#1
Bizar heftig verhaal zeg!
1p-LSD 400 mcg - Kapotte sokken en wapperend verband
112 antwoorden
45 weergaven
18-5-2026
#2
Bedankt voor de lovende woorden. En dat terwijl een stemmetje in mij ook zegt: "je hebt je enorm misdragen, achterlijke!" Dat vind ik nog wel het ergste. Erger dan die spullen die ik kwijtgeraakt ben. Maar ja. Medisch personeel op zo'n feest maakt weleens vaker rare dingen mee. Misschien zit ik er zelf meer mee dan zij. Maar dat ik me zo misdraag wil ik toch echt niet vaker meemaken.Gast, haha, hoe krijg je het toch iedere keer weer voor elkaar om van die waanzinnige (vrij letterlijk) trips te beleven en dan er ook nog zo’n übertoffe reports over te schrijven?!
Het is weer een parel! Het klinkt wel fucking scary trouwens, ik vind het wel badass dat je ondanks deze schokkende gebeurtenis toch weer zin kunt hebben in je volgende trip. Dat zou ik je echt niet nadoen, zou hier dus echt een vette schijterd van worden.
Het is wel goed om je/ons te realiseren dat tripmiddelen dit kunnen doen op hoge doseringen. Ook bij mensen met veel ervaring.
Echt onder de indruk van je verhaal, ik ga het zo nog eens lezen denk ik. ^^
De rest wel overigens. Zo'n avontuur past bij mij. Ik trek zulke dingen schijnbaar aan, ik maak vaak mee dat dingen een onverwachte wending krijgen. En dat vind ik fijn zo. Voor sleur geen plaats hier. Daarom is het voor mij ook totaal niet moeilijk om weer opnieuw te gaan trippen. Mochten er weer gekke dingen gebeuren, dan roep ik halleluja en geniet ik van het moment.
Zulke vragen stel ik mezelf ook vaak. Het bewustzijn kunnen we nog steeds op geen enkele manier verklaren. Af en toe denk ik dat psychedelica weleens een tipje van de sluier kunnen oplichten. Blijft interessant om over na te denken.Ik heb gisteren na jou verhaal gelezen te hebben nog truffels gedaan en flarden van je trip spookten in het begin wel even door mijn hoofd.Maar was verder geen probleem haha.
Het verbaasd me niet dat 400mcg zoiets kan doen hoor. De dosering is lang niet alles en kom op dat is gewoon een flinke dosering. Ik word met de tijd gevoeliger voor trippen. Als je bepaalde dingen gezien hebt, kan een volgende trip daar verder gaan, ondanks dosering.
Ik zou eerder zeggen dat het je eigen mind is die de illusie creëert. Maar de vraag is dan: wat is de mind? Is het gelijk aan de hersenen?
Het was jammer dat ik op dat moment ook enorm liep te balen dat ik misschien wel mijn spullen kwijt was. Maar ondertussen liep ik ook echt wel te genieten hoor. Ik was nog lang niet nuchter op het moment dat ik op mijn sokken door de stad rende, en voor mijn gevoel zat ik middenin een avonturenfilm. Het was een stukken betere ervaring dan een film op een tv-scherm bekijken...Ik las de titel en wist genoeg. Dit word leesplezier. Wat een ervaring haha. Te gek voor woorden zou je bijna zeggen maar je hebt het top verwoord. Ik droom soms over lange astanden zonder schoenen of me schoenen kwijt zijn en jij doet het gewoon in Antwerpen. Prachtig. Tvdm stem heb je van mij al binnen sws![:grin:]()
#3
Ik herinner me nog ene Verwondering die op de df meeting ons zo voorbij liep en aan andere groepjes aan t vragen was of ze van t drugsforum waren.
En toen hij ons eindelijk gevonden had was hij al snel niet meer aanspreekbaar lol.
Ach, je leeft naar 1 keer toch?
En toen hij ons eindelijk gevonden had was hij al snel niet meer aanspreekbaar lol.
Ach, je leeft naar 1 keer toch?
#4
Wel tof dat je je dit beseft. Stond ik helemaal niet bij stil bij het lezen van je report.En dat terwijl een stemmetje in mij ook zegt: "je hebt je enorm misdragen, achterlijke!
Damn, deze uitspraak wil ik als mijn signatureMochten er weer gekke dingen gebeuren, dan roep ik halleluja en geniet ik van het moment.
