"Feesten op 2C-B: Rotsen in het Rotterdamse nachtleven
Wie: M, samen met een vriend Cerberus, ook M.
Wat: 2C-B (ca 13-15mg, precieze hoeveelheid onbekend)
Waar: Cultuurpodium Perron
Ervaring: Gemiddelde ervaring met psychedelica als 2C-B en truffels, daarnaast enkele uppers.
Tip: @Cerberus is de vriend met wie ik naar Perron ging. Hij heeft ook een tripreport geschreven over zijn ervaring, zeker een aanrader om te lezen en de verslagen naast elkaar te zetten. Twee unieke perspectieven van dezelfde avond zeg maar :P
Afgelopen vrijdag was het weer tijd voor een avondje techno! Cerberus was naar mij afgereisd om te vieren dat hij zijn nuchtere januari had overleefd en dat deden we op vrijdag met een avondje 2C-B en techno-muziek en op de zaterdag met mokerduur speciaalbier. Klinkt als een mooi moment om te trippen, maar om heel eerlijk te zijn waren de omstandigheden voor mij verre van ideaal. Na een in principe fantastische december (afgesloten met een festival waarin ik mijn beste MDMA-ervaring tot dusver heb opgedaan) is januari Ă©Ă©n grote stressbom geweest. Veel spannende beslissingen met betrekking tot mijn toekomst, de start van een nieuwe periode laten we maar zeggen. Mijn nieuwsgierigheid naar psychedelica is daarom ook enorm afgenomen in deze periode, omdat mijn prioriteiten simpelweg elders lagen. Ik heb nog een avondje op 2C-B gedaan de week hiervoor maar op een niet al te grote dosis, die avond is voornamelijk verwarrend geweest. We waren in een techno-club waar de muziek prima was, maar waar iedereen elkaar leek te kennen behalve ik en de vriend met wie ik was. Op 2C-B is het echt onmogelijk om aan zoiets vaags betekenis te geven. Het was geen slechte avond maar ook geen bijzonder goede. Met dat in mijn hoofd vond ik het vrij spannend om alweer een week later aan de psychedelica te gaan, de afgelopen maanden had ik immers nauwelijks iets gebruikt en de vraag die ik stelde: was ik wel in de beste toestand?
De week begon met een hoop enorme stress en die stress nam per dag enigszins af. Donderdag voelde ik mij al wat beter, ik had een goede dag gehad en was die avond lekker biertjes gaan doen, en in principe had ik weer wat rust aan mijn kop. Die rust maakte die vrijdag plaats voor een beginnende verkoudheid en ook wat spanning omdat ik die dag twee belangrijke telefoontjes zou krijgen. Eenmaal in de vooravond waren de resultaten van een dagje stressen binnen: Ă©Ă©n van de telefoontjes gaf positief nieuws, de ander niet, mijn verkoudheid was redelijk maar niet overheersend, en ik had zin in een fijn avondje techno om mijn lichaam vol stress enige ontspanning te bezorgen. Cerberus kwam ca 21:30 bij mij aan en we begonnen de avond met een proeverij van alcoholvrije speciaalbiertjes. Omstreeks 23:35 vertrokken we richting Perron en namen we de pilletjes in. Naar mijn idee nam ik ongeveer net zoveel als de week ervoor, wat ik als een prima dosis had ervaren voor een avondje uit. De (korte) reis richting de club liep voorspoedig, en we kwamen daar enigszins aan de vroege kant (nog voor half een) binnen. In die periode had ik totaal geen gevoel dat ik iets had ingenomen, Cerberus wel. In de club was er nog geen hond en er werd Urban gespeeld, iets waar wij allebei totaal niet op zaten te wachten. De mooie paarse lichten voorspelden wel iets goeds voor onze visuals die avond. We besloten op het bankje te zitten en te wachten totdat alles ging inkicken en er iets meer mensen waren.
