State of Trance was echt een heel bijzondere avond inderdaad. Uiteindelijk met een groep van 11 mensen gegaan, waarvan 10 aan de MDMA. Het was in principe de kern van mijn vriendengroep (vier man), de vriendin van twee van die groep en nog een hoop festival-aanhang die via via meekwam, waaronder
@Cerberus van mijn kant. Op één iemand na kende ik wel iedereen vrij goed en met ca 7 van de 10 mensen die meegingen ben ik vrij hecht, wat het toch wel een heel mooie groep maakt. Helaas geen first-timers, dat maakt het wel extra mooi altijd.
Aan het begin van de avond ging ik euforisch lekker, daarna begon ik het toch minder te vinden dat de bass wat minder hard viel dan bij techno waardoor ik hem iets minder voelde. Rond Armin van Buuren bij 138 (tussen 03:00 en 04:00) ging ik zelfs even niet lekker, vond zijn act zwaar tegenvallen en het spul begon een beetje uit te werken. Toen op hoop van zegen een halfje bijgenomen en gelukkig viel die uitstekend, waardoor ik nog een tijdje heerlijk door kon dansen. Minder euforie, maar wel heerlijk energiek. Hielp ook wel dat Andrew Rayel ongelooflijk goed was bij de mainstage. Manman, hij is in mijn playlists al een van mijn favorieten, maar dit was absurd. Rond kwart voor zes begon het bij mij uitgewerkt te raken, ongeveer precies op tijd dus
![:)]()
Volgende keer weer een techno festival en gelukkig overdag, die nachtfestivals hebben wel hun charme (die brakke treinritjes om half acht s'ochtends zijn zwaar maar toch ook wel mooi) maar het is wel strijden hoor
![:)]()