Mooi report @verwondering, ik heb het zojuist nog eens gelezen en kan eigenlijk niet wachten om mijn 1p-lsd dosering wat op te schroeven. Verstandig als ik ben (kuch) ga ik denk ik voor 50mcg op een technofestival volgende maand. Eens kijken of ik dat zegeltje van 100 goed doormidden geknipt krijg. En als dat niet lukt, neem ik dan de grote of de kleine?
NU al zin in!
#5
Veel plezier alvast! Gaat je vast goed bevallen, en een dosering van 50 mcg daar kan vrij weinig mee misgaan.Wel tof dat je je dit beseft. Stond ik helemaal niet bij stil bij het lezen van je report.
Damn, deze uitspraak wil ik als mijn signature
Mooi report @verwondering, ik heb het zojuist nog eens gelezen en kan eigenlijk niet wachten om mijn 1p-lsd dosering wat op te schroeven. Verstandig als ik ben (kuch) ga ik denk ik voor 50mcg op een technofestival volgende maand. Eens kijken of ik dat zegeltje van 100 goed doormidden geknipt krijg. En als dat niet lukt, neem ik dan de grote of de kleine?
NU al zin in!
Wanneer ik zelf psychedelica op een feest of festival gebruik, doe ik dat het liefst op een specifiek psy-trance feest. Daar is het merendeel van het publiek aan het trippen, en dat vind ik zelf wel zo prettig.
Wel heb ik een keer 4-HO-MET gebruikt op een 90s-feestje. Daar zullen weinig mensen aan het trippen geweest zijn, maar het beviel me eigenlijk heel prima. Lekker trippen op de Vengaboys en meer van zulke 'foute' muziek, het werd een lekker vrolijk tripje en ik heb de hele nacht fanatiek staan te dansen.
Je hebt natuurlijk volkomen gelijk. Hoewel, 400 mcg valt voor mij meer onder de noemer 'normale dosering' dan 'hoge dosering'. Maar na Antwerpen begin ik daar toch iets anders over te denken...Heb je zelf dan niet zoiets van: de hoge doseringen bewaar ik voor thuis?
Ik bedoel, dat dan achteraf het altaar je bank bleek te zijn ipv een bar in een club.Het geeft achteraf wel mooie verhalen hoor, maar eventueel ook schaamte, spijt en verloren voorwerpen.
Heb zelf zoiets van, ik kan die ervaringen van bijbelse proporties in mijn eigen huis of bijvoorbeeld de natuur beleven en ze zullen er niets minder om zijn, want ik ben dan toch totaal van de wereld.
Maar zoals gezegd, het leidt dus wel tot mooie verhalen (die je evt op je oude dag aan je kleinkinderen kunt vertellen)
En dat die ervaringen van bijbelse proporties thuis er niet minder om zijn: deels mee eens en deels mee oneens. Het samenspel tussen waan en werkelijkheid had ook zeker zijn waarde. De interactie met het medisch personeel, de rit in de ambulance (ik dacht op dat moment overigens dat het een helicopter was die speciaal voor de gelegenheid al voor mij klaarstond, cameraploegen op afstand achter dranghekken), het altaar waarop ik door honderden mensen werd aanbeden en toegejuicht, de muziek: het voegde allemaal toe aan de ervaring. En als ik thuis had getript had ik ook niet op mijn sokken door een onbekende stad hoeven te rennen, geen gratis rit per taxi, geen kapotte sokken, niks wapperend verband.
Nee, ik wil er geen gewoonte van maken. Maar ik prijs mezelf toch wel gelukkig dat ik deze ervaring mee heb mogen maken.
#6
Ja daar heb je wel een punt. Dat de binnen en buitenwereld in elkaar over lopen. Dat voegt toch iets toe.
#7
Mooi hoe je dit binnen en buitenwereld noemt.binnen en buitenwereld
Ik ben hier al een kwartier over aan het nadenken.
#8
Je kunt ze onderscheiden, maar de mindfuck is dat ze eigenlijk 1 zijn.Mooi hoe je dit binnen en buitenwereld noemt.
Ik ben hier al een kwartier over aan het nadenken.
Ik kan er ook eindeloos over nadenken.
#9
@verwondering
Ik ben wat laat met reageren maar man wat was dit een mooi geschreven, sappig en interessant trip-report! Je gaat al stevige concurrentie moeten krijgen om niet zomaar het tripreport van de maand te winnen! Je neemt de lezer echt helemaal mee in je ervaring.