Rond 00:35 werd ik ineens helemaal niet lekker. De 2C-B kickte niet bepaald goed in en gecombineerd met mijn verkoudheid had ik een flink onbestemd gevoel. Op dat moment had ik ook de angst dat ik zou overgeven midden in de club. Het verbaasde mij ook dat de coming-up zo sterk was, aangezien ik vorige week helemaal geen last had gekregen van misselijkheid. Ik vroeg Cerberus om voor mij een water te halen want op dat moment lukte het mij echt niet zelf. Op een gegeven moment zei mijn lichaam dat ik maar moest gaan dansen, er kwam een soort licht gevoel door mijn lichaam waardoor ik al besefte dat het een stuk heftiger zou gaan worden dan vorige week. De misselijkheid maakte langzamerhand plaats voor euforie, de lichten werden intenser, en de muziek ging steeds lekkerder aanvoelen. De club was nog steeds rustig, maar de omgeving vervormde voor mij en ik had het gevoel alsof ik op een ruimteschip stond te dansen. De mensen om mij heen beschouwde ik als vreemde entiteiten, als aliens eigenlijk, met uitzondering van Cerberus dan natuurlijk. Daar was dus geen contact mee mogelijk, deze avond draaide om ons. âVoel jij iets bijzonders?â, vroeg ik aan hem. Hij schudde van nee, bij hem kickte het duidelijk nog niet in. Maar bij mij kickte het harder en harder. Ik danste, geen zorgen op de wereld, in de ruimte. De lichten waren fel en de muziek was zweverig, dus alle middelen waren er om in de flow te komen. Heel even kwam ik er toen uit. Ik keek om mij heen en ineens stond de club volledig vol. Ik was totaal in de war. Ik zei tegen Cerberus dat de club ineens vol zat, en dat ik dat totaal niet had zien gebeuren. Ik keek op mijn mobiel en het was ineens al 01:35. Blijkbaar had ik drie kwartier staan dansen zonder besef van tijd, alsof het in een seconde vervlogen was. Heerlijk!
{
"lightbox_close": "Close",
"lightbox_next": "Next",
"lightbox_previous": "Previous",
"lightbox_error": "The requested content cannot be loaded. Please try again later.",
"lightbox_start_slideshow": "Start slideshow",
"lightbox_stop_slideshow": "Stop slideshow",
"lightbox_full_screen": "Full screen",
"lightbox_thumbnails": "Thumbnails",
"lightbox_download": "Download",
"lightbox_share": "Share",
"lightbox_zoom": "Zoom",
"lightbox_new_window": "New window",
"lightbox_toggle_sidebar": "Toggle sidebar"
}
Cultuurpodium Perron of een ruimteschip?
Op dat moment werden echter mijn hersens ook weer geactiveerd. Want ja, 2C-B is wel psychedelica he. En ondanks dat ik totaal geen zin had om diep te gaan en alles te overdenken, ontsnapte ik er op dat moment toch niet aan. Wat is het leven nou precies? Wat gebeurt hier? Ik voelde mij op dit moment ontzettend groot ten aanzien van een kleine wereld. Op dat moment realiseerde ik mij hoe klein dus ook de wereld was, en hoe weinig het leven voorstelt ten opzichte van het universum. Maar ik ben iets groots. Zou de wereld dan om mij draaien? En geeft psychedelica mij de inzichten over hoe de wereld daadwerkelijk in elkaar zit? De psychedelica-inzichten die Cerberus in zijn eerdere reports had gezet moesten dus kloppen! Ik zette op dat moment twee stappen naar voren. Fuck, dacht ik nadat ik die twee stappen had gezet. Ik ben klein, en de wereld is juist groot! Ik ben maar een pionnetje in een gigantisch universum. Een universum die van alles over mij heen gooit, en waar ik nu midden in sta te dansen. Op psychedelica. Zonder mijn bed in de buurt, zonder punten van comfort. Nee wacht. Ik ben juist mentaal ontzettend stérk dat ik dit aankan. Dat ik keihard aan het trippen ben, in een locatie waar ik compleet overprikkeld zou kunnen raken. Ik ben een rots! Ik maakte volgens mij een heel grappige houding, die ik in het vervolg iedere keer maakte als ik weer de situatie aan het overdenken was, met de intentie om mij te realiseren hoe mentaal sterk ik was geworden en dat ik niet hoefde te overdenken. Ik keek weer naar de tijd. 01:45⊠Drie kwartier aan plezier voelde aan als een seconde, terwijl de emotionele breakthrough die ik had als uren aanvoelde maar schijnbaar slechts tien minuten duurde. Wat de fuck. Ik vertelde Cerberus dat de twee stappen die ik net had gezet de twee zwaarste stappen waren uit mijn leven. Cerberus begreep de boodschap niet: hij dacht dat de twee stappen zo zwaar waren wegens de bodyload van de drug. Bij hem begon overigens op dat moment pas de misselijkheid in te zetten, terwijl ik nét over mijn piek heen was. Hij vertelde dat hij nog nooit zo blij was geweest om misselijk te worden. Dat begreep ik wel, we konden eindelijk nu samen gaan trippen.
