#1
ik leef nog vandaag was gemixt maar geen drugs gekocht , en ik leef nog
Heel herkenbaar! Ik heb zelf ook meerdere behandel en crisisopnames gehad in de GGZ en het leventje in de kliniek voelt als een totaal andere wereld vond ik. En als je dan terugkeert in de maatschappij is het zo erg wennen en ‘miste’ ik dat veilige leventje af en toe wel. Want als je weer thuis kwam werd je echt voor de leeuwen gegooid en begon herstel pas echt maar met goede nazorg, ambulante behandeling en motivatie kun je doorzetten wat je in de kliniek hebt geleerd.Dit laatste is zelfs bij een opname zonder verslaving of crisis het geval. De eerste weken dat ik terug was uit Spanje raakte ik soms al in paniek van eten maken joh. Er komen dan opeens zoveel prikkels op je af. Ik kan me niet voorstellen hoe dat is als er ook nog eens verslaving bij komt kijken
Met goede nazorg is dat geen enkel probleem hoor. Zonder nazorg wordt het inderdaad lastig, maar dat geldt voor iedereen en echt niet specifiek voor jou.deze zin:
maar liever niet ivm dat het dan heel moeilijk is om de dingen die je daar leert toe te passen in je eigen omgeving weer
was vanuit hulpverlening niet vanuit mijzelf ikzelf heb heel graag een opname
🥔 Hot Potato, Hot Potato 🥔Good old Parnassia groep. Begin dingen echt te herkennen vanuit mijn ervaring.
deze zin:
maar liever niet ivm dat het dan heel moeilijk is om de dingen die je daar leert toe te passen in je eigen omgeving weer
was vanuit hulpverlening niet vanuit mijzelf ikzelf heb heel graag een opname
En precies daarom is het goed als je een plek zoekt waar je wel begrepen wordt, een kliniek gerund door herstellend verslaafden ofzo.tja als al die mensen alleen naar zichzelf en protocol luisteren
Nog niet nee, dat komt nog.lol heb ik ergens "gejank" dacht het niet
Het is wel eerlijk.ik vind dit best wel confronterend (in de juiste zin ) op de vraag of ik ooit echt wil stoppen, heb ik altijd wel ja op geantwoord met een kleine maar (hier komt de verslaving ) dat ik ooit zou willen zien dat ik gecontroleerd kan gebruiken en ik de zinswijze (terugvallen horen erbij ) nu maar als excuus gebruik (ik wil niet meer elke week gebruiken maar helemaal niet meer , nee zeg ik nu ik weiger voor nu nog dat gevoel op te geven voor altijd )
Dat is hoe het proces van stoppen werkt. Eerst wil je wel stoppen, maar is het als je eerlijk bent tegen jezelf een "al gestopt willen zijn". Oftewel, al bij het doel willen zijn, zonder nog volledig het proces te willen doorlopen. Oftewel, als er een skip knop was om het zwaarste gedeelte over te slaan, dan had je hem ingedrukt. Maar je wilt (nog) niet echt door het daadwerkelijke proces van stoppen gaan.ik vind dit best wel confronterend (in de juiste zin ) op de vraag of ik ooit echt wil stoppen, heb ik altijd wel ja op geantwoord met een kleine maar (hier komt de verslaving ) dat ik ooit zou willen zien dat ik gecontroleerd kan gebruiken en ik de zinswijze (terugvallen horen erbij ) nu maar als excuus gebruik (ik wil niet meer elke week gebruiken maar helemaal niet meer , nee zeg ik nu ik weiger voor nu nog dat gevoel op te geven voor altijd )
Je bent gewoon nog niet diep genoeg gegaan. Pas als je verslagen bent kun je je volledig in gaan zetten en alles op alles zetten voor he herstel.ik vind dit best wel confronterend (in de juiste zin ) op de vraag of ik ooit echt wil stoppen, heb ik altijd wel ja op geantwoord met een kleine maar (hier komt de verslaving ) dat ik ooit zou willen zien dat ik gecontroleerd kan gebruiken en ik de zinswijze (terugvallen horen erbij ) nu maar als excuus gebruik (ik wil niet meer elke week gebruiken maar helemaal niet meer , nee zeg ik nu ik weiger voor nu nog dat gevoel op te geven voor altijd )
Ben ik ook wel benieuwd naar.dan ben ik wel benieuwd wat er nog allemaal moet gaan gebeuren voordat de wil om te stoppen echt 100% wordt en blijft
ik ben tot nu toen 3x op de SEH beland met extreem hoge hartslag en allemaal infuus dingen in me arm/hand
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."