Als zelfverklaardpsychedelicaliefhebber kan ik me ook echt heel goed een voorstelling maken bij hoe dit voor jou gevoeld moet hebben. Het epische van de ervaring, het totaal los staan van je dagelijkse realiteit en het totaal weg-relativeren van het belang van je dagelijkse realiteit.
Toch vind ik het ergens ook wel een beetje onverwantwoord om een dergelijke hoge dosering te nemen op een feestje. Laten we wel wezen; 400 microgram LSD is geen kattenpis! Ook niet als je al veel ervaring hebt met trippen. Als ik het goed lees heb je het de hulpverleners niet makkelijk gemaakt. Ik zou me hier persoonlijk echt niet goed bij voelen. Bovendien helpt dit soort acties om het negatieve imago van psychedelica in stand te houden bij de rest van de bevolking.
Ik wil zelf komend jaar ook experimenteren met trippen op een psy-festival. Het lijkt me supergaaf om samen met andere liefhebbers in het openbaar te genieten van een trip. Ik denk eraan om dan 100-125 microgram te nemen en vind dat al best spannend. De echte hoge doseringen hou ik lekker voor een veilige thuissetting.
P.S. Ik hoop dat je nog vaak gaat trippen. Je tripreports zijn echt pareltjes. "Keep-em-coming!"
Ik ben wat laat met reageren maar man wat was dit een mooi geschreven, sappig en interessant trip-report! Je gaat al stevige concurrentie moeten krijgen om niet zomaar het tripreport van de maand te winnen! Je neemt de lezer echt helemaal mee in je ervaring.
Als zelfverklaardpsychedelicaliefhebber kan ik me ook echt heel goed een voorstelling maken bij hoe dit voor jou gevoeld moet hebben. Het epische van de ervaring, het totaal los staan van je dagelijkse realiteit en het totaal weg-relativeren van het belang van je dagelijkse realiteit.
Toch vind ik het ergens ook wel een beetje onverwantwoord om een dergelijke hoge dosering te nemen op een feestje. Laten we wel wezen; 400 microgram LSD is geen kattenpis! Ook niet als je al veel ervaring hebt met trippen. Als ik het goed lees heb je het de hulpverleners niet makkelijk gemaakt. Ik zou me hier persoonlijk echt niet goed bij voelen. Bovendien helpt dit soort acties om het negatieve imago van psychedelica in stand te houden bij de rest van de bevolking.
Ik wil zelf komend jaar ook experimenteren met trippen op een psy-festival. Het lijkt me supergaaf om samen met andere liefhebbers in het openbaar te genieten van een trip. Ik denk eraan om dan 100-125 microgram te nemen en vind dat al best spannend. De echte hoge doseringen hou ik lekker voor een veilige thuissetting.
P.S. Ik hoop dat je nog vaak gaat trippen. Je tripreports zijn echt pareltjes. "Keep-em-coming!"
#10
@Eik, ik zou bijna naast mijn schoenen gaan lopen van zoveel complimentjes. Ware het niet dat ik dat in Antwerpen al had gedaan... Eigenlijk schrijf ik mijn tripreports vooral voor mezelf, en had ik ook verwacht dat weinig mensen het zouden lezen omdat het veel te lang is. Dat toch een hoop mensen het met veel plezier lezen vind ik erg leuk. ![:blush:]()
Wat betreft je bedenkingen ben ik het volledig met je eens. De zware dobber die ik de hulpverleners heb bezorgd en de imagoschade van psychedelica, dat vind ik het ergste. Al die extra kosten die ik mezelf met deze trip bezorgd heb neem ik graag voor lief: eigen schuld. Ik ben wel gewend om op feestjes en festivals hoog te doseren, en tot aan deze laatste ervaring was dat altijd uitstekend bevallen en probleemloos verlopen. Maar ja, de ervaring heeft me nu geleerd dat het ook zomaar ineens een keer veel heftiger kan uitpakken. Ik was in de veronderstelling dat ik de grenzen van LSD inmiddels wel zo'n beetje had verkend, en had totaal niet verwacht dat good old LSD dít met me kon doen.