De periode hierna was ik iets alerter op mijn omgeving, ik was uit de diepe toestand van er net gekomen, en ondanks dat ik af en toe nog in een lekkere flow kwam wilde ik wel af en toe van plek wisselen waar we stonden te dansen. De eerste keer omdat ik een signaal van een ander persoon verkeerd op had gevat (geen idee waarom achteraf), waarop we op een andere plek kwamen. Daar in de buurt stond een of andere rare vent als een gek te klappen. Veel te intens. Ik moest daar snel weg. Ander plekje gevonden, kwamen er precies twee dronken malloten om ons heen âdansenâ. Wilde ik weer naar achteren. Cerberus reageerde met âja we kunnen wel blijven verplaatsen, er zullen altijd wel idioten om ons heen staanâ. In principe had ie wel een punt maar de rest van de avond heb ik geen last meer gehad van mensen in mijn buurt, dus het was toch niet zo gek. Inmiddels was Cerberus ineens heerlijk aan het pieken en dat deed mij goed. Ik merkte dat hij het er moeilijk mee had dat hij niet hard ging en ik wel, zelfs terwijl mijn dosis iets minder leek te zijn, dus het was mooi dat het nu zijn beurt was. Echter, ik was ver over mijn piek al heen. Vreemd, alsof hij mijn trip omgekeerd aan het ervaren was. Inmiddels kreeg ik steeds meer fysieke klachten, dus lichte last van mijn keel en gewoon vermoeidheid. Ook lichte overprikkeldheid. Voor mij was het misschien wel mooi geweest voor die avond. Het was rond 02:30 dus ik vroeg aan Cerberus of hij nog aan het pieken was. Ja, was het antwoord, dus ik ging twijfelen over naar huis gaan. De eerstvolgende bus ging 03:10, maar de bus daarna pas een uur later. Ik wilde Cerberus zijn piek gunnen, maar stiekem ook gewoon naar huis voordat mijn fysieke klachten gingen overheersen. Uiteindelijk besloot ik toch te blijven, mede omdat ik helemaal geen zin had om de bus te nemen. Ik was ook eventjes naar het toilet geweest en daar merkte ik dat ik nog best wel hard aan het trippen was eigenlijk, dus ik bleef nog liever eventjes door dansen.
Ik kwam hierna toch nog in een lekkere roes, maar 03:15 was het bij mij fysiek Ă©cht op dacht ik. Ik ging een uber overwegen, omdat een uur wachten in de club voor mij teveel van het goede was. Gelukkig meldde Cerberus dat zijn piek over was en dat hij in principe best weg kon gaan, wat we toen ook maar deden. Buiten gingen we enigszins doelloos aan de wandel, in plaats van naar huis gaan. Ik voelde mij gelijk vĂ©Ă©l beter. Ik merkte op dat ik binnen niet eens fysiek er zo erg doorheen zat, maar dat ik gewoon na bijna drie uur trippen overprikkeld was geraakt. Dat kwam overeen met mijn vorige diepere 2C-B trip, waarbij ik een paar uur heerlijk op de muziek was gegaan maar in de staart buiten wilde ontnuchteren. Geen punt. Het hielp ook mee dat het niet koud was, de temperatuur was lekker. Uiteindelijk besloten we maar gewoon richting mijn huis te wandelen. De club was een uur verwijderd van mijn huis dus dat zou eigenlijk te ver zijn, maar eigenlijk tripte ik nog best behoorlijk en het idee van een lange wandeling klonk eigenlijk veel fijner dan een uber regelen of wachten op de bus. We keken nog bij de McDonalds om een patatje te halen maar die was te druk, dus we gingen gewoon lekker wandelen en praten over de avond. Dit was een heerlijk gesprek, we zaten allebei in de staart van de trip (ik verder dan Cerberus). Op een gegeven moment kwamen we langs Blaak bij de Markthal. Het was rond vier uur en de markt werd al enigszins opgezet, waardoor er allemaal stalen hekken stonden. Die vormden in ons hoofd een gigantisch doolhof. Wow, das gek. Omdat het marktrijen waren konden we echter rechtdoor wandelen. Hierop trok ik de conclusie: âSoms als het leven een doolhof is, is de oplossing er recht doorheen wandelen, alleen is het vaak lastig om te beseffen dat dit de oplossing isâ. Cerberus vond mij superwijs op dat moment, dat deed mij goed. We werden op dat moment allebei wat luchtiger en gingen onrealistische situaties bespreken (iets wat wij vaker doen samen, ook nuchter), wat op 2C-B echt een heerlijk gesprek opleverde. We hadden het over âtrip-in-een-tripâ-mindfucks, waarbij we vooral erbij betrokken dat onze vriendschap op een vrij onwaarschijnlijke wijze is verlopen. Immers vonden we elkaar nog een paar jaar geleden niet zo tof, en een behoorlijk deel van Cerberus zijn vroegere vrienden hadden al helemaal niks met mij (om vrij terechte redenen overigens). De bizarheid dat wij nu zulke goede vrienden zijn die samen aan het trippen zijn in de stad voelt dan best ironisch aan.
