#1
Ja daar heb je wel een punt. Dat de binnen en buitenwereld in elkaar over lopen. Dat voegt toch iets toe.
Mooi hoe je dit binnen en buitenwereld noemt.binnen en buitenwereld
Je kunt ze onderscheiden, maar de mindfuck is dat ze eigenlijk 1 zijn.Mooi hoe je dit binnen en buitenwereld noemt.
Ik ben hier al een kwartier over aan het nadenken.
Eigenlijk schrijf ik mijn tripreports vooral voor mezelf, en had ik ook verwacht dat weinig mensen het zouden lezen omdat het veel te lang is. Dat toch een hoop mensen het met veel plezier lezen vind ik erg leuk. 
Dat zijn een hoop vragen.@verwondering
Zou je me iets meer kunnen vertellen over de sfeer op Psy-Fi? Wat kan ik een beetje verwachten? En heb je nog praktische tips? Hoe ga je om met al je zooi daar krijgen, neem je een tas mee voor de dag, kun je er makkelijk drinkwater vinden? Ik vind het best spannend om voor het eerst in het openbaar te gaan trippen. Al lijkt het me in de juiste setting met lieve open-minded mensen om me heen ook wel heel leuk.
Ik zat zelf te denken aan een dosis van 100-125 ug LSD. Dat is genoeg om wel echt te trippen maar niet helemaal de weg kwijt te raken. Het zal alsnog echt wel aan me te merken zijn dat ik trip op zo'n moment. Hoe reageren mensen daar in het algemeen op?
Zoals je ziet... een hoop vragen... Dus als je iets over je ervaringen kunt vertellen... graag!
P.S. Als dit teveel off-topic is maak ik wel een nieuwe draadje hoor![]()
)Dat klinkt allemaal als muziek in mijn oren! Lieve mensen in een drugstolerante omgeving. Ik ben afgelopen zomer met vrouw en kinderen naar de Oregon Country Fair geweest waar alchol verboden was en mensen ook behoorlijk tolerant waren tegenover psychedelica en weed.Psy-Fi laat zien dat dat werkt, want ik heb nog nooit zo'n fijn en vredelievend festival meegemaakt.
Klinkt goed maar wel een beetje gereserveerd. Ik ben zelf best wel outgoing. Hoe denk je dat mensen reageren als je al trippend een praatje met ze maakt?En hoe mensen erop reageren als je aan het trippen bent?Leven en laten leven. Iedereen wordt in zijn waarde gelaten, hoe gek je ook doet. Kijk om je heen, en je ziet dat bijna niemand nuchter is.
Fijn dat naakt zijn geen probleem isBij mooi weer wordt er volop gezwommen, maar zwemkleding meenemen is nergens voor nodig.
Haha dat ben ik altijd! Wel fijn als mensen dan ook lief terug doenMaar vooral: wees lief en aardig voor iedereen, dan is iedereen lief en aardig voor jou.![]()
@Mindless waar komt jouw anti-hippie oordeel nou toch vandaan? Ik zie hippies als een tikkeltje chaotische, zweverige, lieve, naieve tripliefhebbers die graag hun liefde voor sex, spiritualiteit, drugs en muziek met anderen delen. Wat kan daar nou zo erg mis mee zijn?Ook al ben ik niet zo van de hippie vibe
Tijdens het optreden van Vini Vici begint de spanning in de zaal op te bouwen. Er staat iets te gebeuren, dat voel ik aan alles. Iets of iemand zal in het middelpunt van de belangstelling komen te staan. De muziek zwelt steeds meer aan tot een tromgeroffel. Hoe langer de spanning opgebouwd wordt, hoe meer ik aanvoel hoe bijzonder dit gaat zijn. En meer en meer begint de beklemmende gedachte zich aan mij op te dringen dat het om mij te doen is.
Het idee alleen al laat me bijna flauwvallen van emoties. Ik word voorzichtig richting het altaar gedirigeerd waar ik op ga liggen.
Aardse zaken schud ik van me af: ik gooi mijn oordopjes uit, schop mijn schoenen uit en ledig mijn broekzakken.
Na een tijdje komen er weer mensen naar mij toe en zij vragen mij of ik de kracht heb om mee te lopen. Op mijn sokken stap ik van het altaar af. Bij het afstappen besef ik me dat dit altaar aan het begin van de avond nog een bar was.
Ik word nu voortgesleept en mijn voeten slepen achterovergeknakt over de vuile vloer. Het voelt alsof ik geofferd word. Ik besef me dat mijn lichaam niet belangrijk meer is.
Ik ben inmiddels volledig gehavend, botten gebroken, brein overkokend van de spanning, al mijn energie volledig weggevloeid, en volledig overdonderd door de onverwachte wending van deze avond.
Atomen, energie, straling, sterrenstelsels, zwarte gaten, en de ruimte en tijd zelf. Na miljarden jaren hebben deze zelfde natuurwetten ertoe geleid dat ik besta en nu hier lig.