Leuk dat je wilt gaan trippen op een psy-festival. Weet je al welk festival het gaat worden?![:thumbsup1:]()
Eigenlijk schrijf ik mijn tripreports vooral voor mezelf, en had ik ook verwacht dat weinig mensen het zouden lezen omdat het veel te lang is. Dat toch een hoop mensen het met veel plezier lezen vind ik erg leuk. Wat betreft je bedenkingen ben ik het volledig met je eens. De zware dobber die ik de hulpverleners heb bezorgd en de imagoschade van psychedelica, dat vind ik het ergste. Al die extra kosten die ik mezelf met deze trip bezorgd heb neem ik graag voor lief: eigen schuld. Ik ben wel gewend om op feestjes en festivals hoog te doseren, en tot aan deze laatste ervaring was dat altijd uitstekend bevallen en probleemloos verlopen. Maar ja, de ervaring heeft me nu geleerd dat het ook zomaar ineens een keer veel heftiger kan uitpakken. Ik was in de veronderstelling dat ik de grenzen van LSD inmiddels wel zo'n beetje had verkend, en had totaal niet verwacht dat good old LSD dít met me kon doen.
Leuk dat je wilt gaan trippen op een psy-festival. Weet je al welk festival het gaat worden?
#11
@verwondering
Hey ho... niet zo bescheiden. Je hebt echt een leuke schrijfstijl. Dan leest zo'n lange lap tekst makkelijk weg hoor!
Ik ben van plan om komende zomer naar Psy-Fi te gaan maar ik moet wel nog even het onderhandeltraject met mijn vrouw aangaan![:sweatsmile:]()
Ben jij daar toevallig wel eens geweest?
Hey ho... niet zo bescheiden. Je hebt echt een leuke schrijfstijl. Dan leest zo'n lange lap tekst makkelijk weg hoor!
Ik ben van plan om komende zomer naar Psy-Fi te gaan maar ik moet wel nog even het onderhandeltraject met mijn vrouw aangaan
#12
Er is toch iemand die de ander idoot vind. Absoluut een polder model kenmerk
#13
Toevallig wel ja. ![:wink:]()
Dit jaar was ik er voor het eerst. Ik wil nu geen jaar meer missen, zo enthousiast ben ik erover. De ticketverkoop voor volgend jaar is deze week gestart, het ticket is dan ook alvast binnen. Niet nadenken maar doen. Tickets zijn nu nog 20 euro goedkoper. Niks onderhandeltraject, hoppa yolo en bestel maar en @Eik weet het later wel weer uit te leggen aan moeders de vrouw.![:wink:]()
Dit jaar was ik er voor het eerst. Ik wil nu geen jaar meer missen, zo enthousiast ben ik erover. De ticketverkoop voor volgend jaar is deze week gestart, het ticket is dan ook alvast binnen. Niet nadenken maar doen. Tickets zijn nu nog 20 euro goedkoper. Niks onderhandeltraject, hoppa yolo en bestel maar en @Eik weet het later wel weer uit te leggen aan moeders de vrouw.
#14
Hoezeer ik je tip een goed idee vind @verwondering, ik ga toch eerst even datzelfde onderhandeltraject in als @Eik. Alhoewel, ik onderhandel niet mijn zijn vrouw uiteraard.
Ik heb afgelopen jaar voor het eerst gehoord van PsyFi en ben behoorlijk enthousiast geworden.
Ik heb afgelopen jaar voor het eerst gehoord van PsyFi en ben behoorlijk enthousiast geworden.
#15
Wat ben ik blij single te zijn. Onderhandeltraject met mezelf gaat ongeveer zo:
"Ticket. Kopen?"
"Kopen, idioot!"
Niks poldermodel hier. ![:upsidedown:]()
"Ticket. Kopen?"
"Kopen, idioot!"
Niks poldermodel hier.
#16
Kunnen we geen DF-meeting organiseren op Psy-Fi? ![:innocent:]()
Mij lijkt het alleen niks om op zoiets te moeten overnachten, ik haat tenten en ranzige douches en modder en eigenlijk campings in het algemeen. Zeker na een trip. Ik wil dan gewoon chillen in luxe.
@verwondering ik was gisteren in Antwerpen en ik hoopte dat ik je ergens zag rennen op sokken, maar dat was niet zo.![:wink:]()
Waar zat je?!
Mij lijkt het alleen niks om op zoiets te moeten overnachten, ik haat tenten en ranzige douches en modder en eigenlijk campings in het algemeen. Zeker na een trip. Ik wil dan gewoon chillen in luxe.
@verwondering ik was gisteren in Antwerpen en ik hoopte dat ik je ergens zag rennen op sokken, maar dat was niet zo.