De Blaak is op een marktdag vol handen uit de mouwen. In de nacht is het een doolhof voor trippers.
Circa 4:30, na iets minder dan een uur lopen, kwamen we thuis. Ik was zo goed als uitgetript, moe van de avond, fysiek gesloopt, maar wel voldaan. Trots op mijzelf. Ik had een ontspannen avondje techno en dansen verwacht, het werd ineens een stevige mentale trip waar ik onvoorbereid aan startte maar waar ik -overigens vrij eenvoudig- mij doorheen had geslagen en zelfs enorm van had genoten. Cerberus tript vaker in de natuur, ik noemde dit daarom de âUrban tripâ. IndustriĂ«le techno en een lange stadswandeling, dat is toch in contrast met onze enige andere trip samen (een truffeltrip in een rustig park afgelopen zomer). De les die ik heb meegenomen is dat ik fysiek/mentaal echt ontzettend ben gegroeid de afgelopen jaren. Immers kwam ik niet in beste toestand onvoorbereid in een flinke trip terecht in een niet bepaald comfortabele situatie, toch werd het een heel mooie leuke avond. Kon ik vroeger nog van alles overprikkeld worden, tegenwoordig kan ik gewoon ontzettend veel aan wat er op mijn pad komt. Ik ben echt een rots! Dat geeft toch ook wel een mooie boodschap mee voor de komende zware en onzekere periode die eraan komt: ik sla mij er wel doorheen. Ik heb voldoende steun in mijn leven, van familie en vrienden, en ik heb genoeg kracht opgebouwd. De avond werd afgesloten met een paar afleveringen van Rick & Morty (bedankt voor de tip @Eik , de staart van mijn trip was deze keer vĂ©Ă©l chiller dan de vorige keren!) en twee broodjes, daarna was het lekker slapen en was een bijzondere nacht voldaan.
Extra observaties:
Mentaal heb ik veel kracht opgebouwd die avond. Fysiek niet. Ik heb de rest van het weekend halfdood gelegen haha. Met onder andere een bierproeverij en een verjaardagsfeest erbij was het echt strijden.
Dit is pas de eerste keer dat mijn dosering van 2C-B hoger was dan dat ik oorspronkelijk bedoelde voor die avond.
DJâs van de avond bij Perron waren Marcus Worgull en Trikk. Ook al zullen ze dit niet lezen, flinke shout-out. Ze waren echt bijzonder goed. Ook het volk bij Perron was prima. De laatste keer dat ik daar was had je van die achterlijke dronken âeeyyeee ooyyeeâ-gasten die de sfeer compleet verziekten. Gelukkig deze keer niks van dat.
In het verslag van Cerberus las ik dat ik tussen 00:45 en 01:30 mijn ogen dicht had. Ik dacht dat mijn ogen open waren??? Vreemd haha, maar denk dat zijn observatie betrouwbaarder is.
Cerberus is overigens een dubbelaccount van mij die ik in een eerdere trip heb gevormd als alter ego. Hij beweert echter het omgekeerde ten opzichte van mij, dus we weten nog steeds niet wie van ons twee echt is en wie niet!
âSoms als het leven een doolhof is, is de oplossing er recht doorheen wandelen, alleen is het vaak lastig om te beseffen dat dit de oplossing is.â Dit is echt tegeltjeswijsheid voor trippers."
In: Feesten op 2C-B: Rotsen in het Rotterdamse nachtleven
1-1-2024