Op de website staat dit:
Are there day or weekend tickets?
-There are no day tickets for sale for the 2019 edition. However, we do sell tickets at the gates if we are not sold out. Ticket prices will drop in the weekend, from Saturday morning 08:00 AM the ticket price is 90,00 Euro, from Sunday morning 08:00 the ticket price is 60,00 Euro.
Maar dan is het wel afwachten inderdaad, er is ook kans dat er geen kaarten beschikbaar zijn. Dan sta je daar met al je spullen...
Even het lijstje updaten. Whoohoo het wordt druk!
@Mindless
@NiandraLades
@Roze olifant
@Psychedelibee
@Fenrir
@verwondering
@Eik
@Casaan
@acht.zes
@Vermilion
@Natozlato
En het off-topic gezwam maakt niet uit hoor. Ik doe er zelf ook aan mee.![:tongueclosed:]()
Het ticket kost 159 euro. Afgelopen jaar was het uitverkocht, maar pas kort voordat het festival begon. Of dat dit jaar ook zo is is natuurlijk moeilijk te voorspellen. Maar ik verwacht in ieder geval niet dat het al binnen enkele maanden uitverkocht is, dus je hebt zeker nog wel wat tijd om te sparen.Verkoopt het festival uit? En zo ja, wanneer ongeveer? Dan weet ik hoe lang ik nog heb ongeveer om geld te sprokkelen.
Is het festival prijzig? Wat trek jij uit voor een heel psyfest?
Het festival zelf kun je zo duur maken als je zelf wilt. Het eten is er vrij prijzig, ik dacht 7 euro voor de meeste gerechten. En dit zijn vrij kleine porties, ikzelf had al gauw 3 porties nodig wanneer ik goed honger had. Gelukkig heb ik aldaar voldoende middelen tot mij genomen om de meeste dagen niet zoveel eetlust te hebben...En je kunt ook zelf wat te eten meenemen natuurlijk. Ik heb zelf in ieder geval minder dan 100 euro uitgegeven op het festival zelf. Maar ik had dan ook veel zelf meegenomen.
En een extra tip als je weinig te besteden hebt: veel mensen proberen op het festival wat bij te verdienen. Met de verkoop van koffie, chai, lachgas, wierook, en allerhande rommelmarktartikelen. Sommigen verdienen daar ruimschoots het ticket mee terug.
Het is ook veel vrijer dan andere festivals: je mag in principe zoveel eten en drinken meenemen als je wil, en je mag op de camping koken (al mocht er dit jaar geen open vuur ivm droogte, maar als je met een camper gaat kun je gewoon binnen koken). De Jumbo is ook maar een paar haltes met de bus en dan 1 minuut lopen. Je hoeft geen enkele maaltijd op het terrein te kopen dus!
Eigen drank mag ook mee het festivalterrein op, al zijn er sommige beveiligers die het niet snappen en alsnog moeilijk doen over een flesje water.
Volgend jaar ga ik absoluut een middagje op de rommelmarkt staan met zelfgemaakte kunst en kleding. Je hebt je kosten er zo uit inderdaad.
JOH je hebt zeker veel honger met een zooitje drugs in je mik? Zelfgemaakt kunst en kleding hihi :''')
Ik heb precies hetzelfde als jij. Niet zoveel vrienden die interesse hebben in drugs. En ik ga ook vaak alleen naar feesten en festivals, zo ook Psy-Fi. Dus je bent niet de enige. Leuk dat je ook gaat! Lijstje wordt weer langer!@verwondering zet mij er maar bij! Ik hoop dat ik nog iemand weet te fixen die mee wil.. Of op zijn minst dat ik niet de enige ben die alleen gaat haha . Lijkt me erg leuk om mensen te ontmoeten die een beetje op hetzelfde "level" denken als mij. Meeste vrienden weten ook niet van bepaalde drugs interesse af dusja dat helpt ook al niet haha.