#17
Dat zijn een hoop vragen.@verwondering
Zou je me iets meer kunnen vertellen over de sfeer op Psy-Fi? Wat kan ik een beetje verwachten? En heb je nog praktische tips? Hoe ga je om met al je zooi daar krijgen, neem je een tas mee voor de dag, kun je er makkelijk drinkwater vinden? Ik vind het best spannend om voor het eerst in het openbaar te gaan trippen. Al lijkt het me in de juiste setting met lieve open-minded mensen om me heen ook wel heel leuk.
Ik zat zelf te denken aan een dosis van 100-125 ug LSD. Dat is genoeg om wel echt te trippen maar niet helemaal de weg kwijt te raken. Het zal alsnog echt wel aan me te merken zijn dat ik trip op zo'n moment. Hoe reageren mensen daar in het algemeen op?
Zoals je ziet... een hoop vragen... Dus als je iets over je ervaringen kunt vertellen... graag!
P.S. Als dit teveel off-topic is maak ik wel een nieuwe draadje hoor![:sweatsmile:]()
Allereerst maar de sfeer. Die is duidelijk anders dan op andere festivals. Eén en al hippies en boomknuffelaars en dat merk je aan alles. De sfeer is heel relaxt, iedereen is vrolijk en vriendelijk. Op andere festivals loop je krakend over de plastic drinkbekertjes heen, op Psy-Fi gooit niemand ook maar een peuk op de grond. En dat is wel zo prettig want veel mensen lopen op blote voeten rond.
Bier is er wel te vinden, maar je geraakt nog makkelijker aan een beker chai. Alcohol wordt er niet veel gedronken. Drugs des te meer. Waar ik me echt over verbaasd heb is hoe drugstolerant dit festival is. Er staan smartshops op het terrein waar je truffels en veel meer kunt kopen, en zelfs harddrugs zijn toegestaan. LSD, MDMA, wat je ook maar wilt gebruiken: je hoeft het niet te verbergen, je wordt niet gefouilleerd, en op het terrein kun je het open en bloot gebruiken. Het was even wennen, maar je kunt onder het oog van de security je pillen doorsnijden of je postzegels tellen. En Psy-Fi laat zien dat dat werkt, want ik heb nog nooit zo'n fijn en vredelievend festival meegemaakt.
Je zooi meekrijgen naar een festival is altijd lastig. Maar op Psy-Fi scheelt het wel dat je je fiets mag meenemen. Ik heb al mijn spullen op mijn fiets gebonden: fietstassen vol, tassen aan het stuur, slaapzak, tent en partytent bovenop de bagagedrager, een tas op mijn rug, en zo de trein in. Dat scheelt een hoop sjouwen.
Op het terrein zijn meerdere punten waar je drinkwater kunt tappen.
En hoe mensen erop reageren als je aan het trippen bent?
Leven en laten leven. Iedereen wordt in zijn waarde gelaten, hoe gek je ook doet. Kijk om je heen, en je ziet dat bijna niemand nuchter is.Praktische tips?
Als je wiet wilt gebruiken kun je dat beter zelf meenemen, dat kun je namelijk niet op het terrein zelf kopen (is een beetje kromme wet: een coffeeshop moet plaatsgebonden zijn).
Zorg vooral dat je er al vanaf het begin bent: de eerste dagen op de camping, wanneer het eigenlijke festival nog niet begonnen is, zijn supergezellig. En dan heb je ook tijd om lekker creatief te zijn, zie de foto van mijn spinnenwebkunst.
Bij mooi weer wordt er volop gezwommen, maar zwemkleding meenemen is nergens voor nodig.
Er zijn twee campings: Noord en Zuid. Zuid is wat meer afgelegen en rustig, Noord is meer levendig en gezellig. Het is maar net wat je eigen voorkeur heeft. (Noord! Noord! Noord!
)Maar vooral: wees lief en aardig voor iedereen, dan is iedereen lief en aardig voor jou.
@Roze olifant: tja, slapen in een tentje. Daar zul je je overheen moeten zetten. Hoort er nu eenmaal bij. Het is het offer meer dan waard.
Een DF-meeting daar lijkt me zeker gezellig. Doen!
En jammer dat je net te laat in Antwerpen was. Als ik toen ook nog een roze olifant had zien rondlopen was het avontuur helemaal compleet geweest.
