#1
Heb het nog niet helemaal gelezen , maar: Mijn lot is bezegeld
goeie haha
Trouwens sommige stukken zijn mooi hoor
Trouwens sommige stukken zijn mooi hoor
Of ik hierna nog wil trippen? Hell yes! Maar ik ben me wel rotgeschrokken van de heftigheid van deze trip. In het vervolg ga ik op een feest of festival iets voorzichtiger zijn met de dosering. Al snap ik nog steeds niet hoe 400 mcg zo heftig heeft kunnen zijn.Daaamnn!!
Je maakt me bang weer te trippen.
Geweldig report!! En gestoorde trip man...
Trouwens, ik herken dat gevoel dat je het meest significante moment ooit meemaakt. Ik heb het meegemaakt op LSD dat de tijd stopte en daarna iedereen uit hun huis kwam en op straat ging wachten alsof het einde der tijden gearriveerd was. En dat ik daar een centrale rol in speelde maar niet wist wat ik moest doen. Jouw ervaring klinkt soortgelijk maar 100x heftiger.De pijn van de gehele mensheid voelen ook...
Wil je überhaupt nog trippen na dit!?

Ik heb zeker pijn gevoeld. Ik ben door het verplegend personeel redelijk hard aangepakt. Dat moest ook wel. Ze hebben me meermaals de vloer op gewerkt, ze hebben mijn armen op mijn rug geklemd, ze zijn met meerdere personen op mij gaan zitten zodat ik af en toe moeilijk kon ademhalen. Bovendien was ik echt in de veronderstelling dat ik van alles gebroken had en er weinig meer dan een hoopje ellende van mij over was. Die 'pijn van de wereld' heb ik vooral 'horen' aankondigen. Ik wist dat het ging komen. Wat ik meemaakte was een achtbaan aan emoties: hevige angstaanvallen, verdriet, extreme euforie, vechtlust. Ik zag in snel tempo fragmenten voorbijflitsen. Ik voelde als het ware mijn eigen bewustzijn samensmelten met dat van iedereen die leefde of ooit geleefd had, ik plugde in in het alomvattende meta-bewustzijn.Wauw! Wat een trip! Heb je de getripte pijn (botten gebroken en pijn van de wereld) ook gevoeld als pijn?
Je schrijft ook dat je veel ervaring hebt met 1P-LSD. Heb je vaker 400mcg tegelijk genomen? Hoe werkt dat dan?
Ik herinner me een report van je waarin je met 40mg 2CB naar een festival bent gegaan in je eentje, ik neem aan dat je nu ook alleen was?
Ik hou het nog wel even bij 50 tot 100 mcg als ik jou report zo lees, wat een waanzinnig verhaal!
Dank!
Er zijn meerdere momenten geweest waarop er een stukje van de werkelijkheid tot mij doordrong. Zoals dat altaar dat een bar was. Maar ook wat er zich allemaal heeft afgespeeld tussen mij en de verplegers. Dat ik flink met ze heb gevochten. Aaaaah! Dat wist ik op dat moment niet. Maar dat heb ik wel weten te reconstrueren toen ik op de terugweg in de trein zat. Ik schaam me er een ongeluk voor. Dat is zo erg hoe ik níet ben. (Doet-ie anders nooit!Wat een bizar verhaal zeg!
Hier ging ik echt helemaal stuk.
Achteraf gezien misschien wel. Al vraag ik me af wat er gebeurd was als ik die trip thuis had meegemaakt. Had ik dan misschien mijn complete huisraad aan gort gegooid? In de gordijnen geklommen? Mijn sanseveria gepijpt? De stofzuiger door de toiletpot proberen te spoelen omdat deze bezeten was? Ik heb tot nu toe op alle psytrance-feestjes waar ik geweest ben hoog gedoseerd, en nooit iets meegemaakt als dit. Ik heb geen idee wat hier anders was. Het blijft gissen. En de eerstvolgende keer toch maar iets voorzichtiger zijn.Gewaagd hoor zo een dosering op een festival/feest! Was het niet té afleidend die drukte daar?
Verder gaaf geschreven rapport! Spannend, anders en goed!
Nee, op dat moment kon ik weer samenhangende zinnen formuleren en zodoende de nachtzuster wijsmaken dat mijn mentale gesteldheid toereikend was om mijzelf naar buiten te begeven.Jeetje, wat een verhaal.. de werkelijkheid had je goed verloren zo te horen in de club.
Toen je het ziekenhuis uit ging hebben ze je niet proberen tegen te houden??
En jah of de uitdaging aan gaan of opgeven.... ik kan me het wel voorstellen.
Heftig verhaal en wat een heftig spul.
Ik hoop dat je het een beetje kan verwerken allemaal!


Heb je zelf dan niet zoiets van: de hoge doseringen bewaar ik voor thuis?Bedankt voor de lovende woorden. En dat terwijl een stemmetje in mij ook zegt: "je hebt je enorm misdragen, achterlijke!" Dat vind ik nog wel het ergste. Erger dan die spullen die ik kwijtgeraakt ben. Maar ja. Medisch personeel op zo'n feest maakt weleens vaker rare dingen mee. Misschien zit ik er zelf meer mee dan zij. Maar dat ik me zo misdraag wil ik toch echt niet vaker meemaken.