Het dak van de zaal is verdwenen, ik zie de hemel en ook deze splijt open. Ik zie lichten. Geen lichtpuntjes als van sterren, maar zwemen van licht die recht boven mij aan de hemel staan. De grond onder mij verdwijnt maar ik val niet, ik zweef in een eindeloos niets. Ik voel krachten op mij inwerken en krachten in mijzelf ontstaan. Ik ervaar dimensies die de huidige natuurkunde niet kent. Ik word gekatapulteerd, ik word uitgerekt, ik word groter en kleiner, ik ervaar helse pijnen, voel meermaals de dood nabij komen maar klamp me vast aan mijn laatste stukje bewustzijn, want iets in me zegt dat dat mijn enige kans op overleven is.
Als ik de code kraak, dan kan ik deze wijzigen en daarmee het universum naar mijn hand zetten. Ik kan de natuurwetten bepalen door ze zelf te ontwerpen. Ik kan een verloop van gebeurtenissen berekenen en alzo een universum scheppen simpelweg door mijn eigen code te schrijven.
Telkens wanneer ik voel dat ik dichtbij de oplossing zit word ik in mijn zoektocht belemmerd door krachten van buitenaf. Dimensies worden uitgerekt en in elkaar gevouwen, mijn zintuigen geven conflicterende signalen door, pijn schiet door mijn hele lichaam. Ja, het meesterbrein is een goede match voor mij. Ik moet alles geven.
Ontelbaar veel stemmen hoor ik door elkaar heen, boze stemmen, blije stemmen, met miljoenen tegelijk waardoor ik er geen woord van versta.
Tot een duidelijke stem mij vraagt: "Watvoor drugs heb je gebruikt?" Ik moet diep graven in mijn geheugen. 1p-LSD, weet ik te antwoorden. "Verder nog iets?" "Alcohol, één glas bier." "En verder?" "Verder niets." "We rijden je nu de ambulance in, we brengen je naar het ziekenhuis."
Terwijl ik geketend in de ambulance word vervoerd wordt een gevoel van melancholie mij meester. Hoe tragisch is het wel niet dat alles zinloos is geweest? Mijn leven en de levens van ieder ander zijn zinloos geweest, alles waar we hard voor hebben gewerkt zal worden vernietigd.
Heel langzaam komt het idee in me op dat wat er gebeurd is misschien wel... Nee, dat kan niet. Het was veel te echt. Wat ik gezien heb, wat ik meegemaakt heb, dat bestaat in de normale wereld niet. Maar toch... Zou het kunnen dat de LSD mij alles heeft laten inbeelden?
Ik herinner me weer flarden van schoenen die ik uittrapte, en mijn broekzakken die ik ledigde. Omdat het toch allemaal niets meer uitmaakte. Maar in mijn broekzakken zaten mijn portemonnee en telefoon.
Daar sta ik dan. In een t-shirt, op mijn sokken, buiten terwijl het best fris is, in een stad die ik nauwelijks ken en ik heb geen idee hoe ik terug kom op het feest. Want daar moeten mijn spullen nog ergens rondslingeren.
Zonder geld of pinpas kan ik geen nieuw ticket kopen en is de enige optie met de trein zwartrijdend huiswaarts te keren. Dit levert een boete op maar tevens een leuke conversatie met de conducteur. Hij kan samen met mij wel een klein vleugje humor zien in mijn situatie.
Het wordt waarschijnlijk mijn duurste trip ooit. Gelukkig heb ik afgelopen week goed nieuws ontvangen over mijn portemonnee: deze is gevonden. Mijn telefoon heb ik inmiddels opgegeven. Weinig kans dat ik die nog terugzie. Er is inmiddels een nieuwe telefoon in bestelling. Een aardige kostenpost. Daarnaast de boete in de trein. Om nog maar te zwijgen over de zorgkosten op een maximaal eigen risico. En een dijk van een schuldgevoel jegens de hulpverleners die mij probeerden in bedwang te houden.

@verwondering weet jij of er ook dagkaarten verkocht worden? Ik heb eerder ergens gelezen dat dit ooit wel zo was, maar voor komend jaar kon ik het niet vinden.
Ik ben momenteel m'n zusje aan het overhalen om met mij mee te gaanaangezien ik te schijterig ben om er in m'n eentje of met relatief onbekenden heen te gaan. Ze is niet negatief tot nu toe, yay! Maar net als ikzelf geen campingfan.
En dan nog bedenken hoe ik jullie daar ga meeten zonder dat voor m'n zusje duidelijk wordt dat ik op dit forum rondhang, voordat straks de hele familie olifant hier komt lurken, dank je vriendelijk![]()
De afgelopen editie waren er geen dagkaarten, omdat ze een iets kleiner terrein en dus minder plek hadden. Maar volgens mij ook om irritante dagjesmensen te weren die een zaterdag komen koekeloeren naar al die maffe hippies.
De familie Olifant
Maarre... weet zusjelief alleen niet van DF, of überhaupt niet van je gebruik? Lijkt me behoorlijk teleurstellend om Psy-Fi nuchter mee te moeten maken terwijl je nota bene een meeting hebt met DF'ers!
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."