Ben benieuwd of dit misschien een grote meet wordt van DF membersIk heb precies hetzelfde als jij. Niet zoveel vrienden die interesse hebben in drugs. En ik ga ook vaak alleen naar feesten en festivals, zo ook Psy-Fi. Dus je bent niet de enige. Leuk dat je ook gaat! Lijstje wordt weer langer!![:grin:]()
Ik lees al een tijdje dit forum, maar had me tot dusver nog niet geregistreerd, totdat ik dit zag! Echt een lijstje toffe mensen, uitgaande van wat ik van hen gelezen heb hier. Ik speel al een jaar of wat met het idee naar Psy-Fi te gaan. Probleem is dat ik echt niemand in mijn netwerk heb die hier ook maar iets mee heeft. Ik durf echter niet goed alleen te gaan. Ik ben niet echt een outgoing type. Zomaar met vreemden het contact aangaan ligt niet zo in mijn aard. Iets als dit maakt 't voor iemand als ik misschien toch net even wat makkelijker om alleen te gaan en nieuwe contacten te leggen. Ik ga toch serieus overwegen om ook te gaan nu.Dat wordt een aardige meeting dan. Eens even kijken...
@Mindless
@NiandraLades
@Roze olifant
@Psychedelibee
@Fenrir
@verwondering
@Eik
@Casaan
In een ander topic gaf @acht.zes ook aan eens naar Psy-Fi te willen gaan. En ik verwacht zomaar dat @Vermilion ook weleens aanwezig zou kunnen zijn.
Gezellig.Nu maar eens afwachten wie van dit lijstje ook daadwerkelijk besluiten om komend jaar te gaan.
Ik vond dit een hele interessante vraag die ik nog voorbij zag komen. Toen ik het report las, deed me dat sterk denken aan een kortdurende psychose. Bij een psychose plaatst iemand meestal zijn ego in het middelpunt van alles: alles wat gebeurt lijkt betrekking te hebben op hemzelf. Er is als het ware een scheidingslijn tussen het eigen ego en al datgene wat daar rondom afspeelt (zoals we dat normaal gesproken eigenlijk allemaal hebben), maar waarbij - in de beleving van iemand in een psychose of in dit geval deze trip - alles samenkomt als betrekking hebbende op het eigen ego en zodanig daarmee samenvalt dat het onderscheid tussen realiteit en eigen verbeelding verloren gaat. Dat lijkt me haast het tegenovergestelde van egodood, waarbij niet alles samen valt mét het ego, maar waarbij alles - inclusief het ego zelf, dat ophoudt te bestaan - samenvalt tot een alomvattend geheel dat buiten dat ego zelf ligt.Bestaat er ook zoiets als anti-egodood?
Dank! Misschien toch maar snel gewoon een kaartje kopen inderdaad...Ik voel me zo vrij om je maar meteen aan het lijstje toe te voegen. Opdat het een stok achter de deur voor je is om maar gewoon zonder verder na te denken een kaartje te kopen. Je gaat er geen spijt van krijgen.![:wink:]()
Geen ik meer zeg je, enkel een wij. Maar was je nou nog zelfbewust? Was je in dat gevecht met je uitdagingen en in je taak een nieuwe werkelijkheid te scheppen nog steeds gewoon verwondering die zich hier doorheen moest slaan? Je zelf was in je beleving dan weliswaar niet meer belangrijk of van enige waarde in de grootsheid van wat je te doen stond (als ik je tenminste goed begrijp), maar het klinkt eerder alsof je je eigen zijn nietig verklaarde in het licht van al wat je overkwam in plaats van dat je het echt kwijtraakte zoals bij egodood het geval zou zijn. Misschien doet het er verder ook niet toe. Het is meer dat ik een idee probeer te vormen van wat je nou precies beleefde op dat moment. Ik vind het ergens wel iets fascinerends namelijk. Vandaar de vraag.Ergens zijn beide toestanden ook heel vergelijkbaar. Alles is één. Het bewustzijn smelt samen met dat van alles dat leeft. Er is geen ik meer, maar enkel een wij.
Het maakte niet uit wie er daar lag, op die brancard. Of ik dat was, of dat het een metabewustzijn van alle leven op aarde was. Het maakte niet uit, het was een gevecht van goed tegen kwaad, van liefde tegenover pijn. En of het zich in mijn hoofd afspeelde of niet deed niet terzake. Of ik degene was die vocht of niet, was niet belangrijk. Of ik degene was die pijn ervaarde of iemand anders, deed niet terzake. Mijn lichaam was daarom ook totaal niet meer belangrijk. Ik was op dat moment in de veronderstelling dat er van mijn lichaam weinig meer over was, en was bereid méér op te offeren. Ikzelf was niet belangrijk. Mijn lichaam was een middel om mee te bereiken wat ik wilde bereiken. Alles werd afgepeld: mijn bezittingen, mijn kleding, mijn lichaam, mijn eigen persoonlijkheid. Niets van dat had nog enige waarde. Tot in de meest basale essentie werd ik uitgekleed, naakter dan dat kon ik onmogelijk zijn: slechts een onderdeel van een metabewustzijn dat als taak had een nieuwe werkelijkheid te scheppen die beter zou zijn voor iedereen.