#18
Klinkt best wel goed. Ook al ben ik niet zo van de hippie vibe. Maar ja, als mensen aardig zijn en elkaar in hun waarde laten. ![:)]()
Maar ugh campings ja...![:confused:]()
Al woon ik vrij dicht bij Psy-Fi. Ik zou evt thuis kunnen slapen, maar dan zit je dus wel met dat je weer echt nuchter moet zijn om te autorijden.
Maar ugh campings ja...
#19
Dat klinkt allemaal als muziek in mijn oren! Lieve mensen in een drugstolerante omgeving. Ik ben afgelopen zomer met vrouw en kinderen naar de Oregon Country Fair geweest waar alchol verboden was en mensen ook behoorlijk tolerant waren tegenover psychedelica en weed.Psy-Fi laat zien dat dat werkt, want ik heb nog nooit zo'n fijn en vredelievend festival meegemaakt.
Klinkt goed maar wel een beetje gereserveerd. Ik ben zelf best wel outgoing. Hoe denk je dat mensen reageren als je al trippend een praatje met ze maakt?En hoe mensen erop reageren als je aan het trippen bent?
Fijn dat naakt zijn geen probleem isBij mooi weer wordt er volop gezwommen, maar zwemkleding meenemen is nergens voor nodig.
Haha dat ben ik altijd! Wel fijn als mensen dan ook lief terug doenMaar vooral: wees lief en aardig voor iedereen, dan is iedereen lief en aardig voor jou.![:heartsuit:]()
@Mindless waar komt jouw anti-hippie oordeel nou toch vandaan? Ik zie hippies als een tikkeltje chaotische, zweverige, lieve, naieve tripliefhebbers die graag hun liefde voor sex, spiritualiteit, drugs en muziek met anderen delen. Wat kan daar nou zo erg mis mee zijn?Ook al ben ik niet zo van de hippie vibe
#20
Tijdens het optreden van Vini Vici begint de spanning in de zaal op te bouwen. Er staat iets te gebeuren, dat voel ik aan alles. Iets of iemand zal in het middelpunt van de belangstelling komen te staan. De muziek zwelt steeds meer aan tot een tromgeroffel. Hoe langer de spanning opgebouwd wordt, hoe meer ik aanvoel hoe bijzonder dit gaat zijn. En meer en meer begint de beklemmende gedachte zich aan mij op te dringen dat het om mij te doen is.
ZO SPANNEND DIT!
Het idee alleen al laat me bijna flauwvallen van emoties. Ik word voorzichtig richting het altaar gedirigeerd waar ik op ga liggen.
Bij het herlezen verwordt deze passage van plechtig tot komisch. Hebben mensen je echt op de bar gelegd omdat je zo kneiterhard ging?
Aardse zaken schud ik van me af: ik gooi mijn oordopjes uit, schop mijn schoenen uit en ledig mijn broekzakken.
Neeeee!
Na een tijdje komen er weer mensen naar mij toe en zij vragen mij of ik de kracht heb om mee te lopen. Op mijn sokken stap ik van het altaar af. Bij het afstappen besef ik me dat dit altaar aan het begin van de avond nog een bar was.
Ik word nu voortgesleept en mijn voeten slepen achterovergeknakt over de vuile vloer. Het voelt alsof ik geofferd word. Ik besef me dat mijn lichaam niet belangrijk meer is.
Het is wel echt fijn dat dit je mindset was toen het voelde alsof je aardse vlees gedeconstrueerd en afgeworpen werd, want het klinkt wel heftig allemaal.
Ik ben inmiddels volledig gehavend, botten gebroken, brein overkokend van de spanning, al mijn energie volledig weggevloeid, en volledig overdonderd door de onverwachte wending van deze avond.
Damn.
Atomen, energie, straling, sterrenstelsels, zwarte gaten, en de ruimte en tijd zelf. Na miljarden jaren hebben deze zelfde natuurwetten ertoe geleid dat ik besta en nu hier lig.
Bestaat er ook zoiets als anti-egodood?
Het dak van de zaal is verdwenen, ik zie de hemel en ook deze splijt open. Ik zie lichten. Geen lichtpuntjes als van sterren, maar zwemen van licht die recht boven mij aan de hemel staan. De grond onder mij verdwijnt maar ik val niet, ik zweef in een eindeloos niets. Ik voel krachten op mij inwerken en krachten in mijzelf ontstaan. Ik ervaar dimensies die de huidige natuurkunde niet kent. Ik word gekatapulteerd, ik word uitgerekt, ik word groter en kleiner, ik ervaar helse pijnen, voel meermaals de dood nabij komen maar klamp me vast aan mijn laatste stukje bewustzijn, want iets in me zegt dat dat mijn enige kans op overleven is.