Ik ben in verloren momenten ook regelmatig bezig geweest het gebeurde te duiden. Over een psychose hoorde ik overigens dienstdoende verplegers ook spreken. Daardoor was ik thuis eens op internet gaan lezen hierover. En ja, herkenbaar. Of je het als het tegenovergestelde van een egodood kan beschouwen weet ik niet. Wel een interessant idee om over na te denken.Ik vond dit een hele interessante vraag die ik nog voorbij zag komen. Toen ik het report las, deed me dat sterk denken aan een kortdurende psychose. Bij een psychose plaatst iemand meestal zijn ego in het middelpunt van alles: alles wat gebeurt lijkt betrekking te hebben op hemzelf. Er is als het ware een scheidingslijn tussen het eigen ego en al datgene wat daar rondom afspeelt (zoals we dat normaal gesproken eigenlijk allemaal hebben), maar waarbij - in de beleving van iemand in een psychose of in dit geval deze trip - alles samenkomt als betrekking hebbende op het eigen ego en zodanig daarmee samenvalt dat het onderscheid tussen realiteit en eigen verbeelding verloren gaat. Dat lijkt me haast het tegenovergestelde van egodood, waarbij niet alles samen valt mét het ego, maar waarbij alles - inclusief het ego zelf, dat ophoudt te bestaan - samenvalt tot een alomvattend geheel dat buiten dat ego zelf ligt.
Ik vraag me dan ook af of egodood en psychose geen tegenovergestelden van elkaar zijn en als het ware twee ultieme uitkomsten kunnen zijn van een trip. Toch lijkt het me dat ook niet helemaal. Drie weken terug, na een heroïsche psilohuascatrip (truffels + harmala), ben ik na afloop 's morgens gaan wandelen en had toen ook echt ontzettend sterk het gevoel, de overtuiging, dat álles samenkwam rondom datgene wat die nacht met me was gebeurd. Alles wat er op dat moment om me heen was of gebeurde, en zowat alles wat ik eerder die dag was tegengekomen, kwam op haast magische wijze samen. Verscheidene dingen over een periode van minstens maanden, inclusief dingen uit voorgaande trips, leken achteraf bezien een aanloop te zijn geweest tot die grote gebeurtenis die plaatsvond in die ene nacht, alsof het allemaal zo had moeten zijn. Dit leidde echter niet tot angst ofzo, integendeel. Eerder dat ik mij één voelde met een ontzagwekkende wereld. Het maakte me nederig. Maar goed, ik wijd te ver uit geloof ik...
Goede vraag.
Anti is misschien ook te sterk gezegd. Ik voel me er misschien gewoon wat ongemakkelijk bij omdat ik niet zo ben. Misschien komt het ook niet oorspronkelijk van mezelf maar iets wat ik ergens opgepikt heb en is blijven hangen.
Maar ik kan me heel wat vervelendere groepen mensen voorstellen en misschien moet ik ook gewoon wat meer openminded worden wat dit betreft.
Ik wil zelf komend jaar ook experimenteren met trippen op een psy-festival. Het lijkt me supergaaf om samen met andere liefhebbers in het openbaar te genieten van een trip.
Ik ben van plan om komende zomer naar Psy-Fi te gaan maar ik moet wel nog even het onderhandeltraject met mijn vrouw aangaan
Dit jaar was ik er voor het eerst. Ik wil nu geen jaar meer missen, zo enthousiast ben ik erover. De ticketverkoop voor volgend jaar is deze week gestart, het ticket is dan ook alvast binnen.
Ik heb afgelopen jaar voor het eerst gehoord van PsyFi en ben behoorlijk enthousiast geworden.
Kunnen we geen DF-meeting organiseren op Psy-Fi?
Mij lijkt het alleen niks om op zoiets te moeten overnachten, ik haat tenten en ranzige douches en modder en eigenlijk campings in het algemeen. Zeker na een trip. Ik wil dan gewoon chillen in luxe.
Er zijn twee campings: Noord en Zuid. Zuid is wat meer afgelegen en rustig, Noord is meer levendig en gezellig. Het is maar net wat je eigen voorkeur heeft. (Noord! Noord! Noord!)
Camping Noord inderdaad!
Ik hou ook niet van kamperen, daarom heb ik vorig jaar met m'n partner een camper gehuurd. Als je een campervan ticket koopt mag je gewoon op het festivalterrein tussen de tentjes staan. Ideaal!
@Mindless waar komt jouw anti-hippie oordeel nou toch vandaan? Ik zie hippies als een tikkeltje chaotische, zweverige, lieve, naieve tripliefhebbers die graag hun liefde voor sex, spiritualiteit, drugs en muziek met anderen delen. Wat kan daar nou zo erg mis mee zijn?
Goede vraag.@Mindless waar komt jouw anti-hippie oordeel nou toch vandaan? Ik zie hippies als een tikkeltje chaotische, zweverige, lieve, naieve tripliefhebbers die graag hun liefde voor sex, spiritualiteit, drugs en muziek met anderen delen. Wat kan daar nou zo erg mis mee zijn?
Goede vraag.
Anti is misschien ook te sterk gezegd. Ik voel me er misschien gewoon wat ongemakkelijk bij omdat ik niet zo ben. Misschien komt het ook niet oorspronkelijk van mezelf maar iets wat ik ergens opgepikt heb en is blijven hangen.
Maar ik kan me heel wat vervelendere groepen mensen voorstellen en misschien moet ik ook gewoon wat meer openminded worden wat dit betreft.
partytent
Ziet er leuk uit op de foto, maar biedt weinig bescherming. Ik kreeg een keer zo'n ding bijna tegen mijn hoofd op een camping tijdens een wolkbreuk. Ik zag op foto's dat ze ook kartonnen Kartenten aanbieden omdat velen naderhand hun Blokkertentjes achterlaten. Steviger en milieuvriendelijker. Wel warmer denk ik.
https://www.evensi.nl/kartent-psy-2018-groene-ster/247573035
Ik ben helemaal voor! Wil al jaren naar psyfi maar heb weinig vrienden met interesse voor dat festival gek genoeg.Kunnen we geen DF-meeting organiseren op Psy-Fi?![]()
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."