Begrijpelijk. Ik kan me goed voorstellen dat je op zo'n moment totaal niet bezig bent met vragen rondom je eigen zijn, persoonlijkheid, etc. Wat je je achteraf af zou kunnen vragen is of je op élk moment zou hebben kunnen antwoorden dat je 1p-LSD op had op het moment dat het je gevraagd werd door die verpleger. Dit zul je echter nooit meer te weten komen. Maar zoals ik al zei doet het er verder eigenlijk ook niet toe denk ik. Het is zoals het is, en hoe het precies is of is gegaan is iets wat je je eindeloos af kunt blijven vragen. Reminder aan mezelf: we hoeven ook niet alles te begrijpen. Ik denk vooral iets om op terug te kijken met verwondering...Moeilijk te zeggen.
Ik heb op momenten het idee gehad dat er geen verschil was tussen mijzelf en anderen. Ik had de ervaring dat ik alle menselijk lijden had meegemaakt, doordat ik iedereen was, en iedereen was mij.
Echter op het moment dat een verpleger aan mij vroeg watvoor drugs ik had gebruikt, kon ik in mijn eigen geheugen graven en vertellen dat ik 1p-LSD op had.
Ik denk dat ik je vraag niet met zekerheid kan beantwoorden. Tijdens de heftigste momenten van mijn trip was ik zo druk bezig met andere dingen en werd mijn aandacht volledig in beslag genomen door alles wat ik meemaakte, dat ik me niet bewust was of ik nog een eigen persoonlijkheid had of niet. Het kan zijn dat ik die op momenten kwijt was, maar evenzogoed is het mogelijk dat dat niet het geval was.
Hier kan ik me echt helemaal bij aansluiten! Wie zich openstelt/open durft te stellen voor lessen zal deze lessen ook ontvangen is mijn overtuiging. Goed dat je serieus bij je ervaringen stilstaat. Voor mij persoonlijk is het recreatieve echt ondergeschikt. Ik neem psychedelica primair om meer inzicht te krijgen in de dingen waar ik tegenaan loop. Dat ik dan, meestal na de piek en in de na-effecten, immens euforisch ben en me de gelukkigste op aarde voel, is natuurlijk wel een leuke bijkomstigheid die ik met alle plezier verwelkom. Het voelt dan vaak echt als een soort cadeau na hard werken aan mezelf. Haast magisch voelt dat dan, dat moment. Overigens gaat na een trip het werken aan mezelf nog dagenlang (of langer, zoals de afgelopen keer) door, daar niet van... :PIk stel mezelf zeker nog steeds vragen en ben blij dat je mij nog eens wat dieper hebt laten nadenken over het gebeurde. Ik zie psychedelica niet enkel als een recreatieve ervaring, maar probeer er ook lessen uit te leren en ik wil ook graag ontleden wat een trip precies met me heeft gedaan.
Als in twaalf ambachten, dertien ongelukken? :P Nja, weet je, je leeft het leven wel intens zo. Stiekem verlang ik daar ook wel'ns naar. In het grote geheel is ons leven hier natuurlijk nog minder dan een vingerknip. Hoe mooi is het dan wanneer je daar echt het maximale voor jezelf uit probeert te halen.Maar dat is geen piekeren. Want je hebt wel gelijk als je zegt dat ik makkelijk weer verderga met mijn leven na zo'n ervaring. The day after baalde ik natuurlijk wel van mijn verloren spullen en van het niet al te voorbeeldige gedrag jegens de hulpverleners, maar er was niks meer aan te doen, dus ik zette mezelf er al snel overheen. Ook heb ik er inmiddels wel vrede mee gesloten dat mij vaak aparte dingen overkomen. Zowel in positieve als in negatieve zin. Daardoor kijk ik niet echt meer op van een ervaring als deze. Het hoort bij mij. Mijn leven is een puinhoop en blijft een puinhoop. Ik gedij in chaos.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."