Prachtig omschreven.
Als ik de code kraak, dan kan ik deze wijzigen en daarmee het universum naar mijn hand zetten. Ik kan de natuurwetten bepalen door ze zelf te ontwerpen. Ik kan een verloop van gebeurtenissen berekenen en alzo een universum scheppen simpelweg door mijn eigen code te schrijven.
... oke. Heb je achteraf enig idee waar deze overtuiging vandaan kwam en of hij enige betekenis of significantie heeft in je nuchtere wereld?
Telkens wanneer ik voel dat ik dichtbij de oplossing zit word ik in mijn zoektocht belemmerd door krachten van buitenaf. Dimensies worden uitgerekt en in elkaar gevouwen, mijn zintuigen geven conflicterende signalen door, pijn schiet door mijn hele lichaam. Ja, het meesterbrein is een goede match voor mij. Ik moet alles geven.
You can do it!
Ontelbaar veel stemmen hoor ik door elkaar heen, boze stemmen, blije stemmen, met miljoenen tegelijk waardoor ik er geen woord van versta.
Tot een duidelijke stem mij vraagt: "Watvoor drugs heb je gebruikt?" Ik moet diep graven in mijn geheugen. 1p-LSD, weet ik te antwoorden. "Verder nog iets?" "Alcohol, één glas bier." "En verder?" "Verder niets." "We rijden je nu de ambulance in, we brengen je naar het ziekenhuis."
Wow, plot twist. Toch bizar hoe snel je weer terug in de werkelijkheid kunt belanden door een enkele vraag, hè?
Terwijl ik geketend in de ambulance word vervoerd wordt een gevoel van melancholie mij meester. Hoe tragisch is het wel niet dat alles zinloos is geweest? Mijn leven en de levens van ieder ander zijn zinloos geweest, alles waar we hard voor hebben gewerkt zal worden vernietigd.
Was je hier nog aan het trippen, of waren dit nuchtere beschouwingen op het gebeurde?
Heel langzaam komt het idee in me op dat wat er gebeurd is misschien wel... Nee, dat kan niet. Het was veel te echt. Wat ik gezien heb, wat ik meegemaakt heb, dat bestaat in de normale wereld niet. Maar toch... Zou het kunnen dat de LSD mij alles heeft laten inbeelden?
Spoiler alert: ja, dat kan
Ik herinner me weer flarden van schoenen die ik uittrapte, en mijn broekzakken die ik ledigde. Omdat het toch allemaal niets meer uitmaakte. Maar in mijn broekzakken zaten mijn portemonnee en telefoon.
Dit is wel echt superklote voor je.
Daar sta ik dan. In een t-shirt, op mijn sokken, buiten terwijl het best fris is, in een stad die ik nauwelijks ken en ik heb geen idee hoe ik terug kom op het feest. Want daar moeten mijn spullen nog ergens rondslingeren.
Zonder geld of pinpas kan ik geen nieuw ticket kopen en is de enige optie met de trein zwartrijdend huiswaarts te keren. Dit levert een boete op maar tevens een leuke conversatie met de conducteur. Hij kan samen met mij wel een klein vleugje humor zien in mijn situatie.
Haha, hoe open was je tegen de conducteur geweest over je avond?
Het wordt waarschijnlijk mijn duurste trip ooit. Gelukkig heb ik afgelopen week goed nieuws ontvangen over mijn portemonnee: deze is gevonden. Mijn telefoon heb ik inmiddels opgegeven. Weinig kans dat ik die nog terugzie. Er is inmiddels een nieuwe telefoon in bestelling. Een aardige kostenpost. Daarnaast de boete in de trein. Om nog maar te zwijgen over de zorgkosten op een maximaal eigen risico. En een dijk van een schuldgevoel jegens de hulpverleners die mij probeerden in bedwang te houden.
Maar goed dat je vind dat deze ervaring het waard is geweest want, damn.
Wil je iets geks horen? Op een vreemde manier ben ik een beetje jaloers op deze trip. Het klinkt echt als een fascinerende en levensveranderende ervaring.
Zoals altijd geweldig geschreven, bedankt voor veel leesplezier!