersenen te zien zijn. Zij hebben geen flashbacks of nachtmerries, want de trauma's zijn totaal geïntegreerd in hun persoonlijkheid en hun zijn. Daarom kunnen wij (want geen verassing; ik ben zo iemand) ons nooit veilig voelen. Wij weten eenvoudigweg niet hoe dat is. Wij kennen dat niet meer. Onze hersenen zijn in een constante staat van totale alertheid en verdediging. Dat is nodig geweest omdat wij anders dood zouden gaan. Natuurlijk weten we verstandelijk dat er nu een andere werkelijkheid is. Alleen onze hersenen kunnen die stap niet zomaar maken. Het voelt letterlijk alsof we dood zullen gaan als we die gevoelens omhoog gaan halen. Dat is niet oncomfortabel. Dat is doodsangst.

Natuurlijk is het fijn dat je iets gevonden hebt dat voor jou werkt. Het is ook heel zorgzaam dat je dat wil delen. Alleen heb ik het idee dat er hier soms wat kort door de bocht wordt gegaan. Dat mensen zó graag willen adviseren, dat ze vergeten naar de unieke omstandigheden te kijken. Een beetje het sympathie vs empathie verhaal.

Klik om te vergroten...

Heb je 'the body keeps the score' al eens gelezen van Bessel van der Kolk?

Zeer waardevol vond ik dat boek.

LucidLucy zei:

Heb je 'the body keeps the score' al eens gelezen van Bessel van der Kolk?

Zeer waardevol vond ik dat boek.

Klik om te vergroten...

Absoluut! Dit was het eerste boek wat ik ooit las waarin ik herkenning en begrip vond. Eindelijk las ik over mensen die zich voelden zoals ik me voel. Oftewel; die niets voelden. En mijn kennis over hoe traumabestendig hersenen zijn, komt voor een deel uit zijn onderzoek.
Pete Walker is een psychotherapeut die mij ook heel veel heeft geleerd. bijvoorbeeld over triggers, over de fawn-response, en over de innerlijke criticus. Ik geloof dat zijn boek(en) nu ook in het Nederlands te krijgen zijn. Maar zijn website is geweldig (niet qua lay-out, daarin is hij in de jaren 90 blijven steken). http://pete-walker.com/index.htm
Gabor Maté hoort trouwens ook in dit rijtje thuis.
Deze mensen zijn ervaringsdeskundigen en dat maakt ze topspecialisten.